Οι μικροί σωτήρες του Εαυτού μας!

Συνηθίσαμε να βλέπουμε τα παιδιά σε σχέση με το μέγεθος, την υλική τους υπόσταση δηλαδή,  την εξάρτησή τους από τους μεγαλύτερους ηλικιακά ανθρώπους και κυρίως από τη σχέση τους μαζί μας, ως γονείς τους.   Αλλά,  η εποχή στην οποία εισήλθε η Γαία και ακόλουθα εισέρχεται η ανθρωπότητα,  μας καλεί να δούμε πίσω από την εικόνα που αντιλαμβανόμαστε και κυρίως πέρα από τις μέχρι σήμερα αντιλήψεις και πεποιθήσεις μας,  δηλαδή να αναγνωρίσουμε πιό ουσιαστικά και αληθινά τις αρχές,  τις υπάρξεις και τις σχέσεις μας.

Ως γονείς, έχουμε την ευθύνη και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από  τον ρόλο μας.   Κοιτάζοντας όμως τα παιδιά μας λίγο πάνω από αυτόν τον ρόλο,  ως παρατηρητές, θα αντιληφθούμε ότι τα παιδιά μας είναι οι καταλύτες εκείνοι,  που θα μετουσιώσουν  και θα απελευθερώσουν όλα εκείνα τα αρνητικά πρότυπα που έχουν εκδηλωθεί στη ζωή μας.   Όλες οι περιοριστικές αντιλήψεις και δράσεις,  όλα τα αρνητικά ενεργειακά πρότυπα,  που μας καθορίζουν,  γίνονται,  είτε το θέλουμε είτε όχι, κομμάτια που επηρεάζουν από λίγο έως πολύ τα παιδιά μας και τα ακολουθούν στη ζωή τους.   Σε μια αμφίδρομη σχέση επίδρασης με σκοπό την εξέλιξή μας,   τα παιδιά έρχονται στη ζωή μας σαν απεσταλμένοι σωτηρίας που μας επέλεξαν, με σκοπό  να αγγίξουν τα σκοτεινά σημεία του εαυτού μας και να τα μεταμορφώσουν σε φως.  Είναι, γιατί δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά,  επειδή τα ίδια δεν θέλουν να μεταφέρουν τα βάρη αυτής της προγονικής ενέργειας που γίνεται εμπόδιο στην εξέλιξή τους.  

Πίσω από το μικρό τους μέγεθος και την αδέξια για τους ενήλικες συμπεριφορά τους,  τα παιδιά είναι ψυχικά εφοδιασμένα άτομα,  ικανά να μετουσιώσουν μέσα από τις δικές τους εμπειρίες και επιλογές,  ότι καθήλωσε και ταλαιπώρησε όχι μόνο τους γονείς,  αλλά και τους προηγούμενους προγόνους τους.  

Καθώς οι δονήσεις της Γης επιταχύνονται,  οι ευκαιρίες να ακολουθήσουμε αυτή την θαυμάσια εξέλιξη του πλανήτη,  αυξάνονται.   Η αντίληψή μας γίνεται ταχύτερη και διευρύνεται.  Το περιοριστικό εγώ και οι φόβοι του, υποχωρούν και η συνείδησή μας  φέρνει την πληροφορία που είναι χρήσιμη και κατάλληλη για εμάς.   

Τα παιδιά δεν είναι μόνο το μέλλον την ανθρωπότητας, αλλά και η σωτηρία του παρόντος και του παρελθόντος. Τα παιδιά,  φέρουν πάντα μέσα τους την αρχέγονη δυναμική της ανθρωπότητας και αλλοίμονο σε αυτούς που τα κακοποιούν και τα εκμεταλλεύονται.  

Απλώνοντας το χέρι της καρδιάς μας στα παιδιά μας,  κάνουμε ένα βήμα μαζί προς τη νέα διάσταση της Γης.  Η Γη βρίσκεται ήδη στη νέα διάσταση και αυτή έχει να κάνει με την ταχύτητα που κινείται η συνείδησή μας,  η οποία θα καθορίσει την ταχύτητα με την οποία υλοποιούμε στη ζωή μας.

Οτιδήποτε μας κρατά δέσμιους σε χαμηλές δονήσεις, ανήκει στο παρελθόν,  και δεν μπορεί να σταθεί και να υλοποιήσει τώρα.

Βρισκόμαστε επομένως μπροστά στην ευθύνη μας,  είτε σαν γονείς, αναγνωρίζοντας και αποδίδοντας στα παιδιά μας την τιμή που τους αξίζει,  προκειμένου να επιτύχουν στην αποστολή τους,  είτε σαν ενήλικες που δεν έχουν παιδιά,  αναγνωρίζοντας και αποδίδοντας τιμή στο εσωτερικό τους παιδί και τη δική του αποστολή.

Στις μεγάλες ταχύτητες,  ο χρόνος εκμηδενίζεται,  επομένως,  τώρα μπορούμε να δούμε πως όλα θεραπεύονται και μπορούμε να πάμε πίσω σε κάθε παιδική ηλικία μας και μπροστά σε κάθε μελλοντική εκδοχή μας και συνειδητά να επιλέξουμε το καλύτερο και υψηλότερο δονούμενο για εμάς και επομένως για την ανθρωπότητα.

Καλή μας επιτυχία!

 

Δέος ή φόβος;

  

Πάει καιρός που έχουμε ξεχάσει το Δέος.  Στη θέση του έχουμε βάλει το φόβο.   Μια λέξη τόσο περιορισμένη και όμως δυνατή.    

Όταν ακούς τη λέξη: Δέος,  τι αισθάνεσαι;   Πες τη μερικές φορές,  μέχρι να νοιώσεις την καρδιά σου να ανοίγει.

Τώρα,  πες τη λέξη:  Φόβος.  Δεν χρειάζεται να την πεις πολλές φορές,  μέχρι να νοιώσεις την απειλή και το  σύννεφο της ενέργειάς της να σε  συρρικνώνει.

Δίνουμε καθημερινά στον εαυτό μας συναισθηματική και νοητική τροφή.  Ασχολούμαστε τόσο με τις δίαιτες και το φυσικό μας σώμα,  αλλά ξεχνάμε πως το φυσικό μας σώμα,  είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας.   Αφήνουμε έτσι ασυνείδητα,  να περνά στο υποσυνείδητό μας,  αυτός ο τρόπος του φόβου,  με τον οποίο κυρίως μεγαλώνουμε.   Ο φόβος,  ζει κυρίως  στο μέλλον, αλλά εμείς ζούμε πάντα στο παρόν.  

Αντίθετα,  το Δέος,  γειώνεται πάνω σε όλη μας την ύπαρξη κατεβαίνοντας  από την Εστία του Ενός και μας περικλείει μέσα στην τριγωνική μορφή του.  Γίνεται το Όχημα,  που μας επιτρέπει να ζούμε και να μοιραζόμαστε την αρμονία της Δημιουργίας,  διευρύνει την αντίληψή μας,  αναπτύσσει τις δυνάμεις μας και μας επιτρέπει να βιώσουμε τη ζωή χωρίς περιορισμούς και δόγματα.   

Το Δέος ενισχύει την Εμπιστοσύνη, αντίθετα ο φόβος μας αποκόβει από τις υγιείς δομές της ζωής.  

Ο φόβος είναι ο κύριος αίτιος των βασάνων μας,  είναι η βάση του μηχανισμού της χειραγώγησης.  Είναι το πρόσωπο της κακής και ανεπαρκούς εξουσίας.

Ενώ το ρολόϊ της Γης βρίσκεται στο παρά πέντε,  καλούμαστε να επιλέξουμε μιας και οι δρόμοι χωρίζουν ξεκάθαρα.    Καλούμαστε να γίνουμε συνειδητοί στην κάθε επιλογή και στάση μας,  και να δούμε ξεκάθαρα τον εαυτό μας που τα που κινείται ή  υποκινείται.   

Το Δέος καλεί στην Ελευθερία, τη συμμετοχή και την συν-δημιουργία.

Ο φόβος οδηγεί στα αντίθετα.

Για όλα υπάρχει ένα κόστος,  αλλά δεν γνωρίζουμε αν η "ασφάλεια" του φόβου,  είναι περισσότερο ανασφαλής από το Δέος και τον θαυμαστό Κόσμο του.  Εγώ λέω, έτσι είναι.  

Υφάντρα!

Υφάντρα

Κύκλος, γραμμή, χρώμα, στιγμή

κι ένα κοχύλι απ το Αιγαίο κλεμμένο

Ένας ρυθμός που σχίζει τη σιωπή

κι  υφαίνει νήματα ζωής και πεπρωμένο.

Υφάντρα

της Εστίας δίδυμη αδελφή

του αιθέρα αιώνια πιστή ερωμένη

που φέρεις κάτι απ του Απόλλωνα την αδελφή

και με συνδέεις με της Γης την Κόρη τη φυλακισμένη.

Μια μήτρα μοιάζει ο αργαλειός σου

και  Γαλαξίες ρέουν από τον άφθονο αειθαλή μαστό σου!

Η Θηλυκή σου φύση πάντοτε κρυμμένη

μες το νερό και το σκοτάδι καλυμμένη.

Μα εγώ σε βλέπω, σε κοιτώ και σε αγγίζω

Είσαι η γιαγιά μου, η αγαπημένη!

Υφάντρα!

Από την ποιητική συλλογή "Κόσμος"

https://www.politeianet.gr/books/9789605649210-oselotos-kosmos-310660

" Κόσμος", μια ποιητική συλλογή αφιερωμένη στον Απόλλωνα!

Από τη νέα ποιητική συλλογή μου "Κόσμος"

 αφιερωμένη στον Θεό Απόλλωνα

που κρατά την Αρμονία του Κόσμου.

Μάντρες και χαρακώματα

Κείνες οι μάντρες Φως μου
που υψώνονται στα κάτω χαρακώματα
μάντρες- μαντριά
άκοσμες κι απόκοσμες σαν φυλακές
ξερές, βουβές από γιορτές, δρόμους
κι Ουράνια σώματα
πρόσεξε φως μου, μέσα μην κλειστείς.

Μην πλανηθείς από τα ψεύτικα χαμόγελα
τις υποσχέσεις μιας απάνεμης ζωής.
Κατάδικοι μέσα στη μετριότητα
όλοι μαζί και μόνοι μες τα χαρακώματα.

Να φυλαχτείς, φωνάζει ο φύλακας

Να φυλαχτείς.
Από τι;
Από το φόβο της ζωής.
Μάντρες- μαντριά, βαθιά σκαμμένα χαρακώματα
Κλέφτες ντυμένοι ιερείς
παραμορφώσεις και δολώματα.
Πρόσεξε φως μου, μέσα μην κλειστείς
απ’ τη ζωή σου Φως μου, να μην φυλαχτείς.

Η ποιητική συλλογή "Κόσμος", έρχεται να προσεγγίσει τις ενέργειες και τις ποιότητες του Κόσμου, μέσα από τα ανθρώπινα μέτρα και τις φιλοσοφικές αναζητήσεις μου.

https://www.protoporia.gr/mpitsianh-dhmhtra-kosmos-9789605649210.html

Τα νήματα του φόβου.

Τα νήματα του φόβου, είναι τις πιό πολλές φορές αόρατα.  Για να τα δεις, χρειάζεται να κοιτάξεις μέσα στις επιλογές σου,  το περιβάλλον σου και κυρίως μέσα στον εαυτό σου.   Τα νήματα του φόβου,   κινούνται σχεδόν πάντα από εστίες που θέλουν να σε χειραγωγούν,  και  να ελέγχουν την ενέργειά σου.  
Βασίζονται στη θεμελιώδη αιτία του φόβου που έχουμε για τον θάνατο,  που ενώ από τη φύση της είναι μία υγιής λειτουργία της ύπαρξής μας,  έχει εκμεταλλευτεί και χρησιμοποιείται παραμορφωτικά έως και διεστραμμένα.
Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε καθημερινά, με εκρήξεις βίας,  ασθένειες,  έλλειψη επικοινωνίας και συνεργασίας,  αποκοπή από τις αρχές και την αρμονία της Φύσης,  καταστροφή και αυτοκαταστροφή.
Όταν τα γεγονότα γίνονται κρίσιμα,  τότε είναι που ο φόβος  γίνεται κυρίαρχο μέσο εξουσίας.  Μας παρουσιάζουν πάντα το χειρότερο,  τα σενάρια καταστροφής γιγαντώνονται,  με αποτέλεσμα το μυαλό μας να πλήττεται από όλον αυτό τον απειλητικό κόσμο.  
Οι άνθρωποι με τις μικρότερες αντιστάσεις και αυτοί που περνούν πραγματικά δύσκολα,  είναι οι πιο ευάλωτοι.   Επίσης, όταν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε την αρνητική πλευρά του κόσμου (μισοάδειο ποτήρι).
Η αρνητική πλευρά του κόσμου,  καλλιεργείται με πολλούς τρόπους στη ζωή μας,  από τη γέννησή μας.   Είναι ένα πλαίσιο και ένα πλέγμα,  μέσα στο οποίο βυθιζόμαστε,  πολλές φορές χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε,  αλλά υπάρχει τρόπος να βγούμε από αυτό.
Παρατηρείστε λοιπόν τι είναι αυτό που σας καταθλίβει,  σας εντυπώνει άσχημες ενέργειες,  σας απωθεί,  σας κεντρίζει το αρνητικό ενδιαφέρον π.χ. από περιέργεια,  σας βολεύει από συνήθεια, σας δημιουργεί ψευδή ασφάλεια,  σας δίνει εύκολες λύσεις.  Παρατηρείστε το αρνητικό μοτίβο που κινείστε, αν συμβαίνει αυτό και αναρωτηθείτε:  " Τι μου προσφέρει αυτό;"
Παρατηρείστε επίσης,  τι είναι αυτό που σας κάνει να νοιώθετε όμορφα και ελεύθερα,  που παίρνει τα ψυχικά σας βάρη,  που σας δίνει δύναμη,  που σας προσφέρει δημιουργικές ιδέες,  που σας ελευθερώνει από αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις,  τόσο για τον εαυτό σας, όσο και για τους άλλους.
Υπάρχουν πολλές θετικές πηγές,  όπως η Τέχνη που ωφελεί την Ψυχή (σε αντίθεση με την μαύρη τέχνη που παρατηρούμε στις μέρες μας),  η μελέτη,  η επαφή με τη Φύση,  η Ψυχαγωγία κ.α.  
Βασική αρχή είναι η ειλικρίνεια με τον εαυτό μας,  τι μου αρέσει και τι επιλέγω να κάνω, χωρίς επίκριση.  Η αποδοχή του εαυτού μας και η αποδοχή των διαφορετικών κόσμων, που έτσι κι αλλιώς υπάρχουν.
Σημείο Πνευματικής εξέλιξης ενός πολιτισμού,  δεν είναι επίσης η αποφυγή του φυσικού θανάτου, αλλά η επέκταση της αντίληψης του Κόσμου και των Νόμων που τον διέπουν.
Από το εξαιρετικό βιβλίο του ΓΟΥΑΙΗΝ ΝΤΥΕΡ, "Να κινείς τα δικά σου νήματα" - Μη γίνεσαι θύμα κανενός,   το ποίημα του Gayle Spanier Rawlings : " Κίνησε μόνος σου τα νήματά σου".

Κίνησε μόνος σου τα νήματά σου

Αόρατα νήματα
μας δένουν
με τους φόβους μας.
Είμαστε η μαριονέτα
κι ο αφέντης της μαζί,
θύματα της προσδοκίας μας.
Μεταξωτά νήματα τραβούν,
χέρια και πόδια
τινάζονται, πηδούν.
Χορεύουμε όπως προστάζει η μουσική
των φόβων μας
Σώματα ζαρωμένα
παιδιά κρυμμένα, παίζοντας θέατρο
Κάτω απ' αυτό το βράχο
Πίσω απ' αυτό το δέντρο
Κάπου, παντού
Τίποτε δεν ελέγχουμε.
Κίνησε μόνος σου τα νήματά σου
Μπες μέσα στο σώμα σου
και στο ρυθμό της ζωής σου
Κόψε τα δεσμά σου
άπλωσε το χέρι σου στο 
Άγνωστο
Περπάτησε στο σκοτάδι
Άνοιξε τα χέρια σου
στο αγκάλιασμα του ανέμου
Κάνε τα φτερά
για να πετάξεις
GAYLE SPANIER RAWLINGS

Πόσο Μεγάλος είσαι;

Μεγαλώσαμε κυνηγώντας το όνειρο.  Σαν τον λαγό με το καρότο.  Μεγαλώσαμε κυνηγώντας την εικόνα, τα μπράβο, την επιτυχία...  

Μεγαλώσαμε και ανακαλύψαμε την απάτη που τόσο έξυπνα στήθηκε πίσω από την πλάτη μας.   Αυτή την απάτη,  την αντιληφθήκαμε όταν ανακαλύψαμε πως πίσω από την εικόνα μας ΕΙΝΑΙ κάτι Ανώτερο, πως πίσω από τα μπράβο ΕΙΝΑΙ η αποδοχή και πίσω από την επιτυχία, ΕΙΝΑΙ η αυτοεκπλήρωση.

Μεγαλώσαμε και μάθαμε να αναγνωρίζουμε τους μικρούς ανθρώπους.  Αυτούς που ενώ έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τον Κόσμο μας προς το καλύτερο,  επιμένουν να κρατούν τα σκήπτρα της "εξ-ουσίας" τους,  με τη βία και την ύβρη.   

Μεγαλώσαμε και βλέπουμε, ότι οι Μεγάλοι άνθρωποι,  νοιάζονται και συμμετέχουν με τις δυνάμεις τους στην θετική πορεία των άλλων.

Μεγαλώσαμε και μάθαμε πως οι Μεγάλοι άνθρωποι δεν φοβούνται.

Μεγαλώσαμε και μάθαμε να λέμε ΟΧΙ, σε ότι επιμένει να μας κρατά μικρούς.

Καλή Κυριακή!

Η Χαρά της Ψυχής!

Η Χαρά της Ψυχής είναι η υψηλότερη δόνηση.  

Η Χαρά της Ψυχής είναι η αλλαγή από εκείνο το πεδίο της ανησυχίας,  της πλήξης και των αδιεξόδων,  σε ένα πεδίο υψηλών κραδασμών που επηρεάζουν όλη μας την ύπαρξη.

Πότε η Ψυχή μας έχει χαρά;  Όταν βρισκόμαστε στο δρόμο που έχει επιλέξει.  Όταν οι επιλογές και οι δράσεις μας είναι σύμφωνες με τα δικά της σχέδια.  

Πώς μπορώ να γνωρίζω τα σχέδια της Ψυχής μου;   Να αφουγκράζομαι.

Πως να αφουγκράζομαι;   Να σταματώ για λίγο το τρέξιμο της καθημερινότητας.  Να ησυχάζω.  Να δίνω χρόνο στην επανεξέταση των τρόπων που λειτουργεί το μυαλό μου.  Επειδή πολύ συχνά έως σχεδόν πάντα,  το μυαλό μας λειτουργεί με τα παλιά δεδομένα του.   Παίρνει ως δεδομένα, αυτά που έχει καταγράψει και εμμένει ακόμα και αδικαιολόγητα να προσαρμοστεί στις αλλαγές.

Το σπουδαιότερο όμως, είναι να μπορώ να αντιλαμβάνομαι εκείνα τα μηνύματα που λαμβάνω από το πεδίο της Ψυχής μου,  που έρχονται ξαφνικά και ως από μηχανής θεός, να μου δείξουν ένα εντελώς καινούργιο εν-δεχόμενο.   Παρατηρείστε αυτές τις "αναλαμπές".  Κάνουν την εμφάνισή τους  χωρίς να σκέφτεστε το συγκεκριμένο θέμα,  είναι λιτές, έως λακωνικές.   Άλλες φορές μπορεί να έρχονται ως πληροφορίες ή ερεθίσματα μέσα από άλλους ανθρώπους και με άλλους ακόμα τρόπους.   Όσο περισσότερο αντιλαμβάνεστε αυτό το πεδίο πληροφορίας και σύνδεσης, τόσο συχνότερα θα έχετε την καθοδήγηση που σας οδηγεί στο σκοπό της Ψυχής σας.

Η θετική αλλαγή στην ανθρωπότητα,  έρχεται στην εποχή αυτή,  με την αναγνώριση και την αποδοχή του υψηλότερου και σπουδαιότερου πεδίου της, που είναι το πεδίο της Ψυχής της.