Ἔρως – Ἥρως

  

Alexandre Cabanel – Η Γέννηση της Αφροδίτης (1863)

 

Στον Έρωτα, που Θεός είναι 

 Ἔρως – Ἥρως

Τι ψάχνεις να βρεις θνητέ;

Έναν φτερωτό Άγγελο;

Μικρό

τόσο μικρό που τρυπώνει στο αίμα σου

ισχυρό όμως και αιχμηρό

βέλος αδάμαστο.

Ήρθε χθες το βράδυ στο όνειρο

κι ήταν εκεί όσοι θυμήθηκαν

Ένα στεφάνι ελιάς

Μια στάλα αγίασμα

Είπε:

Πως νομίζεις θνητέ πως θα με κρατήσεις στη Γη

Εμένα

το Ουράνιο των Θεών παιδί;

Ἥρως να γίνεις πρώτα

Πρωτέας

Να θυμηθείς την ουσία του Κόσμου μου.

 Ἔρως – Ἥρως 

είπε

και πέταξε μετά μαζί με το όνειρο.

Έμεινε ο κόσμος του ονείρου άδειος

μείναμε εμείς

Κάποιοι καρτερούν ακόμα τον έρωτα

Θνητό, φθαρτό, φτωχευμένο

Κάποιοι κατάλαβαν

Ἔρως – Ἥρως!  

 Από την ποιητική συλλογή Ξεχασμένα Φτερά

H αξία της αυτογνωσίας.

 

Από το Απολλώνιο "Γνώθι Σαυτόν",  τις σχολές "ΖΕΝ" και διαλογισμού,  τις σαμάνικες παραδόσεις και τα φιλοσοφικά συστήματα,  μέχρι τη σύγχρονη ψυχολογία,  η αυτογνωσία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος που μας οδηγεί στην αυτοπραγμάτωση.  

Στην πράξη, και όχι απλά ως ένας ορισμός ή μιά λέξη που συνηθίζεται σε χώρους εσωτερικής αναζήτησης και φιλοσοφίας,  η αυτογνωσία είναι η πιό πρακτική και ουσιαστική στάση με την οποία μπορούμε να πορευόμαστε στη ζωή.

Το να γνωρίζω τον εαυτό μου,  δεν είναι κάτι απλό και εύκολο,  εφόσον δεν γνωρίζουμε τι είναι πραγματικά ο άνθρωπος,  αλλά έχουμε μία περιορισμένη και εξ' αρχής "ορισμένη" αντίληψη γι' αυτό.  Άλλοι πιστεύουν ότι είμαστε μόνο σώμα και μετά το θάνατό μας τίποτα δεν μένει από εμάς.  Άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχει η Ψυχή και αυτή συνεχίζει την πορεία της μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος.   Υπάρχουν πολλές θρησκείες και απόψεις και φιλοσοφικά μονοπάτια και φυσικό είναι να διαβούμε κάποια από αυτά,  είτε μέσω της παράδοσης της Χώρας που γεννιόμαστε,  είτε με κάποια επιλογή,  κατά τη διάρκεια της αναζήτησής μας.   Κύριος όμως στόχος,  είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και όχι να ασπαστούμε κάποιο δόγμα ή σύστημα.

Γιατί,  το να γνωρίζεις τον εαυτό σου,  είναι κάτι που γίνεται διαρκώς.  Μπαίνω σε σχέση με τον εαυτό μου,  αφουγκράζομαι τη φωνή του,  συνομιλώ μαζί του, παρατηρώ στις σκέψεις του.  Το να γνωρίζω τον εαυτό μου,  βασίζεται στον σεβασμό που του έχω και στην αξία που του δίνω.  Έτσι,  σε όποιο μονοπάτι κι αν βρεθώ,  οι δάσκαλοι,  οι καθοδηγητές,  ακόμα και τα δόγματα,  είναι ένα μέσον για την εξέλιξη και όχι την καθήλωσή μου.   

Το να γνωρίζω τον εαυτό μου,  με προστατεύει από την χειραγώγηση και τον έλεγχο των άλλων, όπως με οδηγεί και στην απενοχοποίηση  αλλά και την λήψη της ευθύνης για την ζωή μου.  Γίνομαι περισσότερο συνειδητός άνθρωπος απέναντι στους άλλους, επειδή γνωρίζοντας τον εαυτό μου,  μπορώ να τους κατανοώ καλύτερα.   

"Γνώθι Σαυτόν"

Το μεγάλο κλειδί για την επιτέλεση του σκοπού της ζωής μας. (Πιστεύεις ότι η ζωή σου έχει κάποιο σκοπό;)

Από τις μικρές καθημερινές προκλήσεις,  μέχρι τα μεγάλα ερωτήματα,  η σχέση με τον εαυτό μας είναι η βάση στην οποία στηρίζονται οι επιλογές μας και τα αποτελέσματά τους.  Γιατί,  αυτός ο εαυτός μας είναι αυτός που αφομοιώνει και διϋλίζει τις εμπειρίες και τη γνώση που λαμβάνει από τα γεγονότα και τις εξωτερικές πηγές,  εφόσον αυτός ΕΙΝΑΙ και πρέπει να είναι ο Κύριος ρόλος στη ζωή μας.

Η πορεία και οι επεκτάσεις σε αυτόν τον δρόμο της Αυτογνωσίας,  είναι νομίζω άπειρες,  όπως άπειρη είναι και η δημιουργία στην οποία εντασσόμαστε.   Αν υπάρχει ένα Φως που μπορούμε να δούμε κατά τη διάρκεια της μικρής ανθρώπινης ζωής μας,  είναι το να γνωρίσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.  Σαν ένα μέρος της δημιουργίας,  περιέχει τις άπειρες διαστάσεις της,  αλλά και τις μοναδικές δυνατότητες που έχει κάθε όν,  κατά την σύλληψή του από τον Θεϊκό Νου,  ακόμα και όταν αυτές περιορίζονται στην ενσάρκωσή του.

Πιστεύετε ότι αξίζει να γνωρίσετε τον εαυτό σας;

Σας αφιερώνω το παρακάτω ποίημα από την πρώτη μου ποιητική συλλογή,  με τίτλο:  " O Oνειρευτής"

Περιελίξεις

 

Βαθειά, βαθειά μέσα μου,  

εισχώρησε η προσοχή του νου μου

και εστίασα εκεί που λένε 

πως ο  πυρήνας της ύπαρξής μας βρίσκεται.

Μοιάζεις με σφαίρα φωτεινή 

και όσο σε παρατηρώ ένας γαλαξίας μέσα σου περιστρέφεται.

Όπως επάνω, έτσι και κάτω,  αυτόματα σκέφθηκα.

Αν δεν είμαι το σώμα μου,  αν δεν είμαι ο καθρέφτης μου,  

αν δεν είμαι οι σκέψεις μου, αν δεν είμαι τα συναισθήματά μου,

τότε 

είμαι ένας ακόμα γαλαξίας του σύμπαντος,  

κρυμμένος καλά μέσα σ’ ένα θνητό σώμα

 που κινείται και ζει πάνω σε μια σφαίρα περιστρεφόμενη.

Για φαντάσου,  πόσοι γαλαξίες κρυμμένοι 

και πόσοι φανεροί κινούνται αενάως 

παριστάνοντας τους ανθρώπους,  τα ζώα, 

τις πέτρες, το νερό, τη γη, τα άστρα!

Το Σύμπαν άραγε αναπαράγεται πάνω σ’ αυτό το μοντέλο;

Περιστρεφόμενες φωτεινές υπάρξεις, 

μέσα σε άλλες και σε άλλες, χωρίς τελειωμό;

Έτσι κι εγώ είμαι, ένας μικρός γαλαξίας

που περιέχει άλλους μικρότερους 

και εμπεριέχεται σε άλλους μεγαλύτερους.

Μακάρι να μπορούσα να δω αυτόν τον μεγάλο 

που εμπεριέχει τους πάντες.

Υπάρχει άραγε ή κι αυτός εμπεριέχεται;

Αντίγραφα είμαστε όλοι του αρχικού πρωτοτύπου

κινούμενοι στη δική μας τροχιά 

και όλοι μαζί στο μεγάλο δρόμο.

Απειροελάχιστοι, διακριτοί, φωτεινοί και χρωματιστοί 

μεγαλειώδεις, όλοι μέλη της ίδιας οικογένειας.

Αν, σκέφθηκα, αν γνωρίσω εσένα 

δικέ μου γαλαξιακέ πυρήνα, 

αν γνωρίσω τις δομές και τις αρχές σου 

τότε είναι σαν να γνωρίζω τα πάντα. 

Τα μεγάλα και τα μικρά, τα αόρατα και τα ορατά.

Όπως επάνω, έτσι και κάτω, Ερμή!

Ευλογίες μας πρέπουν και έπαινοι και ύμνοι, 

σε όλους εμάς 

τους μικρούς γαλαξίες του Σύμπαντος.

 Ο ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΣ

Τα βιβλία μου στο 50ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο.

 

Ποίηση

Νουβέλα

Αγαπητοί Φίλες και Φίλοι,

Και φέτος συμμετέχω στο περίπτερο των εκδόσεων "Οσελότος", με τα δύο τελευταία βιβλία μου, τα οποία σας έχω παρουσιάσει ήδη εδώ και εδώ στο blog μου.

Αγαπώ τα βιβλία, γιατί όπως γράφω και στην παλαιότερη ανάρτησή μου, " Η αλχημεία ενός βιβλίου":

"... Τα βιβλία είναι μαγικά  πλάσματα.   Όχι πράγματα, γιατί τα πράγματα δεν έχουν μεγάλο δυναμικό ενέργειας. 

Μπορούν να μετατρέπουν κάθε απλό μέταλλο σε χρυσό,  όπως η Aλχημεία.     

Μπορούν να μας συνδέουν πέρα από το τόπο και το χρόνο,  όπως αληθινά είμαστε."

Σας ευχαριστώ! 

Ομοιοκραδασμικοί!

 

Γράφω πάντα μέσα από προσωπικές εμπειρίες και μηνύματα.  Πολλοί έχουν μιλήσει για την ένωση ομάδων που δονούνται στις ίδιες συχνότητες,  ή για την ένωση της φυλής.  Τελευταία,  η πληροφορία,  αλλά κυρίως το αίσθημα της επαφής και συν-δημιουργίας,  είναι πολύ έντονη.  Αυτή η ανάγκη,  θα ξυπνήσει την ελπίδα και το ενδιαφέρον να αρχίσουμε μια νέα εργασία,  που είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη και τη ζωή  μας.

Είναι επίσης αναγκαίο και σημαντικό, γιατί όλες οι μέχρι σήμερα εμπειρίες και γνώσεις μας,  έχουν μεταστοιχειωθεί κάτω από τις νέες ενέργειες του πλανήτη.    Από τη μία,  έχουμε έναν κόσμο παλιό,  που αγωνίζεται να κρατηθεί στις αρχές του,  αλλά αυτός ο κόσμος δεν έχει κανένα νόημα για εμάς πλέον.  Όλα,  ακόμα και η ύλη στην οποία επενδύσαμε τόσα χρόνια τη ζωή μας, ως ανθρωπότητα,  δεν έχει την ίδια αξία στη ζωή μας.   Αυτά που μέχρι σήμερα ήταν σημαντικά,  πλέον δεν είναι.  Τη θέση τους θα πάρουν αυτά που έρχονται και θα αναδυθούν μέσα από τα γεγονότα και κυρίως τη στάση που θα κρατήσουμε απέναντί τους.  

Και γι' αυτό το λόγο,   ομάδες ανθρώπων  θα  ενωθούν με κύριο άξονα  την εσωτερική τους ανάγκη και τις κοινές αξίες κοσμοθέασης.  Πολλές φορές οι συναντήσεις αυτές θα γίνουν με έναν τρόπο παράδοξο,  χωρίς προσχέδιο και συνειδητή πρόθεση.  

Αναφέρομαι  στους ανθρώπους που έχουν αντιληφθεί πόσο σημαντική είναι η πνευματική τους φύση και ιδιαίτερα τώρα,  στις μεγάλες συγκρούσεις.   Το να επικοινωνούν,  με οποιονδήποτε τρόπο, είναι η βάση πάνω στην οποία θα δομηθεί ένα νέο μοντέλο ζωής.   Αυτό θα οδηγήσει στην ενδυνάμωση και στην γρήγορη εξέλιξη των ατόμων που αλληλεπιδρούν,  έτσι ώστε η δική τους ενέργεια και συχνότητα,  να επιδράσει στο γενικό περιβάλλον.

Πριν πολλά χρόνια,  είδα ένα όμορφο και περίεργο όνειρο.  Δεν θα σας το διηγηθώ,  αλλά θα μοιραστώ μαζί σας το παρακάτω ποίημα,  που έγραψα γι' αυτό.

Ο Λόφος

Υπάρχει ένας λόφος εκεί

ανεβαίνοντας τα μάτια σου τον αναγνωρίζουν

αυτό τον απαλό λόφο

Μόνος σου δεν είσαι

ανάμεσα στους δικούς σου

αναγνωρίζεσαι

Το φως τυλίγει τα χέρια και τα πόδια σας

Μετά τυλίγει τα μέτωπα

Ένα γλυκό τραγούδι κάνει την υπόσχεση Τώρα!

Τώρα,  είναι η αληθινή ώρα

Ψηλά, πάνω από το περίγραμμα του λόφου

γνωρίζεις ποιος σε περιμένει

Πέρα από το χρόνο, στο αιώνιο παρόν

Άρχει.

Αυτόν τον χρυσό λόφο

με το πράσινο λιβάδι

και την ανάσα του Ήλιου πάνω του

κάποτε τον ονειρεύτηκες

μέσα στο βαθύ σκοτάδι 

τις αέναες νύχτες της Γης!

Ξεπρόβαλλε κάποτε σαν όραμα

και σημάδι.

Τώρα, αληθινός γίνεται

αυτός το λόφος

Ανεβαίνεις,  Ανεβαίνετε!

(Από τη συλλογή "Ο Ονειρευτής")

Σας εύχομαι ευδαιμονία,  ένωση με την πνευματική σας οικογένεια που δίνει δύναμη και χαρά!

Καλό Σαββατοκύριακο!

  

Θεϊκή Συγχρονικότητα!

 

Σε χαιρετώ Παρατηρητή!

Διαλογίζομαι σε εκείνο το μικρό άνοιγμα του χρόνου, πάνω στο χώρο της δικής σου πραγματικότητας, που σου έδωσε την πληροφορία για να προχωρήσεις σε νέες διαστάσεις αντίληψης της εμπειρίας σου.

Για τη συγχρονικότητα μίλησε ο γνωστός ψυχίατρος και ψυχολόγος Carl Jung, αλλά για τη λειτουργικότητά της στη ζωή σου,  θα επιβεβαιώσεις εσύ,  αν μπορείς να αντιληφθείς την ύπαρξή της, σε "τυχαία" μικρά η μεγάλα γεγονότα στη ζωή σου και εμβαθύνοντας σε αυτά, αναγνωρίζοντας τον λόγο για τον οποίο έγιναν.

Ακόμα και πίσω από την εικόνα της επιλογής, πολλές φορές κρύβεται η συγχρονικότητα της πληροφορίας ή της συνάντησης,  στην οποία όμως εσύ έδωσες προσοχή, ακολουθώντας την διαίσθησή σου.

Με αυτόν τον τρόπο,  δίνεις την ευκαιρία στις δυνατότητες να εκπληρώσουν τον σκοπό σου.  Παρατηρώντας και ακολουθώντας τη θεϊκή συγχρονικότητα,  μπαίνεις στη συχνότητα και τη δόνηση που έχει σχεδιαστεί για εσένα παρατηρητή.  Για να μην μείνεις στάσιμος ή αργοπορείς στα ήδη γνωστά μοντέλα ή για να μπορέσεις να δεις τι κρύβεται μέσα  στις εμπειρίες σου.  

Μέσα από τα δύσκολα γεγονότα που διαδραματίζονται τα τελευταία χρόνια στον πλανήτη μας,  η προσωπική μας ζωή επηρεάζεται, και τώρα είναι ακόμα πιό αναγκαίος ο συγχρονισμός μας με τα μηνύματα που έρχονται από το πνευματικό πεδίο, διότι στο υλικό πεδίο, ο διαχωρισμός τείνει να γίνει ακόμα πιό έντονος.

Η Θεϊκή συγχρονικότητα,  είναι το μέσο,  που μας οδηγεί να παρατηρήσουμε πίσω από τα γεγονότα,  μέσα από αυτά και πάνω από αυτά.  Τι απαιτείται για να την αναγνωρίσουμε;  Φυσικά αναγνώριση της Θεϊκής Αρχής,  δημιουργική περιέργεια και  εμπιστοσύνη στις άπειρες διαστάσεις της ζωής μέσα και γύρω μας.

Σε χαιρετώ αγαπητέ Παρατηρητή,  με ένα ποίημα από την ποιητική συλλογή "ΚΟΣΜΟΣ".

Συμπτώσεις

 

Κοίτα πως έπεσα πάνω σου!

Τόσες πολλές οι πτυχές του Κόσμου

άπειρες οι πιθανότητες

αφάνταστοι οι συσχετισμοί

Θεϊκές συγχρονικότητες!

 

Αν είναι να σε συναντήσω

όλα κλειδώνουν στο ρολόι του Κόσμου

Γίνονται θαύματα!

 

Χάνονται τα Αν

γίνονται βεβαιότητες

Συμπτώσεις δεν υπάρχουν

μόνο συμφωνημένα πράγματα!

Καλή Κυριακή!

Έρχεσαι σαν απαλό χάδι Ερατώ!

 

Η νέα ποιητική συλλογή μου,  αφιερωμένη στη Μούσα Ερατώ,  μιλά για τους ψίθυρους της Καρδιάς που εκφράζονται μέσω του ποιητικού λόγου.    Η Ερατώ,  η Μούσα της ερωτικής ποίησης, των ύμνων προς τους Θεούς και   προστάτιδα της ποίησης,   έρχεται σαν απαλό χάδι και μετουσιώνει τον εσωτερικό λόγο στο δικό της ρυθμό. 

 

Κι εκείνο το μισό που μένει εδώ

θυμάται κι ερωτεύεται

ντύνεται ένα- ένα όλου του χορού τα βήματα

μυρίζει κι αναπνέει όλα τα ποιήματα

χαϊδεύει τη φωτιά και νοιώθει πως δροσίζεται.

"Ερατώ"

Τα ποιήματα της συλλογής,  δεν μιλούν για τον ανθρώπινο έρωτα,  μιλούν όμως για οτιδήποτε αυτός αγγίζει και διευρύνει μέσα μας,  είτε αφορά τις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους,  είτε μας περιβάλλει ως μία πραγματικότητα που μπορούμε να αντιληφθούμε όμως με διαφορετικό τρόπο,  και κυρίως μιλούν για  τον εσωτερικό μας κόσμο,  που αναπτύσσει τις δυνάμεις του και εξελίσσεται.

Κάτι θυμάμαι

που συγκρούεται αναπάντεχα με τους ρυθμούς της καρδιάς μου

κι αλλάζει την τροχιά τους.

"Κάτι θυμάμαι"

Σαν απαλό χάδι έρχεται η Ερατώ, αφουγκράζεται την ανάγκη της ψυχής και μεταφέρει το μήνυμα.  

Αυτές τις άδειες ώρες

κάτι κυοφορείται στις πιο μικρές μονάδες του χρόνου

εκείνες της σιωπής

του πιο ισχυρού ήχου των Κόσμων!

"Άδειες ώρες"

Λυτρωτική η Μούσα,  μας οδηγεί να κοιτάξουμε πίσω από τα πράγματα που αντιλαμβανόμαστε ως άνθρωποι και να δούμε έστω ένα κομμάτι από τον δικό της Θεϊκό Κόσμο.

Τη στιγμή της λύπης

γεννιέται ένα μικρό λουλούδι

λεπτός είναι ο μίσχος του

πάνω στα πέταλά του βηματίζει ο ρυθμός

που καλπάζει μέσα στις φλέβες σου.

Σαν ξεδιπλώνεται απαλά μέσα στον χρόνο

αποκαλύπτει το κρυμμένο πρόσωπο της αγάπης.

"Η στιγμή της λύπης"

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "ΟΣΕΛΟΤΟΣ"   

Διαθέσιμο από τον εκδότη, στα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ, ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ και σε οποιοδήποτε άλλο βιβλιοπωλείο της περιοχής σας, κατόπιν παραγγελίας, καθώς επίσης και από τη Συγγραφέα.

 

Τα βιβλία μου στο Φεστιβάλ βιβλίου 2021 στο Ζάππειο.

 Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Σας ενημερώνω ότι στο φετινό 49ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο,  από 3 έως 19 Σεπτεμβρίου 2021,  και συγκεκριμένα στο περίπτερο 88  των εκδόσεων "Οσελότος",   μπορείτε να βρείτε τα βιβλία μου:

ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ  (Νουβέλα)

και ¨ΚΟΣΜΟΣ" (Ποιητική συλλογή)

Σας ευχαριστώ,

Δήμητρα Μπιτσιάνη

Ιούλης μήνας!

 

 Ιούλης μήνας

 

Κι έγινε το σχήμα των χειλιών κοφτερό

και πλήγωσε τα φιλιά

που έσταξαν αλμυρό νερό…

Και γι’ αυτό είπε η ψυχή:

«Θέλω κι εγώ τα δίκια μου»!

Κι όταν τα βρήκε

έγινε το σχήμα της λείο και λαμπερό

Κύλισε πάνω στα άσπρα βράχια

σαν πρωϊνό άστρο και μετά

βυθίστηκε στην γαλήνη.

Κι ήταν λευκό πανί πάνω στον αφρό

Ιούλης μήνας σε Ελληνικές θάλασσες!

Από την ποιητική συλλογή "Ερατώ"

Δήμητρα Μπιτσιάνη

Καλό μήνα φίλες και φίλοι!   

Να μην ξεχνάμε την Ψυχή μας και τα δίκια της!  

Γιατί δεν είμαστε μόνο ένα σαρκίο.  

Ευτυχώς!  

Τα χρώματα του Χειμώνα!

 

Τα Χρώματα του Χειμώνα

Τα χρώματα του χειμώνα

ενθυμήσεις

Μυστικών χώρων

ενδοσκοπήσεις!

 Πως το τοπίο κοιτώντας 

ταξιδεύει η  ψυχή μου και νοσταλγεί

τις χιονισμένες κορυφές που περπάτησε

τα άφυλλα δέντρα

που σκιρτούν ζωή κάτω από το χώμα

τις αντανακλάσεις του νερού

και τα χρώματα του Απολλώνιου Ουρανού!

Πάνω απ'  τα γκρίζα σύννεφα

δονείται το Φως!

Ενθυμούμαι - νοσταλγώ

στα χρώματα του Χειμώνα

τις πατρίδες της Ψυχής μου!

Ο Ονειρευτής

Δράση - Μη δράση - Επίδραση!

 

Καθώς η εσωτερική ζωή αναπτύσσεται,  η συνείδησή μας αναπτύσσεται επίσης και μπορούμε να κατανοήσουμε τις ενέργειες που μας οδηγούν άλλοτε στη δράση και άλλοτε στη μη-δράση.

Πριν από κάθε δράση στον εξωτερικό κόσμο,  ένα ενεργειακό πεδίο νοητικών και συναισθηματικών δυνάμεων δρα στον εσωτερικό μας κόσμο.  

Καθώς μεγαλώνουμε,  η αντίληψή μας επίσης αναπτύσσεται.  Μπορούμε να φιλτράρουμε τις εξωτερικές επιρροές και τις προβολές του εγώ και να επιλέξουμε πώς και με ποιόν τρόπο θα δράσουμε.   

Από την παιδική και τη νεανική ηλικία,  που την καθορίζει περισσότερο η ορμή και επιθυμία της δράσης,  η ηλικία της ωριμότητας  συγκεντρώνει τις περισσότερες προϋποθέσεις για να μπορέσει κάποιος να δεχθεί την κατάσταση της μη-δράσης,  αποκομίζοντας οφέλη.

Τότε η κατάσταση της μη-δράσης,  αρχίζει να γίνεται μία κατάσταση αποδοχής και στον εσωτερικό μας κόσμο.     Πιστεύω,  πως κάθε άνθρωπος στη ζωή του,  έχει περάσει και θα περάσει και πάλι,  αυτή την κατάσταση της μη- δράσης,  όπου άσχετα με την εικόνα του προς τα έξω,  δηλαδή πως φαίνεται η ζωή του στους άλλους,  θα βιώσει τον μοναχικό δρόμο της επαφής με τον εαυτό του.  Είτε μέσα από γεγονότα που θα τον οδηγήσουν εκεί,  είτε μέσα από προκλήσεις που έχουν δρομολογηθεί για την ανέλιξή του,    κάθε άνθρωπος,  θα κληθεί να αντιμετωπίσει τον εαυτό του,  σε αυτή την κατάσταση της μη-δράσης. 

Η κατάσταση της μη-δράσης,  είναι ένα προσωπικό βίωμα.  Γι' αυτό μπορούμε να την ορίσουμε ως έναν "ιερό χώρο",  όπου ο καθένας μας δίνει τις μάχες του,  περπατά σε άγνωστους τόπους,  βιώνει την "σιωπή" του, αποδέχεται τις απώλειές του και δέχεται τις ευλογίες του.   Η μη-δράση,  είναι ένα πεδίο γέννησης νέων ενεργειών που θα καθορίσουν τις επόμενες δράσεις μας,  αλλά το κυριότερο αφορά την προσωπική μας αλλαγή και μεταμόρφωση, που θα μας οδηγήσει στο επόμενο στάδιο,  αυτό της επίδρασης.

Για να γνωρίσεις,  πρέπει πρώτα να βιώσεις.  Αυτό το πεδίο της μη-δράσης,  είναι ουσιαστικά το πεδίο του βιώματος.   Κατανοώντας αυτά που μας συμβαίνουν ή μας έχουν συμβεί,  μπορούμε  να ενεργήσουμε με πολύ καλύτερο τρόπο στη ζωή μας.   Κι εδώ δεν έχει σημασία ποια είναι η ζωή σου και η προσωπικότητά σου,  πόσο έχεις εντρυφήσει σε θέματα πνευματικά ή όχι,  αλλά πόσο η καρδιά και ο νους έχουν καταφέρει να ανέλθουν σε πεδίο από αυτό που ήταν πριν.  

Η επίδραση λοιπόν,  μπορεί έτσι να γίνει ένα έργο αγάπης και βοήθειας,  στον εαυτό μας και στους γύρω μας,  εφόσον όλο αυτό που βιώσαμε στην κατάσταση της μη-δράσης,  έφερε θετικά αποτελέσματα.   Η επίδραση αυτή μπορεί να φέρει επίσης τέτοια δυναμική,  που να μην χρειάζεται να εκδηλωθεί στον εξωτερικό κόσμο,  αλλά να επιδρά από τον εσωτερικό πυρήνα μας.   Θα γίνει βέβαια κάποια στιγμή εμφανής μέσα από τον λόγο και τις πράξεις μας.   

Καθώς οι ενέργειες στη Γαία ανελίσσονται,  οτιδήποτε ζει και υποστηρίζεται από αυτήν,  ανελίσσεται επίσης.   Η εσωτερική μας στάση προς αυτήν,  τους συνανθρώπους, τα ζώα,  τα δέντρα και τα άλλα όντα και τα στοιχεία της,  μπορούν να δέχονται  πλέον την δική μας επίδραση.

Ζούμε μία μεγάλη πρόκληση και βρισκόμαστε τόσο σε εξωτερικό όσο και σε εσωτερικό πεδίο,  σε μία κατάσταση μη-δράσης.  Από αυτήν την κατάσταση,  ελπίζω και εύχομαι να επι-δράσουμε από ένα ανώτερο πεδίο από αυτό που βιώνουμε τώρα,   δημιουργώντας αυτό το ανώτερο πεδίο που θα καταφέρουμε να εγκαθιδρύσουμε μέσα μας. 

Σας αφιερώνω φίλες και φίλοι,  αυτό το ποίημα που περιέχεται στην ποιητική συλλογή μου "Ξεχασμένα φτερά", με τίτλο το "Περιβόλι της καρδιάς".

Το περιβόλι της καρδιάς

 

Άνοιξε σου λέω

Άνοιξε περιβόλι

Αν έχεις ωραία για βρώση φρούτα

και λουλούδια στα χρώματα του τόξου τ’ Ουρανού

σαν έχεις λεμονανθούς ν’ ανεμίζουν στα όνειρα

άνοιξε περιβόλι.

Μιαν ελιά να 'χεις και φθάνει

θα έρχεται μαζί της κι η Θεά!

Αχ! περιβολάκι της καρδιάς

Αν λειώσαν τα ξερά

και τ’ αγκάθια μαλάκωσαν

απ’ της βροχής το νερό το αθάνατο

άνοιξε σου λέω.

Τόσα αρώματα που έχεις και γιατρικά

πως οι Θεοί για σένα μονάχα νομίζεις τα ’δωσαν;

Αμβροσία Ψυχής

και νέκταρ της Γαίας!

Αντίδωρο να κοινωνάς

Μια χαρά μοιρασμένη

στου Ήλιου τα μερτικά

που τόσα χρόνια περιμένει!

Ποιητική συλλογή "Κόσμος"

Υφάντρα!

Υφάντρα

Κύκλος, γραμμή, χρώμα, στιγμή

κι ένα κοχύλι απ το Αιγαίο κλεμμένο

Ένας ρυθμός που σχίζει τη σιωπή

κι  υφαίνει νήματα ζωής και πεπρωμένο.

Υφάντρα

της Εστίας δίδυμη αδελφή

του αιθέρα αιώνια πιστή ερωμένη

που φέρεις κάτι απ του Απόλλωνα την αδελφή

και με συνδέεις με της Γης την Κόρη τη φυλακισμένη.

Μια μήτρα μοιάζει ο αργαλειός σου

και  Γαλαξίες ρέουν από τον άφθονο αειθαλή μαστό σου!

Η Θηλυκή σου φύση πάντοτε κρυμμένη

μες το νερό και το σκοτάδι καλυμμένη.

Μα εγώ σε βλέπω, σε κοιτώ και σε αγγίζω

Είσαι η γιαγιά μου, η αγαπημένη!

Υφάντρα!

Από την ποιητική συλλογή "Κόσμος"

https://www.politeianet.gr/books/9789605649210-oselotos-kosmos-310660

" Κόσμος", μια ποιητική συλλογή αφιερωμένη στον Απόλλωνα!

Από τη νέα ποιητική συλλογή μου "Κόσμος"

 αφιερωμένη στον Θεό Απόλλωνα

που κρατά την Αρμονία του Κόσμου.

Μάντρες και χαρακώματα

Κείνες οι μάντρες Φως μου
που υψώνονται στα κάτω χαρακώματα
μάντρες- μαντριά
άκοσμες κι απόκοσμες σαν φυλακές
ξερές, βουβές από γιορτές, δρόμους
κι Ουράνια σώματα
πρόσεξε φως μου, μέσα μην κλειστείς.

Μην πλανηθείς από τα ψεύτικα χαμόγελα
τις υποσχέσεις μιας απάνεμης ζωής.
Κατάδικοι μέσα στη μετριότητα
όλοι μαζί και μόνοι μες τα χαρακώματα.

Να φυλαχτείς, φωνάζει ο φύλακας

Να φυλαχτείς.
Από τι;
Από το φόβο της ζωής.
Μάντρες- μαντριά, βαθιά σκαμμένα χαρακώματα
Κλέφτες ντυμένοι ιερείς
παραμορφώσεις και δολώματα.
Πρόσεξε φως μου, μέσα μην κλειστείς
απ’ τη ζωή σου Φως μου, να μην φυλαχτείς.

Η ποιητική συλλογή "Κόσμος", έρχεται να προσεγγίσει τις ενέργειες και τις ποιότητες του Κόσμου, μέσα από τα ανθρώπινα μέτρα και τις φιλοσοφικές αναζητήσεις μου.

https://www.protoporia.gr/mpitsianh-dhmhtra-kosmos-9789605649210.html

Μεταμόρφωσις

Από τους αρχαίους χρόνους,  κομμάτια που καταγράφηκαν στα αιθερικά αρχεία μας,  έρχονται πολλές φορές σαν εικόνες μέσα στα όνειρά μας,  μπορεί να αναδύονται ακόμα και στον συνειδητό εαυτό μας με διάφορους τρόπους, πάντως παραμένουν  μέσα μας κρατώντας ζωντανό ακόμα κάτι από τον πυρήνα τους.    Δεν μπορούμε να αποδείξουμε αν μερικά από αυτά τα κομμάτια μας,  προέρχονται από τη συλλογική μνήμη,   αλλά ακόμα κι αν είναι έτσι,  έχουν  κάποια σχέση με εμάς.    

Το σημαντικό άλλωστε είναι να δούμε τις πληροφορίες που μας δίνουν, γιατί αυτές είναι σημαντικές για την ζωή μας.

Ως αρχαίες ψυχές οι περισσότεροι,  έχουμε βιώσει πολλές ενσαρκώσεις και  έχουμε πάρει πολλά μαθήματα.  Η ατομική μας πορεία, μέσα στους χρόνους και τις εποχές της ανθρωπότητας,  μας έδωσε τη δυνατότητα να βιώσουμε πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης,  καθώς εξελίσσεται.  Επιλέξαμε πολλές φορές να κινηθούμε μέσα στα σκοτεινά μονοπάτια της έλλειψης και  άλλες φορές καταφέραμε να ανέλθουμε στη σπείρα της αφθονίας και της αγάπης.   Οι επιθυμίες μας καθόρισαν τις επιλογές μας και  οι επιθυμίες μας καθορίστηκαν από τα πέπλα που κάλυπταν την  αλήθεια.  

Πολλά πέπλα αφαιρέθηκαν στην πορεία μας.  Πολλές αρχαίες ψυχές έπαιξαν το ρόλο τους και επανήλθαν στην Εστία, άλλες παραμένουν εδώ για την ολοκλήρωση του έργου τους και προφανώς κάποιες ενσαρκώνονται συνεχώς.    Για κάθε εποχή,  υπάρχουν σημαντικές αλλαγές και μεταμορφώσεις και σε κάθε χρόνο το σημαντικό είναι για εμάς το παρόν, γιατί σε αυτό επιτελούμε το έργο μας.

Τώρα,  είναι η ώρα της  επιλογής της Ψυχής μας.   Ενθυμούμενοι την εσωτερική αλήθεια που φέρουμε,   είναι η ώρα να δούμε τον εαυτό μας,  κάτω από τα πέπλα που έχουν πέσει.   Να χαρούμε με ότι μας αρέσει και να είμαστε ευγνώμονες για ότι δεν μας αρέσει.   Και τα δύο είναι σημαντικά.   Από το πρώτο θα αντλήσουμε δύναμη να προχωρήσουμε με εμπιστοσύνη  και από το δεύτερο να κατανοήσουμε την αρνητική μας πλευρά και να τη θεραπεύσουμε.   Αυτό το σημείο της εσωτερικής αποκάλυψης και θεραπείας του εαυτού μας,  είναι ένα δώρο  όχι μόνο για εμάς, αλλά για όλη την ανθρωπότητα.   Καθώς ζούμε συνδεδεμένοι περισσότερο από όσο φανταζόμαστε,  η δική μας  θεραπεία,  θα επιδράσει στους άλλους,  μεταφέροντας  τις δονήσεις της,   σε αλλεπάλληλα κύματα,  όπως αυτά που δημιουργεί ένα βότσαλο με την πτώση του στο νερό.

Η αλλαγή που όλοι επιζητούμε,  έρχεται μέσα από τη δική μας θέληση και τόλμη να αναγνωρίσουμε και να αποδεχτούμε τις επιλογές που μας κρατούν ακόμη καθηλωμένους  στην έλλειψη και ότι αυτή προκαλεί.   Κανείς δεν μπορεί να επηρεάσει αρνητικά, έναν άνθρωπο που βρίσκεται έξω από το πεδίο βολής του.  Όταν ένα πεδίο έχει αναγνωριστεί, αποχωρείς από αυτό για να προχωρήσεις σε ένα νέο, με περισσότερο ενδιαφέρον. 

Περισσότερο από κάθε άλλη εποχή,  οι συνθήκες είναι κατάλληλες για την εσωτερική μας ελευθερία, που είναι και η  υπέρτατη.   Η εσωτερική Ελευθερία,  έχει τεράστια δυναμική να μεταμορφώσει όχι μόνο το προσωπικό μας πεδίο, αλλά και ότι το περιβάλλει.  Η εσωτερική ελευθερία,  είναι ένα μεγάλο πεδίο δύναμης,  που θα μας οδηγήσει στην Μεταμόρφωση του εαυτού μας, από το κατώτερο εγώ, στον Ανώτερο Εαυτό μας.

Μεταμόρφωσις

Στα κρυφά σημεία σου Κόσμε

πώς μεταμορφώνεσαι!

Μέσα στις πέτρες που κρύβουν

των αστεριών σου τη λάμψη!

Μέσα στις καρδιές των ανθρώπων

που κτυπούν πάνω στο ρολόι του Ήλιου!

Μέσα στα εφηβικά μάτια

που ρωτούν συνεχώς Κόσμε

Γιατί πονώ;

Εσύ ανταποκρίνεσαι!

Πονάς γιατί μεταμορφώνεσαι

Αλλάζεις μορφή και η Ουσία σου ανορθώνεται

Πάνω στην ασημένια ροή των δρόμων μου

Ένα δώρο σου κάνω

Μεταμορφώσου!

Από την ποιητική συλλογή μου «Κόσμος»