Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2018

Επειδή μια ιστορία Χαράς πρέπει να μοιράζεται!




Την ιστορία του ποταμού της χαράς,  μας αφηγείται ένα ξωτικό των λουλουδιών,  η Νεκταρία.   
Όταν ένα αστέρι θα της μιλήσει για τον ποταμό της χαράς στη Γη που από χρόνια έχει χαθεί,  η Νεκταρία θα συναντήσει τον αστροδρόμο, που είναι κάποιος σαν τον δικό μας ταχυδρόμο  κι αυτός με τη σειρά του θα την στείλει στο άστρο των Πλειάδων, την Αλκυόνη,  για να πάρει πληροφορίες για τον ποταμό.   Εκεί θα της ψιθυρίσουν στο αυτί ένα τραγούδι που λέει:

Τον ποταμό για να βρεις
τρεις φύλακες να δεις
Ψηλοί και λυγεροί
Κρατούν ένα κλειδί
Ένα κλειδί ο καθένας
μια πόρτα σφαλιστή
Την πόρτα σαν ανοίξεις
πίσω δεν θα γυρίσεις

Έτσι, ξεκινά η περιπέτεια της Νεκταρίας.  Θα καταφέρει να βρει τους τρεις φύλακες, να πάρει τα κλειδιά και ν’ ανοίξει την πόρτα που οδηγεί στον ποταμό της Χαράς;


Μια ιστορία για μικρούς και μεγάλους,  για τα μαγικά κλειδιά που αντιπροσωπεύουν τις αξίες που είναι απαραίτητες για την ύπαρξη της χαράς στη ζωή μας.

Μπορείτε να διαβάσετε ελεύθερα την παραπάνω ιστορία στην ιστοσελίδα μου https://dimitrabitsiani.com/



Η προσωπική μου ιστοσελίδα.



Στην προσωπική μου ιστοσελίδα https://dimitrabitsiani.com/  θα βρείτε πληροφορίες για τις δραστηριότητές μου.

Εδώ διατίθεται επίσης και μπορείτε να διαβάσετε δωρεάν την ιστορία "Το ποτάμι της χαράς".
  

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2018

Ήχος και Λόγος! Οι πολύτιμοι θεραπευτές!






Όλα γύρω μας έχουν ήχο,  συχνότητα,  δόνηση,  χρώμα, δηλαδή έχουν Φως.   Ανάλογα με το σημείο που δονούνται,  εκπέμπουν  και αντίστοιχα όλες τις παραπάνω ποιότητες.

Η αρχαία σοφία,  μετέφερε σε εμάς πολλά στοιχεία και πρακτικές για τη θεραπευτική δύναμη του Ήχου και του Λόγου.    Στις Σαμανιστικές πρακτικές,  τα λόγια ξορκίζουν το κακό,  προκαλούν την θεραπεία (ευλογία),   επικαλούνται τη Θεϊκή  προστασία,   συνδέουν τον Μάγο Θεραπευτή με τις αόρατες δυνάμεις,  οδηγούν τον ασθενή σε τοπία της Ψυχής του.

Σχεδόν πάντα,  ο Σαμάνος κτυπά ένα τύμπανο,  ένα καμπανάκι,  θροίζει τα φύλλα ενός δέντρου (ιερού),  φυσά δυνατά γύρω από το σώμα και τις αύρες του ασθενή,  πολλές φορές χορεύει  μεταφέροντας τις δονήσεις του σώματός του στη Γη.

Στους  Ναούς,  όλων των θρησκειών,  ο λόγος δίνεται μέσα από τον ψαλμό,  άλλοτε με μουσικά όργανα,  άλλοτε όχι.   Όταν οι πιστοί συμμετέχουν στους ψαλμούς,  η δυναμική του χώρου  ανέρχεται εντυπωσιακά.

Στην ποίηση,  ο λόγος έχει ρυθμό,  ένα αόρατο μουσικό τόνο ή ρυθμό,  για να κυλά ο λόγος του ποιητή καλύτερα μέσα στον αναγνώστη, ή τον ακροατή.

Όλα γύρω μας στη φύση έχουν ήχο.  Έναν ήχο που λειτουργεί ως αποτύπωμα σχεδόν της πηγής που τον παράγει.   Ο ήχος της φωνής των ανθρώπων,  τόσο ιδιαίτερος και μοναδικός για τον καθένα,  ο ήχος των πουλιών,   των κυμάτων, της βροχής,  των κεραυνών,  του αέρα.   Ότι μας είναι γνωστό,  αρκεί μόνο να ακουστεί,  αρκεί αυτή η αίσθηση για να σχηματίσουμε στην οθόνη του μυαλού μας την εικόνα του.  

Επομένως ο ήχος όχι μόνο μας χαρακτηρίζει, αλλά και μας συνδέει.   Δεν είναι μόνο ο σημαντικός πληροφοριοδότης  αλλά και ο δημιουργός εικόνων και συναισθημάτων.     Το μωρό, ακούγοντας τη φωνή της μητέρας του ηρεμεί,  γιατί αυτή η φωνή του είναι γνώριμη και μεταφέρει στις δονήσεις της ανάλογα αισθήματα.    Όλα είναι συνδεδεμένα στη ζωή μας με τον ήχο και τον λόγο.

Πες  έναν καλό λόγο και δες τα πρόσωπα των ανθρώπων!   Ένας καλός λόγος που έρχεται από την καρδιά,  είναι μεγάλος θεραπευτής.   Μπορεί να διασώσει τη ζωή ενός ανθρώπου.    Αυτή είναι η Ευ-λογία!  

Επομένως ο λόγος,  είναι και δημιουργός,  λειτουργεί  δηλαδή ως Λόγος!  

Στη τεχνική της Ηχοθεραπείας,  όπως αυτή λειτουργεί μέσα από τα γκονγκ και τις ηχογαβάθες,    ο διαλογιστικός ήχος που παράγεται,  ενδυναμώνεται με τον λόγο του θεραπευτή.    Οι εσωτερικοί δρόμοι στους οποίους ταξιδεύει ο λήπτης,  ανοίγουν κλειστές πόρτες του υποσυνειδήτου,   εκεί που κρύβονται απωθημένα θέματα που χρήζουν αναγνώρισης και  άρα θεραπείας,   αλλά και δυνατότητες και χάρες και υποστηρικτικές ενέργειες.    Αυτές οι διαδρομές του ήχου και του λόγου,  δημιουργούν με τη σειρά τους,   νέους δρόμους στους  νευρώνες του εγκεφάλου,  επομένως  νέες δυνατότητες αντίληψης και δράσης και δίνουν ώθηση στην ανέλιξή μας.

Για αυτό οφείλουμε να χειριζόμαστε τον λόγο και τον ήχο με τον ανάλογο σεβασμό.   Γιατί μέσω αυτών μπορούμε να δημιουργήσουμε γέφυρες ομορφιάς και αρμονίας  ή να γκρεμίσουμε τα ιερά κομμάτια του εαυτού μας.

Καλές ημέρες σας εύχομαι με κάθε ευλογία!

Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2018

Πόσο εύκολο σου είναι απλός να είσαι;





 Απλός

Nα είσαι απλός
Όπως η πέτρα που πατάς επάνω της.
Όπως το νερό που κυλά αβίαστα
στη ροή του.
Όπως το πέταγμα των πουλιών
σε μια πορεία,
έτσι κι εσύ να αναγνωρίζεις
της καρδιάς σου το απαλό πέταγμα. 
Να είσαι απλός
σαν την αγάπη που δεν ξεχωρίζει
τα πάνω και τα κάτω.
Τόσο απλός να είσαι
για να μπορείς να πετάς
χωρίς βάρη περιττά
χωρίς στολίδια βαρετά.
Να είσαι απλός
Γεμάτος χάρη
για να θωπεύει το Φως
τις δωρικές γραμμές σου!
 Να θυμηθείς τη Φύση σου αρκεί
για νά 'σαι απλός.
Πόσο εύκολο σου είναι
απλός να είσαι;

Η απλότητα της Φύσης.   Στη Φύση δεν υπάρχει τίποτα περιττό,  τίποτα λειψό επίσης.    Παρατηρώντας τη Φύση,  αντιλαμβανόμαστε  την  ισορροπία και την αρμονία που την διέπει,  την ιερή της Γεωμετρία επίσης.   Υπάρχει κάτι αποκρουστικό στη Φύση;  
Φυσικά όχι!  Γιατί στη Φύση δεν υπάρχει κάτι το αφύσικο. 
Ας ξεφορτωθούμε λοιπόν ότι δεν είναι στη Φύση μας.    Οτιδήποτε δεν ακολουθεί τις δικές μας δονήσεις,  τις δικές μας πραγματικές ανάγκες,  τον αληθινό Εαυτό μας.

Ζούμε στην  εποχή της υπερφόρτωσης.  Πολλές πληροφορίες,   πολλά συστήματα,   απίστευτη σπατάλη της ύλης (δηλαδή και ενέργειας), με αποτέλεσμα τη σπατάλη της ζωής και του εαυτού μας σε άχρηστα πράγματα,   σε  ανούσιες σχέσεις,   σε αδιέξοδους δρόμους.
Τι χρειαζόμαστε στ' αλήθεια;
Να θυμηθούμε μόνο τη Φύση μας.   Είναι ο μόνος αληθινός καθοδηγητής.    Ο μόνος αξιόπιστος.    Να ζούμε  τις επιλογές μας,  αφήνοντας  τον φυσικό μας μαγνήτη να έλκει αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε.


Η Φύση είναι απλή,  δηλαδή απαλή.   Ακόμα και στις ακραίες  εκδηλώσεις της,  φέρει μέσα της τον σπόρο της Σοφίας,  της ενέργειας που την εκδηλώνει.
Και αρκεί η ενθύμηση!
Να θυμηθείς τη Φύση σου αρκεί
για νάσαι απλός.
Πόσο εύκολο σου είναι
απλός να είσαι;


Το ποίημα είναι από την ποιητική συλλογή «Ο ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΣ»,  που έχει εκδοθεί το 2017 και κυκλοφορεί  από τις  εκδόσεις «ΟΣΕΛΟΤΟΣ».

Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2018

Είναι όλα εδώ;










Συχνά αναρωτιέμαι αν είναι όλα εδώ.    Αν όλα αυτά που περιμένουμε να έρθουν επιτέλους σ’ αυτή τη Γη,  βρίσκονται ήδη εδώ.

Αν μέσα και πίσω από το γκρίζο τοπίο των πόλεων, μπορεί να υπάρχει κάτι καλύτερο,  πιο φωτεινό και αρμονικό, μία άλλη πραγματικότητα.

Αναρωτιέμαι επίσης,  μήπως  ξεφλουδίζοντας το κρεμμύδι της ύπαρξής μας,   κάνουμε το ίδιο και στα κελύφη αυτού του σκληρού κόσμου.     Ένα – ένα σαν πέφτουν,  να ανοίγουν και τα παραπετάσματα και να αποκαλύπτονται άλλες διαστάσεις.   

Για σκέψου, λέω στον εαυτό μου,   όλες αυτές οι πολυπόθητες υψηλές διαστάσεις να βρίσκονται ήδη εδώ και εσύ να τις περιμένεις να έρθουν από αλλού.     Είναι κι αυτός ο παρατηρητής  που μπορεί να τα επηρεάζει όλα επίσης.  Και αν αυτός ο παρατηρητής μπορεί να αλλάζει θέσεις;    

Μπορεί, πιστεύω.    Το θέμα είναι να μπορέσει να δει τις δυνατότητες.    Να αναγνωρίσει τη δυνατότητα της επιλογής και μετά να βρει τον τρόπο να μεταβεί από το γνωστό περιορισμένο πεδίο σε άλλο καλύτερο.  

Χρειάζεται βέβαια να το πάρεις απόφαση.   Θέλω και μπορώ.  Χρειάζεται επίσης εργασία,  με τον εαυτό σου κυρίως,  γιατί εκεί κρύβεται και ο παρατηρητής.

Αλήθεια,  που θα μας οδηγήσει  ένας τέτοιος τρόπος σκέψης;   Μια μετατόπιση της συνείδησης από τα καθιερωμένα επαναλαμβανόμενα μοτίβα,  σε έναν κόσμο διαφορετικό!

Διαστάσεις μέσα σε διαστάσεις,  όπως σώματα μέσα σε σώματα!

Μπορεί να φαίνεται  εντελώς φανταστικό όλο αυτό,  να ανήκει δηλαδή στο χώρο της φαντασίας και πολλοί θεωρούν τον κόσμο αυτό,  απατηλό.   Αν όμως παραμέναμε στις εκάστοτε πεποιθήσεις των ανθρώπων,  η Γη θα ήταν ακόμα επίπεδη.

Γράφω,  αυτές τις ώρες της βροχής,  και μπροστά μου ανοίγει τα φύλλα του ένα λουλούδι,  αργά αργά,   κάθε πέταλο αποκαλύπτει  και άλλους κόσμους.   

Τι αποκαλύπτουν αυτοί οι κόσμοι;     Είναι ίσως στην επιλογή του παρατηρητή.





Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2018

Μία φλόγα!






















Ήθελα να γράψω κάτι,  για το άλμα μετάβασης που απαιτείται,  για να βγούμε από αυτό το σκοτεινό τέλμα που μας περιβάλλει.
Που είναι τόσο κουραστικό και μονότονο να βιώνει κανείς τα συναισθήματα που προκαλούνται από τα θλιβερά γεγονότα που συμβαίνουν καθημερινά,  όλο και πιό έντονα.
Αλλά προτιμώ να μοιραστώ μαζί σας ένα ποίημα που έγραψα για τον γάτο μου τον Νοέλ, (από τη ποιητική Συλλογή "ΚΟΣΜΟΣ".)



Μία φλόγα

Σ’ αυτόν τον κόσμο τον σκληρό
δώσε μου αγάπη!
Μιαν αγκαλιά
να κάνει όλα τα δάκρυα  κρύσταλλο, από άνθρακα
στης Γης τα μονοπάτια!

Δωσ’ μου τα χέρια τα ζεστά
γύρω από τα μήκη και τα πλάτη
κι ένα αθώο βλέμμα
να θυμίζει του Χριστού τα Άγια πάθη.

Είναι ένας κόσμος που ξεχάστηκε
και χάθηκε, όλο και πιο μακριά
απατημένος, πένητας
να ξεμακραίνει όλο πιο πολύ
απ’ της Εστίας τη φωτιά.

Δωσ΄ μου μια φλόγα απ’ τα άδυτα
τα φυλαχτά
Αυτά που ο Άγγελος με υπομονή προστάτεψε
για να ανάψει τα καντήλια τα σβηστά
κι ελπίδα να μοιράσει!

Να σε κρατώ και να μοιράζομαι μαζί σου
αυτή τη Φλόγα που απέμεινε!
Αυτή με σώζει
Είναι η πηγή σου Κόσμε
Η μάνα που σε γέννησε!
Κόσμε
Θυμήσου την Αγάπη!

 Καληνύχτα

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2018

Οι ιστορίες της Μάρουελ, στο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο!





Τις ιστορίες της Μάρουελ,  μπορείτε να βρείτε στο περίπτερο των εκδόσεων "Οσελότος",  στο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο!



"Έρχομαι από έναν μακρινό γαλαξία. Δεν είναι η πρώτη φορά που σας επισκέπτομαι. Το όνομά μου είναι Μάρουελ και αγαπώ πολύ το Φως. Μη με ρωτήσετε τι είμαι, γιατί αλλάζω συνεχώς μορφές. Άλλοτε έρχομαι σαν δελφίνι, άλλοτε σαν παιδί τρυφερό, και μια φορά ήμουνα ξωτικό και ζούσα στα φύλλα των δέντρων."





The Nourishment of the Soul

  Every day, we concern ourselves with the nourishment of the body. Our physical body needs food and water. The mind, too, requires its own ...