Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2020

Ακολουθώντας τη φυσική εξέλιξη.


Η φύση,  υπόκειται στους Κοσμικούς Νόμους,  έτσι ότι εκδηλώνεται και περιλαμβάνεται σε αυτή,  ακολουθεί αυτούς τους Νόμους.

Η βαθύτερη γνώση και παρατήρηση,  μας οδηγεί πάντα σε αυτούς τους Κοσμικούς Νόμους.    Για να εξελιχθούμε ως ανθρώπινα όντα,  χρειάζεται να μάθουμε και να ακολουθήσουμε όσο περισσότερο γίνεται τους νόμους αυτούς,  δηλαδή να εναρμονιστούμε με την εκδήλωση του Θείου Νου,  στον Κόσμο μας.     

Ξεκινώντας από τον εαυτό μας,  την ανθρώπινη φύση μας δηλαδή,  που είναι η προϋπόθεση για τη σύνδεσή μας με τον Κόσμο,  ακολουθούμε από την αρχή της ζωής μας,  μέχρι το τέλος της,  μια διαδρομή εξέλιξης και ανέλιξης,  από τη βάση της ζωής που είναι το πρώτο ενεργειακό μας κέντρο "τσάκρα",  μέχρι το έβδομο,  αυτό της Κεφαλής.   Τα τσάκρας ή τροχοί, τροφοδοτούν ενεργειακά  με συμπαντική ενέργεια  το φυσικό μας σώμα,  μέσω του νευρικού συστήματος, των ενδοκρινών αδένων και τελικά μέσω του αίματος το φυσικό μας σώμα,  αλλά επεκτείνονται και έξω από αυτό,  ενεργώντας πάνω στα ενεργειακά μας σώματα.

Η λειτουργία τους και η δομή τους,  μας δείχνουν κατά κάποιον τρόπο,  έναν δρόμο.  Ακολουθώντας έτσι αυτή τη διαδρομή,  μπορούμε να δούμε τις πολλές διαστάσεις που η ανθρώπινη φύση δύναται να εκδηλώσει έργο κατά τη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής.

Στα πρώτα χρόνια της ζωής του,  κατά την βρεφική ηλικία,  ο άνθρωπος δονείται και αναπτύσσεται πάνω στο πρώτο  (Μουλαντάρα),   που βρίσκεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης, ανάμεσα στον κόκκυγα.   Συνδεόμαστε με τον κόσμο γύρω μας  καλύπτοντας τις φυσικές λειτουργίες και αισθήσεις μας.   Το μωρό θέλει να τραφεί,  να επιβιώσει,  να αναπτυχθεί.  Ο νέος,  θέλει να αναπαραχθεί,  να γεννήσει.   Οι δονήσεις του κέντρου αυτού,  εκδηλώνονται με το κόκκινο χρώμα και ο αδένας στον οποίο επενεργεί η κοσμική ενέργεια είναι τα επινεφρίδια. 

Κατά την παιδική και εφηβική ηλικία,  μαζί με το πρώτο ενεργειακό μας κέντρο,  αναπτύσσεται το αμέσως επόμενο που βρίσκεται κάτω από τον αφαλό και αναφέρεται ως ιερό τσάκρα. Αυτό δημιουργεί τον συναισθηματικό μας κόσμο και μας συνδέει με τους άλλους γύρω μας,  μέσα από τον θετικό ή αρνητικό πόλο κάθε ενέργειας που εκδηλώνεται ως συναίσθημα, π.χ. αγάπη-μίσος,  φόβος-τόλμη,  χαρά- λύπη κ.ο.κ.   Μπορούμε να πούμε ότι εδώ,  ένας κόσμος γεννιέται.   Το συν-αίσθημα είναι η σύν-δεσή μας με τον Κόσμο και η δημιουργία του μέσα μας.  Η δόνηση του χρώματος αυξάνεται σε πορτοκαλί.  Επενεργεί στους γεννητικούς αδένες.

Ανεβαίνοντας στο τσάκρα του Ηλιακού πλέγματος που αναφέρεται ως Μανιπούρα - διαμάντι,  ο συναισθηματικός μας κόσμος εκδηλώνεται μέσω της νοητικής μας ζωής.  Πως εγώ βρίσκομαι μέσα στον Κόσμο και πως επενεργώ μέσα του.  Από την γέννηση στην εκδήλωση.  Η δύναμη και η κατάχρησή της,  η έκφραση των συναισθημάτων και το σώμα,  εκδηλώνονται εδώ.   Οι χορευτές έχουν πάντα ψηλά το ηλιακό τους πλέγμα,  θέλοντας να δηλώσουν την παρουσία του σώματος και την ισχύ της ύπαρξής τους.  Αν το ηλιακό πλέγμα πέσει,  όλο το σώμα πέφτει.   Είναι "αυτό" που στέκεται στη ζωή και εκφράζει τον συναισθηματικό εαυτό μας.  Εδώ το χρώμα επιταχύνεται σε κίτρινο, η ενέργεια επενεργεί στο Πάγκρεας και ελέγχει το στομάχι,  το ήπαρ, τη χολή και το νευρικό σύστημα.  Ο έφηβος εκφράζει τον κόσμο που έχει προσλάβει ως παιδί και ο νέος ενήλικας κτίζει τη ζωή του ως ανεξάρτητο άτομο.

Το τέταρτο Τσάκρα,  αυτό που εδράζει στο κέντρο της καρδιάς (Αναχάτα),  είναι η μεγάλη γέφυρα που ενώνει τα τρία προηγούμενα τσάκρας που βρίσκονται στο κατώτερο κέντρο του σώματος με τα τρία ανώτερα.   Είναι ένας ισχυρός τροχός που μεταβολίζει την ενέργεια της αγάπης και μας συνδέει με τον Θείο Νου του Κόσμου.   Δημιουργεί την εμπιστοσύνη και συνδέεται με τον θύμο αδένα.  Δονείται ακόμα ψηλότερα στο πράσινο χρώμα και ελέγχει την καρδιά,  το πνευμονογαστρικό νεύρο και το κυκλοφορικό σύστημα.   Είμαι ο ενήλικας,  αυτός που μπορεί να σταθεί με αυτάρκεια μέσα στον Κόσμο,   να μεταμορφώσει τα συναισθήματα που δημιουργεί ο κόσμος μέσα του,  σε πίστη και εμπιστοσύνη, για να επεκταθεί στις ανώτερες διαστάσεις του.  Όταν το Αναχάτα είναι αρμονικό και λειτουργικό,  τραγουδά,  αυτός ο εσωτερικός ήχος,  γίνεται αντιληπτός από..

το Βισούντι,  το τσάκρα του λαιμού,  όπου η αγάπη γίνεται συνειδητή,  και ακολουθεί τη θεία θέληση.  Γεννηθήτω το θέλημά σου.   Ο Ανώτερος εαυτός μας,  εκδηλώνει τη  θεία θέληση.  Γίνεσαι δημιουργικός, είσαι αυθεντικός.  Δονείται στο μπλε, ενεργεί μέσω του θυροειδούς, ελέγχει τους βρόγχους, τα όργανα του λόγου, τους πνεύμονες και τον πεπτικό σωλήνα. 

Το ΑΤΖΝΑ, το τσάκρα του Τρίτου Ματιού, η ΠΑΡΑΔΟΣΗ. Το κέντρο της θέλησης θέλει να παραδοθεί, χρειάζεται δύναμη γι' αυτό.  Ο κόσμος αποκαλύπτει ένα ανώτερο μέρος του, μέσω της διαίσθησης και της ενόρασης και δύναται να υλοποιήσει, εφόσον σχετίζεται με την ουράνια αγάπη.   Οι κοσμικοί νόμοι επιτρέπουν να υλοποιήσεις,  εφόσον έχεις ενδιαφέρον για την προστασία κάθε μορφής ζωής  και ακολουθείς τους νόμους.   Όλα είναι σε θεία τάξη.  Το χρώμα που δονείται έχει ανέβει στη συχνότητα του μωβ (ιόχρουν πεδίο).  και ενεργοποιείται μέσω της υπόφυσης.  Ο σοφός γέροντας- γερόντισσα είναι εδώ.  Ο θεραπευτής,  η ολοκλήρωση του έργου της Αρχαίας ψυχής.

Το τσάκρα του Στέμματος (ΣΑΧΑΣΡΑΡΑ- Χιλιοπέταλος λωτός),  είναι η σχέση μας με την ανώτερη σοφία και διάνοια.  Η επίτευξη της ενότητας και η ολοκλήρωση της ύπαρξης.  Δονεί την επίφυση και από το ιώδες μεταβαίνει στο λευκό, την υψηλότερη συχνότητα φωτός.  Μέσω αυτού,  αφήνουμε το φυσικό μας σώμα και επιστρέφουμε στον ανώτερο εαυτό μας.  

Οι διαστάσεις του ανθρώπου,  επεκτείνονται πέρα από το φυσικό του σώμα και τα τσάκρας αυτά,  σε ακόμη ανώτερα αλλά και ακόμα μικρότερα-δευτερεύοντα,  που όλα έχουν σκοπό την καλή λειτουργία,  την υγεία και την εξέλιξή του.  

Το πιό σημαντικό ίσως,  δεν είναι μόνο η γνώση,  αλλά η συνείδηση του εαυτού μας.  Γνωρίζουμε τι είμαστε,  γνωρίζουμε την αληθινή διάσταση της ύπαρξής μας;  Ζούμε περιορισμένοι στη λειτουργία των κατώτερων τσάκρας μας,  ζούμε χωρίς τη συνείδηση των δυνατοτήτων μας.   Φοβόμαστε τα γηρατειά και θέλουμε να παραμείνουμε νέοι,  όσο το δυνατόν περισσότερο ελκυστικοί και σεξουαλικά ενεργοί,  λες και αυτό μονάχα δίνει νόημα στη ζωή μας και παραμένουμε στις ανάγκες της επιβίωσης,  του συναισθηματικού κόσμου που δεχθήκαμε και στη συνέχεια δημιουργήσαμε,  παραμένοντας στο φόβο και μην τολμώντας να περάσουμε τη γέφυρα του κέντρου της καρδιάς.

Δεν σημαίνει πως ανεβαίνοντας στα ανώτερα τσάκρας,  καταργούμε την λειτουργία των κατωτέρων,  αλλά ότι περνώντας τα χρόνια και έχοντας την τύχη και την ευκαιρία να ζήσουμε μιά μακρόχρονη ζωή,  είναι καλό να ακολουθήσουμε τους Κοσμικούς Νόμους και να μεταστοιχειώσουμε τις ανάγκες ενός εξαρτημένου μωρού, ενός παιδιού και ενός εφήβου,  σε εκείνη ενός αληθινά "ενήλικου",  αυτού που ζει μέσα στη πραγματική του ηλικία και τη διάστασή της.   

Οι Κοσμικοί νόμοι, είναι πριν από εμάς και θα είναι και μετά από εμάς.  Είμαστε ολοκληρωμένα όντα με όλες τις δυνατότητες να ολοκληρώσουμε την πορεία μας μέσα από την ανθρώπινη ύπαρξή μας.  Η γνώση έχει δοθεί,  δεν μένει παρά η επιλογή μας.  Θα παραμείνουμε στην ανάγκη για την επιβίωση του βρέφους μέσα μας ή θα τολμήσουμε να επεκταθούμε στις ανώτερες διαστάσεις μας,  που μας συνδέουν μέσα από τους κοσμικούς νόμους με τον αληθινό Κόσμο ;








Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020

Εγώ Ειμί!

  


Ζούμε στην εποχή που από το "Εγώ", η Ανθρωπότητα καλείται να περάσει  στο "Εγώ Ειμί".   Καλείται να αφήσει πίσω της το φόβο και την έλλειψη, τον διαχωρισμό και τον φθόνο.

Γι' αυτό καταρρέουν όλα αυτά που στηρίζονται πάνω στις ενέργειες του μικρού εγώ της ανθρωπότητας και γι' αυτό το λόγο έχουμε μεγάλες αναταραχές και συγκρούσεις,  μεταξύ της παλιάς ενέργειας που έχει απαγκιστρωθεί στις παλιές πρακτικές και εξουσίες και της νέας που έρχεται να αποκαλύψει τη ρίζα κάθε πράγματος και να αντικαταστήσει τον φθαρμένο και περιορισμένο εαυτό μας.  Τίποτα φθαρμένο δεν θα μπορέσει να επιζήσει μέσα σε αυτό το νέο πεδίο που βρίσκεται ήδη εδώ και που κάποιοι μιλούν γι' αυτό ως "η πέμπτη διάσταση",   " η αποκάλυψη",  ή ο κύκλος του "μεγάλου ενιαυτού".

Σ' αυτή την μεγάλη αλλαγή,  που κυοφορείται εδώ και χρόνια,  θυμίζοντας λίγο την κλεψύδρα του χρόνου,  καθώς αυτή αδειάζει σταδιακά,  καλούμαστε να κάνουμε τη δική μας μετατόπιση πάνω στο εκκρεμές της ζωής μας.   

Είναι ατομική αυτή η αλλαγή;   Είναι ατομική και συλλογική, καθώς όλοι είμαστε ένα.   Όλοι είμαστε μονάδες του μεγάλου ΠΑΝΤΟΣ,  αλλά ατομικά ο καθένας κινείται στο δικό του ρυθμό και συχνότητα.

Η εποχή που ζούμε,  μας δίνει την ευκαιρία να ανεβάζουμε τις δονήσεις μας και να εναρμονιστούμε με την Εγώ Ειμί παρουσία μας,  δηλαδή τον Ανώτερο Εαυτό μας.

Διαλογιζόμενοι ως παρατηρητές πάνω στην προσωπική μας ζωή,  έχουμε τη δυνατότητα να δούμε τις επιλογές που κάνουμε στη ζωή μας,  που βασίζονται σε πεποιθήσεις και να εξετάσουμε αυτές τις πεποιθήσεις.   Να δούμε τη "ρίζα" τους,  το αν πραγματικά είναι δικές μας,  τους περιορισμούς που μας ορίζουν,  και κυρίως σε τι μας εξυπηρετούν.

Να αναγνωρίσουμε πως ο κόσμος στον οποίο έχουμε επιλέξει να ζούμε,  είναι κυρίως υλιστικός,  αγνοώντας τις ουσιαστικές μας ανάγκες που βασίζονται στις κοσμικές αξίες και τους νόμους.   Η πορεία μας μέχρι σήμερα,  απέδειξε πως είναι αδιέξοδη η ζωή της ανθρωπότητας που βασίζεται στην απληστία και την εξουσία της ύλης,  που δεν είναι παρά ενέργεια σε χαμηλή δόνηση.

Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψουμε το εγώ μας,  παρά μόνο να το συνδέσουμε με το Ειμί.  Το ΕΙΜΑΙ  είναι η άχρονη ουσία μας, δίπλα στην παρουσία του εγώ, που είναι πεπερασμένη.  Το χαρακτηρίζει η αυτάρκεια,  η γαλήνη και η κυριαρχία του.   Δεν εξαρτάται από τις πεποιθήσεις του εγώ που για να νοιώσει καλά,  χρειάζεται την εξουσία και την κυριαρχία γύρω του.   Δεν χρειάζεται την αναγνώριση και την αποδοχή.

Η διαδικασία αυτή δεν είναι εύκολη,  ούτε είναι χαριστική.  Γίνεται με την υποστήριξη των Νόμων και των Όντων ανωτέρων διαστάσεων της δικής μας,  αλλά εξαρτάται από τους δικούς μας αγώνες και μάχες.

Είναι δύσκολο να αφήσουμε πίσω μας τον γνωστό και "ασφαλή" κόσμο που ζούμε,  αλλά είναι πραγματικά υπέροχο όταν απελευθερώνουμε τον εαυτό μας  και την "όρασή" του,  από το δάκτυλο που δείχνει στο δάσος,  στο δάσος.

Εγώ Ειμί.










Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2020

Οι μικροί σωτήρες του Εαυτού μας!



Συνηθίσαμε να βλέπουμε τα παιδιά σε σχέση με το μέγεθος, την υλική τους υπόσταση δηλαδή,  την εξάρτησή τους από τους μεγαλύτερους ηλικιακά ανθρώπους και κυρίως από τη σχέση τους μαζί μας, ως γονείς τους.   Αλλά,  η εποχή στην οποία εισήλθε η Γαία και ακόλουθα εισέρχεται η ανθρωπότητα,  μας καλεί να δούμε πίσω από την εικόνα που αντιλαμβανόμαστε και κυρίως πέρα από τις μέχρι σήμερα αντιλήψεις και πεποιθήσεις μας,  δηλαδή να αναγνωρίσουμε πιό ουσιαστικά και αληθινά τις αρχές,  τις υπάρξεις και τις σχέσεις μας.

Ως γονείς, έχουμε την ευθύνη και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από  τον ρόλο μας.   Κοιτάζοντας όμως τα παιδιά μας λίγο πάνω από αυτόν τον ρόλο,  ως παρατηρητές, θα αντιληφθούμε ότι τα παιδιά μας είναι οι καταλύτες εκείνοι,  που θα μετουσιώσουν  και θα απελευθερώσουν όλα εκείνα τα αρνητικά πρότυπα που έχουν εκδηλωθεί στη ζωή μας.   Όλες οι περιοριστικές αντιλήψεις και δράσεις,  όλα τα αρνητικά ενεργειακά πρότυπα,  που μας καθορίζουν,  γίνονται,  είτε το θέλουμε είτε όχι, κομμάτια που επηρεάζουν από λίγο έως πολύ τα παιδιά μας και τα ακολουθούν στη ζωή τους.   Σε μια αμφίδρομη σχέση επίδρασης με σκοπό την εξέλιξή μας,   τα παιδιά έρχονται στη ζωή μας σαν απεσταλμένοι σωτηρίας που μας επέλεξαν, με σκοπό  να αγγίξουν τα σκοτεινά σημεία του εαυτού μας και να τα μεταμορφώσουν σε φως.  Είναι, γιατί δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά,  επειδή τα ίδια δεν θέλουν να μεταφέρουν τα βάρη αυτής της προγονικής ενέργειας που γίνεται εμπόδιο στην εξέλιξή τους.  
Πίσω από το μικρό τους μέγεθος και την αδέξια για τους ενήλικες συμπεριφορά τους,  τα παιδιά είναι ψυχικά εφοδιασμένα άτομα,  ικανά να μετουσιώσουν μέσα από τις δικές τους εμπειρίες και επιλογές,  ότι καθήλωσε και ταλαιπώρησε όχι μόνο τους γονείς,  αλλά και τους προηγούμενους προγόνους τους.  
Καθώς οι δονήσεις της Γης επιταχύνονται,  οι ευκαιρίες να ακολουθήσουμε αυτή την θαυμάσια εξέλιξη του πλανήτη,  αυξάνονται.   Η αντίληψή μας γίνεται ταχύτερη και διευρύνεται.  Το περιοριστικό εγώ και οι φόβοι του, υποχωρούν και η συνείδησή μας  φέρνει την πληροφορία που είναι χρήσιμη και κατάλληλη για εμάς.   
Τα παιδιά δεν είναι μόνο το μέλλον την ανθρωπότητας, αλλά και η σωτηρία του παρόντος και του παρελθόντος. Τα παιδιά,  φέρουν πάντα μέσα τους την αρχέγονη δυναμική της ανθρωπότητας και αλλοίμονο σε αυτούς που τα κακοποιούν και τα εκμεταλλεύονται.  
Απλώνοντας το χέρι της καρδιάς μας στα παιδιά μας,  κάνουμε ένα βήμα μαζί προς τη νέα διάσταση της Γης.  Η Γη βρίσκεται ήδη στη νέα διάσταση και αυτή έχει να κάνει με την ταχύτητα που κινείται η συνείδησή μας,  η οποία θα καθορίσει την ταχύτητα με την οποία υλοποιούμε στη ζωή μας.
Οτιδήποτε μας κρατά δέσμιους σε χαμηλές δονήσεις, ανήκει στο παρελθόν,  και δεν μπορεί να σταθεί και να υλοποιήσει τώρα.
Βρισκόμαστε επομένως μπροστά στην ευθύνη μας,  είτε σαν γονείς, αναγνωρίζοντας και αποδίδοντας στα παιδιά μας την τιμή που τους αξίζει,  προκειμένου να επιτύχουν στην αποστολή τους,  είτε σαν ενήλικες που δεν έχουν παιδιά,  αναγνωρίζοντας και αποδίδοντας τιμή στο εσωτερικό τους παιδί και τη δική του αποστολή.
Στις μεγάλες ταχύτητες,  ο χρόνος εκμηδενίζεται,  επομένως,  τώρα μπορούμε να δούμε πως όλα θεραπεύονται και μπορούμε να πάμε πίσω σε κάθε παιδική ηλικία μας και μπροστά σε κάθε μελλοντική εκδοχή μας και συνειδητά να επιλέξουμε το καλύτερο και υψηλότερο δονούμενο για εμάς και επομένως για την ανθρωπότητα.
Καλή μας επιτυχία!
 

Σάββατο 29 Αυγούστου 2020

Δέος ή φόβος;



  




Πάει καιρός που έχουμε ξεχάσει το Δέος.  Στη θέση του έχουμε βάλει το φόβο.   Μια λέξη τόσο περιορισμένη και όμως δυνατή.    

Όταν ακούς τη λέξη: Δέος,  τι αισθάνεσαι;   Πες τη μερικές φορές,  μέχρι να νοιώσεις την καρδιά σου να ανοίγει.

Τώρα,  πες τη λέξη:  Φόβος.  Δεν χρειάζεται να την πεις πολλές φορές,  μέχρι να νοιώσεις την απειλή και το  σύννεφο της ενέργειάς της να σε  συρρικνώνει.

Δίνουμε καθημερινά στον εαυτό μας συναισθηματική και νοητική τροφή.  Ασχολούμαστε τόσο με τις δίαιτες και το φυσικό μας σώμα,  αλλά ξεχνάμε πως το φυσικό μας σώμα,  είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας.   Αφήνουμε έτσι ασυνείδητα,  να περνά στο υποσυνείδητό μας,  αυτός ο τρόπος του φόβου,  με τον οποίο κυρίως μεγαλώνουμε.   Ο φόβος,  ζει κυρίως  στο μέλλον, αλλά εμείς ζούμε πάντα στο παρόν.  

Αντίθετα,  το Δέος,  γειώνεται πάνω σε όλη μας την ύπαρξη κατεβαίνοντας  από την Εστία του Ενός και μας περικλείει μέσα στην τριγωνική μορφή του.  Γίνεται το Όχημα,  που μας επιτρέπει να ζούμε και να μοιραζόμαστε την αρμονία της Δημιουργίας,  διευρύνει την αντίληψή μας,  αναπτύσσει τις δυνάμεις μας και μας επιτρέπει να βιώσουμε τη ζωή χωρίς περιορισμούς και δόγματα.   

Το Δέος ενισχύει την Εμπιστοσύνη, αντίθετα ο φόβος μας αποκόβει από τις υγιείς δομές της ζωής.  

Ο φόβος είναι ο κύριος αίτιος των βασάνων μας,  είναι η βάση του μηχανισμού της χειραγώγησης.  Είναι το πρόσωπο της κακής και ανεπαρκούς εξουσίας.

Ενώ το ρολόϊ της Γης βρίσκεται στο παρά πέντε,  καλούμαστε να επιλέξουμε μιας και οι δρόμοι χωρίζουν ξεκάθαρα.    Καλούμαστε να γίνουμε συνειδητοί στην κάθε επιλογή και στάση μας,  και να δούμε ξεκάθαρα τον εαυτό μας που τα που κινείται ή  υποκινείται.   
Το Δέος καλεί στην Ελευθερία, τη συμμετοχή και την συν-δημιουργία.
Ο φόβος οδηγεί στα αντίθετα.

Για όλα υπάρχει ένα κόστος,  αλλά δεν γνωρίζουμε αν η "ασφάλεια" του φόβου,  είναι περισσότερο ανασφαλής από το Δέος και τον θαυμαστό Κόσμο του.  Εγώ λέω, έτσι είναι.  

Σάββατο 23 Μαΐου 2020

Υφάντρα!



Υφάντρα

Κύκλος, γραμμή, χρώμα, στιγμή
κι ένα κοχύλι απ το Αιγαίο κλεμμένο
Ένας ρυθμός που σχίζει τη σιωπή
κι  υφαίνει νήματα ζωής και πεπρωμένο.
Υφάντρα
της Εστίας δίδυμη αδελφή
του αιθέρα αιώνια πιστή ερωμένη
που φέρεις κάτι απ του Απόλλωνα την αδελφή
και με συνδέεις με της Γης την Κόρη τη φυλακισμένη.
Μια μήτρα μοιάζει ο αργαλειός σου
και  Γαλαξίες ρέουν από τον άφθονο αειθαλή μαστό σου!
Η Θηλυκή σου φύση πάντοτε κρυμμένη
μες το νερό και το σκοτάδι καλυμμένη.
Μα εγώ σε βλέπω, σε κοιτώ και σε αγγίζω
Είσαι η γιαγιά μου, η αγαπημένη!
Υφάντρα!


Από την ποιητική συλλογή "Κόσμος"


https://www.politeianet.gr/books/9789605649210-oselotos-kosmos-310660

Πέμπτη 14 Μαΐου 2020

" Κόσμος", μια ποιητική συλλογή αφιερωμένη στον Απόλλωνα!




Από τη νέα ποιητική συλλογή μου "Κόσμος"
 αφιερωμένη στον Θεό Απόλλωνα
που κρατά την Αρμονία του Κόσμου.


Μάντρες και χαρακώματα


Κείνες οι μάντρες Φως μου
που υψώνονται στα κάτω χαρακώματα
μάντρες- μαντριά
άκοσμες κι απόκοσμες σαν φυλακές
ξερές, βουβές από γιορτές, δρόμους
κι Ουράνια σώματα
πρόσεξε φως μου, μέσα μην κλειστείς.

Μην πλανηθείς από τα ψεύτικα χαμόγελα
τις υποσχέσεις μιας απάνεμης ζωής.
Κατάδικοι μέσα στη μετριότητα
όλοι μαζί και μόνοι μες τα χαρακώματα.

Να φυλαχτείς, φωνάζει ο φύλακας
Να φυλαχτείς.
Από τι;
Από το φόβο της ζωής.
Μάντρες- μαντριά, βαθιά σκαμμένα χαρακώματα
Κλέφτες ντυμένοι ιερείς
παραμορφώσεις και δολώματα.
Πρόσεξε φως μου, μέσα μην κλειστείς
απ’ τη ζωή σου Φως μου, να μην φυλαχτείς.




Η ποιητική συλλογή "Κόσμος", έρχεται να προσεγγίσει τις ενέργειες και τις ποιότητες του Κόσμου, μέσα από τα ανθρώπινα μέτρα και τις φιλοσοφικές αναζητήσεις μου.


Πέμπτη 23 Απριλίου 2020

Τα νήματα του φόβου.




Τα νήματα του φόβου, είναι τις πιό πολλές φορές αόρατα.  Για να τα δεις, χρειάζεται να κοιτάξεις μέσα στις επιλογές σου,  το περιβάλλον σου και κυρίως μέσα στον εαυτό σου.   Τα νήματα του φόβου,   κινούνται σχεδόν πάντα από εστίες που θέλουν να σε χειραγωγούν,  και  να ελέγχουν την ενέργειά σου.  
Βασίζονται στη θεμελιώδη αιτία του φόβου που έχουμε για τον θάνατο,  που ενώ από τη φύση της είναι μία υγιής λειτουργία της ύπαρξής μας,  έχει εκμεταλλευτεί και χρησιμοποιείται παραμορφωτικά έως και διεστραμμένα.
Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε καθημερινά, με εκρήξεις βίας,  ασθένειες,  έλλειψη επικοινωνίας και συνεργασίας,  αποκοπή από τις αρχές και την αρμονία της Φύσης,  καταστροφή και αυτοκαταστροφή.
Όταν τα γεγονότα γίνονται κρίσιμα,  τότε είναι που ο φόβος  γίνεται κυρίαρχο μέσο εξουσίας.  Μας παρουσιάζουν πάντα το χειρότερο,  τα σενάρια καταστροφής γιγαντώνονται,  με αποτέλεσμα το μυαλό μας να πλήττεται από όλον αυτό τον απειλητικό κόσμο.  
Οι άνθρωποι με τις μικρότερες αντιστάσεις και αυτοί που περνούν πραγματικά δύσκολα,  είναι οι πιο ευάλωτοι.   Επίσης, όταν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε την αρνητική πλευρά του κόσμου (μισοάδειο ποτήρι).
Η αρνητική πλευρά του κόσμου,  καλλιεργείται με πολλούς τρόπους στη ζωή μας,  από τη γέννησή μας.   Είναι ένα πλαίσιο και ένα πλέγμα,  μέσα στο οποίο βυθιζόμαστε,  πολλές φορές χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε,  αλλά υπάρχει τρόπος να βγούμε από αυτό.
Παρατηρείστε λοιπόν τι είναι αυτό που σας καταθλίβει,  σας εντυπώνει άσχημες ενέργειες,  σας απωθεί,  σας κεντρίζει το αρνητικό ενδιαφέρον π.χ. από περιέργεια,  σας βολεύει από συνήθεια, σας δημιουργεί ψευδή ασφάλεια,  σας δίνει εύκολες λύσεις.  Παρατηρείστε το αρνητικό μοτίβο που κινείστε, αν συμβαίνει αυτό και αναρωτηθείτε:  " Τι μου προσφέρει αυτό;"
Παρατηρείστε επίσης,  τι είναι αυτό που σας κάνει να νοιώθετε όμορφα και ελεύθερα,  που παίρνει τα ψυχικά σας βάρη,  που σας δίνει δύναμη,  που σας προσφέρει δημιουργικές ιδέες,  που σας ελευθερώνει από αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις,  τόσο για τον εαυτό σας, όσο και για τους άλλους.
Υπάρχουν πολλές θετικές πηγές,  όπως η Τέχνη που ωφελεί την Ψυχή (σε αντίθεση με την μαύρη τέχνη που παρατηρούμε στις μέρες μας),  η μελέτη,  η επαφή με τη Φύση,  η Ψυχαγωγία κ.α.  
Βασική αρχή είναι η ειλικρίνεια με τον εαυτό μας,  τι μου αρέσει και τι επιλέγω να κάνω, χωρίς επίκριση.  Η αποδοχή του εαυτού μας και η αποδοχή των διαφορετικών κόσμων, που έτσι κι αλλιώς υπάρχουν.
Σημείο Πνευματικής εξέλιξης ενός πολιτισμού,  δεν είναι επίσης η αποφυγή του φυσικού θανάτου, αλλά η επέκταση της αντίληψης του Κόσμου και των Νόμων που τον διέπουν.
Από το εξαιρετικό βιβλίο του ΓΟΥΑΙΗΝ ΝΤΥΕΡ, "Να κινείς τα δικά σου νήματα" - Μη γίνεσαι θύμα κανενός,   το ποίημα του Gayle Spanier Rawlings : " Κίνησε μόνος σου τα νήματά σου".

Κίνησε μόνος σου τα νήματά σου

Αόρατα νήματα
μας δένουν
με τους φόβους μας.
Είμαστε η μαριονέτα
κι ο αφέντης της μαζί,
θύματα της προσδοκίας μας.
Μεταξωτά νήματα τραβούν,
χέρια και πόδια
τινάζονται, πηδούν.
Χορεύουμε όπως προστάζει η μουσική
των φόβων μας
Σώματα ζαρωμένα
παιδιά κρυμμένα, παίζοντας θέατρο
Κάτω απ' αυτό το βράχο
Πίσω απ' αυτό το δέντρο
Κάπου, παντού
Τίποτε δεν ελέγχουμε.
Κίνησε μόνος σου τα νήματά σου
Μπες μέσα στο σώμα σου
και στο ρυθμό της ζωής σου
Κόψε τα δεσμά σου
άπλωσε το χέρι σου στο 
Άγνωστο
Περπάτησε στο σκοτάδι
Άνοιξε τα χέρια σου
στο αγκάλιασμα του ανέμου
Κάνε τα φτερά
για να πετάξεις
GAYLE SPANIER RAWLINGS
























The Nourishment of the Soul

  Every day, we concern ourselves with the nourishment of the body. Our physical body needs food and water. The mind, too, requires its own ...