Η Μάγισσα

 

Η Μάγισσα  

Απόσπασμα από το βιβλίο 

Επτά Ερημίτες

 

Τα χρόνια περνούν, οι μέρες κυλούν σαν το νερό στο ποτάμι, μοιάζουν ίδιες, αλλά δεν είναι. Κάτω απ’ την επιφάνεια του νερού, στην κοίτη του ποταμού, το ρεύμα της ζωής παρασέρνει το χώμα και τις μικρές πέτρες, αναπτύσσει πράσινα βρύα, που επικάθονται στις μεγάλες πέτρες στην επιφάνεια του ποταμού, κι ο ήχος του, αν τον προσέξεις, αλλάζει ανάλογα με τη ρότα του καιρού και των ανέμων. Οι άνθρωποι γεννιούνται φέρνοντας μαζί τους την ελπίδα, κρατώντας κρυφά τα κιτάπια που μαζί τους κουβαλούν και, όταν φεύγουν, αφήνουν πίσω τους αποτυπώματα, που στο διάβα του καιρού κι αυτά θα σβήσουν.

Ωστόσο, ανάμεσά τους, έρχονται πού και πού κάποιοι που μπορούν να δουν πέρα από τις μεταμορφώσεις της ύλης και μπορούν να κοιτάξουν κατάματα τα μικρά μόρια του νερού που σχηματίζουν τον κόσμο μας. Αυτή τους η δύναμη γίνεται ευκαιρία, σε κάποιους από αυτούς που τους συναντούν, να δουν τα αλλεπάλληλα κύματα που κάνει το βότσαλο στο νερό με την πτώση του.

💢💢💢

Συχνά οι άνθρωποι μπαίνουμε στην έρημο της αμφιβολίας.  Είναι μία έρημος βασανιστική, που απειλεί να καταρρεύσει τις πεποιθήσεις και τους τοίχους του δόγματος που έχουμε κτίσει γύρω από τον εαυτό μας.  Είναι βασανιστική επίσης, γιατί μας βγάζει, θέλουμε δεν θέλουμε,  από τον εφησυχασμό   και την βεβαιότητα πως τα πράγματα "έτσι είναι" και μας αναγκάζει να την αντιμετωπίσουμε.

Στην "Μάγισσα", παρακολουθούμε τη ζωή ενός ιερέα, όταν αναγκάζεται να βγει από το φόβο και τον περιορισμό της πίστης του και να αποδεχτεί το "πέρα από τα όρια" της ύπαρξης ενός ανθρώπου.

Η θεια-Μαριά,  είναι η θεραπεύτρια,  η γυναίκα που βλέπει από μικρό παιδί πέρα από τον κόσμο των αναγνωρισμένων αισθήσεων.  Μπορεί και επεμβαίνει με το λόγο της και διασώζει ζωές.  Για τους κατοίκους του χωριού είναι αποδεκτή,  αλλά για τον ιερωμένο τους,  είναι μια μάγισσα,  και την αποκλείει από την Θεία κοινωνία.

Όμως,  η ζωή θα τον φέρει στο κατώφλι της για βοήθεια.

Ο παπα-Ευάγγελος,  είναι ένας από τους ερημίτες του βιβλίου μου "Επτά Ερημίτες".

Η ιστορία είναι εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα μιας άλλης εποχής.

Είναι επίσης αφιερωμένη,  σε μια πραγματική θεραπεύτρια, που η ζωή μου έδωσε την ευλογία να γνωρίσω.

Aφροδίτη

 

Ο κόσμος αναγνωρίζει την ομορφιά ως θείο δώρο. Άπειρα μάτια πέφτουν πάνω της με θαυμασμό και ζήλια, αναταράσσοντας ως τα μύχια τις πιο κρυφές επιθυμίες, που καμιά φορά οδηγούν στον φθόνο αυτούς που δεν μπορούν να την κατέχουν. Αν και είναι φθαρτή, γιατί δεν αντέχει για πολύ στον χρόνο, η ομορφιά στους ανθρώπους άλλες φορές γίνεται εισιτήριο για επιτυχία και αναγνώριση και άλλες οδηγεί σε ερήμους την ψυχή τους, για πολλούς και διαφόρους λόγους. Γιατί η ομορφιά, κάτω από το πέπλο της δύναμής της, είναι εύθραυστη, όπως και το όμορφο κορίτσι της ιστορίας μας.

Η Αφροδίτη  δεν είχε μόνο το όνομα της Ελληνίδας θεάς αλλά και τις χάρες της. 

Απόσπασμα

Κάποιες φορές η ομορφιά γίνεται δοκιμασία. 

Η Αφροδίτη είναι μία από τους ερημίτες του βιβλίου Επτά Ερημίτες.

Ἔρως – Ἥρως

  

Alexandre Cabanel – Η Γέννηση της Αφροδίτης (1863)

 

Στον Έρωτα, που Θεός είναι 

 Ἔρως – Ἥρως

Τι ψάχνεις να βρεις θνητέ;

Έναν φτερωτό Άγγελο;

Μικρό

τόσο μικρό που τρυπώνει στο αίμα σου

ισχυρό όμως και αιχμηρό

βέλος αδάμαστο.

Ήρθε χθες το βράδυ στο όνειρο

κι ήταν εκεί όσοι θυμήθηκαν

Ένα στεφάνι ελιάς

Μια στάλα αγίασμα

Είπε:

Πως νομίζεις θνητέ πως θα με κρατήσεις στη Γη

Εμένα

το Ουράνιο των Θεών παιδί;

Ἥρως να γίνεις πρώτα

Πρωτέας

Να θυμηθείς την ουσία του Κόσμου μου.

 Ἔρως – Ἥρως 

είπε

και πέταξε μετά μαζί με το όνειρο.

Έμεινε ο κόσμος του ονείρου άδειος

μείναμε εμείς

Κάποιοι καρτερούν ακόμα τον έρωτα

Θνητό, φθαρτό, φτωχευμένο

Κάποιοι κατάλαβαν

Ἔρως – Ἥρως!  

 Από την ποιητική συλλογή Ξεχασμένα Φτερά

Προφητικά όνειρα!

Ο Νικήτας είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας.

Η ζωή του φαίνεται τακτοποιημένη, σχεδόν προβλέψιμη.
Σύζυγος, δύο παιδιά, καθημερινότητα σε σταθερή τροχιά.

Μέχρι που αρχίζουν τα όνειρα.

Όνειρα παράξενα. Επίμονα.
Σαν να έρχονται από ένα βάθος που ο ίδιος είχε ξεχάσει ότι υπάρχει.

Αρχίζει να τα παρατηρεί.
Προσπαθεί να τα κατανοήσει, να τα αποκωδικοποιήσει.

Και καθώς τα όνειρα ξεδιπλώνουν τον κόσμο τους, ανοίγεται μαζί τους και μια ρωγμή.

Μια σιωπηλή απομάκρυνση.

Μια μοναχική πορεία που δεν είχε ονομάσει ακόμη. 

 

 Απόσπασμα:

«Τώρα, η αμφιβολία έκανε την εμφάνισή της με αιφνιδιαστικές εισβολές στον νου του. Εκείνος έκανε πως δεν την έβλεπε, νομίζοντας πως, γυρίζοντας το κεφάλι του, εκείνη θα εξαφανιζόταν, αλλά η αμφιβολία είχε ήδη διαταράξει τον σταθερό του κόσμο και μικρές ρωγμές διέτρεχαν ήδη τους γερά χτισμένους τοίχους του.»

  

Ο Νικήτας είναι ένας από τους ερημίτες του βιβλίου Επτά Ερημίτες

Το νερό πάνω!

 

 

Ο Bernard είναι ένας Γάλλος ζωγράφος. Τα τελευταία πέντε χρόνια ζει σε ένα ελληνικό νησί.

Οι πίνακες που ζωγραφίζει, αντί για ουρανό και ατμοσφαιρικό φόντο, κατακλύζονται από νερό. Ζωγραφίζει ακατάπαυστα και πουλά τα έργα του στους τουρίστες που περιφέρονται στο νησί. Οι παράξενοι πίνακές του ασκούν μια ανεξήγητη γοητεία στους ανθρώπους.

Ο Bernard,  είναι ένας από τους ερημίτες, στο βιβλίο Επτά Ερημίτες.

"Ο Bernard άφησε πάνω στον βράχο το πινέλο του και κοίταξε στο βάθος του ορίζοντα. Το βλέμμα του πλανήθηκε πάνω στο νερό της θάλασσας και το φως του ήλιου, που ταξίδευε κι αυτό στα μικρά αλλεπάλληλα κύματα. Μετά χανόταν στο βάθος του ουρανού και της θάλασσας, εκεί που το φως αναδυόταν άλλοτε χλωμό κι άλλοτε ζωηρό, ανάλογα με την ώρα της ημέρας.

Έριξε το πινέλο του μαζί με τα υπόλοιπα στο βάζο με το νερό, αφού το ξέπλυνε πρώτα καλά, και μετά κοίταξε τον πίνακα που είχε αρχίσει να παίρνει μορφή. Τα χρώματα αναδύονταν ζωηρά και φωτεινά, αφήνοντας τη φαντασία να ξεχωρίσει το νερό που ταξίδευε στο ποτάμι, τα υδρόβια δέντρα και τις φιγούρες των ανθρώπων, που ψάρευαν στις όχθες του ποταμού και έσπρωχναν με τα μακριά κοντάρια τους τις αυτοσχέδιες βάρκες τους, από τον βαρύ ουρανό που έσταζε από τα μαβιά του σύννεφα και τους έδινε την αίσθηση του νερού όταν κινείται ή της υγρασίας που έχει διαποτίσει όλο τον ουράνιο θόλο. Κάθισε για καμιά ώρα ακόμα, μέχρι τα χρώματα του δειλινού να ξεδιπλωθούν στη θάλασσα, και μετά μάζεψε τα εργαλεία, το τελάρο και το καβαλέτο του και άρχισε να ανηφορίζει το ανώμαλο πέτρινο δρομάκι, καμιά πενηνταριά μέτρα μέχρι το σπίτι του."

Απόσπασμα 

P’isqusha ! Ένα μικρό πουλί!

 

P’isqusha, στη γλώσσα των Κέτσουα, σημαίνει μικρό πουλί. 

Ο Μάριος είναι ταξιδευτής.  

Τριγυρίζει όλον τον κόσμο, και όταν επιστρέφει, διηγείται στους φίλους του ιστορίες.  Κατά βάθος όμως, είναι ένας ερημίτης. Ένας άνθρωπος που δραπετεύει από τη δική του ζωή, παρατηρώντας προσεκτικά τις ζωές των άλλων. 

Στο διήγημα "Ένα μικρό πουλί", ο Μάριος σχεδόν εκμυστηρεύεται στον φίλο του ένα μικρό συμβάν που έζησε στην πόλη Σούκρε της Βολιβίας. 

Μικρά, καθημερινά, σχεδόν αδιόρατα γεγονότα,  συμβαίνουν στη ζωή μας.  

Είναι συχνά οι αθόρυβοι μοχλοί της κατανόησης και της αλλαγής.

Το ερώτημα είναι αν θα μπορέσουμε να τα αντιληφθούμε — και αν θα σταθούμε για λίγο μαζί τους. 

Ο Μάριος είναι ένας από τους ερημίτες του βιβλίου Επτά Ερημίτες.

  

Ένα βιβλίο, αφιερωμένο στα δέντρα και τις γυναίκες

 

Ουρανία

το δέντρο που μιλούσε

Η ιδέα που ξεκίνησε την συγγραφή αυτού του βιβλίου ήταν, αρχικά, ένα δέντρο. Ένα δέντρο με μαγικές δυνάμεις, από αυτά που συναντάμε σε όλες τις λαϊκές παραδόσεις και δοξασίες των λαών του κόσμου. 

Και ενώ ξεκίνησα με την σκέψη να γράψω ένα ακόμα παραμύθι, το βιβλίο εξελίχθηκε σε μια λογοτεχνική ιστορία, που μας αφηγείται τη ζωή μιας νέας κοπέλας, μετά την κληρονομιά που της αφήνει ο αγαπημένος παππούς της, κατόπιν θανάτου του. 

Παρακολουθούμε τη ζωή της, καθώς εξελίσσεται στο διάστημα ενός χρόνου. Κάθε κεφάλαιο του βιβλίου, φωτίζει ένα διαφορετικό σημείο της διαδρομής της, της προσωπικότητας και της ζωής της. 

Το βιβλίο μιλά για την φιλία, τον πόνο του χωρισμού, την μοναχικότητα, την επιλογή της μητρότητας, τη σχέση με τη φύση και τον εαυτό. 

Μέσα από τον εσωτερικό διάλογο που διατρέχει τις σελίδες του, η κεντρική ηρωίδα , που φέρει το όνομα Ελπίδα,  μας αποκαλύπτει τη σχέση της με τον κόσμο που την περιβάλλει.

Από την αρχή, μέχρι και τα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου, όπου η ιστορία απογειώνεται σε μία μαγική τελετουργία, η Ελπίδα μιλά με το δέντρο που δεσπόζει στο κτήμα που κληρονόμησε. Αυτή η παράδοξη σχέση, την καθοδηγεί σε δρόμους πρωτόγνωρους και υπερβατικούς, που όμως θα γειώσουν τη ζωή της στη χαρά και τη δύναμη που αντλεί κάποιος από την αναγνώριση της αξίας του. 

Το βιβλίο το έγραψα απευθυνόμενη στις νέες γυναίκες, θέλοντας να προσφέρω με τον τρόπο μου υποστήριξη, αλλά και γενικότερα στις γυναίκες, που η φύση τους συνδέεται πολύμορφα με τον πλανήτη μας τη Γη, που μας υποστηρίζει αληθινά ως μητέρα. 

Κυρίως, το έγραψα με πολύ αγάπη για τα δέντρα, τα οποία κατέχουν μέσα μου την θέση των αληθινών παιδιών της Γης. 

Δεν αποκλείω τέλος και αυτούς τους ιδιαίτερους άνδρες, όπως ο παππούς της Ελπίδας, που με τη δική τους σοφία και υποστήριξη, οι γυναίκες κάνουμε την προσφορά μας. 

Γράφτηκε από την καρδιά μου και ελπίζω να σας αρέσει.

Το  βιβλίο είναι διαθέσιμο και μπορείτε να το αναζητήσετε σε όλα τα βιβλιοπωλεία της χώρας, κατόπιν παραγγελίας. 

Δήμητρα Μπιτσιάνη

Ένα βιβλίο, επτά ιστορίες και η έξοδος από την έρημο της ψυχής!

 

Ένα βιβλίο - επτά ιστορίες.

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε σταδιακά, όπως ακριβώς απαιτούν  οι εσωτερικές μετατοπίσεις που απαιτούνται για να ειπωθούν  ιστορίες, που μιλούν για την ψυχή.

Κάθε αφήγηση ζητούσε από εμένα μια προσωπική αλλαγή· και έτσι, επτά φορές μπήκα και βγήκα μέσα σε κόσμους που φωτίζουν τις στιγμές εκείνες όπου η ζωή αλλάζει πορεία.  

Η ειμαρμένη, ο πόνος της απώλειας, τα μικρά αλλά καθοριστικά απρόοπτα, τα παράδοξα και τα υπερβατικά, ακόμη και ο κόσμος των ονείρων—όλα γίνονται μονοπάτια που οδηγούν τους ήρωες στην έξοδο από την έρημο της ψυχής τους.

Οι επτά ιστορίες: 

 Μπαμπούσκα

Το νερό πάνω

Ένα μικρό πουλί

Αφροδίτη

Προφητικά όνειρα

Η μάγισσα

Τέσσερις γωνίες

 Ίσως σε κάποιες από αυτές, αναγνωρίσετε ένα κομμάτι δικό σας, ίσως πάλι όχι.  Σε κάθε περίπτωση,  μας αφηγούνται μέσα από την ενότητα του κόσμου, πώς τίποτα δεν γίνεται τυχαία και άσκοπα.  Αρκεί να μπορέσουμε να το αντιληφθούμε και να το αφήσουμε να μας οδηγήσει έξω από την έρημο της ψυχής μας. 

Η προσευχή στην εισαγωγή του βιβλίου είναι ο μαγικός αρμός και η λυτρωτική ουσία, που πέφτει σαν βροχή πάνω στην έρημο.

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο σε όλα τα βιβλιοπωλεία κατόπιν παραγγελίας και βρίσκεται ήδη στους ΙΑΝΟ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ,  ΠΟΛΙΤΕΙΑ και στον εκδοτικό οίκο Οσελότος .

 💗Αν διαβάσετε τις ιστορίες αυτές, θα χαρώ να μου γράψετε τι βρήκατε μέσα τους.  Κάθε αναγνωστική ματιά, ανοίγει μια νέα εκδοχή του κόσμου τους!