Η τροφή της Ψυχής!

 

 

Καθημερινά ασχολούμαστε με την τροφή του σώματος.  Το υλικό μας σώμα χρειάζεται τροφή και νερό,  ο νους μας χρειάζεται επίσης τη δική του τροφή και γι' αυτό δαπανούμε  μεγάλα ποσά,  μέσω της εκπαίδευσης και της τέχνης.

Η ψυχή,  στενά συνδεδεμένη με το σώμα και το νου,  δέχεται επίσης τροφή. 

Στην εποχή μας, ο άκρατος υλισμός και όχι μόνο, έχει οδηγήσει την ψυχή μας σε μαρασμό και διαστρέβλωση.  Παράλληλα σύγχρονες τάσεις που παρατηρούνται σε κάθε μορφή τέχνης,  συχνά προάγουν την δυσαρμονία,  την ασχήμια και μια σκοτεινή πλευρά,  που περνά τα όρια της πραγματικής φύσης των ανθρώπων και φθάνει έως την ύβρη.

Αυτές οι μορφές "τέχνης",  υποκρίνονται την εξελιγμένη και απελευθερωμένη στάση των δημιουργών τους και την τολμηρή υπέρβαση του κλασσικού.  Κατά βάθος όμως, καλλιεργούν αυτόν τον σκοτεινό - μη ανθρώπινο κόσμο, με σκοπό την αλλοτρίωση και την διαστροφή της ανθρώπινης ψυχής.

Χρειάζεται νομίζω,  μια τέτοια ικανότητα αντίληψης,  που να μπορεί να διαχωρίσει το αληθινό θάρρος να μιλήσουμε για τα σκοτάδια,  από το να τα υμνήσουμε και να τα τοποθετήσουμε σε βάθρο. Να βλέπουμε όχι μόνο τι εκφράζεται, αλλά και με ποιον τρόπο και για ποιον σκοπό.

Είναι σημαντικό επίσης,  να μπορούμε να κρατήσουμε το προσωπικό μας κομμάτι μακριά από τη δημοσιότητα,  κατανοώντας ότι η προσωπική ζωή και πορεία μας  πρέπει να διαφυλαχθούν με σεβασμό, επειδή λειτουργούν μέσω του προσωπικού βιώματος.   

Σήμερα,  είναι πολύ εύκολο να δημοσιοποιήσει κανείς το πρόσωπο, τη ζωή και το έργο του,  δίχως περιορισμούς.   Είναι ακόμα εύκολο να δεχτεί επιρροές,  χωρίς δίχτυ ασφαλείας.  Και αυτή η επιρροή δεν προέρχεται μόνο από πρόσωπα, αλλά και από δομές που επιδιώκουν συνειδητά την αποδοχή και τη διαμόρφωση του κοινού.

Αλλά, εδώ απευθύνομαι σε σένα, που έχεις διαλέξει να προχωρήσεις στον  δικό σου προσωπικό δρόμο.  Που σκέφτεσαι και αναζητάς.  Που δεν πείθεσαι, γιατί δεν είσαι πειθήνιος.

Αισθάνεσαι τη επιρροή που έχει επάνω σου ο λόγος, ο ήχος,  η κάθε δόνηση.

 Τι σε υποστηρίζει;  Τι σου δίνει δύναμη;   Τι σε απεγκλωβίζει από τα αρνητικά συναισθήματα,  τις μαύρες σκέψεις;  Τι καλλιεργεί μέσα σου έναν καλό και φωτεινό κόσμο;  

Αν θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν καλό κόσμο μέσα μας,  είναι πολύ αναγκαίο να δούμε με τι τρέφουμε την ψυχή μας.   

Ο λόγος, ο ήχος και η εικόνα,  ας εκφράσουν την υψηλότερη δόνηση του Είναι μας.  Ας γίνει αυτό, όχι ως απόρριψη της σκιάς,  της έλλειψης και της αδυναμίας μας,  αλλά ως συνειδητή επιλογή.   

Διότι όπου εστιάζει η προσοχή μας, εκεί κατευθύνεται και η ενέργειά μας.

Υ.Γ  

Ευτυχώς, η ψυχή δεν τρέφεται μόνο από τον κόσμο αυτό — αλλά κυρίως από την πηγή της.

Και αυτό γεννά δύναμη και εμπιστοσύνη στη ζωή.

Αλλά, όπως είπαν και οι αρχαίοι: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει».

 

Πνευματικός δρόμος και Εσωτερική φωνή!

Βρισκόμαστε στην εποχή της πληροφορίας.   Ο κόσμος μας έχει ανοίξει σε νέες δυνατότητες λόγω της τεχνολογίας, επιτρέποντας σε κάθε έναν από εμάς να δώσει και να πάρει υπηρεσίες, αντικείμενα, γνώση και εκπαίδευση.

Οι κλασσικοί δρόμοι εκπαίδευσης,  απαιτούσαν στο παρελθόν περισσότερο χρόνο, κόπο και αφοσίωση και τα προϊόντα περνούσαν άμεσα από την κρίση του αγοραστή. 

Αλλά στην ουσία,  το θέμα της εξέλιξής μας,  λίγο επηρεάζεται από την εποχή και τα χαρακτηριστικά της και περισσότερο από την προσωπική μας στάση και αντίληψη.

Γράφω αυτό το άρθρο,  παρατηρώντας το πόσο πολύ έχουν ανακατευτεί θέματα της λεγόμενης πνευματικής εξέλιξης και αυτοπραγμάτωσης,  με εξωτερικούς παράγοντες, όπως π.χ. οι εξωγήινοι, αρχαίοι θεοί κ.α.

Περιμένουμε έναν σωτήρα;  Το ερώτημα είναι: " Να μας σώσει από τί;" 

Συχνά στους χώρους αυτούς,  ας τους ονομάσουμε χώρους αναζήτησης,  δημιουργείται η εντύπωση των εκλεκτών,  των σωσμένων,  ή των επίλεκτων,  κάτι ανάλογο με τις θρησκείες.   Αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό, από την βαθύτερη ανάγκη μας να είμαστε αγαπημένοι, τόσο, που  δημιουργούμε ψευδαισθήσεις ή παρανοήσεις.

Δεν θα αναφερθώ στον τρόπο εκπαίδευσης ή διδασκαλίας,  επειδή όλοι οι συμμετέχοντες προσφέρουν με τον δικό τους τρόπο.  Επιλέγονται από εμάς, ανάλογα με το στάδιο που βρισκόμαστε για να μας βοηθήσουν να προχωρήσουμε.   Από τη δική τους θέση, βρίσκονται και αυτοί στο δικό τους δρόμο εξέλιξης.  Είναι δηλαδή απρόσφορο να κρίνουμε, εφόσον μπορούμε να επιλέξουμε ότι μας ταιριάζει, ή μας χρειάζεται. 

Αυτό που είναι σημαντικό,  είναι να μπορέσουμε να αφουγκραστούμε τη δική μας εσωτερική φωνή και να την εμπιστευτούμε.

Να δώσουμε χώρο στη σκέψη μας να κάνει όλα εκείνα τα ερωτήματα που είναι απαραίτητα για να συνεχίσουμε. Τα ερωτήματα είναι πολύ σημαντικά,  είναι η βάση της εξέλιξης. Είναι η επιβεβαίωση της ατομικότητας,  του μοναδικού εαυτού.

Τα ερωτήματα απαιτούν χώρο σιωπής.  Ο χρόνος δεν έχει τόσο σημασία,  γιατί μπορεί  να περιορίζεται ή να επεκτείνεται, ανάλογα.    Ένας καλά εκπαιδευμένος νους,  σε λίγα λεπτά μπορεί να συγκεντρωθεί ή να "κατεβάσει" ιδέες και απαντήσεις.

Η αναγνώριση της ψυχής,  του άϋλου κόσμου του Πνεύματος,  που είναι το κέντρο και ο πυρήνας όλης της δημιουργίας,  δημιουργούν σταδιακά για τον ασκούμενο,  ένα ενωτικό πεδίο,  από το οποίο τα ερωτήματα και οι απαντήσεις δίνονται όλο και πληρέστερα.

Η κατανόηση του εαυτού και η αποδοχή του, μας οδηγούν σε έναν κόσμο ευθύνης αλλά και ευγνωμοσύνης.   Παίρνω την ευθύνη που μου αναλογεί,  αναγνωρίζω την υποστήριξη και την βοήθεια που λαμβάνω από το πεδίο του Πνεύματος.    

Ακολουθώ την εσωτερική φωνή, ακόμα κι όταν αυτή ακούγεται ανεπαίσθητα και πολλές φορές μας δίνει την αίσθηση μιας ενόχλησης.  Αν κάτι σε ενοχλεί ή σε προβληματίζει, δώσε χώρο στον εαυτό σου πριν το αποδεχτεί.   Σε κάθε περίπτωση είσαι ελεύθερος να επανεξετάσεις τη θέση σου.

Τελικά,  όλος αυτός ο κόσμος που μας καλεί να τον εξερευνήσουμε,  ίσως να είναι μία προβολή του δικού μας εσωτερικού κόσμου.   

Με τα δικά μας ανθρώπινα μέτρα,  ένας χρόνος τελειώνει και ένας καινούργιος έρχεται.  Οι καιροί είναι απαιτητικοί, γι' αυτό κι εμείς χρειαζόμαστε δύναμη και αγάπη για να συνεχίσουμε.

Οι ικανότητες και οι δυνάμεις εδρεύουν ΕΝ-ΤΟΣ μας!  Μέσα στο ΕΝΑ του ΟΝΤΟΣ που μας περιλαμβάνει,  νοιώστε πόσο είστε αγαπημένοι και δικοί του!

Ένα βιβλίο, επτά ιστορίες και η έξοδος από την έρημο της ψυχής!

 

Ένα βιβλίο - επτά ιστορίες.

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε σταδιακά, όπως ακριβώς απαιτούν  οι εσωτερικές μετατοπίσεις που απαιτούνται για να ειπωθούν  ιστορίες, που μιλούν για την ψυχή.

Κάθε αφήγηση ζητούσε από εμένα μια προσωπική αλλαγή· και έτσι, επτά φορές μπήκα και βγήκα μέσα σε κόσμους που φωτίζουν τις στιγμές εκείνες όπου η ζωή αλλάζει πορεία.  

Η ειμαρμένη, ο πόνος της απώλειας, τα μικρά αλλά καθοριστικά απρόοπτα, τα παράδοξα και τα υπερβατικά, ακόμη και ο κόσμος των ονείρων—όλα γίνονται μονοπάτια που οδηγούν τους ήρωες στην έξοδο από την έρημο της ψυχής τους.

Οι επτά ιστορίες: 

 Μπαμπούσκα

Το νερό πάνω

Ένα μικρό πουλί

Αφροδίτη

Προφητικά όνειρα

Η μάγισσα

Τέσσερις γωνίες

 Ίσως σε κάποιες από αυτές, αναγνωρίσετε ένα κομμάτι δικό σας, ίσως πάλι όχι.  Σε κάθε περίπτωση,  μας αφηγούνται μέσα από την ενότητα του κόσμου, πώς τίποτα δεν γίνεται τυχαία και άσκοπα.  Αρκεί να μπορέσουμε να το αντιληφθούμε και να το αφήσουμε να μας οδηγήσει έξω από την έρημο της ψυχής μας. 

Η προσευχή στην εισαγωγή του βιβλίου είναι ο μαγικός αρμός και η λυτρωτική ουσία, που πέφτει σαν βροχή πάνω στην έρημο.

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο σε όλα τα βιβλιοπωλεία κατόπιν παραγγελίας και βρίσκεται ήδη στους ΙΑΝΟ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ,  ΠΟΛΙΤΕΙΑ και στον εκδοτικό οίκο Οσελότος .

 💗Αν διαβάσετε τις ιστορίες αυτές, θα χαρώ να μου γράψετε τι βρήκατε μέσα τους.  Κάθε αναγνωστική ματιά, ανοίγει μια νέα εκδοχή του κόσμου τους!  

Ρώτησα την Ψυχή μου!

    Μπαίνω στην ακρόαση της Ψυχής μου.  Συνομιλώ μαζί της,  τη ρωτώ για ότι με απασχολεί, και ακούω τις απαντήσεις της.   Οι απαντήσεις έρχονται άμεσα, εφόσον είμαι συγκεντρωμένη σε αυτή. 

    Σήμερα μου ζήτησε να την αγαπώ και να μην την κρίνω.  

Με κρίνεις, μου είπε,  κοιτώντας πίσω στο παρελθόν,  συχνά σκέφτεσαι και μερικές φορές μιλάς για το τι θα έκανες τώρα,  πως τότε δεν έπραξες σωστά,  δεν αξιολόγησες και δεν επέλεξες το σωστό.  Γι' αυτό και με κρατάς δέσμια στο παρελθόν,  με υποχρεώνεις να ασφυκτιώ και με καθηλώνεις σε πράγματα που έχω ήδη εμπειρευτεί,  ενώ εγώ χρειάζομαι να προχωρήσω.

Αν αγαπάς,  δεν κρίνεις.  Αν δεν αγαπάς εμένα την ψυχή σου,  δεν μπορείς να αγαπήσεις πραγματικά κανέναν.  Δεν ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο για να είμαστε τέλειοι.  Τέλειοι είμαστε έτσι κι αλλιώς,  ήρθαμε για να εμπειρευτούμε,  να ταξιδέψουμε στις διαστάσεις της ύλης,  να αισθανθούμε την απεραντοσύνη της ύπαρξής μας,  σε χρόνους και τόπους που φαίνονται περιορισμένοι και να μάθουμε πως να τους επεκτείνουμε,  με τη δική μας δύναμη.

Γι' αυτό σου λέω,  μην με κρίνεις γιατί έτσι με περιορίζεις και όταν εγώ είμαι περιορισμένη,  εσύ, δεν μπορείς να πας πουθενά.  

Αυτή την εξομολόγηση,  την κάνω σήμερα και σε εσάς και την κάνω με αγάπη και αποδοχή.  

Την κάνω επίσης,  γιατί πιστεύω ότι ο μεγάλος θεραπευτής μας είναι η ψυχή μας, η θεϊκή ουσία μας, που πηγάζει από το Πνεύμα.  

Ευχαριστώ! 

Πρότυπο ή Πρωτότυπο ;

 

Πόσες φορές σε έχουν συγκρίνει;  Από μικρό παιδί, βασανίζεσαι να μοιάσεις στα "επιτυχημένα" πρότυπα που κάποιοι καθορίζουν, ανά εποχή.   

Αλλά εσύ,  είσαι ένα Π ρ ω τ ό τ υ π ο!   Διαφορετικά δεν θα είχες αυτόν τον μοναδικό τρόπο αναγνώρισης από τα δακτυλικά σου αποτυπώματα,  την ίριδα των ματιών σου, τα δόντια σου κ.α.  Αυτά είναι όμως εξωτερικά γνωρίσματα και δεν θα σταθώ τόσο σε αυτά,  όσο στην μοναδική Ψυχή σου,  που έχει σχεδιάσει αποκλειστικά για σένα,  αυτή τη ζωή που βιώνεις.

Να τη βιώνεις λοιπόν,  όπως πραγματικά είσαι: Μοναδικός-ή!

Να μην επιτρέπεις να σε κατατάσσουν στο σωρό,  τη σούπα,  τα πρωτόκολλα και τους κανόνες τους.   Να δώσεις προσοχή και να αναπτύξεις τον δικό σου Πρωτότυπο εαυτό.  Να μην χάσεις χρόνο και ενέργεια προσπαθώντας να μιμηθείς τα πρότυπα.  

Για να εκτιμήσεις όμως τον εαυτό σου,  πρέπει να ασχοληθείς μαζί του,  να τον τιμήσεις!  Να τον αγαπήσεις!  Να τον αποδεχτείς!

Αναγνωρίζοντας και ενθυμούμενος ποιός είσαι,  θα γνωρίζεις το πώς να ζήσεις.  Πώς να θεραπεύεσαι,  πώς να εργάζεσαι, πώς να σχετίζεσαι, πώς να δημιουργείς.

Αυτό σίγουρα θα σε οδηγήσει έξω από το κοπάδι,  πιθανά να γίνεις το "μαύρο πρόβατο", που δεν ακολουθεί τους κανόνες και τα κοινωνικά πρότυπα.  Τα βιώσαμε άλλωστε αυτά πρόσφατα,  με τα υγειονομικά πρωτόκολλα και τις ψυχολογικές επεκτάσεις τους.

Αλλά σοβαρά, πες μου τώρα,  τι είναι ποιό σημαντικό για σένα,  να γίνεσαι αποδεκτός από τους άλλους, ή να αποδέχεσαι εσύ τον εαυτό σου.

Άλλωστε, τι παραπάνω χρειάζεται ο άνθρωπος που έχει αποδεχτεί και αγαπήσει τον εαυτό του;

Καλό βράδυ!

Κρυμμένοι Θησαυροί!

 

Καταναλώνουμε αυτά που προβάλλονται ως σημαντικά,  σπουδαία,  κοινώς αποδεκτά και άξια να τραβήξουν την προσοχή μας και την επιλογή μας.  Γιατί,  επιλέγουμε χωρίς να ψάξουμε και χωρίς να ερευνήσουμε.  Ένας πολύ πετυχημένος τρόπος από τους "ειδικούς",  είναι να επιλέγουν αυτοί για εμάς,  και είναι έτσι στημένο, που  τις περισσότερες φορές δεν αντιλαμβανόμαστε ότι η επιλογή δεν είναι δική μας.  

Ο τρόπος ζωής της ανθρωπότητας,  είναι δεδομένος και προβλέψιμος,  γι' αυτό και πολύ εύκολα καθοδηγούμενος.    Από το βιβλίο που επιλέγεις να διαβάσεις,  την τροφή σου, το ρούχο σου,  τις πεποιθήσεις σου εν γένει.  Μπορεί να νομίζουμε ότι είμαστε "επαναστάτες" ή "προχωρημένοι",  αλλά αν τολμήσουμε να δούμε την αλήθεια,  δεν έχουμε επιλέξει παρά ένα ακόμη "προϊόν"  προς κατανάλωση,  με διαφορετική  ετικέττα.   

Τελικά,  ο κόσμος μας δεν αλλάζει,  γιατί αν και η ποιότητα της ζωής μας,  όσον αφορά το υλικό μέρος,  έχει εξελιχθεί, με αποτέλεσμα να ζούμε πιό άνετα, και με μεγαλύτερες δυνατότητες,  ο εσωτερικός μας κόσμος συρρικνώνεται και μαραζώνει,  αφού το ποθούμενο δεν έρχεται ποτέ.  Για ένα χρονικό διάστημα,  μπορεί να δώσει την χαρά που πηγάζει από την ψευδαίσθηση,  ίσως ακόμα να πρόκειται και για ένα απαραίτητο σκαλοπάτι στον δρόμο του αναζητητή,  αλλά για να προχωρήσει  παραπέρα και όχι να προσκολληθεί σε αυτό.

Σκέφτομαι,  ότι η ανθρωπότητα δεν έχει ακόμη ενηλικιωθεί.  Δεν έχει ακόμη πάρει την ευθύνη της.  Δεν έχει τολμήσει να προχωρήσει εκεί που δεν έχει φθάσει η διαφήμιση και την "μόδα".  Η ανθρωπότητα επιζητά την εξουσία και τη δύναμη και γι' αυτό έχει ως πρότυπο τα άτομα που είναι "πετυχημένα" και "καταξιωμένα".    

Σκέφτομαι,  ότι είναι καιρός όσοι από εμάς τολμάμε,  να δούμε τον εαυτό μας από μία άλλη οπτική γωνία, αυτής της αληθινής αξίας μας.   Πόσο ωραίο είναι να πηγαίνεις σε αχαρτογράφητα νερά,  πόσο σημαντικό είναι να σκέφτεσαι μόνος σου.   Αν το σύστημα στο οποίο ζούμε δεν μας αρέσει,  το πρώτο που έχουμε να κάνουμε είναι να αλλάξουμε τρόπο σκέψης.   Είναι αυτό εύκολο;  Όχι,  είναι δύσκολο,  αλλά όχι ακατόρθωτο.   Όσο και αν έχεις την ανάγκη να συμμετέχεις σε ομάδες και "συλλογικότητες",  τόλμησε να επιλέξεις τον δικό σου προσωπικό δρόμο.   Γιατί,  είσαι μοναδικός και γι' αυτό είσαι Ένας.  Δεν εννοώ να αποκοπείς από τους συνανθρώπους σου,  αλλά να μην καταναλώνεις τη σκέψη των άλλων για σένα.

Υπάρχουν Κρυμμένοι θησαυροί!   Υπάρχουν δρόμοι που δεν έχεις διανοηθεί ότι είναι σχεδιασμένοι για σένα.    Αλλά φοβάσαι να πας εκεί μόνος σου.   Τι θα συναντήσεις εκεί;   Καλύτερα είναι να μένεις στα γνωστά,  τα σίγουρα.  Μόνο που ότι δεν κινείται,  βαλτώνει.  Ότι δεν αλλάζει,  φθείρεται.   

Υπάρχουν κρυμμένοι Θησαυροί,  που περιμένουν να τους ανακαλύψεις.  Γιατί βρίσκονται Πρω-ταρχικά μέσα σου και  έχουν υλοποιηθεί κάπου,  ως ένα ακόμη στοιχείο αυτοανακάλυψης και εξέλιξης.   Το μαγικό στην όλη υπόθεση,  είναι πως έχουν ίσως υλοποιηθεί από κάποιον άλλο,  σαν παρακαταθήκη για σένα που έπεσαι, και αυτός είναι ο υπέροχος κόσμος μας,  όπου κάποιος δημιουργεί σε εσένα και εσύ για κάποιον άλλο. 

Ίσως,  να μας βοηθήσει αν θυμηθούμε την εποχή που είμαστε παιδιά,  τότε που ο κόσμος ήταν ένα τεράστιο πεδίο για να τον ανακαλύψουμε και ο φόβος ήταν άγνωστος.  Τώρα που μεγαλώσαμε-  πόσο άραγε μεγαλώσαμε-  σταματήσαμε τις εξερευνήσεις και τα ευφάνταστα παιχνίδια μας,   πάψαμε να είμαστε δημιουργοί και γίναμε απλά οπαδοί,  ακόλουθοι,  μέλη και πολίτες ενός κόσμου,  που όσο πάει στενεύει από ελευθερία και φαντασία.

Υπάρχει όμως πάντα το κάλεσμα!  

Το Σοφό σχέδιο της Ψυχής μας!

 

Πόσες φορές έχεις σκεφτεί ή έχεις επιθυμήσει  μιά άλλη ζωή;  Πόσο συχνά σκέφτεσαι αυτά που πιστεύεις ότι σου λείπουν;  Μια άλλη εμφάνιση,  ένα άλλο σπίτι,  έναν διαφορετικό σύντροφο ή εργασία,  μια άλλη Χώρα, κ.α; 

Μπορεί να το κάνεις από ανάγκη αυτό, ή από επιθυμία και η φαντασία σου να οργανώνει μια ιδανική ζωή, χωρίς τις ελλείψεις, τα προβλήματα και τους περιορισμούς που έχει τώρα η δική σου.

Έχουμε συνηθίσει να αποφεύγουμε την ευθύνη μας για ότι αφορά την δική μας πραγματικότητα.  Ο πιό εύκολος τρόπος,  είναι να το βάλουμε στα πόδια,  να απορρίψουμε τα προσωπικά μας δεδομένα, να πέσουμε στην αυτολύπηση,  ή να αντιστρέψουμε τη δράση μας με αρνητικά πρότυπα.

Αλλά,  αν διαλογιστούμε πάνω στα δεδομένα της ζωής μας,  θα δούμε ένα Σοφό σχέδιο.   Αυτό το σχέδιο, είναι αυτό που έχει επιλέξει η Ψυχή μας,  να βιώσουμε σε αυτή την ενσάρκωση και είναι ο λόγος και ο σκοπός της μαθητείας μας.   Δεν είναι μόνο το κάρμα που ξεπληρώνουμε,  είναι και η ευκαιρία που έχουμε να κάνουμε την υπέρβαση των δεδομένων στη ζωή μας.   Η ευκαιρία κρύβεται μέσα σε κάθε έλλειψη,  μέσα σε κάθε πρόβλημα, μέσα σε κάθε λάθος που έχουμε κάνει.  

Αν υποθέσουμε πως είχες αυτή την "τέλεια" ζωή που ονειρεύεσαι,  που νομίζεις θα σε οδηγούσε αυτό;   Διότι,  δεν υπάρχει υποκίνηση, σε κάτι που είναι τέλειο,  αφού η ίδια η λέξη ορίζει κάτι που έχει τελειώσει, έχει ολοκληρωθεί.  Σκέψου λοιπόν γιατί σε έχει προορίσει η Ψυχή σου σε αυτή τη ζωή;  Αν είχες όλα αυτά  που θεωρείς ότι σου λείπουν τώρα,  σε τι και για πόσο θα επηρέαζαν τη ζωή σου και κυρίως δες αν αυτά θα μπορούσαν να είναι εμπόδιο στο σκοπό σου.  

Καθώς μεγαλώνουμε,   αντιλαμβανόμαστε πως όλες οι συνθήκες και τα γεγονότα της ζωής μας,  συναινούν στην εξέλιξή μας.   Αν το αναγνωρίσουμε αυτό,  είμαστε σε θέση να κάνουμε τις σωστές επιλογές.   Αυτό πέρα από την πνευματική μας εξέλιξη,  οδηγεί και σε θετικά αποτελέσματα γενικά στη ζωή μας.   

Έχεις λοιπόν τώρα αυτό που χρειάζεσαι.  Έχεις όμως και τη δυνατότητα να εκμαιεύσεις το καλύτερο μάθημα αλλά και την μέγιστη δημιουργική σου δύναμη,  που σίγουρα κατέχεις και να αλλάξεις την έλλειψη, σε αφθονία!

Καρδιές από πέτρα

Ραγίζουν άραγε και οι πέτρινες καρδιές;

Το νέο μου βιβλίο,  είναι μια μικρή ιστορία, που διαδραματίζεται στις Ινδίες.  Πώς αποξενώνονται οι καρδιές των ανθρώπων και σκληραίνουν,  μέσα στην ίδια σκληρότητα και τις δυσκολίες της ζωής. 

Με τον καιρό γίνονται πέτρα,  μέχρι ένα μαγικό χέρι να τις αγγίξει στο πιό λεπτό τους σημείο,  εκεί που η πέτρα είναι πιό λεπτή και ένα κτύπημα μπορεί να την διαρρήξει και να επαναφέρει την καρδιά στους κανονικούς κτύπους της.

Στη συγκεκριμένη ιστορία,  η  αγάπη ενός ζώου,  κρατά τον πυρήνα της καρδιάς ενός ανθρώπου, ακόμα ζεστή.  Όλοι μας γνωρίζουμε και ειδικά όσοι έχουν ζώα,  την μεγάλη θετική επίδραση που ασκούν πάνω μας.  Γι' αυτό η ιστορία αυτή,  είναι αφιερωμένη στον Κουμάρ, τον ελέφαντα,  τον κρυφό πρωταγωνιστή του βιβλίου.

Ο συμβολισμός και η μικρή, σχεδόν αδιόρατη τελετουργία της υλοποιημένης πέτρινης καρδιάς, είναι ένα σημείο πολύ δυνατό,  που διαρρηγνύει και τις τελευταίες αντιστάσεις του σκληρού πατέρα.

Το βιβλίο είναι εμπνευσμένο από ένα ινδικό ντοκιμαντέρ,  στο οποίο ο Ινδός οδηγός ελεφάντων, αφηγείται ένα όνειρο, στο οποίο ο ελέφαντάς του, τον οποίο αγαπά πολύ, τον ερωτά: " θα δεχόσουν σε μια επόμενη ζωή,  να είμαι εγώ το αφεντικό σου και εσύ ο ελέφαντας;"  Και ο οδηγός απαντά εν συνειδήσει  :  "Ναι, θα δεχόμουν". 

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Οσελότος",  και είναι διαθέσιμο και σε όλα τα βιβλιοπωλεία, κατόπιν παραγγελίας.

https://www.ianos.gr/kardies-apo-petra-0546131#more-info-tab 

(άμεσα διαθέσιμο)

 

Συν-αίσθημα και Συν-είδηση!

 

Το συν-αίσθημα,  είναι η πληροφορία που γεννιέται εντός μας,  από τις αισθήσεις μας, που αντιλαμβάνονται και προσλαμβάνουν τα ερεθίσματα από το περιβάλλον μας.   Αναπτύσσονται εντός μας και μας καθορίζουν σαν ανθρώπους.   Αν δεν υπήρχε το συναίσθημα,  δεν θα υπήρχε η ποίηση,  ο έρωτας (μην μου πείτε πως είναι μόνο θέμα ορμονών),  η αγάπη και η κάθε μορφής τέχνη.   

Στην εποχή μας,  γίνεται κάθε δυνατή προσπάθεια να αποκοπούμε από το συναίσθημά μας.   Αυτή τη μεγάλη κινητήρια δύναμη,  που μας καθορίζει ως ανθρώπους.   Δεν είναι τυχαίο πως ο Daniel Goleman έγγραψε για την "Συναισθηματική νοημοσύνη",  αλλά εδώ δεν θα αναφερθούμε στην νοημοσύνη,  δηλαδή στο πως το συναίσθημα επηρεάζει τον εγκέφαλο,  αλλά τη σχέση του συναισθήματος με τη συνείδηση.

Πόσες αλήθεια είναι οι αισθήσεις μας;   Πέντε θα μου πείτε.  Άντε και μία ακόμα έξι (η έκτη αίσθηση).  Σε αυτή την έκτη αίσθηση θα σταθώ, η οποία μάλλον περιλαμβάνει πολύ περισσότερες αισθήσεις,  που έρχονται να προστεθούν (συν),  στην ύπαρξή μας.   

Πόσο σημαντικό είναι να παρατηρούμε τα αισθήματά μας;  Για να τα παρατηρήσουμε,  πρέπει πρώτα να τα αποδεχτούμε.  Μεγαλωμένοι σε μία κοινωνία,  που αρχικά "τιμωρούσε"  οτιδήποτε δεν ήταν αποδεκτό από τους νόμους της,  δημιουργήσαμε ενοχές για τα "αρνητικά" μας συναισθήματα και τα αποκόψαμε από τον εαυτό μας με ένα "δεν πρέπει".  Σήμερα,  θεωρείται σχεδόν αδυναμία και ελάττωμα το να έχεις συναισθήματα.  Τα πρότυπα οδηγούν σε έναν άνθρωπο απογυμνωμένο και αποξενωμένο από τη δυναμική του αληθινού εαυτού του και  "καθορισμένο", από ένα σύστημα που θέλει όλο και πιό πολύ να τον ελέγχει και να τον χειραγωγεί.  Το τραγικό σε όλο αυτό,  είναι ότι θάβοντας τον αληθινό εαυτό μας, στη θέση του προβάλει το "avatar" του internet,  o ψηφιακός και κίβδηλος εαυτός μας.

Το να αποδεχτούμε τα αληθινά μας συναισθήματα,  είναι αρχικά μια τιμή στον εαυτό μας.  Μπορώ να έχω συναισθήματα, μπορώ να έχω ακόμα και αυτά τα λεγόμενα "αρνητικά συναισθήματα",  γιατί έτσι έχω τη δυνατότητα να τα αναλύσω και να δω από που προέρχονται.  Αν τους γυρίσω το πρόσωπο,  αυτά δεν θα φύγουν και δεν θα υποταχθούν σε καμμία νοητική εντολή και αυτό είναι μία "τοξική" κατάσταση και όχι τα συναισθήματά μας.

Σε βαθύτερο επίπεδο,  θα δούμε,  ότι πολλές φορές όπως αντιλαμβανόμαστε  εκ των υστέρων,   τα συναισθήματά μας,  μπορεί να είναι σημαντικές πληροφορίες.  Έρχονται  να μας δώσουν άλλοτε προειδοποιητικά μηνύματα και άλλοτε ώθηση για αλλαγή στάσης και πορείας στη ζωή μας.   Τα θάβουμε κι αυτά, υποτάσσοντας τον εαυτό μας στις νοητικές πεποιθήσεις μας.

Και επειδή είμαστε μία ολότητα,  δηλαδή το σώμα, τα συναισθήματα και οι νόησή μας είναι Ένα,  δεν μπορούμε να αποκόψουμε ένα από αυτά.  Με την προϋπόθεση αυτής της λειτουργίας,  θα δούμε πως το συναίσθημα συν-λειτουργεί με τη Συν-είδηση.   

Αφενός,  το συναίσθημα είναι η βάση πάνω στην οποία λειτουργεί η συνείδησή μας.  Αν δεν νοιώθω, είμαι ασυνείδητος.  Ο εσωτερικός μας κόσμος είναι αυτός που συνδεδεμένος με την Ψυχή μας ,  καθοδηγείται στην εξέλιξή του.  Το συναίσθημα μας συνδέει με τον κόσμο γύρω μας,  όχι μόνο το ορατό κόσμο,  αλλά και αυτόν με τις λεπτότερες δονήσεις.  Ξυπνά μέσα μας αυτές τις λεπτοφυείς αισθήσεις,  που μας συνδέουν με περισσότερες διαστάσεις.  Όταν αυτές αρχίσουν να λειτουργούν,  η Συν- είδηση, δηλαδή η πληροφορία που έρχεται από ανώτερα πεδία (Ανώτερος Εαυτός-  Διδάσκαλοι),  γίνεται δυνατή (υπέρ-συνείδηση).

Τα συναισθήματά μας είναι αυτά που μας συν-δέουν με το Κόσμο και είναι κομμάτια μας,  απαραίτητα στα βιώματα της ψυχής μας.

 

,

Το matrix και οι επενέργειές του στον εσωτερικό μας κόσμο.

 

    Για όσους έχουν συνειδητοποιήσει ότι ζούμε μέσα σε μία εικονική πραγματικότητα,  η οποία όλο και μεγαλώνει,  ειδικά με την τεχνολογία που συνεχώς αναπτύσσεται,  είναι η ώρα να συνειδητοποιήσουν επίσης,  πώς αυτό επενεργεί στον εσωτερικό τους κόσμο, δηλαδή στα συναισθήματα και τις σκέψεις τους.

    Το να αντιληφθείς τα παιχνίδια που παίζονται,  για να σε ωθήσουν να ζήσεις τη ζωή σου μέσα σε προκαθορισμένα πλαίσια,  είναι βέβαια πολύ σημαντικό,  αφού έτσι,  θα μπορείς να βλέπεις πέρα από την εικόνα,  ακόμα και τις προθέσεις τους. Το να αντιληφθείς όμως,  πώς αυτή η κατευθυνόμενη πραγματικότητα έχει δημιουργήσει εντός σου ένα ακόμα matrix,  είναι ίσως η πύλη,  μέσα από την οποία μπορείς να ανακαλύψεις  απίθανες εκδοχές του εαυτού σου,  που ούτε μπορείς να διανοηθείς.

    Εδώ,  δεν μιλάμε για το εγώ και τις απαιτήσεις του.  Δηλαδή δεν μιλάμε για τις ανάγκες που έχουμε ως άνθρωποι να μας αποδεχτούν και να δουν την δική μας εκδοχή,  αλλά μιλάμε για τις παραμορφώσεις που δημιουργεί το matrix,  με τις  καταγραφές του στον εσωτερικό μας κόσμο.

Αυτή η λεπτή διάκριση,  είναι που θα μας βοηθήσει να ισορροπήσουμε τις πραγματικές ανάγκες και αξιώσεις του εαυτού μας,  απέναντι στις ανθυγιεινές  προβολές της εικονικής πραγματικότητας.  

    H ενδοσκόπηση,  είναι αναγκαία  για να εντοπίσουμε,   τη διαφορά  των αληθινά δικών  μας σκέψεων και  συναισθημάτων, από τις επιρροές του Matrix, οι οποίες είναι πολλές φορές λεπτές και σχεδόν αδιόρατες.  

    Παρατηρούμε π.χ.  τον διαχωρισμό των ανθρώπων,  με αφορμή τις επιταγές της εξουσίας.  Αυτό  είναι μία συνηθισμένη πρακτική που χρησιμοποιείται  συστηματικά  σε όλες τις εποχές.  Να σε αντιλαμβάνομαι με βάση τον ορισμό του καλού και αποδεκτού και όχι με βάση τις αληθινές αξίες του αγαθού.   

Αφού λοιπόν  εγώ μπορώ να διακρίνω την αλήθεια από το ψέμα,  είναι σημαντικό για μένα να μπορέσω να ξεδιαλύνω και μέσα μου αυτά τα δύο.  Γιατί πολλές φορές,  οδηγούμαστε υποσυνείδητα να νιώθουμε και να πράττουμε,  με βάσει αυτές τις καθοδηγήσεις και όχι τον εαυτό μας.

    Ορίζοντας τον εαυτό μας,  εδώ σε αυτή την διάσταση,  σαν ένα σύνολο, που αποτελείται από το εγώ μας (υποσυνείδητο),  τη συνείδηση, και την υπερ-συνείδηση (Ανώτερος Εαυτός),  για όσους το έχουν επιτελέσει,  μπαίνουμε στη σιωπή και την παρατήρηση του εντός μας κόσμου και με ειλικρίνεια,  χωρίς φόβο και ενδοιασμούς,  σημειώνουμε και οριοθετούμε το ψέμα στο οποίο έχουμε υποβληθεί.   

    Μπορούμε να ασκήσουμε  τις αρχαίες πρακτικές του διαλογισμού και της προσευχής,  με τη βεβαιότητα πως απέναντι στο ψέμα του matrix,  η πρόθεσή μας να αναπτύξουμε τον εαυτό μας και να σπάσουμε τους περιορισμούς της ζωής μας,  εδώ στη Γη,   θα βρει την υποστήριξη και την καθοδήγηση,  από τους αόρατους ακόμα σε εμάς,  διδασκάλους της αλήθειας.

        Επειδή ζούμε σε μία εποχή δε,  που τα "σπήλαια",  φέρουν πολλά και ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός μας ονόματα,  το ζητούμενο, είναι να κατορθώσουμε να βγούμε από αυτά,  αφήνοντας πίσω  τις ψευδαισθήσεις του νου μας,  και  να τολμήσουμε να αντικρύσουμε την αλήθεια μας,  που είναι πάντα για εμάς το συμφέρον, ως αληθινό αγαθό.

        

    Καλό βράδυ!

Έλλειψη και Αφθονία.

 

Η έλλειψη μισεί την αφθονία.  Γιατί η έλλειψη είναι λειψή,  μισή,  ελλιπής και φυσικό είναι να φθονεί αυτό που της λείπει.  Αντίθετα η αφθονία είναι στερημένη από φθόνο,  φόβο,  φόνο (α στερητικό).  Είμαστε αλήθεια τυχεροί άνθρωποι,  που έχουμε μία γλώσσα σαν την Ελληνική,  η οποία μας δίνει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα και αν της δώσουμε τον επαρκή χρόνο,  μας οδηγεί στην αλήθεια (α-λήθη)  και έτσι γλυτώνουμε ένα σωρό λάθη, με τον ανάλογο πόνο που προκαλούν.

Η έλλειψη κάνει προβολή σε ότι έχουμε μέσα μας.  Αν είμαστε μίζεροι,  θα μας δείχνει παντού γύρω μας μιζέρια.  Αν είμαστε ζηλιάρηδες,  θα μας προβάλει ή θα εφευρίσκει τα αρνητικά στοιχεία των φίλων και συνεργατών μας,  γενικά μας προβάλει ότι ελλειπτικό έχουμε μέσα μας,  χωρίς να παίζει κανένα ουσιαστικό ρόλο στην βελτίωση της ζωής μας και στην βοήθεια των άλλων.  Μας κρατά επίσης καθηλωμένους στα πρότυπα αυτά,  όσο εμείς δεν την εγκαταλείπουμε.   Να εγκαταλείψω την έλλειψη σημαίνει να δω την εικόνα ολόκληρη και όχι μισή, για να μπορέσω να αντιδράσω στο πρόβλημα με θετική σκέψη και δράση.   Διαφορετικά,  το ενεργειακό μοτίβο της έλλειψης,  με κρατά σε αρνητικές προβολές.  Πάντα φταίνε οι άλλοι για  τα προβλήματα,  αλλά η έλλειψη δεν κάνει ποτέ τίποτα ουσιαστικό γι' αυτά,  πέρα από το να γκρινιάζει και να διαμαρτύρεται.

Αντίθετα,  η κυρά αφθονία,  έρχεται με όλα τα καλά της και σε προσκαλεί στον α-φθονο κόσμο της,  όπου εσύ είσαι ο βασιλιάς,  ο πολυμήχανος,  ο εφευρέτης,  αυτός που μπορεί να αξιοποιεί κάθε μικρό ή μεγάλο εργαλείο που διαθέτει.    Στον δικό της κόσμο,  προβάλλονται όλα τα θετικά και τα χαρίσματα που έχεις,  όχι μόνο εσύ,  αλλά και οι φίλοι σου.  Σου δείχνει πως δεν είσαι αδύναμος.  Σου προβάλει μέσα στις προκλήσεις και τα γκρίζα τοπία της ζωής,  το κρυμμένο φως.   Σε μαθαίνει να ανακαλύπτεις τον αληθινό εαυτό σου,  και να μην προσκολλάσαι στις κοινωνικές πεποιθήσεις της αξίας των ανθρώπων.   Δεν θα πέσεις ξανά στην παγίδα της αυτολύπησης και θα μπορείς να βλέπεις πίσω από την "κακομοιριά"  των άλλων,  χωρίς να προβάλεις τους δικούς σου φόβους,  έτσι ώστε να τους βοηθάς,  εφόσον το επιθυμείς,  πραγματικά.

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό της αφθονίας,  είναι η εμπιστοσύνη στην αρετή και το αγαθό.  Στο δικό της σύμπαν,  δεν υπάρχουν προφητείες  και μελλοντολογίες καταστροφής.  Δεν υπάρχει απληστία στην ύλη,  γιατί η πραγματική αφθονία δεν είναι ύλη,  αλλά μπορεί να την δημιουργεί.  Στην πραγματική αφθονία δεν υπάρχει πλήξη και λήξη.  

Δεν είναι εύκολο να ζούμε στην αφθονία,  εφόσον μας βομβαρδίζουν καθημερινά με σκηνικά φόβου και πόνου,  και προσπαθούν να μας φέρνουν συνεχώς στην έλλειψη, αλλά μπορούμε να το προσπαθήσουμε,  έστω και πειραματικά.  Να δούμε,  τι θα συμβεί  αν σήμερα,  αύριο και την επόμενη μέρα,  δεν θα ανησυχώ για την τροφή  και τη ζωή μου.  Ίσως τελικά οι εχθροί της ανθρωπότητας ανησυχούν περισσότερο,  για την περίπτωση που οι άνθρωποι πάψουν να πιστεύουν στους εκφοβισμούς και τα τερατώδη σχέδιά τους και ακολουθήσουν την δική τους εσωτερική πηγή,  που είναι πραγματικά άφθονη.

Σχετική παλαιότερη ανάρτηση Αφθονία, ιδιότητα των Θεών

H αξία της αυτογνωσίας.

 

Από το Απολλώνιο "Γνώθι Σαυτόν",  τις σχολές "ΖΕΝ" και διαλογισμού,  τις σαμάνικες παραδόσεις και τα φιλοσοφικά συστήματα,  μέχρι τη σύγχρονη ψυχολογία,  η αυτογνωσία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος που μας οδηγεί στην αυτοπραγμάτωση.  

Στην πράξη, και όχι απλά ως ένας ορισμός ή μιά λέξη που συνηθίζεται σε χώρους εσωτερικής αναζήτησης και φιλοσοφίας,  η αυτογνωσία είναι η πιό πρακτική και ουσιαστική στάση με την οποία μπορούμε να πορευόμαστε στη ζωή.

Το να γνωρίζω τον εαυτό μου,  δεν είναι κάτι απλό και εύκολο,  εφόσον δεν γνωρίζουμε τι είναι πραγματικά ο άνθρωπος,  αλλά έχουμε μία περιορισμένη και εξ' αρχής "ορισμένη" αντίληψη γι' αυτό.  Άλλοι πιστεύουν ότι είμαστε μόνο σώμα και μετά το θάνατό μας τίποτα δεν μένει από εμάς.  Άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχει η Ψυχή και αυτή συνεχίζει την πορεία της μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος.   Υπάρχουν πολλές θρησκείες και απόψεις και φιλοσοφικά μονοπάτια και φυσικό είναι να διαβούμε κάποια από αυτά,  είτε μέσω της παράδοσης της Χώρας που γεννιόμαστε,  είτε με κάποια επιλογή,  κατά τη διάρκεια της αναζήτησής μας.   Κύριος όμως στόχος,  είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και όχι να ασπαστούμε κάποιο δόγμα ή σύστημα.

Γιατί,  το να γνωρίζεις τον εαυτό σου,  είναι κάτι που γίνεται διαρκώς.  Μπαίνω σε σχέση με τον εαυτό μου,  αφουγκράζομαι τη φωνή του,  συνομιλώ μαζί του, παρατηρώ στις σκέψεις του.  Το να γνωρίζω τον εαυτό μου,  βασίζεται στον σεβασμό που του έχω και στην αξία που του δίνω.  Έτσι,  σε όποιο μονοπάτι κι αν βρεθώ,  οι δάσκαλοι,  οι καθοδηγητές,  ακόμα και τα δόγματα,  είναι ένα μέσον για την εξέλιξη και όχι την καθήλωσή μου.   

Το να γνωρίζω τον εαυτό μου,  με προστατεύει από την χειραγώγηση και τον έλεγχο των άλλων, όπως με οδηγεί και στην απενοχοποίηση  αλλά και την λήψη της ευθύνης για την ζωή μου.  Γίνομαι περισσότερο συνειδητός άνθρωπος απέναντι στους άλλους, επειδή γνωρίζοντας τον εαυτό μου,  μπορώ να τους κατανοώ καλύτερα.   

"Γνώθι Σαυτόν"

Το μεγάλο κλειδί για την επιτέλεση του σκοπού της ζωής μας. (Πιστεύεις ότι η ζωή σου έχει κάποιο σκοπό;)

Από τις μικρές καθημερινές προκλήσεις,  μέχρι τα μεγάλα ερωτήματα,  η σχέση με τον εαυτό μας είναι η βάση στην οποία στηρίζονται οι επιλογές μας και τα αποτελέσματά τους.  Γιατί,  αυτός ο εαυτός μας είναι αυτός που αφομοιώνει και διϋλίζει τις εμπειρίες και τη γνώση που λαμβάνει από τα γεγονότα και τις εξωτερικές πηγές,  εφόσον αυτός ΕΙΝΑΙ και πρέπει να είναι ο Κύριος ρόλος στη ζωή μας.

Η πορεία και οι επεκτάσεις σε αυτόν τον δρόμο της Αυτογνωσίας,  είναι νομίζω άπειρες,  όπως άπειρη είναι και η δημιουργία στην οποία εντασσόμαστε.   Αν υπάρχει ένα Φως που μπορούμε να δούμε κατά τη διάρκεια της μικρής ανθρώπινης ζωής μας,  είναι το να γνωρίσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.  Σαν ένα μέρος της δημιουργίας,  περιέχει τις άπειρες διαστάσεις της,  αλλά και τις μοναδικές δυνατότητες που έχει κάθε όν,  κατά την σύλληψή του από τον Θεϊκό Νου,  ακόμα και όταν αυτές περιορίζονται στην ενσάρκωσή του.

Πιστεύετε ότι αξίζει να γνωρίσετε τον εαυτό σας;

Σας αφιερώνω το παρακάτω ποίημα από την πρώτη μου ποιητική συλλογή,  με τίτλο:  " O Oνειρευτής"

Περιελίξεις

 

Βαθειά, βαθειά μέσα μου,  

εισχώρησε η προσοχή του νου μου

και εστίασα εκεί που λένε 

πως ο  πυρήνας της ύπαρξής μας βρίσκεται.

Μοιάζεις με σφαίρα φωτεινή 

και όσο σε παρατηρώ ένας γαλαξίας μέσα σου περιστρέφεται.

Όπως επάνω, έτσι και κάτω,  αυτόματα σκέφθηκα.

Αν δεν είμαι το σώμα μου,  αν δεν είμαι ο καθρέφτης μου,  

αν δεν είμαι οι σκέψεις μου, αν δεν είμαι τα συναισθήματά μου,

τότε 

είμαι ένας ακόμα γαλαξίας του σύμπαντος,  

κρυμμένος καλά μέσα σ’ ένα θνητό σώμα

 που κινείται και ζει πάνω σε μια σφαίρα περιστρεφόμενη.

Για φαντάσου,  πόσοι γαλαξίες κρυμμένοι 

και πόσοι φανεροί κινούνται αενάως 

παριστάνοντας τους ανθρώπους,  τα ζώα, 

τις πέτρες, το νερό, τη γη, τα άστρα!

Το Σύμπαν άραγε αναπαράγεται πάνω σ’ αυτό το μοντέλο;

Περιστρεφόμενες φωτεινές υπάρξεις, 

μέσα σε άλλες και σε άλλες, χωρίς τελειωμό;

Έτσι κι εγώ είμαι, ένας μικρός γαλαξίας

που περιέχει άλλους μικρότερους 

και εμπεριέχεται σε άλλους μεγαλύτερους.

Μακάρι να μπορούσα να δω αυτόν τον μεγάλο 

που εμπεριέχει τους πάντες.

Υπάρχει άραγε ή κι αυτός εμπεριέχεται;

Αντίγραφα είμαστε όλοι του αρχικού πρωτοτύπου

κινούμενοι στη δική μας τροχιά 

και όλοι μαζί στο μεγάλο δρόμο.

Απειροελάχιστοι, διακριτοί, φωτεινοί και χρωματιστοί 

μεγαλειώδεις, όλοι μέλη της ίδιας οικογένειας.

Αν, σκέφθηκα, αν γνωρίσω εσένα 

δικέ μου γαλαξιακέ πυρήνα, 

αν γνωρίσω τις δομές και τις αρχές σου 

τότε είναι σαν να γνωρίζω τα πάντα. 

Τα μεγάλα και τα μικρά, τα αόρατα και τα ορατά.

Όπως επάνω, έτσι και κάτω, Ερμή!

Ευλογίες μας πρέπουν και έπαινοι και ύμνοι, 

σε όλους εμάς 

τους μικρούς γαλαξίες του Σύμπαντος.

 Ο ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΣ

Ελεύθερη επιλογή και Κάρμα.

 

Η ελεύθερη επιλογή είναι το βασικό στοιχείο για την εξέλιξη της ζωής των ανθρώπων.  Είναι το δώρο που μας έχει δοθεί,  για να αξιοποιήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε κάθε ενσάρκωσή μας.  Είναι πραγματικά η Ευ-καιρία, που αν την αναγνωρίσουμε και την εκτιμήσουμε,  θα έχουμε την ανέλιξη που επιθυμεί η ψυχή μας.

Η αυτογνωσία,  η θέληση για εξέλιξη και η πρόθεση να βγούμε από τα "γνώριμα" μονοπάτια και να τολμήσουμε μιά άλλη προσέγγιση στις προκλήσεις της ζωής μας,   είναι τα κλειδιά της αξιοποίησης της ελευθερίας μας.

Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη απόδειξη της αγάπης του Θεού για εμάς τους ανθρώπους,  από τη χάρη της Ελευθερίας που μας εδόθη. Γιατί όπως το αντιλαμβάνομαι,  η αγάπη είναι αληθινή όταν συμπορεύεται με την Ελευθερία.    Πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να μάθουμε και να αξιοποιήσουμε τις εμπειρίες της ζωής μας,  αν δεν είχαμε την ελευθερία να επιλέγουμε ανά πάσα στιγμή τη στάση μας,  σε ότι ζούμε! 

Γι' αυτό άλλωστε, υπάρχει και το κάρμα.  Αν απλώς ζούσαμε ως υπάρξεις υποχρεωμένες να εκτελούμε το σκοπό μιας ανώτερης πηγής,  οι επιλογές μας δεν θα μας χρέωναν,  ούτε θα κατέγραφαν στα αιθερικά πεδία τις επιπτώσεις τους.   Αν επίσης ήταν όλα προδιαγεγραμμένα να συμβούν με έναν συγκεκριμένο τρόπο,  το προσωπικό βίωμα δεν θα ήταν αναγκαίο.  Στην τελική,  δεν θα υπήρχε λόγος της ενσάρκωσης των ψυχών μας,  αν δεν είχαμε την ελευθερία να επιλέξουμε.

Αυτή η Ελευθερία όμως,  συνεπάγεται και την προσωπική μας Ευθύνη.  Είναι λοιπόν δική μου ευθύνη να επιλέξω αν θα ζήσω π.χ. μιά ζωή ως θύμα, ή αν θα αποποιηθώ τον ρόλο του θύτη.    Αν θα αξιοποιήσω τις δυνατότητες που έχω, ή θα τις αφήσω ανεκμετάλλευτες.  Συχνότερα γίνεται αναφορά στην αξία της συγχώρεσης που οφείλουν τα θύματα στους θύτες τους.   Θα έπρεπε να γίνεται όμως ακόμα συχνότερα,  αναφορά στην συμπεριφορά των θυτών.  Στην αξία που έχει η υπέρβαση της "δύναμης" και της "εξουσίας" που έχουν απέναντι στα θύματά τους.  Να μπορείς  να "περιορίσεις" τα δικαιώματα ενός ανθρώπου, να τον "τιμωρήσεις" ή να τον "εκδικηθείς",  και να επιλέξεις να μην το κάνεις.   

Είμαστε λοιπόν όλοι ελεύθεροι να πράξουμε με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο και ταυτόχρονα είμαστε υπεύθυνοι της κάθε επιλογής,  που κάνουμε κάθε μέρα και κάθε στιγμή.      

Στις λευκές σελίδες του βιβλίου της ζωής μας,  η  μόνη συγχώρεση που μπορούμε να δώσουμε ή να πάρουμε,  είναι η αποδοχή της πραγματικότητας που βιώνουμε,  που αντλείται από το δώρο της ελευθερίας και της προσωπικής ευθύνης. 

Επομένως,  δεν αρκεί να συγχωρήσω ή να συγχωρεθώ,  αλλά να αναλάβω την ευθύνη των πράξεών μου και να αποδεχθώ το κάρμα μου.  Αυτό,  όπως το αντιλαμβάνομαι,  είναι μία στάση ειλικρίνειας, και σεβασμού προς την όλη δημιουργία και κυρίως, προς τον εαυτό μου.

Καλή Κυριακή! 

Η πεποίθηση του "καλού" ανθρώπου.

 

  

Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.  Η μεγαλύτερη μάχη θα δοθεί στην  αποδοχή αυτής της πρόκλησης.   Γιατί στη μάχη αυτή,  οι «εχθροί»  είναι τα κρυμμένα και ξεχασμένα κομμάτια μας,  αυτά που δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε να δούμε, και επειδή  η δυναμική τους είναι πολύ ισχυρή, θα μας οδηγήσει σίγουρα μακριά από τις πεποιθήσεις μας για τον κόσμο και τον εαυτό μας.

Η πιο σκληρή μάχη,  λοιπόν είναι αυτή.  Και το πιο δύσκολο πεδίο της,  δεν είναι να αναγνωρίσουμε τις ελλείψεις μας,  τα αρνητικά δηλαδή του εαυτού μας,  να δούμε το γιατί δεν φερθήκαμε σωστά και υπεύθυνα,  δεν δείξαμε κατανόηση και αποδοχή και συμπαράσταση στους άλλους,  αλλά πρωτίστως γιατί δεν δείξαμε κατανόηση και αποδοχή και συμπαράσταση στον εαυτό μας.

Αυτό, όταν το αποκαλύψεις και το αναγνωρίσεις,  είναι πολύ πιο επώδυνο.  Γιατί το να αναγνωρίσεις τις ελλείψεις σου,  σε οδηγεί στο να αγωνιστείς για βελτίωση.  Να γίνεις πιο συμπονετικός και συνεργάσιμος με τον κόσμο γύρω σου, λιγότερο εγωιστής.  Το να αποκαλύψεις όμως,  ότι αδίκησες τον εαυτό σου,  τον υποτίμησες,  τον έσπρωξες σαν βορά στις απαιτήσεις των άλλων,  αυτό απαιτεί περισσότερο θάρρος και δύναμη.  Να αναρωτηθείς γιατί το κάνω αυτό, γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου;   Το πρότυπο του ανθρώπου που θυσιάζεται για τους άλλους,   που πάντα συγχωρεί,  ακόμα και χωρίς να του έχει ζητηθεί συγχώρεση,  ο εξαναγκασμός της ψυχής να ανέχεται άτομα και καταστάσεις,  π.χ.  λόγω συγγενείας, και κυρίως η πεποίθηση του «καλού ανθρώπου»,  μας οδηγεί σε εσωτερικές συγκρούσεις και ενοχές,  που μόνο εμπόδια μπορούν να φέρουν στην ζωή μας.

Για να φθάσουμε στην Αρετή,  χρειάζεται πρώτα να αποκτήσουμε ισορροπία και αρμονία.  Αγαπώντας και τιμώντας τον εαυτό μας,  μπορούμε να αποκτήσουμε αληθινή ενσυναίσθηση και κατανόηση για τους άλλους.

Έτσι λοιπόν νοιώθω,  πως ο άνθρωπος που έχει Αρετή,  είναι ειλικρινής και αληθινός,  και δεν συμβιβάζεται με τις σκοτεινές γεμάτες σκουπίδια γωνίες της «οικίας» του.   Προτιμά να δυσαρεστεί αυτούς που αρέσκονται σε «βολικά» πρότυπα,  αφού αυτά, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, ακολουθούν και οι ίδιοι.    Μέσα από τις προκλήσεις που ζούμε καθημερινά στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους,  μπορούμε να εμβαθύνουμε στο τι είναι καλό για εμάς,  όχι με την έννοια της ικανοποίησης του εγωισμού μας,  αλλά με γνώμονα την ωφέλεια της ψυχής,  και της θεραπείας των τραυμάτων της.

Και προφανώς,  ο δρόμος της αλήθειας,  είναι ο μοναδικός δρόμος της εξέλιξης.

 

Καλό Σαββατοκύριακο!

 

 

 

 

 

Απελευθερώνοντας τους δεσμούς της ανάγκης στο Φως!

Η αλήθεια είναι ότι τα πάντα αλλάζουν και τίποτα δεν μένει το ίδιο.  Στην εποχή που ζούμε,  οι αλλαγές είναι ακόμα πιό γρήγορες και έντονες,  καθώς πυροδοτούνται από γεγονότα που βιάζουν τη φυσική ροή των πραγμάτων και οδηγούν τη ζωή μας σε δύσκολες καταστάσεις,  που απαιτούν ενδοσκόπηση και παρατήρηση,  αλλά κυρίως νέα προσέγγιση,  προκειμένου να μπορέσουμε να διατηρήσουμε την ισορροπία μας.

Ένας κόσμος που θέλει να ανελιχθεί με Ελευθερία και ένας κόσμος που θέλει να υποταχθεί στον έλεγχο.   Πολλοί άνθρωποι έχασαν φίλους,  συγγενείς και διέλυσαν σχέσεις κάθε είδους κάτω από αυτές τις συνθήκες.   Πολλές μάσκες έπεσαν και θα πέσουν,  κάτω από την πίεση που ασκείται στην ανθρωπότητα.  Θα αναρωτηθούμε για ότι έχουμε ζήσει και μοιραστεί στο παρελθόν και για την αποξένωση και την αλλοτρίωση που βιώνουμε σήμερα. Όλο αυτό προκαλεί πόνο.  Τα συναισθήματα υπάρχουν μέσα μας και κινούνται και το θέμα είναι να μην μας παρασύρουν όπως η κινούμενη άμμος,  αλλά να μπορέσουμε να δούμε από μία άλλη οπτική όλα όσα διαδραματίζονται στη Γη,  για να μην βυθιστούμε.

Αυτή η νέα ματιά,  θα μπορούσε να είναι η οπτική πέρα από το άτομο,  τις σχέσεις  και τις καταστάσεις που έχουμε βιώσει. Η τεχνική μου θυμίζει λίγο τις τρισδιάστατες εικόνες που για να παρουσιάσουν το θέμα τους, πρέπει να κοιτάξεις πέρα από την προβολή της εικόνας, στο βάθος της.  

Με αυτή την τεχνική,  μπορούμε να δούμε τις σχέσεις όπως τις δομήσαμε στο παρελθόν και να αντιληφθούμε ποιες  ανάγκες μας κάλυπταν.   Οι ανάγκες μας δεν είναι φυσικά κατακριτέες,  αλλά φυσικές για την ανάπτυξη της εμπειρίας μας.  Αλλά καθώς αναπτυσσόμαστε και κάτω από αυτές τις απαιτητικές συνθήκες, είναι καλό να μπορέσουμε να δούμε με ειλικρίνεια τον εαυτό μας.  Τι με ώθησε να δημιουργήσω αυτή τη σχέση με αυτό το άτομο και τι άλλαξε από τότε έως τώρα, τουλάχιστον για εμένα.  Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε αυτές τις αλλαγές  και είναι επίσης σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι δώσαμε και πήραμε και ότι μοιραστήκαμε.  Γιατί αυτό θα μας οδηγήσει να δούμε που βρισκόμαστε.  Πέρα από την ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία,  πιό σημαντική είναι η δημιουργία ουσιαστικών και αληθινών σχέσεων.  

Απελευθερώνουμε αυτούς τους δεσμούς της ανάγκης στο Φως!  

Με αυτόν τον τρόπο,  δεν κρατώ πλέον μέσα μου τα άτομα και τις σχέσεις μαζί τους με την παλιά δομή που είχα δημιουργήσει. Τα αποδέχομαι έχοντας κάνει την εσωτερική μου κάθαρση και δομώ μία σχέση μαζί τους σε ανώτερο επίπεδο από το προηγούμενο. 

Με το ίδιο σκεπτικό αυτό της απελευθέρωσης,  αφήνω έξω από τη ζωή μου οτιδήποτε και οποιονδήποτε είναι "τοξικός" και δεν μπορώ να διαχειριστώ.   

Οραματιστείτε αυτούς τους δεσμούς να κόβονται.  Ότι σας έδενε με ανθρώπους και καταστάσεις που δεν σας είναι αναγκαίο πλέον.  Στείλτε στο φως τους δεσμούς της ανάγκης που δομήθηκαν μέσα από την έλλειψη και κρατείστε τους ανθρώπους μόνο και τους δεσμούς της Αγάπης που σας ενώνουν.

 

Θεϊκή Συγχρονικότητα!

 

Σε χαιρετώ Παρατηρητή!

Διαλογίζομαι σε εκείνο το μικρό άνοιγμα του χρόνου, πάνω στο χώρο της δικής σου πραγματικότητας, που σου έδωσε την πληροφορία για να προχωρήσεις σε νέες διαστάσεις αντίληψης της εμπειρίας σου.

Για τη συγχρονικότητα μίλησε ο γνωστός ψυχίατρος και ψυχολόγος Carl Jung, αλλά για τη λειτουργικότητά της στη ζωή σου,  θα επιβεβαιώσεις εσύ,  αν μπορείς να αντιληφθείς την ύπαρξή της, σε "τυχαία" μικρά η μεγάλα γεγονότα στη ζωή σου και εμβαθύνοντας σε αυτά, αναγνωρίζοντας τον λόγο για τον οποίο έγιναν.

Ακόμα και πίσω από την εικόνα της επιλογής, πολλές φορές κρύβεται η συγχρονικότητα της πληροφορίας ή της συνάντησης,  στην οποία όμως εσύ έδωσες προσοχή, ακολουθώντας την διαίσθησή σου.

Με αυτόν τον τρόπο,  δίνεις την ευκαιρία στις δυνατότητες να εκπληρώσουν τον σκοπό σου.  Παρατηρώντας και ακολουθώντας τη θεϊκή συγχρονικότητα,  μπαίνεις στη συχνότητα και τη δόνηση που έχει σχεδιαστεί για εσένα παρατηρητή.  Για να μην μείνεις στάσιμος ή αργοπορείς στα ήδη γνωστά μοντέλα ή για να μπορέσεις να δεις τι κρύβεται μέσα  στις εμπειρίες σου.  

Μέσα από τα δύσκολα γεγονότα που διαδραματίζονται τα τελευταία χρόνια στον πλανήτη μας,  η προσωπική μας ζωή επηρεάζεται, και τώρα είναι ακόμα πιό αναγκαίος ο συγχρονισμός μας με τα μηνύματα που έρχονται από το πνευματικό πεδίο, διότι στο υλικό πεδίο, ο διαχωρισμός τείνει να γίνει ακόμα πιό έντονος.

Η Θεϊκή συγχρονικότητα,  είναι το μέσο,  που μας οδηγεί να παρατηρήσουμε πίσω από τα γεγονότα,  μέσα από αυτά και πάνω από αυτά.  Τι απαιτείται για να την αναγνωρίσουμε;  Φυσικά αναγνώριση της Θεϊκής Αρχής,  δημιουργική περιέργεια και  εμπιστοσύνη στις άπειρες διαστάσεις της ζωής μέσα και γύρω μας.

Σε χαιρετώ αγαπητέ Παρατηρητή,  με ένα ποίημα από την ποιητική συλλογή "ΚΟΣΜΟΣ".

Συμπτώσεις

 

Κοίτα πως έπεσα πάνω σου!

Τόσες πολλές οι πτυχές του Κόσμου

άπειρες οι πιθανότητες

αφάνταστοι οι συσχετισμοί

Θεϊκές συγχρονικότητες!

 

Αν είναι να σε συναντήσω

όλα κλειδώνουν στο ρολόι του Κόσμου

Γίνονται θαύματα!

 

Χάνονται τα Αν

γίνονται βεβαιότητες

Συμπτώσεις δεν υπάρχουν

μόνο συμφωνημένα πράγματα!

Καλή Κυριακή!

Οι μνήμες του σώματος.

 

Καθώς είμαστε ΕΝΑ με όλα μας τα σώματα, είτε το αντιλαμβανόμαστε,  είτε όχι,  οι εμπειρίες της ζωής και οι καταγραφές της,  αφήνουν  τα αποτυπώματά τους σε όλη μας την ύπαρξη.

Όσο πιό συνειδητοί  γινόμαστε, μπορούμε και κατανοούμε  με ποιους τρόπους  τα γεγονότα επηρεάζουν το σώμα, το συναίσθημα και τις σκέψεις μας.  Αν το σώμα μας έχει υποστεί κάποιον τραυματισμό,  ή αν το συναίσθημά μας έχει πληγωθεί,  ή εάν οι σκέψεις μας δεν είναι ευχάριστες,  η επιρροή  από το ένα στο άλλο κομμάτι μας,  είναι αναπόφευκτη.

Έτσι, αν θέλουμε να επέμβουμε και να αλλάξουμε ένα πεδίο μας,  π.χ.  στο φυσικό μας σώμα,  μπορούμε να αλλάξουμε πρώτα το συναισθηματικό και νοητικό.   Αυτό το έχουμε δει να συμβαίνει με επιτυχία  μέσα από τον διαλογισμό,  την συναισθηματική φροντίδα και αποδοχή του περιβάλλοντος και του ιδίου του ατόμου προς τον εαυτό του, τις ενεργειακές θεραπείες με διάφορους τρόπους (ανθοϊάματα, ηχοθεραπεία κα) ακόμα και τη θεραπεία με placebo.

Πηγαίνοντας στο υποσυνείδητο κομμάτι μας,  βλέπουμε να επιτυγχάνονται θεραπείες τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχικό πεδίο, μέσω της διαδικασίας της ύπνωσης και της βαθιάς χαλάρωσης.  

Το φυσικό μας σώμα, επηρεάζεται επίσης και από τις μνήμες που κουβαλά η ψυχή από προηγούμενες ενσαρκώσεις της,  φέροντας σημάδια και χαρακτηριστικά στην τωρινή του ενσάρκωση, διαμέσου του καμβά του 5ου αιθερικού σώματος.  (Ανάλογες περιπτώσεις στο βιβλίο "Μετενσάρκωση και βιολογία"  του  IAN STEVENSON-  εκδόσεις Διόπτρα).

Επιζητώντας όλοι το μεγάλο αγαθό της υγείας, που μας επιτρέπει να ζήσουμε δημιουργικά,  είναι σημαντικό να γνωρίσουμε και να κατανοήσουμε τον εαυτό μας.  Είναι πολύ σημαντικό να τον ακούμε και να του δίνουμε την σημασία που του αξίζει.  Είναι πολύ σημαντικό να μην τον αφήνουμε έρμαιο στις απόψεις των άλλων.  Γιατί,  ο εαυτός μας είναι μοναδικός!

Αλλά, "όπως επάνω έτσι και κάτω".   Με αυτό το Ερμητικό αξίωμα, μπορούμε να διαλογιστούμε πάνω στην ενότητα της φυσικής μας υπόστασης με αυτή του πλανήτη που μας φιλοξενεί,  του Ηλιακού συστήματος,   του Γαλαξία μας  κ.ο.κ. 

Αναλογιζόμενοι τη λειτουργία της δικής μας ύπαρξης,  σκεφτόμαστε,  πως αν τα δικά μας κομμάτια επηρεάζουν το ένα το άλλο,   ανάλογη διαδικασία συμβαίνει  και με τα κομμάτια της Γης.  

Φανταστείτε ότι είσαστε η Γη.  Ένα μέρος σας καίγεται, στο χέρι ή στο πόδι σας,   το αίμα σας μολύνεται, τα μαλλιά σας αποσπώνται βίαια.  Πόσο επηρεάζεται  το ψυχικό και νοητικό πεδίο της Γης;  Ή μήπως δεν έχει;   Μήπως πρόκειται για απλά άψυχα πετρώματα και νερό;  Αλλά το νερό γνωρίζουμε πως είναι Οντότητα που  ανταποκρίνεται στις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Για την αξία των πετρωμάτων, γνωρίζουμε ήδη τις καταπληκτικές ιδιότητές τους. Άλλωστε και εμείς στο μεγαλύτερο μέρος μας είμαστε νερό,  όπως και ο πλανήτης που μας φιλοξενεί.   Βέβαια στη Γη,  δεν ζούμε μόνο εμείς,  αλλά και πολλά άλλα εκατομμύρια μορφής ζωής.   

Και είμαστε συνδεδεμένοι με όλον τον πλανήτη.   Οι μνήμες του σώματος του πλανήτη,  είναι κομμάτι από τη δική μας ιστορία. Αυτή που γράφτηκε, αυτή που γράφεται τώρα και αυτή που ακολουθεί.  Αν η δική μας υπόσταση είναι αρκετή ή όχι να επηρεάσει σοβαρά τον πλανήτη, αυτό μπορεί να χωράει πολλές απόψεις,  αλλά το αν ο πλανήτης μπορεί να επηρεάσει τη ζωή των όντων που φιλοξενεί και αυτή του ανθρώπου, αυτό δεν νομίζω ότι χρειάζεται πολύ σκέψη.

Με αυτή την εικόνα,  ενός πολύ μικρού ή δισεκατομμυρίων μικροσκοπικών ανθρώπων,  που περπατούν πάνω σε ένα τεράστιο σώμα,  που φέρει τις δικές του μνήμες,  ακόμα και αυτές που έχουν προκληθεί από εμάς τους ανθρώπους,  αφήνω τη φαντασία σας να ταξιδέψει.

Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι.   Άρα όλοι μπορούμε και επηρεάζουμε ο ένας τον άλλον θετικά ή αρνητικά,  όπως κάνουμε με τα δικά μας κομμάτια.  Είμαστε ακόμα συνδεδεμένοι με το παρελθόν και το μέλλον μας.  Άρα έχουμε επιλογή και ευθύνη και σε αυτό το χρονικό πλαίσιο που αντιλαμβανόμαστε ως άνθρωποι.

Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι με ποιόν τρόπο η Γη θα ρυθμίσει τη δική της θεραπεία,  στο φυσικό,  συναισθηματικό και νοητικό της πεδίο και δεν μπορώ να το φανταστώ,  επειδή μιλάμε για δυνάμεις και διαστάσεις ασύγκριτα μεγάλες με τη δική μας ύπαρξη και  δεν χρειάζεται να προχωρήσουμε περισσότερο.

Παρακαλώ οραματιστείτε ένα μέλλον αρμονικό και εύνομο για εμάς και τους απογόνους μας και πράξτε ανάλογα.   

Αλήθεια,  πώς θα θέλαμε να ζούμε πάνω στη Γαία;  

Να ζούμε με τη Γαία,  ή αποκομμένοι από αυτήν;

Και είναι δυνατόν να συμβεί αυτό ;

Όλα όμως καταγράφονται,  οι εμπειρίες και οι πράξεις μας.

 

Καταγραφές

 

Όλα καταγράφονται

Διάσπαρτα στίγματα, επιδερμικά

Βαθιές ρυτίδες

Χαράδρες και χάσματα.

Μικρά τοπία για να μπορείς να βλέπεις το άπειρο!

-Φλέβες φουσκωμένες-

Ποτάμια που στην εκβολή τους δεν έφθασαν

-Πύρινα μάτια-

Λάβα ζωής που συμπυκνώθηκε

Όλα καταγράφονται

Γίνονται σημάδια στα σώματα

Μοτίβα αιθερικά

Μοιάζουν με δέντρα, αστέρια και όστρακα

Αλλάζουν, μεταμορφώνονται

αλλά όλα καταγράφονται!

 

Από την ποιητική συλλογή "ΚΟΣΜΟΣ"