Εγώ Ειμί!

  

Ζούμε στην εποχή που από το "Εγώ", η Ανθρωπότητα καλείται να περάσει  στο "Εγώ Ειμί".   Καλείται να αφήσει πίσω της το φόβο και την έλλειψη, τον διαχωρισμό και τον φθόνο.

Γι' αυτό καταρρέουν όλα αυτά που στηρίζονται πάνω στις ενέργειες του μικρού εγώ της ανθρωπότητας και γι' αυτό το λόγο έχουμε μεγάλες αναταραχές και συγκρούσεις,  μεταξύ της παλιάς ενέργειας που έχει απαγκιστρωθεί στις παλιές πρακτικές και εξουσίες και της νέας που έρχεται να αποκαλύψει τη ρίζα κάθε πράγματος και να αντικαταστήσει τον φθαρμένο και περιορισμένο εαυτό μας.  Τίποτα φθαρμένο δεν θα μπορέσει να επιζήσει μέσα σε αυτό το νέο πεδίο που βρίσκεται ήδη εδώ και που κάποιοι μιλούν γι' αυτό ως "η πέμπτη διάσταση",   " η αποκάλυψη",  ή ο κύκλος του "μεγάλου ενιαυτού".

Σ' αυτή την μεγάλη αλλαγή,  που κυοφορείται εδώ και χρόνια,  θυμίζοντας λίγο την κλεψύδρα του χρόνου,  καθώς αυτή αδειάζει σταδιακά,  καλούμαστε να κάνουμε τη δική μας μετατόπιση πάνω στο εκκρεμές της ζωής μας.   

Είναι ατομική αυτή η αλλαγή;   Είναι ατομική και συλλογική, καθώς όλοι είμαστε ένα.   Όλοι είμαστε μονάδες του μεγάλου ΠΑΝΤΟΣ,  αλλά ατομικά ο καθένας κινείται στο δικό του ρυθμό και συχνότητα.

Η εποχή που ζούμε,  μας δίνει την ευκαιρία να ανεβάζουμε τις δονήσεις μας και να εναρμονιστούμε με την Εγώ Ειμί παρουσία μας,  δηλαδή τον Ανώτερο Εαυτό μας.

Διαλογιζόμενοι ως παρατηρητές πάνω στην προσωπική μας ζωή,  έχουμε τη δυνατότητα να δούμε τις επιλογές που κάνουμε στη ζωή μας,  που βασίζονται σε πεποιθήσεις και να εξετάσουμε αυτές τις πεποιθήσεις.   Να δούμε τη "ρίζα" τους,  το αν πραγματικά είναι δικές μας,  τους περιορισμούς που μας ορίζουν,  και κυρίως σε τι μας εξυπηρετούν.

Να αναγνωρίσουμε πως ο κόσμος στον οποίο έχουμε επιλέξει να ζούμε,  είναι κυρίως υλιστικός,  αγνοώντας τις ουσιαστικές μας ανάγκες που βασίζονται στις κοσμικές αξίες και τους νόμους.   Η πορεία μας μέχρι σήμερα,  απέδειξε πως είναι αδιέξοδη η ζωή της ανθρωπότητας που βασίζεται στην απληστία και την εξουσία της ύλης,  που δεν είναι παρά ενέργεια σε χαμηλή δόνηση.

Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψουμε το εγώ μας,  παρά μόνο να το συνδέσουμε με το Ειμί.  Το ΕΙΜΑΙ  είναι η άχρονη ουσία μας, δίπλα στην παρουσία του εγώ, που είναι πεπερασμένη.  Το χαρακτηρίζει η αυτάρκεια,  η γαλήνη και η κυριαρχία του.   Δεν εξαρτάται από τις πεποιθήσεις του εγώ που για να νοιώσει καλά,  χρειάζεται την εξουσία και την κυριαρχία γύρω του.   Δεν χρειάζεται την αναγνώριση και την αποδοχή.

Η διαδικασία αυτή δεν είναι εύκολη,  ούτε είναι χαριστική.  Γίνεται με την υποστήριξη των Νόμων και των Όντων ανωτέρων διαστάσεων της δικής μας,  αλλά εξαρτάται από τους δικούς μας αγώνες και μάχες.

Είναι δύσκολο να αφήσουμε πίσω μας τον γνωστό και "ασφαλή" κόσμο που ζούμε,  αλλά είναι πραγματικά υπέροχο όταν απελευθερώνουμε τον εαυτό μας  και την "όρασή" του,  από το δάκτυλο που δείχνει στο δάσος,  στο δάσος.

Εγώ Ειμί.

Οι μικροί σωτήρες του Εαυτού μας!

Συνηθίσαμε να βλέπουμε τα παιδιά σε σχέση με το μέγεθος, την υλική τους υπόσταση δηλαδή,  την εξάρτησή τους από τους μεγαλύτερους ηλικιακά ανθρώπους και κυρίως από τη σχέση τους μαζί μας, ως γονείς τους.   Αλλά,  η εποχή στην οποία εισήλθε η Γαία και ακόλουθα εισέρχεται η ανθρωπότητα,  μας καλεί να δούμε πίσω από την εικόνα που αντιλαμβανόμαστε και κυρίως πέρα από τις μέχρι σήμερα αντιλήψεις και πεποιθήσεις μας,  δηλαδή να αναγνωρίσουμε πιό ουσιαστικά και αληθινά τις αρχές,  τις υπάρξεις και τις σχέσεις μας.

Ως γονείς, έχουμε την ευθύνη και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από  τον ρόλο μας.   Κοιτάζοντας όμως τα παιδιά μας λίγο πάνω από αυτόν τον ρόλο,  ως παρατηρητές, θα αντιληφθούμε ότι τα παιδιά μας είναι οι καταλύτες εκείνοι,  που θα μετουσιώσουν  και θα απελευθερώσουν όλα εκείνα τα αρνητικά πρότυπα που έχουν εκδηλωθεί στη ζωή μας.   Όλες οι περιοριστικές αντιλήψεις και δράσεις,  όλα τα αρνητικά ενεργειακά πρότυπα,  που μας καθορίζουν,  γίνονται,  είτε το θέλουμε είτε όχι, κομμάτια που επηρεάζουν από λίγο έως πολύ τα παιδιά μας και τα ακολουθούν στη ζωή τους.   Σε μια αμφίδρομη σχέση επίδρασης με σκοπό την εξέλιξή μας,   τα παιδιά έρχονται στη ζωή μας σαν απεσταλμένοι σωτηρίας που μας επέλεξαν, με σκοπό  να αγγίξουν τα σκοτεινά σημεία του εαυτού μας και να τα μεταμορφώσουν σε φως.  Είναι, γιατί δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά,  επειδή τα ίδια δεν θέλουν να μεταφέρουν τα βάρη αυτής της προγονικής ενέργειας που γίνεται εμπόδιο στην εξέλιξή τους.  

Πίσω από το μικρό τους μέγεθος και την αδέξια για τους ενήλικες συμπεριφορά τους,  τα παιδιά είναι ψυχικά εφοδιασμένα άτομα,  ικανά να μετουσιώσουν μέσα από τις δικές τους εμπειρίες και επιλογές,  ότι καθήλωσε και ταλαιπώρησε όχι μόνο τους γονείς,  αλλά και τους προηγούμενους προγόνους τους.  

Καθώς οι δονήσεις της Γης επιταχύνονται,  οι ευκαιρίες να ακολουθήσουμε αυτή την θαυμάσια εξέλιξη του πλανήτη,  αυξάνονται.   Η αντίληψή μας γίνεται ταχύτερη και διευρύνεται.  Το περιοριστικό εγώ και οι φόβοι του, υποχωρούν και η συνείδησή μας  φέρνει την πληροφορία που είναι χρήσιμη και κατάλληλη για εμάς.   

Τα παιδιά δεν είναι μόνο το μέλλον την ανθρωπότητας, αλλά και η σωτηρία του παρόντος και του παρελθόντος. Τα παιδιά,  φέρουν πάντα μέσα τους την αρχέγονη δυναμική της ανθρωπότητας και αλλοίμονο σε αυτούς που τα κακοποιούν και τα εκμεταλλεύονται.  

Απλώνοντας το χέρι της καρδιάς μας στα παιδιά μας,  κάνουμε ένα βήμα μαζί προς τη νέα διάσταση της Γης.  Η Γη βρίσκεται ήδη στη νέα διάσταση και αυτή έχει να κάνει με την ταχύτητα που κινείται η συνείδησή μας,  η οποία θα καθορίσει την ταχύτητα με την οποία υλοποιούμε στη ζωή μας.

Οτιδήποτε μας κρατά δέσμιους σε χαμηλές δονήσεις, ανήκει στο παρελθόν,  και δεν μπορεί να σταθεί και να υλοποιήσει τώρα.

Βρισκόμαστε επομένως μπροστά στην ευθύνη μας,  είτε σαν γονείς, αναγνωρίζοντας και αποδίδοντας στα παιδιά μας την τιμή που τους αξίζει,  προκειμένου να επιτύχουν στην αποστολή τους,  είτε σαν ενήλικες που δεν έχουν παιδιά,  αναγνωρίζοντας και αποδίδοντας τιμή στο εσωτερικό τους παιδί και τη δική του αποστολή.

Στις μεγάλες ταχύτητες,  ο χρόνος εκμηδενίζεται,  επομένως,  τώρα μπορούμε να δούμε πως όλα θεραπεύονται και μπορούμε να πάμε πίσω σε κάθε παιδική ηλικία μας και μπροστά σε κάθε μελλοντική εκδοχή μας και συνειδητά να επιλέξουμε το καλύτερο και υψηλότερο δονούμενο για εμάς και επομένως για την ανθρωπότητα.

Καλή μας επιτυχία!

 

Δέος ή φόβος;

  

Πάει καιρός που έχουμε ξεχάσει το Δέος.  Στη θέση του έχουμε βάλει το φόβο.   Μια λέξη τόσο περιορισμένη και όμως δυνατή.    

Όταν ακούς τη λέξη: Δέος,  τι αισθάνεσαι;   Πες τη μερικές φορές,  μέχρι να νοιώσεις την καρδιά σου να ανοίγει.

Τώρα,  πες τη λέξη:  Φόβος.  Δεν χρειάζεται να την πεις πολλές φορές,  μέχρι να νοιώσεις την απειλή και το  σύννεφο της ενέργειάς της να σε  συρρικνώνει.

Δίνουμε καθημερινά στον εαυτό μας συναισθηματική και νοητική τροφή.  Ασχολούμαστε τόσο με τις δίαιτες και το φυσικό μας σώμα,  αλλά ξεχνάμε πως το φυσικό μας σώμα,  είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας.   Αφήνουμε έτσι ασυνείδητα,  να περνά στο υποσυνείδητό μας,  αυτός ο τρόπος του φόβου,  με τον οποίο κυρίως μεγαλώνουμε.   Ο φόβος,  ζει κυρίως  στο μέλλον, αλλά εμείς ζούμε πάντα στο παρόν.  

Αντίθετα,  το Δέος,  γειώνεται πάνω σε όλη μας την ύπαρξη κατεβαίνοντας  από την Εστία του Ενός και μας περικλείει μέσα στην τριγωνική μορφή του.  Γίνεται το Όχημα,  που μας επιτρέπει να ζούμε και να μοιραζόμαστε την αρμονία της Δημιουργίας,  διευρύνει την αντίληψή μας,  αναπτύσσει τις δυνάμεις μας και μας επιτρέπει να βιώσουμε τη ζωή χωρίς περιορισμούς και δόγματα.   

Το Δέος ενισχύει την Εμπιστοσύνη, αντίθετα ο φόβος μας αποκόβει από τις υγιείς δομές της ζωής.  

Ο φόβος είναι ο κύριος αίτιος των βασάνων μας,  είναι η βάση του μηχανισμού της χειραγώγησης.  Είναι το πρόσωπο της κακής και ανεπαρκούς εξουσίας.

Ενώ το ρολόϊ της Γης βρίσκεται στο παρά πέντε,  καλούμαστε να επιλέξουμε μιας και οι δρόμοι χωρίζουν ξεκάθαρα.    Καλούμαστε να γίνουμε συνειδητοί στην κάθε επιλογή και στάση μας,  και να δούμε ξεκάθαρα τον εαυτό μας που τα που κινείται ή  υποκινείται.   

Το Δέος καλεί στην Ελευθερία, τη συμμετοχή και την συν-δημιουργία.

Ο φόβος οδηγεί στα αντίθετα.

Για όλα υπάρχει ένα κόστος,  αλλά δεν γνωρίζουμε αν η "ασφάλεια" του φόβου,  είναι περισσότερο ανασφαλής από το Δέος και τον θαυμαστό Κόσμο του.  Εγώ λέω, έτσι είναι.  

Υφάντρα!

Υφάντρα

Κύκλος, γραμμή, χρώμα, στιγμή

κι ένα κοχύλι απ το Αιγαίο κλεμμένο

Ένας ρυθμός που σχίζει τη σιωπή

κι  υφαίνει νήματα ζωής και πεπρωμένο.

Υφάντρα

της Εστίας δίδυμη αδελφή

του αιθέρα αιώνια πιστή ερωμένη

που φέρεις κάτι απ του Απόλλωνα την αδελφή

και με συνδέεις με της Γης την Κόρη τη φυλακισμένη.

Μια μήτρα μοιάζει ο αργαλειός σου

και  Γαλαξίες ρέουν από τον άφθονο αειθαλή μαστό σου!

Η Θηλυκή σου φύση πάντοτε κρυμμένη

μες το νερό και το σκοτάδι καλυμμένη.

Μα εγώ σε βλέπω, σε κοιτώ και σε αγγίζω

Είσαι η γιαγιά μου, η αγαπημένη!

Υφάντρα!

Από την ποιητική συλλογή "Κόσμος"

https://www.politeianet.gr/books/9789605649210-oselotos-kosmos-310660

" Κόσμος", μια ποιητική συλλογή αφιερωμένη στον Απόλλωνα!

Από τη νέα ποιητική συλλογή μου "Κόσμος"

 αφιερωμένη στον Θεό Απόλλωνα

που κρατά την Αρμονία του Κόσμου.

Μάντρες και χαρακώματα

Κείνες οι μάντρες Φως μου
που υψώνονται στα κάτω χαρακώματα
μάντρες- μαντριά
άκοσμες κι απόκοσμες σαν φυλακές
ξερές, βουβές από γιορτές, δρόμους
κι Ουράνια σώματα
πρόσεξε φως μου, μέσα μην κλειστείς.

Μην πλανηθείς από τα ψεύτικα χαμόγελα
τις υποσχέσεις μιας απάνεμης ζωής.
Κατάδικοι μέσα στη μετριότητα
όλοι μαζί και μόνοι μες τα χαρακώματα.

Να φυλαχτείς, φωνάζει ο φύλακας

Να φυλαχτείς.
Από τι;
Από το φόβο της ζωής.
Μάντρες- μαντριά, βαθιά σκαμμένα χαρακώματα
Κλέφτες ντυμένοι ιερείς
παραμορφώσεις και δολώματα.
Πρόσεξε φως μου, μέσα μην κλειστείς
απ’ τη ζωή σου Φως μου, να μην φυλαχτείς.

Η ποιητική συλλογή "Κόσμος", έρχεται να προσεγγίσει τις ενέργειες και τις ποιότητες του Κόσμου, μέσα από τα ανθρώπινα μέτρα και τις φιλοσοφικές αναζητήσεις μου.

https://www.protoporia.gr/mpitsianh-dhmhtra-kosmos-9789605649210.html

Τα νήματα του φόβου.

Τα νήματα του φόβου, είναι τις πιό πολλές φορές αόρατα.  Για να τα δεις, χρειάζεται να κοιτάξεις μέσα στις επιλογές σου,  το περιβάλλον σου και κυρίως μέσα στον εαυτό σου.   Τα νήματα του φόβου,   κινούνται σχεδόν πάντα από εστίες που θέλουν να σε χειραγωγούν,  και  να ελέγχουν την ενέργειά σου.  
Βασίζονται στη θεμελιώδη αιτία του φόβου που έχουμε για τον θάνατο,  που ενώ από τη φύση της είναι μία υγιής λειτουργία της ύπαρξής μας,  έχει εκμεταλλευτεί και χρησιμοποιείται παραμορφωτικά έως και διεστραμμένα.
Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε καθημερινά, με εκρήξεις βίας,  ασθένειες,  έλλειψη επικοινωνίας και συνεργασίας,  αποκοπή από τις αρχές και την αρμονία της Φύσης,  καταστροφή και αυτοκαταστροφή.
Όταν τα γεγονότα γίνονται κρίσιμα,  τότε είναι που ο φόβος  γίνεται κυρίαρχο μέσο εξουσίας.  Μας παρουσιάζουν πάντα το χειρότερο,  τα σενάρια καταστροφής γιγαντώνονται,  με αποτέλεσμα το μυαλό μας να πλήττεται από όλον αυτό τον απειλητικό κόσμο.  
Οι άνθρωποι με τις μικρότερες αντιστάσεις και αυτοί που περνούν πραγματικά δύσκολα,  είναι οι πιο ευάλωτοι.   Επίσης, όταν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε την αρνητική πλευρά του κόσμου (μισοάδειο ποτήρι).
Η αρνητική πλευρά του κόσμου,  καλλιεργείται με πολλούς τρόπους στη ζωή μας,  από τη γέννησή μας.   Είναι ένα πλαίσιο και ένα πλέγμα,  μέσα στο οποίο βυθιζόμαστε,  πολλές φορές χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε,  αλλά υπάρχει τρόπος να βγούμε από αυτό.
Παρατηρείστε λοιπόν τι είναι αυτό που σας καταθλίβει,  σας εντυπώνει άσχημες ενέργειες,  σας απωθεί,  σας κεντρίζει το αρνητικό ενδιαφέρον π.χ. από περιέργεια,  σας βολεύει από συνήθεια, σας δημιουργεί ψευδή ασφάλεια,  σας δίνει εύκολες λύσεις.  Παρατηρείστε το αρνητικό μοτίβο που κινείστε, αν συμβαίνει αυτό και αναρωτηθείτε:  " Τι μου προσφέρει αυτό;"
Παρατηρείστε επίσης,  τι είναι αυτό που σας κάνει να νοιώθετε όμορφα και ελεύθερα,  που παίρνει τα ψυχικά σας βάρη,  που σας δίνει δύναμη,  που σας προσφέρει δημιουργικές ιδέες,  που σας ελευθερώνει από αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις,  τόσο για τον εαυτό σας, όσο και για τους άλλους.
Υπάρχουν πολλές θετικές πηγές,  όπως η Τέχνη που ωφελεί την Ψυχή (σε αντίθεση με την μαύρη τέχνη που παρατηρούμε στις μέρες μας),  η μελέτη,  η επαφή με τη Φύση,  η Ψυχαγωγία κ.α.  
Βασική αρχή είναι η ειλικρίνεια με τον εαυτό μας,  τι μου αρέσει και τι επιλέγω να κάνω, χωρίς επίκριση.  Η αποδοχή του εαυτού μας και η αποδοχή των διαφορετικών κόσμων, που έτσι κι αλλιώς υπάρχουν.
Σημείο Πνευματικής εξέλιξης ενός πολιτισμού,  δεν είναι επίσης η αποφυγή του φυσικού θανάτου, αλλά η επέκταση της αντίληψης του Κόσμου και των Νόμων που τον διέπουν.
Από το εξαιρετικό βιβλίο του ΓΟΥΑΙΗΝ ΝΤΥΕΡ, "Να κινείς τα δικά σου νήματα" - Μη γίνεσαι θύμα κανενός,   το ποίημα του Gayle Spanier Rawlings : " Κίνησε μόνος σου τα νήματά σου".

Κίνησε μόνος σου τα νήματά σου

Αόρατα νήματα
μας δένουν
με τους φόβους μας.
Είμαστε η μαριονέτα
κι ο αφέντης της μαζί,
θύματα της προσδοκίας μας.
Μεταξωτά νήματα τραβούν,
χέρια και πόδια
τινάζονται, πηδούν.
Χορεύουμε όπως προστάζει η μουσική
των φόβων μας
Σώματα ζαρωμένα
παιδιά κρυμμένα, παίζοντας θέατρο
Κάτω απ' αυτό το βράχο
Πίσω απ' αυτό το δέντρο
Κάπου, παντού
Τίποτε δεν ελέγχουμε.
Κίνησε μόνος σου τα νήματά σου
Μπες μέσα στο σώμα σου
και στο ρυθμό της ζωής σου
Κόψε τα δεσμά σου
άπλωσε το χέρι σου στο 
Άγνωστο
Περπάτησε στο σκοτάδι
Άνοιξε τα χέρια σου
στο αγκάλιασμα του ανέμου
Κάνε τα φτερά
για να πετάξεις
GAYLE SPANIER RAWLINGS

Πόσο Μεγάλος είσαι;

Μεγαλώσαμε κυνηγώντας το όνειρο.  Σαν τον λαγό με το καρότο.  Μεγαλώσαμε κυνηγώντας την εικόνα, τα μπράβο, την επιτυχία...  

Μεγαλώσαμε και ανακαλύψαμε την απάτη που τόσο έξυπνα στήθηκε πίσω από την πλάτη μας.   Αυτή την απάτη,  την αντιληφθήκαμε όταν ανακαλύψαμε πως πίσω από την εικόνα μας ΕΙΝΑΙ κάτι Ανώτερο, πως πίσω από τα μπράβο ΕΙΝΑΙ η αποδοχή και πίσω από την επιτυχία, ΕΙΝΑΙ η αυτοεκπλήρωση.

Μεγαλώσαμε και μάθαμε να αναγνωρίζουμε τους μικρούς ανθρώπους.  Αυτούς που ενώ έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τον Κόσμο μας προς το καλύτερο,  επιμένουν να κρατούν τα σκήπτρα της "εξ-ουσίας" τους,  με τη βία και την ύβρη.   

Μεγαλώσαμε και βλέπουμε, ότι οι Μεγάλοι άνθρωποι,  νοιάζονται και συμμετέχουν με τις δυνάμεις τους στην θετική πορεία των άλλων.

Μεγαλώσαμε και μάθαμε πως οι Μεγάλοι άνθρωποι δεν φοβούνται.

Μεγαλώσαμε και μάθαμε να λέμε ΟΧΙ, σε ότι επιμένει να μας κρατά μικρούς.

Καλή Κυριακή!