Καθημερινά ασχολούμαστε με την τροφή του σώματος. Το υλικό μας σώμα χρειάζεται τροφή και νερό, ο νους μας χρειάζεται επίσης τη δική του τροφή και γι' αυτό δαπανούμε μεγάλα ποσά, μέσω της εκπαίδευσης και της τέχνης.
Η ψυχή, στενά συνδεδεμένη με το σώμα και το νου, δέχεται επίσης τροφή.
Στην εποχή μας, ο άκρατος υλισμός και όχι μόνο, έχει οδηγήσει την ψυχή μας σε μαρασμό και διαστρέβλωση. Παράλληλα σύγχρονες τάσεις που παρατηρούνται σε κάθε μορφή τέχνης, συχνά προάγουν την δυσαρμονία, την ασχήμια και μια σκοτεινή πλευρά, που περνά τα όρια της πραγματικής φύσης των ανθρώπων και φθάνει έως την ύβρη.
Αυτές οι μορφές "τέχνης", υποκρίνονται την εξελιγμένη και απελευθερωμένη στάση των δημιουργών τους και την τολμηρή υπέρβαση του κλασσικού. Κατά βάθος όμως, καλλιεργούν αυτόν τον σκοτεινό - μη ανθρώπινο κόσμο, με σκοπό την αλλοτρίωση και την διαστροφή της ανθρώπινης ψυχής.
Χρειάζεται νομίζω, μια τέτοια ικανότητα αντίληψης, που να μπορεί να διαχωρίσει το αληθινό θάρρος να μιλήσουμε για τα σκοτάδια, από το να τα υμνήσουμε και να τα τοποθετήσουμε σε βάθρο. Να βλέπουμε όχι μόνο τι εκφράζεται, αλλά και με ποιον τρόπο και για ποιον σκοπό.
Είναι σημαντικό επίσης, να μπορούμε να κρατήσουμε το προσωπικό μας κομμάτι μακριά από τη δημοσιότητα, κατανοώντας ότι η προσωπική ζωή και πορεία μας πρέπει να διαφυλαχθούν με σεβασμό, επειδή λειτουργούν μέσω του προσωπικού βιώματος.
Σήμερα, είναι πολύ εύκολο να δημοσιοποιήσει κανείς το πρόσωπο, τη ζωή και το έργο του, δίχως περιορισμούς. Είναι ακόμα εύκολο να δεχτεί επιρροές, χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Και αυτή η επιρροή δεν προέρχεται μόνο από πρόσωπα, αλλά και από δομές που επιδιώκουν συνειδητά την αποδοχή και τη διαμόρφωση του κοινού.
Αλλά, εδώ απευθύνομαι σε σένα, που έχεις διαλέξει να προχωρήσεις στον δικό σου προσωπικό δρόμο. Που σκέφτεσαι και αναζητάς. Που δεν πείθεσαι, γιατί δεν είσαι πειθήνιος.
Αισθάνεσαι τη επιρροή που έχει επάνω σου ο λόγος, ο ήχος, η κάθε δόνηση.
Τι σε υποστηρίζει; Τι σου δίνει δύναμη; Τι σε απεγκλωβίζει από τα αρνητικά συναισθήματα, τις μαύρες σκέψεις; Τι καλλιεργεί μέσα σου έναν καλό και φωτεινό κόσμο;
Αν θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν καλό κόσμο μέσα μας, είναι πολύ αναγκαίο να δούμε με τι τρέφουμε την ψυχή μας.
Ο λόγος, ο ήχος και η εικόνα, ας εκφράσουν την υψηλότερη δόνηση του Είναι μας. Ας γίνει αυτό, όχι ως απόρριψη της σκιάς, της έλλειψης και της αδυναμίας μας, αλλά ως συνειδητή επιλογή.
Διότι όπου εστιάζει η προσοχή μας, εκεί κατευθύνεται και η ενέργειά μας.
Υ.Γ
Ευτυχώς, η ψυχή δεν τρέφεται μόνο από τον κόσμο αυτό — αλλά κυρίως από την πηγή της.
Και αυτό γεννά δύναμη και εμπιστοσύνη στη ζωή.
Αλλά, όπως είπαν και οι αρχαίοι: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου