Ενεργειακές Θεραπείες. Μια άλλη κατάσταση.

Τι είναι οι ενεργειακές θεραπείες;   Γιατί να ακολουθήσω μια ενεργειακή θεραπεία.  

Το να προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε κάθε πιθανή περίπτωση, όπως και να εξαντλήσουμε τον ορισμό των ενεργειακών θεραπειών,  μάλλον είναι περιοριστικό.  Είναι μία άλλη κατάσταση.  Πέρα από την κλασσική ιατρική,  που είναι απαραίτητη και σωτήρια σε πολλές περιπτώσεις για τη ζωή και τη υγεία μας, οι εναλλακτικές θεραπείες,  έρχονται άλλες φορές επικουρικά, άλλες φορές προληπτικά και μερικές φορές ως μέσο εξέλιξης σαν ένα διαρκές γίγνεσθαι στον δικό μας δρόμο (Do).

Για όποιον λόγο και αν τις επιλέξει κανείς, καλό είναι να αναζητήσει τις πηγές και τις δομές του κάθε συστήματος.  Η συνειδητή επιλογή, θέτει τον εαυτό μας μπροστά στην αυτογνωσία του και αποτρέπει τις σειρήνες του φόβου από το να μας στερήσουν τα δώρα της θετικής αλλαγής και της ολιστικής θεραπείας.  Τι χρειάζομαι,  γιατί το χρειάζομαι,  σε τι θα με ωφελήσει.  

Τι να προσέξουμε:

Τη σωστή ενημέρωση.   Δεν αρκεί μια πληροφορία, ένα σεμινάριο ή μία ομιλία για να σχηματίσεις άποψη.  Αν όντως έχεις την ΕΛΞΗ προς κάποια κατεύθυνση,  διάβασε σχετικά βιβλία και δώσε χρόνο στον εαυτό σου πριν επιλέξεις.  

Είναι θετικό οι προθέσεις σου να συμπεριλαμβάνουν στην θεραπεία σου την ανεύρεση της αιτίας του προβλήματός σου.   Αυτό εξυπηρετείται θαυμάσια από τις ενεργειακές θεραπείες, γιατί συνδέουν όλα τα μέρη σου (σώμα- ψυχή-νους).

Τα αποτελέσματα εμποδίζονται αν ο νους σου είναι αρνητικός ή επικριτικός.   Αυτό δεν έχει επιρροή στην ισχύ της θεραπείας,  έχει όμως αποτέλεσμα στον τρόπο που την λαμβάνεις (είναι σαν να βάζεις φράγμα στην ροή του ποταμού).   Αν φοβάσαι,  αν έχεις ενδοιασμούς,  αν επίσης θέλεις να ελέγχεις λόγω των παραπάνω τις ροές των ενεργειών,  χρειάζεται να πάρεις χρόνο και να επανεξετάσεις το αν θα συνεχίσεις ή όχι.

Χρειάζεται χρόνος.  Ότι έχει δομήσει έλλειψη ροής σε όλα τα επίπεδα,  έχει βαθιές ρίζες και παλιές ιστορίες.  Δώσε χρόνο στον εαυτό σου, για  να επαναφέρεις την αρμονία.  

Όσο κανείς προχωρά στο δρόμο των εναλλακτικών θεραπειών,  μπορεί να δει τα ψυχικά του κομμάτια τα οποία θέλουν θεραπεία.   Τότε η κάθαρση που προηγείται της αποφόρτισης,  δεν είναι πάντα ευχάριστη,  αλλά είναι απαραίτητη. 

Για όσους επιλέγουν τις ενεργειακές θεραπείες, είτε ως θεραπευτές είτε ως θεραπευόμενοι , η κατάσταση αυτή γίνεται συνεχής εργασία, που επιτρέπει πέρα από την θεραπεία ή την ανακούφιση των όποιων προβλημάτων, την ενίσχυση της ενέργειας του πυρήνα τους.   Με αυτόν τον τρόπο η ζωή αποκτά εν-διαφέρον και αξία. Είναι μία κατάσταση διαφορετική,  ανοίγει η αντίληψη στον Κόσμο και στις δυνατότητες σύνδεσης μαζί του.

Η κατάσταση της Χάρης

χρειάζεται τον αποδέκτη της

για να είναι πλήρης.

Ο Θεός σας κρατά στα χέρια Του

και σας αγαπά ολοκληρωτικά.

και όταν μπορεί η αγάπη αυτή

να γίνει αποδεκτή

το κύκλωμα ολοκληρώνεται.

Barbara Ann Brennan, από το «ΧΕΡΙΑ ΟΛΟ ΦΩΣ»

Ουράνια Πατρίδα!

Ουράνια Πατρίδα

Να ρέει

νερό κι αλάτι

Κρύσταλλος της καρδιάς στα μονοπάτια σου
Ουράνια Πατρίδα!

 Για σένα εδώ βρίσκομαι

Να καρτερώ σαν Οδυσσέας την περιπλάνηση

Να υφαίνω με υπομονή στου αργαλειού της Γης

τ’ ατέλειωτα σχέδιά της

πιστή στον έρωτά σου όμως

Πηνελόπη!

Ουράνια Πατρίδα

Με του Ηρακλή τα χέρια με απόθεσες

κάτω, εδώ

Να πολεμώ τις Χάρυβδες

και των λωτών να προσπερνώ την πλάνα λήθη

Στις αναμνήσεις σου να καίω την φωτιά μου

στο βωμό σου

Εστία!

Με περιμένεις άραγε

ή με ξέχασες;

Μα όχι, ξέρω

τα παιδιά σου Εσύ

ένα προς ένα τά ΄χεις μετρημένα.

Κομμάτια απ’ την Ψυχή σου

αποσταγμένα ιάματα

των προσευχών του Κόσμου!

Μια πατρίδα Ουράνια

ζει μέσα στα αόρατα της νόας μου παλάτια

Πατρίδα Φωτεινή

γεμάτη Άστρα!

Από τα "Ξεχασμένα Φτερά"

Μια ποιητική συλλογή αφιερωμένη στην ενθύμηση.

Τα " Ξεχασμένα Φτερά", στο Φεστιβάλ Βιβλίου στο ΖΑΠΠΕΙΟ.

Τα "Ξεχασμένα φτερά",  είναι αφιερωμένα στην ενθύμηση!
 

Τα ξεχασμένα φτερά,  πήραν τον τίτλο τους από το ομώνυμο ποίημα της συλλογής.    

Κάθε ποίημα,  είναι η έμπνευση,  η σύνδεση και η πληροφορία,  η  ανάμνηση και η  προσωπική εμπειρία και γνώση,  που ρέουν από τον εσωτερικό Λόγο,  για να μεταφραστούν σε λόγο και ρυθμό.

Πολλές φορές έγραψα ξαφνικά, έτσι όπως ήρθαν απρόβλεπτα οι λέξεις,  άλλες φορές έγραψα μετά από επίσκεψη σε αρχαίους Ελληνικούς ναούς,  όπως αυτόν της Δήμητρας στην Ελευσίνα (Το στάχυ) και της Αρτέμιδας στη Βραυρώνα (Ιέρειες),  πάντοτε όμως,  χωρίς καμία σκέψη για αυτό που συνέθεσε στο τέλος η συλλογή αυτών των ποιημάτων,  που παρουσιάζονται στο βιβλίο, με τη σειρά που γράφτηκαν.    Η ιδέα της πληροφορίας,  ήρθε αφού και το τελευταίο ποίημα είχε γραφτεί και μέσα μου γνώριζα ότι η συλλογή αυτή είχε ολοκληρωθεί.  Μελετώντας με τη σειρά τα ποιήματα,  αναγνώρισα τότε ότι  είχα μπροστά μου έναν κώδικα,  που με οδηγούσε από το ξέφωτο της Ψυχής,  δηλαδή το χώρο και το χρόνο που χρειαζόμαστε ατομικά,  στα βήματα που θα μας οδηγήσουν στην Ουράνια Πατρίδα μας.   

Το βιβλίο θα βρίσκεται στο περίπτερο του Οσελότου καθ' όλη τη διάρκεια της έκθεσης  και εγώ  την Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου, 6-8 το απόγευμα.

Τα υπόλοιπα βιβλία μου :  "Ο Ονειρευτής"  ποιητική συλλογή του 2017

                                                " Μάρουελ και Ναρού"  παραμύθι, 2018

                                                " Μάρουελ",  παραμύθι, 2016

θα βρίσκονται επίσης στο περίπτερο του Οσελότου.

Θα χαρώ να σας δω!

Ένα χαμόγελο του Θεού  

είναι η ζωή!

Χαμογέλα!

Δήμητρα

Αφθονία, ιδιότητα των Θεών!

Τώρα μου ήρθε, καταμεσήμερο,  ξαφνικά και απρόσμενα, όπως συνήθως,  η εικόνα ενός θεού,  να ίπταται μπροστά τα μάτια του νου μου και μέσα σε χρόνο ελάχιστα μετρήσιμο, να λέει με τον θεϊκό του λόγο, κάτι σαν:

Πως μπορείτε να σκέφτεστε ένα θεό ζηλότυπο;   Αν υπάρχει τέτοιος,  δεν είναι Θεός.  Για φθόνο,  ούτε να το βάλετε στο μυαλό σας.  Αυτά είναι ανθρώπινα θέματα.  Άντε και για κάποιους που νομίζουν πως είναι Θεοί, αλλά στα αλήθεια δεν είναι.  

Γιατί,  ένας Θεός στέκεται πάνω από περιορισμούς, που αφορούν την σκέψη, την ύλη και τα ανθρώπινα συναισθήματα.   Μπορεί να δημιουργεί ότι θέλει.   Έτσι δεν μπαίνει ποτέ  σε κατάσταση έλλειψης.    

Για σας,  μου λέει,   τους ανθρώπους,  ένα έχω να σου πω.   Όλοι μιλάτε για τον Θεό,  τον ένα,  τον μοναδικό,  αυτόν που τέλος πάντων έχει ο καθένας στο κεφάλι του, γιατί για να μπορέσετε να τον αντιληφθείτε αληθινά,  δεν υπάρχει περίπτωση,   μπορείτε όμως κάπως να τον προσεγγίσετε,  ως μια κατάσταση ενότητας,  σε τέτοιο βαθμό,  που  να τα περιλαμβάνει όλα.  Όταν λέμε όλα, όλα.   

Έτσι,  αν θέλετε να πάρετε ένα μικρό έστω κομμάτι από τις θεϊκές του ιδιότητες,   γίνετε κι εσείς ενωτικοί και άφθονοι.    Όσο μένετε στο φθόνο,  ποτέ, μα ποτέ δεν θα έχετε αφθονία,  ότι και να κάνετε.   Η αφθονία,  είναι μια θεϊκή ιδιότητα,  γιατί τα εμπεριέχει όλα.  

Αυτά είπε και έφυγε,  έτσι ξαφνικά όπως ήρθε.   Ήπια μια γουλιά νερό,  πήρα μια βαθιά ανάσα και αναρωτήθηκα,  « Γιατί εμείς οι άνθρωποι,  να μην είμαστε ά-φθονοι;»

Καλόν Αύγουστο!

Υ.Γ.   Μάλλον ο Ερμής ήταν....  Ναι,  αυτός!

Έρως Ήρως!

Από την ποιητική συλλογή ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΦΤΕΡΑ,  το ποίημα "Έρως Ήρως".

 Έρως Ήρως

Τι ψάχνεις να βρεις θνητέ;

Έναν φτερωτό Άγγελο;

Μικρό

τόσο μικρό που τρυπώνει στο αίμα σου

ισχυρό όμως και αιχμηρό

βέλος αδάμαστο.

Ήρθε χθες το βράδυ στο όνειρο

κι ήταν εκεί όσοι θυμήθηκαν

Ένα στεφάνι ελιάς

Μια στάλα αγίασμα

Είπε:

Πως νομίζεις θνητέ πως θα με κρατήσεις στη Γη

Εμένα

το Ουράνιο των Θεών παιδί;

Ήρως να γίνεις πρώτα

Πρωτέας

Να θυμηθείς την ουσία του Κόσμου μου.

Έρως Ήρως

είπε

και πέταξε μετά μαζί με το όνειρο.

Έμεινε ο κόσμος του ονείρου άδειος

μείναμε εμείς

Κάποιοι καρτερούν ακόμα τον έρωτα

Θνητό, φθαρτό, φτωχευμένο

Κάποιοι κατάλαβαν

Έρως,  Ήρως!

Μια συνάντηση!

Εδώ και πολύ καιρό,  γίνεται μια συνάντηση,  κάπου εκεί στο εσώτερο διάστημα του εαυτού μου,  που ναι μεν μπορεί να εντοπισθεί, αλλά δεν μπορεί να χρονολογηθεί.

Έρχεσαι εσύ,  ένας άνθρωπος,  μπορώ να διακρίνω το ανθρώπινο σχήμα σου,  αλλά δεν βλέπω καθαρά τα προσωπικά χαρακτηριστικά σου,  αφού χάνονται οι καθαρές γραμμές τους μέσα στο φως.

Λάμπεις!  

Κάθεσαι απέναντί μου και αρχίζουμε μια συζήτηση.

Σε ρωτώ ποιος είσαι.  

«Είμαι ο άνθρωπος της Γης», απαντάς.

« Κι εγώ», σου λέω «κι εγώ άνθρωπος της Γης είμαι,  αλλά εσύ είσαι διαφορετικός, λάμπεις, θα έλεγα πως μοιάζεις περισσότερο με άνθρωπο του Ουρανού».

«Μα και η Γη στον Ουρανό βρίσκεται»,  μου απαντάς.

«Ναι, σωστά»  απαντώ προβληματισμένη.  «Έχεις κάτι  να μου πεις;  Γιατί έρχεσαι;»

«Έχω να σου δείξω»,  μου λέει και χαμογελά.   Μέσα απ’ αυτό  το χαμόγελο,  που εξαντλείται  στο φως του,  ο συνομιλητής μου αρχίζει να χάνεται.   Τη θέση του παίρνουν εικόνες και ήχοι,  πρόσωπα ανθρώπων και ζώων,  δέντρα και ποτάμια,  ωκεανοί και γεωλογικοί σχηματισμοί.    Όταν επανέρχεται στο αρχικό του σχήμα,  με ρωτά:  « Κατάλαβες;»

«Ναι», του απαντώ.  «Να ΕΙΜΑΙ άνθρωπος της Γης, σαν και σένα». 

Δεν έφυγε,  συνεχίζει να έρχεται,  θέλει ως φαίνεται να μου υπενθυμίζει,  με αυτή την επαναλαμβανόμενη συνάντηση,  αυτό το λαμπρό όραμα του ανθρώπου που ζει για να μοιράζεται με αγάπη ότι απαρτίζει τη Γη και ότι ζει πάνω της.  Επεκτείνει την ενέργειά του,  πέρα από το μικρό σώμα του,  το μικρό χώρο του,  και κάθε  υλικό περιορισμό.

Έχει μεγάλες επιδιώξεις και δυνατότητες,  πέρα από τις πονηρές σειρήνες που τον θέλουν καθηλωμένο στους φόβους του.  Γνωρίζει πως η ενέργεια της Αγάπης,  ως δημιουργική δύναμη,  δεν πρόκειται να αφαιρέσει τίποτα από τον εαυτό του,  αν προσφέρει  και στους άλλους. 

Τιμά  την ευλογία της επικράτειάς του,  με οποιονδήποτε τρόπο,  μέσα από το ρόλο του,  προσφέροντας τα δώρα της α-φθονίας και της χαράς.   Τολμά να αφήσει πίσω του κάθε αρνητικό αποτύπωμα της έλλειψης και της αποκοπής.

Πολύ μου αρέσει αυτός ο λαμπρός άνθρωπος!  Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να τον ακολουθήσω.   Τι έχω να χάσω άλλωστε;   

Καλό Σαββατοκύριακο!

Η θρέψη της Ψυχής!

Με αφορμή ένα ξέσπασμα της γειτόνισσας.

Η γνώση είναι εντός μας. Επομένως,  η κατανόηση είναι θέμα χρόνου και μάλιστα ενός χρόνου όχι μετρήσιμου με την κοινή έννοια.    Αρκεί ένα μικρό ερέθισμα,  για να γίνει κατανοητή η γνώση.

Ήταν ένα πρόσφατο ζεστό μεσημέρι, όταν άκουσα τις απεγνωσμένες φωνές της γειτόνισσας.   «Δεν αντέχω άλλο,  να είμαι και μάνα και σύζυγος και….και… και…».   Τα παιδιά της, οι αποδέκτες όλου αυτού του ξεσπάσματος,  πήραν ένα κομμάτι από το βάρος της μητέρας τους.    Στεναχωρήθηκα κάπως.  Κοίτα να δεις πως φθάνει ο άνθρωπος,  να βιώνει κάποια στιγμή σαν βάρος τις επιλογές της ζωής του.  

«Να θρέφεις την Ψυχή»,  ήταν η κατανόηση.   Σαν αντέχει η Ψυχή,  όλα τα αντέχει το σώμα.   Όταν είναι ευχαριστημένη η Ψυχή,  το σώμα ανταποκρίνεται.    Όλος αυτός ο μονόλογος της γειτόνισσας,   ήταν η υποσιτισμένη ψυχή της.    Δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της οικογένειας και που και που την ακούω να ξεσπά,  πληγώνοντας τα ίδια της τα παιδιά.

Ένας ψυχολόγος θα μπορούσε να αναλύσει το πρόβλημά της,  να το κατατάξει σύμφωνα με την επιστήμη του και να δώσει τις ανάλογες λύσεις.   Για μένα το μήνυμα ήταν η κραυγή της Ψυχής της.  «Πεινάω για αγάπη»,  φώναζε.

Σαφώς είναι γνωστή η ιδέα της θρέψης της Ψυχής μας.  Το θέμα είναι αν το κάνουμε.   Πόσο ασχολούμαστε καθημερινά με το κομμάτι αυτό του εαυτού μας,  στο οποίο βρίσκεται η κινητήρια δύναμη της ζωής μας.     Ασχολούμαστε με το σώμα, σχεδόν αποκλειστικά, γι’ αυτό όταν προκύπτουν θέματα που το σώμα δεν μπορεί να αντέξει,  καταρρέουμε.

Να θρέφουμε λοιπόν τη Ψυχή μας καθημερινά,  όπως το σώμα μας.   Με τροφές  που επιζητεί η Ψυχή, για να αναπτυχθεί και να μπορέσει να μας στηρίξει.   Με πολλή προσοχή και επιλογή.   Γιατί υπάρχει μεγάλο μολυσματικό και τοξικό πεδίο.   

Αυτό ήταν το μήνυμα εκείνο το ζεστό μεσημέρι.   ΝΑ ΘΡΕΦΕΙΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ.

Τι να κάνω για σένα γειτόνισσα; Αναρωτήθηκα.   Μου ήρθε τότε η σκέψη να στείλω μια προσευχή,  την ενέργεια της καρδιάς μου και τους θεραπευτές Αγγέλους της αγάπης και αμέσως οι φωνές σταμάτησαν.  Επήλθε ηρεμία.

Φαίνεται, πως οι Ψυχές έχουν το δικό τους τρόπο επικοινωνίας,  σε ένα πεδίο που επεκτείνεται πέραν του υλικού και τους ανάλογους τρόπους θεραπείας.

Ευχαριστώ!