Μαχητής του Φωτός!

Αν είσαι Μαχητής του Φωτός,  το γνωρίζεις πολύ καλά μέσα σου.  Δεν χρειάζονται επιβεβαιώσεις,  αν και καμιά φορά βοηθούν κι αυτές στο ξύπνημα της εσωτερικής αυτής γνώσης σου,  γιατί οι επιβεβαιώσεις έρχονται από την ίδια τη ζωή σου και τις επιλογές σου.   Αυτές οι επιλογές,  πηγάζουν από ένα βαθύτερο πεδίο,  που μπορεί να ανιχνεύεται στο κέντρο της καρδιάς σου,  αλλά επεκτείνεται παντού, ακόμα και έξω από εσένα,  στο εξωτερικό σου περιβάλλον,  στους άλλους ανθρώπους,  στον πλανήτη,  αλλά και σε άλλες διαστάσεις πέραν αυτού.

Οι περισσότεροι μαχητές του Φωτός,  τολμώ να πω,    είναι καλά κρυμμένοι και αφανείς.    Αναπτύσσονται και δρουν με γνώμονα το σκοπό τους, που δεν είναι άλλος πέρα από την εγκαθίδρυση του φωτός στη Γη.   Πολλές φορές χάνουν μάχες,  αλλά συνεχίζουν με περισσότερη δύναμη,  γιατί η ενέργεια που τους κινεί είναι η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ και οι ΑΞΙΕΣ που έχουν διδαχθεί.  Είναι άτομα γενναιόδωρα και αισιόδοξα.   Ακόμα και πληγωμένοι, κρατούν πάντα ζωντανό τον πυρήνα της αγάπης.    Όταν ο γήινος εαυτός τους, τους παρασύρει με τις αδυναμίες του σε δρόμους σκοτεινούς,  οι καθοδηγητές τους,  φωτίζουν το μονοπάτι για να δουν και να επιστρέψουν στο μεγάλο δρόμο τους.   

Οι μαχητές του Φωτός,  δεν είναι άφοβα πλάσματα,  και η εξωτερική τους εμφάνιση πολλές φορές δεν παραπέμπει σε εικόνες μαχητών του σινεμά,  αλλά εκεί ακριβώς βρίσκεται η αληθινή τους δύναμη.   Η αληθινή τους δύναμη,  είναι η γνώση που έχουν για τον Κόσμο του Φωτός.  Επειδή γνωρίζουν και δεν μπορούν να ξεχάσουν,  μάχονται πάντα με ισχύ και ποτέ δεν εγκαταλείπουν  ακόμα και αν όλα δείχνουν ότι θα χάσουν τη μάχη.    Γιατί ο σκοπός των μαχητών αυτών,  δεν είναι να κερδίσουν τη μάχη, αλλά τον Πόλεμο.

Καλή πορεία!

Ένα τόξο

Γυμνός…

Μιαν ασπίδα

Λιτός….

Ένα δόρυ

Στητός..

Μαχητής του Φωτός!

Δ.Μ. 

Ο βραδινός Ουρανός προμήνυμα είναι!

 Με την ευχή το Νέο έτος, η ανατολή της Πούλιας να μας βρει μαζί! 

Βραδινός ουρανός

 

Σου το υποσχέθηκα αυτό το κάλεσμα

και έτσι κι έγινε.

Ένα μικρό αστέρι σε υιοθέτησε

κι από τότε ιππεύω το Φεγγάρι!

Έλα μαζί μου,  σε προσκάλεσα πάλι.

Ο βραδινός ουρανός

προμήνυμα είναι

του  Ήλιου που το πρωί  ανατέλλει!

Κι εσύ στο πλάι μου κάθισες

φώτισε η νύχτα,  βαθύ μπλε

πολύχρονο.

Η ανατολή της  Πούλιας

μαζί μας βρήκε.

Γέμισε ο ουρανός χρώματα!

Από την ποιητική συλλογή "Ο Ονειρευτής"

Δήμητρα Μπιτσιάνη

Τι λείπει για τη Χαρά;

Η Χαρά είναι μία από τις μεγαλύτερες και πιό δυνατές ενέργειες που μας ωθούν ψηλά,  στους έλικες της ανέλιξης.   Όταν ξεκίνησα πριν χρόνια να γράψω μια ιστορία για τη χαρά,   δεν φανταζόμουν  πως η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μου θα έπρεπε να κατέβει βαθιά μέσα στη Γη, εκτός από τα ταξίδια της στα αστέρια.   

Αυτή την ιστορία που φέρει τον τίτλο "Το Ποτάμι της Χαράς",  μπορείτε να μοιραστείτε,  όσοι επιθυμείτε, μαζί μου,  στην διεύθυνση https://dimitrabitsiani.com/portfolio_page/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BC%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82/

Καλά Χριστούγεννα!   Με Χαρά!

Παραμονή Χριστουγέννων!

Παραμονή Χριστουγέννων

Παραμονή,  αναμονή…

Μια μέρα πριν τη γέννα.

Ένας Χριστός Χρηστός

σαν έναστρος χρησμός

Φως!

Σκέφτηκα λίγο,  αναρωτήθηκα

Πώς περιμένω ο Χριστός να έρθει

να γεννηθεί στη φάτνη της καρδιάς…

Ένας Χριστός, χρηστός

Μικρός,  γυμνός και τρυφερός

πέρα απ’ τη δύναμη, τον πλούτο

αυτής της Γης,

είναι αρεστός;

Μα,  έχει όλον τον κόσμο ο Χριστός

κοσμεί τη Γη σαν όλον Φως!

Η αναμονή της γέννας πόσο είναι δυνατή

συχνά οδυνηρή, αβάσταχτη..

Μα πόση  γλύκα και χαρά

έχει η ζωή

σαν γεννηθεί εντός σου ένα παιδί!

Χρηστός Χριστός

Ενάρετος Θεός!

Δήμητρα Μπιτσιάνη

Από την ποιητική συλλογή "Ξεχασμένα Φτερά"

Ουσία και Προβολή

Προβολικός κόσμος.   Ψάχνουμε να βρούμε τη διαφορά σε μεγάλα και θαυμαστά θέματα.   Οραματιζόμαστε κόσμους άγνωστους,  μα βολικούς στις προσδοκίες μας.   Παρόλα αυτά,  στην καθημερινή ζωή μας, πέφτουμε θύματα της προβολής.   Πιστεύουμε αυτό που βλέπουμε στην οθόνη,  ίσως γιατί αυτό που αληθινά συμβαίνει δίπλα μας, δεν μας ικανοποιεί.

Πολύ έντονα μου ήρθε πρόσφατα η σκέψη:

Μας αρέσει το Έθνικ, αλλά όχι τα Έθνη.

Γιατί;   αναρωτήθηκα.  

Γιατί το Έθνικ φίλοι μου,  είναι ένα ωραία λουστραρισμένο προϊόν, που λίγο έχει να κάνει με την πηγή του.  

Παρατηρείστε επίσης τη  διαφορά που έχουν τα αληθινά πρόσωπα μιας ιστορίας που έχει γίνει κινηματογραφική ταινία,  με τους ηθοποιούς που τους ενσαρκώνουν,  όπως επίσης και το περιβάλλον τους.

Γιατί αγαπάμε τις προβολές τους και δεν μπορούμε να αγαπήσουμε τους ίδιους;

Γιατί καταναλώνουμε ότι μας δίνουν έτοιμο, χωρίς τη δική μας σκέψη;

Μας αρέσει το ξένο, αλλά όχι το δικό μας.

Αλήθεια, πόσο καλά γνωρίζουμε γι’ αυτά που υποστηρίζουμε;

Δεν εννοώ να μην μας αρέσει το διαφορετικό και το νέο.   Εννοώ να μπορέσουμε να δούμε πίσω από την προβολή του, την ουσία του.  Το ίδιο ισχύει και για το δικό μας.  Για τον δικό μας εαυτό,  για την δική μας Εστία,  για την δική μας αληθινή δόνηση.

Υπάρχει αλήθεια κάποιος άνθρωπος που θα ζήσει καλά και θα αναπτυχθεί,  μένοντας στις προβολές;

Όταν χρειαστεί να αντικαταστήσουμε το παλαιό με το νέο,  είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την ουσία αυτών και όχι να μένουμε στις προβολές τους.   Γιατί οι προβολές  έρχονται και παρέρχονται,  συχνά είναι σκιές που μεταμορφώνονται από το φως,  παίρνουν ζωή από τις προσκολλήσεις και τις επιθυμίες που κρύβονται στις πτυχές της ψυχής που βιώνει εδώ στη Γη τις εμπειρίες της, ως ένα κομμάτι της Μεγάλης Αληθινής Ψυχής μας,  που είναι ο Ανώτερος Εαυτός.

Ας αγαπήσουμε λοιπόν τον εαυτό μας,  όπως ακριβώς είναι,  χωρίς λούστρο.

Είναι το πρώτο βήμα σύνδεσης με την Αληθινή Ουσία μας.

Κάπως έτσι θα μπορούμε να βλέπουμε πίσω από το πανί, την οθόνη και τη μάσκα.

Πόσο σημαντικό είναι αυτό;

Τόσο σημαντικό  όσο είναι για τον καθένα από εμάς, η πραγμάτωση του σκοπού της Ψυχής του, εδώ, στη Γη.

11.11 Ένα μήνυμα

Τα μηνύματα έρχονται ξαφνικά,  χωρίς κανένα κάλεσμα.  Ίσως γιατί έχουν προηγηθεί πολλές προσευχές και ευχές.    Γιατί ακόμα μια στιγμιαία φώτιση,  δεν είναι μόνο θεία χάρις,  αλλά μια ανταπόκριση στα ερωτήματα.

Αλλά,  ας μείνουμε στο μήνυμα.   Τα μηνύματα είναι τόσο εσωτερικά και καθόλου διανοητικά.   Δεν έχουν σχέση με το γνωστό και έχουν μικρότερη σχέση με την εμπειρία.     

Σε κατακλύζουν εσωτερικά από το πιο μικρό κύτταρο,  σαν έναν ψίθυρος που απλώνεται και επεκτείνεται και έξω από το φυσικό σου σώμα.   Σε κάνουν να νοιώθεις όμορφα,  γιατί η Πηγή τους είναι πάντα το Φως.

Σε βοηθούν να προχωρήσεις και να εξελιχθείς,  γιατί μπορείς να δεις τη ζωή σου από ψηλά και να παρατηρήσεις όλες αυτές τις κρυμμένες ευλογίες που δεν μπορούσες όταν βίωνες στιγμές λύπης και απογοήτευσης.

Σε έναν τέτοιο χρόνο,  που δεν μπορεί να μετρηθεί με λεπτά και ώρες,  ίσως γιατί  δεν υφίσταται πραγματικά,  η γνώση δίδεται σαν δώρο,   μέσα από ένα μήνυμα.  

Είμαι ακριβώς εδώ που χρειάζεται να είμαι.

Οι εμπειρίες μου,  είναι τέλεια σχεδιασμένες για την εξέλιξή μου.

Οι ανθρώπινες σχέσεις,  με οδηγούν ακόμα και μέσα από την απογοήτευση,  σε δρόμους  ανάπτυξης.    Ανάπτυξη και προσκόλληση δεν πάνε μαζί.   Σκεφτείτε μόνο,  αν η ζωή σας θα ήταν σε αυτό το σημείο,  αν παραμένατε σε σχέσεις και καταστάσεις,  με τον τρόπο που παλαιότερα υποστηρίζατε και αναμένατε να εξελιχθούν.   Γνωρίζουμε αλήθεια πως θα είχαν τα πράγματα στη  ζωή μας, αν στο παρελθόν ότι ήταν επιθυμητό  είχε πραγματοποιηθεί;     Το πόσο αληθινή σχέση έχουν δε οι επιθυμίες μας με τον εαυτό μας,  είναι ένα άλλο θέμα.

Τα μηνύματα δεν μπορούν να μεταφερθούν ακριβώς στις λέξεις,  διότι δεν είναι λέξεις.   Αν επιχειρούσα για χάρη του νου να περιορίσω το χθεσινό μήνυμα σε λέξεις θα ήταν κάπως έτσι:

Nα είσαι ευγνώμων.   

Να έχεις εμπιστοσύνη.   

Να ζεις με Ελευθερία.   

Να αναγνωρίζεις πίσω από τις εμπειρίες,  τις κρυμμένες ευλογίες. 

Νομίζω αυτά φτάνουν για να πάμε παρακάτω.

Μας εύχομαι πολλά μηνύματα αγάπης.  

Επειδή μια ιστορία Χαράς πρέπει να μοιράζεται!

Την ιστορία του ποταμού της χαράς,  μας αφηγείται ένα ξωτικό των λουλουδιών,  η Νεκταρία.   

Όταν ένα αστέρι θα της μιλήσει για τον ποταμό της χαράς στη Γη που από χρόνια έχει χαθεί,  η Νεκταρία θα συναντήσει τον αστροδρόμο, που είναι κάποιος σαν τον δικό μας ταχυδρόμο  κι αυτός με τη σειρά του θα την στείλει στο άστρο των Πλειάδων, την Αλκυόνη,  για να πάρει πληροφορίες για τον ποταμό.   Εκεί θα της ψιθυρίσουν στο αυτί ένα τραγούδι που λέει:

Τον ποταμό για να βρεις

τρεις φύλακες να δεις

Ψηλοί και λυγεροί

Κρατούν ένα κλειδί

Ένα κλειδί ο καθένας

μια πόρτα σφαλιστή

Την πόρτα σαν ανοίξεις

πίσω δεν θα γυρίσεις

Έτσι, ξεκινά η περιπέτεια της Νεκταρίας.  Θα καταφέρει να βρει τους τρεις φύλακες, να πάρει τα κλειδιά και ν’ ανοίξει την πόρτα που οδηγεί στον ποταμό της Χαράς;

Μια ιστορία για μικρούς και μεγάλους,  για τα μαγικά κλειδιά που αντιπροσωπεύουν τις αξίες που είναι απαραίτητες για την ύπαρξη της χαράς στη ζωή μας.

Μπορείτε να διαβάσετε ελεύθερα την παραπάνω ιστορία στην ιστοσελίδα μου https://dimitrabitsiani.com/