Tsalagi or Cherokee – The Indians of the Pleiades

 

A few years ago, I came across a remarkable book.

Its author, Dhyani Ywahoo, writes in the introduction:

“We, the Cherokee or Tsalagi, are traditionally called the Principal People (Ani Yunwiya) because in our creation story and philosophy it is stated that we carry the sacred responsibility to inspire light and reveal goodness for the benefit of all beings. We come from the stars known as the Pleiades, the Seven Dancers. Within our ceremonies and relationships, the Fire of Wisdom is encoded; therefore, we are responsible for rekindling the fire of the clear mind and right relationship in these times of change.”

First published in 1987 and later translated into Greek in 1991, this work carries the voice of an ancient tradition.

Dhyani, who describes herself as a fifth-generation descendant who has survived after the coming of darkness, presents the beliefs, knowledge, and ceremonies of her people. She offers meditative practices and techniques for healing and harmonization with the Worlds of Light, drawing from the rich heritage of her ancestors.

She speaks about the Sacred Sound, which for the Tsalagi is considered the greatest healer.

In the chapter Adamantine Light, she presents the great power of crystals, as well as the knowledge and respect required in their use:

“The crystal is the symbol of the perfection that exists within us. These teachings about the crystal come through the Pleiades, the constellation of the Seven Dancers, through the healing ray of the Tsalagi to the priestesses and priests who preserve this sacred tradition, and through the constellation of the Bear.”

She also writes:

“All that we see around us is a reflection of our thoughts, and everything we experience is the result of causes we ourselves have created.”

Through her writing, Dhyani invites us into the sacred world of her Ancestors.

She speaks of the energies of Peacemaking, Purification, Magnetization, and Manifestation, which are the four pillars of the healing lodge. She also speaks of dances, chants, and prayers, of the teaching of the pale human, and many other meaningful elements.

At the time of the Greek publication in 1991, she wrote:

“At this time, the Indigenous peoples of America face daily cultural and physical genocide. Our elders, some of whom endured great hardship and punishment for preserving our culture, have instilled in us—through ceremonies, songs, and example—the methods to create a balanced world. Until 1979, Native Americans did not have the right to practice their traditional religions in the United States.”

I write this today not only because this is a truly meaningful work—one that carries a spirit of love and unity for all humanity, regardless of race or religion—but also because I believe there is a reason to preserve the Ancestors of Nations for the salvation of Humanity.

As Dhyani writes:

“A nation that despises its farmers manifests drought and scarcity. Our actions, both individual and collective, are reflected in our environment.”

Voices of Our Ancestors: Teachings from the Wisdom Fire

First published in 1987 — Greek edition, 1991

Life’s Hidden Reserves

 

There is always something there, at the edge.

Something that remains — something that can hold you, pull you out of the corner you feel trapped in, and help you move forward with your life.

Most of the time, you may not be able to see it.
It might even be right in front of you and still go unnoticed.
Or perhaps it truly has not appeared yet, waiting for the right moment to step onto the stage — almost like a quiet deus ex machina.

Some may think these are merely theories — the reflections of someone who chooses to see the world optimistically, or perhaps someone who has simply been “lucky.”
But if you take a moment to look back at the situations you have lived through — moments when you felt there was no one and nothing left to help you, when your physical and emotional reserves seemed completely exhausted — you may realize that it was not truly so.
After all, you are still here.

More often than not, this help does not arrive in grand or dramatic ways.
It hides in small details, in unexpected encounters, in unforeseen events.
It may come as a sudden idea, a thought that feels as though it has fallen from the sky.

Yet the real driving force that allows people to live with courage and ingenuity is their inner truth — the quiet certainty that they will find a way.
That they will discover the solution and the resources they need.
That what they are experiencing is temporary — a challenge calling them to use their gifts and their strength.

With this faith, they are able to transform their experiences into meaningful lessons.
They learn to draw joy even from small or temporary solutions, to make use of every form of support, and to welcome the unexpected gifts that appear along the way.

It seems that these people perceive life — and their own existence — more broadly, especially when roles, circumstances, and conditions shift.
The paradoxes and games of life do not discourage them. Instead, they create new fields of strength within them.
Because their minds are not rigid, they cultivate a sense of humor. Their energy is no longer wasted on emotional gloom or mental dead ends.

These people are us.
We who have learned — or are learning — how to be resourceful, observant, and trusting of our multidimensional selves.

After all, we are never truly alone.

Releasing the Bonds of Need into the Light

 

The truth is that everything changes, and nothing remains the same.

In the time we are living in, change is even faster and more intense, as it is triggered by events that force the natural flow of things and lead our lives into difficult situations. These situations call for introspection and observation—but above all, for a new way of seeing—so that we may preserve our inner balance.

A world that seeks to evolve through Freedom, and a world that seeks to submit to control. Many people have lost friends, relatives, and have seen relationships of all kinds dissolve under these conditions. Many masks have fallen—and will continue to fall—under the pressure placed upon humanity. We are led to question what we have lived and shared in the past, and the alienation and disconnection we experience today. All of this causes pain.

Feelings live within us and remain in motion. The point is not to be swept away by them like quicksand, but to be able to observe what is unfolding on Earth from another perspective, so that we do not sink.

This new way of seeing could be a perspective beyond the individual, beyond relationships and situations as we have known them. My approach resembles stereoscopic depth images—those images that reveal their subject only when you stop focusing on the surface and allow your gaze to move beyond it, into depth.

Through this perspective, we can look at relationships as we once structured them and understand which needs they were fulfilling. Our needs are not something to condemn; they are natural and necessary for the development of our experience. Yet as we grow—and especially under these demanding conditions—it becomes important to look at ourselves with honesty.

What moved me to create this relationship with this person?

What has changed since then, at least for me?

It is important to recognize these changes. It is also important to acknowledge that we both gave and received, that something was shared. This awareness helps us understand where we now stand. Beyond simple human contact and communication, what truly matters is the creation of meaningful and authentic connections.

We release the bonds of need into the Light.

In this way, I no longer carry people and my relationships with them within me through the old structures I once created. I accept them after an inner cleansing has taken place, and I allow a relationship to exist on a higher level than before.

With the same spirit of release, I leave outside my life anything and anyone who is incompatible with me or whom I can no longer manage in an honest and balanced way.

Visualize these bonds being cut.

Everything that once bound you to people and situations that are no longer necessary for you.

Send into the Light the bonds of need that were formed through lack, and keep only the people—and the bonds of Love—that truly connect you.  

Children as the Saviors of Our Becoming

 

We have grown accustomed to seeing children in relation to their size—their physical presence, their dependence on older people, and above all, their relationship with us as their parents.

Yet the era that Gaia has entered—and, consequently, the era humanity is now entering—calls us to look beyond the image we perceive. It invites us to move past our long-held perceptions and beliefs and to recognize, more essentially and truthfully, the principles, beings, and relationships that shape our lives.

As parents, we carry responsibilities and obligations that arise from our role.

But when we look at our children slightly beyond this role—when we observe them rather than define them—we begin to realize that our children are catalysts: beings who come to transmute and release all the negative patterns that have manifested in our lives.

All limiting beliefs and actions, all negative energetic patterns that define us, inevitably become—whether we wish it or not—elements that influence our children and accompany them through life.

Within a reciprocal relationship of influence aimed at evolution, children enter our lives as messengers of healing, having chosen us in order to touch the darker aspects of our being and transform them into light.

They do so because they cannot act otherwise—because they do not wish to carry forward the burdens of ancestral energy that hinder their own evolution.

Behind their small stature and what adults often perceive as awkward behavior, children are psychically equipped beings, capable—through their own experiences and choices—of transforming what has immobilized and burdened not only their parents, but generations of ancestors before them.

As the vibrations of the Earth accelerate, so do the opportunities to follow this remarkable evolutionary movement of the planet.

Our perception becomes faster and more expansive.

The limiting ego and its fears begin to recede, while consciousness brings forth the information that is useful and appropriate for us.

Children are not only the future of humanity; they are also the salvation of the present and the past.

They carry within them the primordial potential of humankind—and woe to those who abuse or exploit them.

By extending the hand of our heart toward our children, we take a step together into the new dimension of the Earth.

The Earth already exists within this new dimension, which is defined by the speed at which our consciousness moves—a speed that determines how swiftly our intentions and choices materialize in our lives.

Anything that binds us to low vibrations belongs to the past and can no longer stand or manifest in the present.

We therefore stand before our responsibility:

either as parents, recognizing and honoring our children so that they may fulfill their mission, or as adults without children, recognizing and honoring the child within.

At great speeds, time dissolves.

Thus, in the present moment, we are able to witness how everything heals. We can return to every childhood we have lived and move forward to every future version of ourselves, consciously choosing what resonates at the highest frequency—for ourselves, and therefore for humanity.

May we succeed. 💗

Το νερό πάνω!

 

 

Ο Bernard είναι ένας Γάλλος ζωγράφος. Τα τελευταία πέντε χρόνια ζει σε ένα ελληνικό νησί.

Οι πίνακες που ζωγραφίζει, αντί για ουρανό και ατμοσφαιρικό φόντο, κατακλύζονται από νερό. Ζωγραφίζει ακατάπαυστα και πουλά τα έργα του στους τουρίστες που περιφέρονται στο νησί. Οι παράξενοι πίνακές του ασκούν μια ανεξήγητη γοητεία στους ανθρώπους.

Ο Bernard,  είναι ένας από τους ερημίτες, στο βιβλίο Επτά Ερημίτες.

"Ο Bernard άφησε πάνω στον βράχο το πινέλο του και κοίταξε στο βάθος του ορίζοντα. Το βλέμμα του πλανήθηκε πάνω στο νερό της θάλασσας και το φως του ήλιου, που ταξίδευε κι αυτό στα μικρά αλλεπάλληλα κύματα. Μετά χανόταν στο βάθος του ουρανού και της θάλασσας, εκεί που το φως αναδυόταν άλλοτε χλωμό κι άλλοτε ζωηρό, ανάλογα με την ώρα της ημέρας.

Έριξε το πινέλο του μαζί με τα υπόλοιπα στο βάζο με το νερό, αφού το ξέπλυνε πρώτα καλά, και μετά κοίταξε τον πίνακα που είχε αρχίσει να παίρνει μορφή. Τα χρώματα αναδύονταν ζωηρά και φωτεινά, αφήνοντας τη φαντασία να ξεχωρίσει το νερό που ταξίδευε στο ποτάμι, τα υδρόβια δέντρα και τις φιγούρες των ανθρώπων, που ψάρευαν στις όχθες του ποταμού και έσπρωχναν με τα μακριά κοντάρια τους τις αυτοσχέδιες βάρκες τους, από τον βαρύ ουρανό που έσταζε από τα μαβιά του σύννεφα και τους έδινε την αίσθηση του νερού όταν κινείται ή της υγρασίας που έχει διαποτίσει όλο τον ουράνιο θόλο. Κάθισε για καμιά ώρα ακόμα, μέχρι τα χρώματα του δειλινού να ξεδιπλωθούν στη θάλασσα, και μετά μάζεψε τα εργαλεία, το τελάρο και το καβαλέτο του και άρχισε να ανηφορίζει το ανώμαλο πέτρινο δρομάκι, καμιά πενηνταριά μέτρα μέχρι το σπίτι του."

Απόσπασμα 

The Memories of the Body

 

As we are ONE with all our bodies—whether we are aware of it or not—life experiences and their imprints leave their marks upon our entire being.

The more conscious we become, the more we are able to understand the ways in which events affect our body, our emotions, and our thoughts.

If our body has suffered an injury, if our emotions have been wounded, or if our thoughts are unpleasant, the influence from one part of us to the other is inevitable.

Thus, if we wish to intervene and transform one of our fields—for example, the physical body—we may first work on the emotional and mental ones.
We have witnessed this happening successfully through meditation, emotional care and acceptance—both from the environment and from the individual toward themselves—through various forms of energy healing (such as flower remedies, sound therapy, and others), and even through placebo healing.

By reaching into our subconscious, we see healing taking place on both physical and psychological levels, through hypnosis and deep relaxation.

Our physical body is also influenced by the memories carried by the soul from its previous incarnations, bearing marks and characteristics in its current embodiment, through the canvas of the fifth etheric body.
(Comparable cases are documented in the book Reincarnation and Biology by Ian Stevenson)

As we all seek the great gift of health—one that allows us to live creatively—it is essential to come to know and understand ourselves.
It is very important to listen to ourselves and give ourselves the attention we deserve.
It is equally important not to leave ourselves at the mercy of others’ opinions.
For each one of us is unique.

But “as above, so below.”
Through this Hermetic principle, we may meditate upon the unity of our physical existence with that of the planet that hosts us, of the Solar System, of our Galaxy, and so on.

Reflecting on the functioning of our own being, we realize that just as our inner parts influence one another, a similar process takes place within the components of the Earth.

Imagine that you are the Earth.
A part of you is burning—your hand or your leg.
Your blood is being contaminated.
Your hair is being violently torn away.
How deeply is the emotional and mental field of the Earth affected?
Or does it have none?
Is it merely inert rock and water?

Yet we know that water is an Entity that responds to our thoughts and emotions.
As for the value of stones, we are already aware of their remarkable properties.
After all, we ourselves are largely made of water—just like the planet that hosts us.

And of course, we are not alone on Earth.
Millions of other life forms live here as well.

We are connected to the entire planet.
The memories of the planet’s body are part of our own history—
the history that was written, the one being written now, and the one yet to come.

Whether our individual existence is enough to seriously affect the planet may be open to many interpretations.
But whether the planet can affect the lives of the beings it hosts—and human life in particular—requires little contemplation.

With this image—of a very small human being, or billions of tiny humans, walking upon a vast body that carries its own memories, including those caused by us humans—I leave your imagination to wander.

We are all connected.
Therefore, we all influence one another, positively or negatively, just as we do within our own inner parts.

We are also connected to our past and our future.
Thus, we carry choice and responsibility within the time frame that we perceive as human beings.

What we do not know is how the Earth will regulate its own healing—on its physical, emotional, and mental levels.
And I cannot imagine it, for we are speaking of forces and dimensions incomparably greater than our own existence—and there is no need to go further.

Please envision a harmonious and favorable future for ourselves and for our descendants—and act accordingly.

Truly, how would we wish to live upon Gaia?
To live with Gaia—or detached from her?
And is that even possible?

Everything is inscribed. —
our experiences and our actions.

Inscriptions

Everything is inscribed.

Scattered marks, superficial,

Deep wrinkles,

Ravines and chasms.

Small landscapes,

so that you may glimpse the infinite.

—Swollen veins—

Rivers that never reached their mouths.

—Fiery eyes—

Lava of life, condensed.

Everything is inscribed.

They become marks upon bodies,

Ethereal patterns.

They resemble trees, stars, and shells.

They change, they transform—

but everything is inscribed.

 

From the poetry collection Cosmos (Greek edition). 

I Asked My Soul

 I enter into listening with my Soul.

I converse with her, I ask her about what concerns me, and I listen to her answers.
The answers come immediately, as long as I am fully present and focused on her.

Today, she asked me to love her—and not to judge her.

“You judge me,” she said, “by looking back at the past.
You often think—and sometimes speak—about what you would do now, how back then you did not act correctly, did not evaluate properly, did not choose the right path.
In this way, you keep me bound to the past. You force me to suffocate, you anchor me to experiences I have already lived through, while I need to move forward.”

“If you love, you do not judge.
And if you do not love me—your own Soul—you cannot truly love anyone else.

We did not come into this world to be perfect.
Perfect we already are.
We came to experience, to travel through the dimensions of matter, to feel the vastness of our existence within times and places that appear limited—and to learn how to expand them through our own power.

That is why I tell you: do not judge me, because in doing so you limit me.
And when I am limited, you cannot go anywhere.”

I share this confession today with you as well—and I share it with love and acceptance.

I do so because I believe that our greatest healer is our Soul, our divine essence, which flows from the Spirit.

Thank you.

The Soul’s Wise Design

 

How many times have you thought about—or longed for—another life?
How often do you focus on what you believe is missing?
A different appearance, another home, a different partner or job, another country?

You may do this out of need, or out of desire—allowing your imagination to construct an ideal life, free from the lack, the problems, and the limitations of your current one.

We have grown accustomed to avoiding responsibility for our own reality.
The easiest way is to run away—to reject our personal circumstances, fall into self-pity, or reverse our creative force through negative patterns.

Yet, if we pause and contemplate the facts of our life, we begin to discern a wise design.
This design is the one our Soul has chosen to experience in this incarnation. It is the reason and the purpose of our apprenticeship in life.
It is not only karma being repaid—it is also the opportunity to transcend our circumstances.

The opportunity lies within every lack, every difficulty, every mistake we have made.

If we imagine that we were living the “perfect” life we dream of, where do we believe it would lead us?
There is no motivation within perfection, because the very word implies something finished, completed, closed.

So ask yourself: why has your Soul destined you for this life?
If you possessed everything you currently believe is missing, how—and for how long—would it truly affect your life?
And most importantly, consider whether those things might actually become obstacles to your deeper purpose.

As we grow older, we come to understand that every condition and every event in our life contributes to our evolution.
When we recognize this, we are able to make conscious and aligned choices.
Beyond spiritual growth, this awareness also brings tangible positive results into our everyday life.

You already have what you need.
And you also have the ability to draw out the deepest lesson—and your greatest creative power, which you undoubtedly possess—transforming lack into abundance.

January 2026

Ένα βιβλίο, επτά ιστορίες και η έξοδος από την έρημο της ψυχής!

 

Ένα βιβλίο - επτά ιστορίες.

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε σταδιακά, όπως ακριβώς απαιτούν  οι εσωτερικές μετατοπίσεις που απαιτούνται για να ειπωθούν  ιστορίες, που μιλούν για την ψυχή.

Κάθε αφήγηση ζητούσε από εμένα μια προσωπική αλλαγή· και έτσι, επτά φορές μπήκα και βγήκα μέσα σε κόσμους που φωτίζουν τις στιγμές εκείνες όπου η ζωή αλλάζει πορεία.  

Η ειμαρμένη, ο πόνος της απώλειας, τα μικρά αλλά καθοριστικά απρόοπτα, τα παράδοξα και τα υπερβατικά, ακόμη και ο κόσμος των ονείρων—όλα γίνονται μονοπάτια που οδηγούν τους ήρωες στην έξοδο από την έρημο της ψυχής τους.

Οι επτά ιστορίες: 

 Μπαμπούσκα

Το νερό πάνω

Ένα μικρό πουλί

Αφροδίτη

Προφητικά όνειρα

Η μάγισσα

Τέσσερις γωνίες

 Ίσως σε κάποιες από αυτές, αναγνωρίσετε ένα κομμάτι δικό σας, ίσως πάλι όχι.  Σε κάθε περίπτωση,  μας αφηγούνται μέσα από την ενότητα του κόσμου, πώς τίποτα δεν γίνεται τυχαία και άσκοπα.  Αρκεί να μπορέσουμε να το αντιληφθούμε και να το αφήσουμε να μας οδηγήσει έξω από την έρημο της ψυχής μας. 

Η προσευχή στην εισαγωγή του βιβλίου είναι ο μαγικός αρμός και η λυτρωτική ουσία, που πέφτει σαν βροχή πάνω στην έρημο.

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο σε όλα τα βιβλιοπωλεία κατόπιν παραγγελίας και βρίσκεται ήδη στους ΙΑΝΟ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ,  ΠΟΛΙΤΕΙΑ και στον εκδοτικό οίκο Οσελότος .

 💗Αν διαβάσετε τις ιστορίες αυτές, θα χαρώ να μου γράψετε τι βρήκατε μέσα τους.  Κάθε αναγνωστική ματιά, ανοίγει μια νέα εκδοχή του κόσμου τους!  

Ρώτησα την Ψυχή μου!

    Μπαίνω στην ακρόαση της Ψυχής μου.  Συνομιλώ μαζί της,  τη ρωτώ για ότι με απασχολεί, και ακούω τις απαντήσεις της.   Οι απαντήσεις έρχονται άμεσα, εφόσον είμαι συγκεντρωμένη σε αυτή. 

    Σήμερα μου ζήτησε να την αγαπώ και να μην την κρίνω.  

Με κρίνεις, μου είπε,  κοιτώντας πίσω στο παρελθόν,  συχνά σκέφτεσαι και μερικές φορές μιλάς για το τι θα έκανες τώρα,  πως τότε δεν έπραξες σωστά,  δεν αξιολόγησες και δεν επέλεξες το σωστό.  Γι' αυτό και με κρατάς δέσμια στο παρελθόν,  με υποχρεώνεις να ασφυκτιώ και με καθηλώνεις σε πράγματα που έχω ήδη εμπειρευτεί,  ενώ εγώ χρειάζομαι να προχωρήσω.

Αν αγαπάς,  δεν κρίνεις.  Αν δεν αγαπάς εμένα την ψυχή σου,  δεν μπορείς να αγαπήσεις πραγματικά κανέναν.  Δεν ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο για να είμαστε τέλειοι.  Τέλειοι είμαστε έτσι κι αλλιώς,  ήρθαμε για να εμπειρευτούμε,  να ταξιδέψουμε στις διαστάσεις της ύλης,  να αισθανθούμε την απεραντοσύνη της ύπαρξής μας,  σε χρόνους και τόπους που φαίνονται περιορισμένοι και να μάθουμε πως να τους επεκτείνουμε,  με τη δική μας δύναμη.

Γι' αυτό σου λέω,  μην με κρίνεις γιατί έτσι με περιορίζεις και όταν εγώ είμαι περιορισμένη,  εσύ, δεν μπορείς να πας πουθενά.  

Αυτή την εξομολόγηση,  την κάνω σήμερα και σε εσάς και την κάνω με αγάπη και αποδοχή.  

Την κάνω επίσης,  γιατί πιστεύω ότι ο μεγάλος θεραπευτής μας είναι η ψυχή μας, η θεϊκή ουσία μας, που πηγάζει από το Πνεύμα.  

Ευχαριστώ! 

Κρυμμένοι Θησαυροί!

 

Καταναλώνουμε αυτά που προβάλλονται ως σημαντικά,  σπουδαία,  κοινώς αποδεκτά και άξια να τραβήξουν την προσοχή μας και την επιλογή μας.  Γιατί,  επιλέγουμε χωρίς να ψάξουμε και χωρίς να ερευνήσουμε.  Ένας πολύ πετυχημένος τρόπος από τους "ειδικούς",  είναι να επιλέγουν αυτοί για εμάς,  και είναι έτσι στημένο, που  τις περισσότερες φορές δεν αντιλαμβανόμαστε ότι η επιλογή δεν είναι δική μας.  

Ο τρόπος ζωής της ανθρωπότητας,  είναι δεδομένος και προβλέψιμος,  γι' αυτό και πολύ εύκολα καθοδηγούμενος.    Από το βιβλίο που επιλέγεις να διαβάσεις,  την τροφή σου, το ρούχο σου,  τις πεποιθήσεις σου εν γένει.  Μπορεί να νομίζουμε ότι είμαστε "επαναστάτες" ή "προχωρημένοι",  αλλά αν τολμήσουμε να δούμε την αλήθεια,  δεν έχουμε επιλέξει παρά ένα ακόμη "προϊόν"  προς κατανάλωση,  με διαφορετική  ετικέττα.   

Τελικά,  ο κόσμος μας δεν αλλάζει,  γιατί αν και η ποιότητα της ζωής μας,  όσον αφορά το υλικό μέρος,  έχει εξελιχθεί, με αποτέλεσμα να ζούμε πιό άνετα, και με μεγαλύτερες δυνατότητες,  ο εσωτερικός μας κόσμος συρρικνώνεται και μαραζώνει,  αφού το ποθούμενο δεν έρχεται ποτέ.  Για ένα χρονικό διάστημα,  μπορεί να δώσει την χαρά που πηγάζει από την ψευδαίσθηση,  ίσως ακόμα να πρόκειται και για ένα απαραίτητο σκαλοπάτι στον δρόμο του αναζητητή,  αλλά για να προχωρήσει  παραπέρα και όχι να προσκολληθεί σε αυτό.

Σκέφτομαι,  ότι η ανθρωπότητα δεν έχει ακόμη ενηλικιωθεί.  Δεν έχει ακόμη πάρει την ευθύνη της.  Δεν έχει τολμήσει να προχωρήσει εκεί που δεν έχει φθάσει η διαφήμιση και την "μόδα".  Η ανθρωπότητα επιζητά την εξουσία και τη δύναμη και γι' αυτό έχει ως πρότυπο τα άτομα που είναι "πετυχημένα" και "καταξιωμένα".    

Σκέφτομαι,  ότι είναι καιρός όσοι από εμάς τολμάμε,  να δούμε τον εαυτό μας από μία άλλη οπτική γωνία, αυτής της αληθινής αξίας μας.   Πόσο ωραίο είναι να πηγαίνεις σε αχαρτογράφητα νερά,  πόσο σημαντικό είναι να σκέφτεσαι μόνος σου.   Αν το σύστημα στο οποίο ζούμε δεν μας αρέσει,  το πρώτο που έχουμε να κάνουμε είναι να αλλάξουμε τρόπο σκέψης.   Είναι αυτό εύκολο;  Όχι,  είναι δύσκολο,  αλλά όχι ακατόρθωτο.   Όσο και αν έχεις την ανάγκη να συμμετέχεις σε ομάδες και "συλλογικότητες",  τόλμησε να επιλέξεις τον δικό σου προσωπικό δρόμο.   Γιατί,  είσαι μοναδικός και γι' αυτό είσαι Ένας.  Δεν εννοώ να αποκοπείς από τους συνανθρώπους σου,  αλλά να μην καταναλώνεις τη σκέψη των άλλων για σένα.

Υπάρχουν Κρυμμένοι θησαυροί!   Υπάρχουν δρόμοι που δεν έχεις διανοηθεί ότι είναι σχεδιασμένοι για σένα.    Αλλά φοβάσαι να πας εκεί μόνος σου.   Τι θα συναντήσεις εκεί;   Καλύτερα είναι να μένεις στα γνωστά,  τα σίγουρα.  Μόνο που ότι δεν κινείται,  βαλτώνει.  Ότι δεν αλλάζει,  φθείρεται.   

Υπάρχουν κρυμμένοι Θησαυροί,  που περιμένουν να τους ανακαλύψεις.  Γιατί βρίσκονται Πρω-ταρχικά μέσα σου και  έχουν υλοποιηθεί κάπου,  ως ένα ακόμη στοιχείο αυτοανακάλυψης και εξέλιξης.   Το μαγικό στην όλη υπόθεση,  είναι πως έχουν ίσως υλοποιηθεί από κάποιον άλλο,  σαν παρακαταθήκη για σένα που έπεσαι, και αυτός είναι ο υπέροχος κόσμος μας,  όπου κάποιος δημιουργεί σε εσένα και εσύ για κάποιον άλλο. 

Ίσως,  να μας βοηθήσει αν θυμηθούμε την εποχή που είμαστε παιδιά,  τότε που ο κόσμος ήταν ένα τεράστιο πεδίο για να τον ανακαλύψουμε και ο φόβος ήταν άγνωστος.  Τώρα που μεγαλώσαμε-  πόσο άραγε μεγαλώσαμε-  σταματήσαμε τις εξερευνήσεις και τα ευφάνταστα παιχνίδια μας,   πάψαμε να είμαστε δημιουργοί και γίναμε απλά οπαδοί,  ακόλουθοι,  μέλη και πολίτες ενός κόσμου,  που όσο πάει στενεύει από ελευθερία και φαντασία.

Υπάρχει όμως πάντα το κάλεσμα!  

Το Σοφό σχέδιο της Ψυχής μας!

 

Πόσες φορές έχεις σκεφτεί ή έχεις επιθυμήσει  μιά άλλη ζωή;  Πόσο συχνά σκέφτεσαι αυτά που πιστεύεις ότι σου λείπουν;  Μια άλλη εμφάνιση,  ένα άλλο σπίτι,  έναν διαφορετικό σύντροφο ή εργασία,  μια άλλη Χώρα, κ.α; 

Μπορεί να το κάνεις από ανάγκη αυτό, ή από επιθυμία και η φαντασία σου να οργανώνει μια ιδανική ζωή, χωρίς τις ελλείψεις, τα προβλήματα και τους περιορισμούς που έχει τώρα η δική σου.

Έχουμε συνηθίσει να αποφεύγουμε την ευθύνη μας για ότι αφορά την δική μας πραγματικότητα.  Ο πιό εύκολος τρόπος,  είναι να το βάλουμε στα πόδια,  να απορρίψουμε τα προσωπικά μας δεδομένα, να πέσουμε στην αυτολύπηση,  ή να αντιστρέψουμε τη δράση μας με αρνητικά πρότυπα.

Αλλά,  αν διαλογιστούμε πάνω στα δεδομένα της ζωής μας,  θα δούμε ένα Σοφό σχέδιο.   Αυτό το σχέδιο, είναι αυτό που έχει επιλέξει η Ψυχή μας,  να βιώσουμε σε αυτή την ενσάρκωση και είναι ο λόγος και ο σκοπός της μαθητείας μας.   Δεν είναι μόνο το κάρμα που ξεπληρώνουμε,  είναι και η ευκαιρία που έχουμε να κάνουμε την υπέρβαση των δεδομένων στη ζωή μας.   Η ευκαιρία κρύβεται μέσα σε κάθε έλλειψη,  μέσα σε κάθε πρόβλημα, μέσα σε κάθε λάθος που έχουμε κάνει.  

Αν υποθέσουμε πως είχες αυτή την "τέλεια" ζωή που ονειρεύεσαι,  που νομίζεις θα σε οδηγούσε αυτό;   Διότι,  δεν υπάρχει υποκίνηση, σε κάτι που είναι τέλειο,  αφού η ίδια η λέξη ορίζει κάτι που έχει τελειώσει, έχει ολοκληρωθεί.  Σκέψου λοιπόν γιατί σε έχει προορίσει η Ψυχή σου σε αυτή τη ζωή;  Αν είχες όλα αυτά  που θεωρείς ότι σου λείπουν τώρα,  σε τι και για πόσο θα επηρέαζαν τη ζωή σου και κυρίως δες αν αυτά θα μπορούσαν να είναι εμπόδιο στο σκοπό σου.  

Καθώς μεγαλώνουμε,   αντιλαμβανόμαστε πως όλες οι συνθήκες και τα γεγονότα της ζωής μας,  συναινούν στην εξέλιξή μας.   Αν το αναγνωρίσουμε αυτό,  είμαστε σε θέση να κάνουμε τις σωστές επιλογές.   Αυτό πέρα από την πνευματική μας εξέλιξη,  οδηγεί και σε θετικά αποτελέσματα γενικά στη ζωή μας.   

Έχεις λοιπόν τώρα αυτό που χρειάζεσαι.  Έχεις όμως και τη δυνατότητα να εκμαιεύσεις το καλύτερο μάθημα αλλά και την μέγιστη δημιουργική σου δύναμη,  που σίγουρα κατέχεις και να αλλάξεις την έλλειψη, σε αφθονία!

Καρδιές από πέτρα

Ραγίζουν άραγε και οι πέτρινες καρδιές;

Το νέο μου βιβλίο,  είναι μια μικρή ιστορία, που διαδραματίζεται στις Ινδίες.  Πώς αποξενώνονται οι καρδιές των ανθρώπων και σκληραίνουν,  μέσα στην ίδια σκληρότητα και τις δυσκολίες της ζωής. 

Με τον καιρό γίνονται πέτρα,  μέχρι ένα μαγικό χέρι να τις αγγίξει στο πιό λεπτό τους σημείο,  εκεί που η πέτρα είναι πιό λεπτή και ένα κτύπημα μπορεί να την διαρρήξει και να επαναφέρει την καρδιά στους κανονικούς κτύπους της.

Στη συγκεκριμένη ιστορία,  η  αγάπη ενός ζώου,  κρατά τον πυρήνα της καρδιάς ενός ανθρώπου, ακόμα ζεστή.  Όλοι μας γνωρίζουμε και ειδικά όσοι έχουν ζώα,  την μεγάλη θετική επίδραση που ασκούν πάνω μας.  Γι' αυτό η ιστορία αυτή,  είναι αφιερωμένη στον Κουμάρ, τον ελέφαντα,  τον κρυφό πρωταγωνιστή του βιβλίου.

Ο συμβολισμός και η μικρή, σχεδόν αδιόρατη τελετουργία της υλοποιημένης πέτρινης καρδιάς, είναι ένα σημείο πολύ δυνατό,  που διαρρηγνύει και τις τελευταίες αντιστάσεις του σκληρού πατέρα.

Το βιβλίο είναι εμπνευσμένο από ένα ινδικό ντοκιμαντέρ,  στο οποίο ο Ινδός οδηγός ελεφάντων, αφηγείται ένα όνειρο, στο οποίο ο ελέφαντάς του, τον οποίο αγαπά πολύ, τον ερωτά: " θα δεχόσουν σε μια επόμενη ζωή,  να είμαι εγώ το αφεντικό σου και εσύ ο ελέφαντας;"  Και ο οδηγός απαντά εν συνειδήσει  :  "Ναι, θα δεχόμουν". 

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Οσελότος",  και είναι διαθέσιμο και σε όλα τα βιβλιοπωλεία, κατόπιν παραγγελίας.

https://www.ianos.gr/kardies-apo-petra-0546131#more-info-tab 

(άμεσα διαθέσιμο)

 

Συν-αίσθημα και Συν-είδηση!

 

Το συν-αίσθημα,  είναι η πληροφορία που γεννιέται εντός μας,  από τις αισθήσεις μας, που αντιλαμβάνονται και προσλαμβάνουν τα ερεθίσματα από το περιβάλλον μας.   Αναπτύσσονται εντός μας και μας καθορίζουν σαν ανθρώπους.   Αν δεν υπήρχε το συναίσθημα,  δεν θα υπήρχε η ποίηση,  ο έρωτας (μην μου πείτε πως είναι μόνο θέμα ορμονών),  η αγάπη και η κάθε μορφής τέχνη.   

Στην εποχή μας,  γίνεται κάθε δυνατή προσπάθεια να αποκοπούμε από το συναίσθημά μας.   Αυτή τη μεγάλη κινητήρια δύναμη,  που μας καθορίζει ως ανθρώπους.   Δεν είναι τυχαίο πως ο Daniel Goleman έγγραψε για την "Συναισθηματική νοημοσύνη",  αλλά εδώ δεν θα αναφερθούμε στην νοημοσύνη,  δηλαδή στο πως το συναίσθημα επηρεάζει τον εγκέφαλο,  αλλά τη σχέση του συναισθήματος με τη συνείδηση.

Πόσες αλήθεια είναι οι αισθήσεις μας;   Πέντε θα μου πείτε.  Άντε και μία ακόμα έξι (η έκτη αίσθηση).  Σε αυτή την έκτη αίσθηση θα σταθώ, η οποία μάλλον περιλαμβάνει πολύ περισσότερες αισθήσεις,  που έρχονται να προστεθούν (συν),  στην ύπαρξή μας.   

Πόσο σημαντικό είναι να παρατηρούμε τα αισθήματά μας;  Για να τα παρατηρήσουμε,  πρέπει πρώτα να τα αποδεχτούμε.  Μεγαλωμένοι σε μία κοινωνία,  που αρχικά "τιμωρούσε"  οτιδήποτε δεν ήταν αποδεκτό από τους νόμους της,  δημιουργήσαμε ενοχές για τα "αρνητικά" μας συναισθήματα και τα αποκόψαμε από τον εαυτό μας με ένα "δεν πρέπει".  Σήμερα,  θεωρείται σχεδόν αδυναμία και ελάττωμα το να έχεις συναισθήματα.  Τα πρότυπα οδηγούν σε έναν άνθρωπο απογυμνωμένο και αποξενωμένο από τη δυναμική του αληθινού εαυτού του και  "καθορισμένο", από ένα σύστημα που θέλει όλο και πιό πολύ να τον ελέγχει και να τον χειραγωγεί.  Το τραγικό σε όλο αυτό,  είναι ότι θάβοντας τον αληθινό εαυτό μας, στη θέση του προβάλει το "avatar" του internet,  o ψηφιακός και κίβδηλος εαυτός μας.

Το να αποδεχτούμε τα αληθινά μας συναισθήματα,  είναι αρχικά μια τιμή στον εαυτό μας.  Μπορώ να έχω συναισθήματα, μπορώ να έχω ακόμα και αυτά τα λεγόμενα "αρνητικά συναισθήματα",  γιατί έτσι έχω τη δυνατότητα να τα αναλύσω και να δω από που προέρχονται.  Αν τους γυρίσω το πρόσωπο,  αυτά δεν θα φύγουν και δεν θα υποταχθούν σε καμμία νοητική εντολή και αυτό είναι μία "τοξική" κατάσταση και όχι τα συναισθήματά μας.

Σε βαθύτερο επίπεδο,  θα δούμε,  ότι πολλές φορές όπως αντιλαμβανόμαστε  εκ των υστέρων,   τα συναισθήματά μας,  μπορεί να είναι σημαντικές πληροφορίες.  Έρχονται  να μας δώσουν άλλοτε προειδοποιητικά μηνύματα και άλλοτε ώθηση για αλλαγή στάσης και πορείας στη ζωή μας.   Τα θάβουμε κι αυτά, υποτάσσοντας τον εαυτό μας στις νοητικές πεποιθήσεις μας.

Και επειδή είμαστε μία ολότητα,  δηλαδή το σώμα, τα συναισθήματα και οι νόησή μας είναι Ένα,  δεν μπορούμε να αποκόψουμε ένα από αυτά.  Με την προϋπόθεση αυτής της λειτουργίας,  θα δούμε πως το συναίσθημα συν-λειτουργεί με τη Συν-είδηση.   

Αφενός,  το συναίσθημα είναι η βάση πάνω στην οποία λειτουργεί η συνείδησή μας.  Αν δεν νοιώθω, είμαι ασυνείδητος.  Ο εσωτερικός μας κόσμος είναι αυτός που συνδεδεμένος με την Ψυχή μας ,  καθοδηγείται στην εξέλιξή του.  Το συναίσθημα μας συνδέει με τον κόσμο γύρω μας,  όχι μόνο το ορατό κόσμο,  αλλά και αυτόν με τις λεπτότερες δονήσεις.  Ξυπνά μέσα μας αυτές τις λεπτοφυείς αισθήσεις,  που μας συνδέουν με περισσότερες διαστάσεις.  Όταν αυτές αρχίσουν να λειτουργούν,  η Συν- είδηση, δηλαδή η πληροφορία που έρχεται από ανώτερα πεδία (Ανώτερος Εαυτός-  Διδάσκαλοι),  γίνεται δυνατή (υπέρ-συνείδηση).

Τα συναισθήματά μας είναι αυτά που μας συν-δέουν με το Κόσμο και είναι κομμάτια μας,  απαραίτητα στα βιώματα της ψυχής μας.

 

,

Το matrix και οι επενέργειές του στον εσωτερικό μας κόσμο.

 

    Για όσους έχουν συνειδητοποιήσει ότι ζούμε μέσα σε μία εικονική πραγματικότητα,  η οποία όλο και μεγαλώνει,  ειδικά με την τεχνολογία που συνεχώς αναπτύσσεται,  είναι η ώρα να συνειδητοποιήσουν επίσης,  πώς αυτό επενεργεί στον εσωτερικό τους κόσμο, δηλαδή στα συναισθήματα και τις σκέψεις τους.

    Το να αντιληφθείς τα παιχνίδια που παίζονται,  για να σε ωθήσουν να ζήσεις τη ζωή σου μέσα σε προκαθορισμένα πλαίσια,  είναι βέβαια πολύ σημαντικό,  αφού έτσι,  θα μπορείς να βλέπεις πέρα από την εικόνα,  ακόμα και τις προθέσεις τους. Το να αντιληφθείς όμως,  πώς αυτή η κατευθυνόμενη πραγματικότητα έχει δημιουργήσει εντός σου ένα ακόμα matrix,  είναι ίσως η πύλη,  μέσα από την οποία μπορείς να ανακαλύψεις  απίθανες εκδοχές του εαυτού σου,  που ούτε μπορείς να διανοηθείς.

    Εδώ,  δεν μιλάμε για το εγώ και τις απαιτήσεις του.  Δηλαδή δεν μιλάμε για τις ανάγκες που έχουμε ως άνθρωποι να μας αποδεχτούν και να δουν την δική μας εκδοχή,  αλλά μιλάμε για τις παραμορφώσεις που δημιουργεί το matrix,  με τις  καταγραφές του στον εσωτερικό μας κόσμο.

Αυτή η λεπτή διάκριση,  είναι που θα μας βοηθήσει να ισορροπήσουμε τις πραγματικές ανάγκες και αξιώσεις του εαυτού μας,  απέναντι στις ανθυγιεινές  προβολές της εικονικής πραγματικότητας.  

    H ενδοσκόπηση,  είναι αναγκαία  για να εντοπίσουμε,   τη διαφορά  των αληθινά δικών  μας σκέψεων και  συναισθημάτων, από τις επιρροές του Matrix, οι οποίες είναι πολλές φορές λεπτές και σχεδόν αδιόρατες.  

    Παρατηρούμε π.χ.  τον διαχωρισμό των ανθρώπων,  με αφορμή τις επιταγές της εξουσίας.  Αυτό  είναι μία συνηθισμένη πρακτική που χρησιμοποιείται  συστηματικά  σε όλες τις εποχές.  Να σε αντιλαμβάνομαι με βάση τον ορισμό του καλού και αποδεκτού και όχι με βάση τις αληθινές αξίες του αγαθού.   

Αφού λοιπόν  εγώ μπορώ να διακρίνω την αλήθεια από το ψέμα,  είναι σημαντικό για μένα να μπορέσω να ξεδιαλύνω και μέσα μου αυτά τα δύο.  Γιατί πολλές φορές,  οδηγούμαστε υποσυνείδητα να νιώθουμε και να πράττουμε,  με βάσει αυτές τις καθοδηγήσεις και όχι τον εαυτό μας.

    Ορίζοντας τον εαυτό μας,  εδώ σε αυτή την διάσταση,  σαν ένα σύνολο, που αποτελείται από το εγώ μας (υποσυνείδητο),  τη συνείδηση, και την υπερ-συνείδηση (Ανώτερος Εαυτός),  για όσους το έχουν επιτελέσει,  μπαίνουμε στη σιωπή και την παρατήρηση του εντός μας κόσμου και με ειλικρίνεια,  χωρίς φόβο και ενδοιασμούς,  σημειώνουμε και οριοθετούμε το ψέμα στο οποίο έχουμε υποβληθεί.   

    Μπορούμε να ασκήσουμε  τις αρχαίες πρακτικές του διαλογισμού και της προσευχής,  με τη βεβαιότητα πως απέναντι στο ψέμα του matrix,  η πρόθεσή μας να αναπτύξουμε τον εαυτό μας και να σπάσουμε τους περιορισμούς της ζωής μας,  εδώ στη Γη,   θα βρει την υποστήριξη και την καθοδήγηση,  από τους αόρατους ακόμα σε εμάς,  διδασκάλους της αλήθειας.

        Επειδή ζούμε σε μία εποχή δε,  που τα "σπήλαια",  φέρουν πολλά και ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός μας ονόματα,  το ζητούμενο, είναι να κατορθώσουμε να βγούμε από αυτά,  αφήνοντας πίσω  τις ψευδαισθήσεις του νου μας,  και  να τολμήσουμε να αντικρύσουμε την αλήθεια μας,  που είναι πάντα για εμάς το συμφέρον, ως αληθινό αγαθό.

        

    Καλό βράδυ!

Έλλειψη και Αφθονία.

 

Η έλλειψη μισεί την αφθονία.  Γιατί η έλλειψη είναι λειψή,  μισή,  ελλιπής και φυσικό είναι να φθονεί αυτό που της λείπει.  Αντίθετα η αφθονία είναι στερημένη από φθόνο,  φόβο,  φόνο (α στερητικό).  Είμαστε αλήθεια τυχεροί άνθρωποι,  που έχουμε μία γλώσσα σαν την Ελληνική,  η οποία μας δίνει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα και αν της δώσουμε τον επαρκή χρόνο,  μας οδηγεί στην αλήθεια (α-λήθη)  και έτσι γλυτώνουμε ένα σωρό λάθη, με τον ανάλογο πόνο που προκαλούν.

Η έλλειψη κάνει προβολή σε ότι έχουμε μέσα μας.  Αν είμαστε μίζεροι,  θα μας δείχνει παντού γύρω μας μιζέρια.  Αν είμαστε ζηλιάρηδες,  θα μας προβάλει ή θα εφευρίσκει τα αρνητικά στοιχεία των φίλων και συνεργατών μας,  γενικά μας προβάλει ότι ελλειπτικό έχουμε μέσα μας,  χωρίς να παίζει κανένα ουσιαστικό ρόλο στην βελτίωση της ζωής μας και στην βοήθεια των άλλων.  Μας κρατά επίσης καθηλωμένους στα πρότυπα αυτά,  όσο εμείς δεν την εγκαταλείπουμε.   Να εγκαταλείψω την έλλειψη σημαίνει να δω την εικόνα ολόκληρη και όχι μισή, για να μπορέσω να αντιδράσω στο πρόβλημα με θετική σκέψη και δράση.   Διαφορετικά,  το ενεργειακό μοτίβο της έλλειψης,  με κρατά σε αρνητικές προβολές.  Πάντα φταίνε οι άλλοι για  τα προβλήματα,  αλλά η έλλειψη δεν κάνει ποτέ τίποτα ουσιαστικό γι' αυτά,  πέρα από το να γκρινιάζει και να διαμαρτύρεται.

Αντίθετα,  η κυρά αφθονία,  έρχεται με όλα τα καλά της και σε προσκαλεί στον α-φθονο κόσμο της,  όπου εσύ είσαι ο βασιλιάς,  ο πολυμήχανος,  ο εφευρέτης,  αυτός που μπορεί να αξιοποιεί κάθε μικρό ή μεγάλο εργαλείο που διαθέτει.    Στον δικό της κόσμο,  προβάλλονται όλα τα θετικά και τα χαρίσματα που έχεις,  όχι μόνο εσύ,  αλλά και οι φίλοι σου.  Σου δείχνει πως δεν είσαι αδύναμος.  Σου προβάλει μέσα στις προκλήσεις και τα γκρίζα τοπία της ζωής,  το κρυμμένο φως.   Σε μαθαίνει να ανακαλύπτεις τον αληθινό εαυτό σου,  και να μην προσκολλάσαι στις κοινωνικές πεποιθήσεις της αξίας των ανθρώπων.   Δεν θα πέσεις ξανά στην παγίδα της αυτολύπησης και θα μπορείς να βλέπεις πίσω από την "κακομοιριά"  των άλλων,  χωρίς να προβάλεις τους δικούς σου φόβους,  έτσι ώστε να τους βοηθάς,  εφόσον το επιθυμείς,  πραγματικά.

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό της αφθονίας,  είναι η εμπιστοσύνη στην αρετή και το αγαθό.  Στο δικό της σύμπαν,  δεν υπάρχουν προφητείες  και μελλοντολογίες καταστροφής.  Δεν υπάρχει απληστία στην ύλη,  γιατί η πραγματική αφθονία δεν είναι ύλη,  αλλά μπορεί να την δημιουργεί.  Στην πραγματική αφθονία δεν υπάρχει πλήξη και λήξη.  

Δεν είναι εύκολο να ζούμε στην αφθονία,  εφόσον μας βομβαρδίζουν καθημερινά με σκηνικά φόβου και πόνου,  και προσπαθούν να μας φέρνουν συνεχώς στην έλλειψη, αλλά μπορούμε να το προσπαθήσουμε,  έστω και πειραματικά.  Να δούμε,  τι θα συμβεί  αν σήμερα,  αύριο και την επόμενη μέρα,  δεν θα ανησυχώ για την τροφή  και τη ζωή μου.  Ίσως τελικά οι εχθροί της ανθρωπότητας ανησυχούν περισσότερο,  για την περίπτωση που οι άνθρωποι πάψουν να πιστεύουν στους εκφοβισμούς και τα τερατώδη σχέδιά τους και ακολουθήσουν την δική τους εσωτερική πηγή,  που είναι πραγματικά άφθονη.

Σχετική παλαιότερη ανάρτηση Αφθονία, ιδιότητα των Θεών

Reiki Music (With Bell Every 3 Minutes)

H αξία της αυτογνωσίας.

 

Από το Απολλώνιο "Γνώθι Σαυτόν",  τις σχολές "ΖΕΝ" και διαλογισμού,  τις σαμάνικες παραδόσεις και τα φιλοσοφικά συστήματα,  μέχρι τη σύγχρονη ψυχολογία,  η αυτογνωσία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος που μας οδηγεί στην αυτοπραγμάτωση.  

Στην πράξη, και όχι απλά ως ένας ορισμός ή μιά λέξη που συνηθίζεται σε χώρους εσωτερικής αναζήτησης και φιλοσοφίας,  η αυτογνωσία είναι η πιό πρακτική και ουσιαστική στάση με την οποία μπορούμε να πορευόμαστε στη ζωή.

Το να γνωρίζω τον εαυτό μου,  δεν είναι κάτι απλό και εύκολο,  εφόσον δεν γνωρίζουμε τι είναι πραγματικά ο άνθρωπος,  αλλά έχουμε μία περιορισμένη και εξ' αρχής "ορισμένη" αντίληψη γι' αυτό.  Άλλοι πιστεύουν ότι είμαστε μόνο σώμα και μετά το θάνατό μας τίποτα δεν μένει από εμάς.  Άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχει η Ψυχή και αυτή συνεχίζει την πορεία της μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος.   Υπάρχουν πολλές θρησκείες και απόψεις και φιλοσοφικά μονοπάτια και φυσικό είναι να διαβούμε κάποια από αυτά,  είτε μέσω της παράδοσης της Χώρας που γεννιόμαστε,  είτε με κάποια επιλογή,  κατά τη διάρκεια της αναζήτησής μας.   Κύριος όμως στόχος,  είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και όχι να ασπαστούμε κάποιο δόγμα ή σύστημα.

Γιατί,  το να γνωρίζεις τον εαυτό σου,  είναι κάτι που γίνεται διαρκώς.  Μπαίνω σε σχέση με τον εαυτό μου,  αφουγκράζομαι τη φωνή του,  συνομιλώ μαζί του, παρατηρώ στις σκέψεις του.  Το να γνωρίζω τον εαυτό μου,  βασίζεται στον σεβασμό που του έχω και στην αξία που του δίνω.  Έτσι,  σε όποιο μονοπάτι κι αν βρεθώ,  οι δάσκαλοι,  οι καθοδηγητές,  ακόμα και τα δόγματα,  είναι ένα μέσον για την εξέλιξη και όχι την καθήλωσή μου.   

Το να γνωρίζω τον εαυτό μου,  με προστατεύει από την χειραγώγηση και τον έλεγχο των άλλων, όπως με οδηγεί και στην απενοχοποίηση  αλλά και την λήψη της ευθύνης για την ζωή μου.  Γίνομαι περισσότερο συνειδητός άνθρωπος απέναντι στους άλλους, επειδή γνωρίζοντας τον εαυτό μου,  μπορώ να τους κατανοώ καλύτερα.   

"Γνώθι Σαυτόν"

Το μεγάλο κλειδί για την επιτέλεση του σκοπού της ζωής μας. (Πιστεύεις ότι η ζωή σου έχει κάποιο σκοπό;)

Από τις μικρές καθημερινές προκλήσεις,  μέχρι τα μεγάλα ερωτήματα,  η σχέση με τον εαυτό μας είναι η βάση στην οποία στηρίζονται οι επιλογές μας και τα αποτελέσματά τους.  Γιατί,  αυτός ο εαυτός μας είναι αυτός που αφομοιώνει και διϋλίζει τις εμπειρίες και τη γνώση που λαμβάνει από τα γεγονότα και τις εξωτερικές πηγές,  εφόσον αυτός ΕΙΝΑΙ και πρέπει να είναι ο Κύριος ρόλος στη ζωή μας.

Η πορεία και οι επεκτάσεις σε αυτόν τον δρόμο της Αυτογνωσίας,  είναι νομίζω άπειρες,  όπως άπειρη είναι και η δημιουργία στην οποία εντασσόμαστε.   Αν υπάρχει ένα Φως που μπορούμε να δούμε κατά τη διάρκεια της μικρής ανθρώπινης ζωής μας,  είναι το να γνωρίσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.  Σαν ένα μέρος της δημιουργίας,  περιέχει τις άπειρες διαστάσεις της,  αλλά και τις μοναδικές δυνατότητες που έχει κάθε όν,  κατά την σύλληψή του από τον Θεϊκό Νου,  ακόμα και όταν αυτές περιορίζονται στην ενσάρκωσή του.

Πιστεύετε ότι αξίζει να γνωρίσετε τον εαυτό σας;

Σας αφιερώνω το παρακάτω ποίημα από την πρώτη μου ποιητική συλλογή,  με τίτλο:  " O Oνειρευτής"

Περιελίξεις

 

Βαθειά, βαθειά μέσα μου,  

εισχώρησε η προσοχή του νου μου

και εστίασα εκεί που λένε 

πως ο  πυρήνας της ύπαρξής μας βρίσκεται.

Μοιάζεις με σφαίρα φωτεινή 

και όσο σε παρατηρώ ένας γαλαξίας μέσα σου περιστρέφεται.

Όπως επάνω, έτσι και κάτω,  αυτόματα σκέφθηκα.

Αν δεν είμαι το σώμα μου,  αν δεν είμαι ο καθρέφτης μου,  

αν δεν είμαι οι σκέψεις μου, αν δεν είμαι τα συναισθήματά μου,

τότε 

είμαι ένας ακόμα γαλαξίας του σύμπαντος,  

κρυμμένος καλά μέσα σ’ ένα θνητό σώμα

 που κινείται και ζει πάνω σε μια σφαίρα περιστρεφόμενη.

Για φαντάσου,  πόσοι γαλαξίες κρυμμένοι 

και πόσοι φανεροί κινούνται αενάως 

παριστάνοντας τους ανθρώπους,  τα ζώα, 

τις πέτρες, το νερό, τη γη, τα άστρα!

Το Σύμπαν άραγε αναπαράγεται πάνω σ’ αυτό το μοντέλο;

Περιστρεφόμενες φωτεινές υπάρξεις, 

μέσα σε άλλες και σε άλλες, χωρίς τελειωμό;

Έτσι κι εγώ είμαι, ένας μικρός γαλαξίας

που περιέχει άλλους μικρότερους 

και εμπεριέχεται σε άλλους μεγαλύτερους.

Μακάρι να μπορούσα να δω αυτόν τον μεγάλο 

που εμπεριέχει τους πάντες.

Υπάρχει άραγε ή κι αυτός εμπεριέχεται;

Αντίγραφα είμαστε όλοι του αρχικού πρωτοτύπου

κινούμενοι στη δική μας τροχιά 

και όλοι μαζί στο μεγάλο δρόμο.

Απειροελάχιστοι, διακριτοί, φωτεινοί και χρωματιστοί 

μεγαλειώδεις, όλοι μέλη της ίδιας οικογένειας.

Αν, σκέφθηκα, αν γνωρίσω εσένα 

δικέ μου γαλαξιακέ πυρήνα, 

αν γνωρίσω τις δομές και τις αρχές σου 

τότε είναι σαν να γνωρίζω τα πάντα. 

Τα μεγάλα και τα μικρά, τα αόρατα και τα ορατά.

Όπως επάνω, έτσι και κάτω, Ερμή!

Ευλογίες μας πρέπουν και έπαινοι και ύμνοι, 

σε όλους εμάς 

τους μικρούς γαλαξίες του Σύμπαντος.

 Ο ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΣ