H ρίζα του Πνεύματος!

Συχνά αναρωτιέμαι,  πόσο βαθιά είναι η ρίζα του Πνεύματος!  Μέχρι που φθάνει,  τι ριζώνει, τι κρατά στη ζωή και πόσο επεκτείνεται η ισχύς της,  δηλαδή σε πόσες άπειρες διαστάσεις!

Τι ορίζουμε ως Πνεύμα,  θα μου πείτε.   Δεν μπορούμε σαφώς να δώσουμε έναν ορισμό,  γιατί το Πνεύμα είναι απεριόριστο και επομένως,  ο καθένας  μπορεί να δώσει έναν σχετικό ορισμό,  μέσα από την δική του αντίληψη,  που δεν μπορεί όμως να είναι απεριόριστη.   Γι' αυτό,  μία προσέγγιση του Πνεύματος,  θα μπορούσε να είναι η Ουσία ή αυτό που κρατά την Ουσία.

Πόσο βαθιά φθάνει λοιπόν αυτό που γεννά και συντηρεί τη ζωή και πόσο σημαντικό είναι να το κοιτάξουμε συνειδητά και εστιασμένα  ;  Το Σύμπαν μας δείχνει,  πως το Πνεύμα είναι η Αρχή,  η Βάση, η Ρίζα όλων των υπάρξεων και είναι η Αξία πάνω στην οποία ότι κτίσεις,  θα φέρει τις αρχές του.  Στον κύκλο των πέντε στοιχείων του Τάο (Dao),  όλα ξεκινούν από το στοιχείο του Μετάλλου,  που αντιπροσωπεύει το πνεύμα και τις ιδιότητές του (καθαρό,  αγνό,  συμπυκνωμένο,  αναλλοίωτο).   

Γιατί γκρεμίζεται ο υλιστικός κόσμος που δημιουργήσαμε;  Είναι ξεκάθαρο πλέον, πως οτιδήποτε δεν στηρίζεται στις ρίζες του Πνεύματος,  πέφτει, διαλύεται.  Αυτή η διάλυση,   είναι τα μαθήματα που παίρνουμε και τα σημάδια που μας οδηγούν,  ανάλογα με το σημείο που  βρίσκεται ο καθένας μας,   να  αποκαταστήσουμε,  να φροντίσουμε και να δυναμώσουμε τη ρίζα της ουσίας που φέρουμε ως οντότητες.  Ακόμα κι αυτοί που έχουν υπηρετήσει τη θέση του "ριζοσπάστη",  έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τη στάση τους.  

Το πόσο αναγκαία είναι αυτή η κατανόηση και αλλαγή,  θα φανεί σύντομα, καθώς αυτά τα "σημεία" δεν θα είναι μόνο συνεχή  αλλά και ολοένα εντεινόμενα. 

 Όλο αυτό,  είναι μιά θαυμάσια πρόκληση!  Είναι μία πρόσκληση,  σε έναν κόσμο που δεν έχουμε μέχρι τώρα φανταστεί.  Όσο θεωρητικό και αν ακούγεται όλο αυτό,  κάποιοι θα τολμήσουμε να εφαρμόσουμε τις μέχρι σήμερα διδασκαλίες,  αλλά και αυτές που τώρα μας δίδονται.

Και,  μάλλον,  θα δούμε πως,  χωρίς να απαξιώνουμε την προσφορά της επιστήμης,  στηριζόμενοι πάνω στη ρίζα της ουσίας μας,  μπορούμε να κάνουμε άλματα,  για υπέροχες θεραπείες,  υλοποιήσεις και θαύματα -  έτσι θα τα όριζε το μέχρι σήμερα επιστημονικό πνεύμα -   αναπτύσσοντας με το δυναμικό που φέρει το Πνεύμα εντός μας,  τον θαυμάσιο Εαυτό μας!

Κανείς δεν θα μείνει αποξενωμένος από αυτό,  εκτός αν το επιλέξει.  Η μάχη,  δεν θα είναι εύκολη,  γιατί δύσκολα κανείς αποχωρίζεται αυτό που γνωρίζει και γι' αυτό νοιώθει μαζί του ασφαλής,  κανείς μας όμως δεν θα παραμείνει στην ίδια κατάσταση.

Ας ποτίσουμε τη ρίζα του Πνεύματος που μας κρατά στη ζωή.  Η ματαιοδοξία των εφήμερων πραγμάτων και καταστάσεων,  μικρή αξία έχει μπροστά στον ιερό αλχημιστή που κρύβουμε μέσα μας!

Καλή σας ημέρα! (2:32πμ)

"Το άπειρο", από την ποιητική συλλογή "Κόσμος"

Υπερσυνείδηση!

 

Η Υπερσυνείδηση είναι μία θέση ανώτερης επίγνωσης.  Μπορεί να είναι η επίγνωση που προκύπτει από την σύνδεση και την επικοινωνία με τον Ανώτερο Εαυτό μας.

Έχω αναφερθεί και στο παρελθόν,  στον Ανώτερο Εαυτό και επανέρχομαι κρίνοντας πως οι καταστάσεις που ζούμε μας ωθούν ακόμη περισσότερο στην επιλογή μιας Υπερσυνείδητης ζωής.  

Οι συνθήκες διαβίωσης με την συνείδηση του εγώ,  γίνονται συνεχώς όλο  και πιό δύσκολες, καθώς ακόμα και αυτή η συνείδησή μας βάλλεται από το φόβο.    

Στο εξαιρετικό βιβλίο "Υπερσυνείδηση", ο Τζ. Ντόναλντ Γουόλτερς, μαθητής του Παραμαχάνσα Γιογκανάντα,  αναφέρει τους τρόπους με τους οποίους  μπορείτε να αναπτύξετε την υπερσυνείδηση και τις διαλογιστικές πρακτικές και αρχές που διδάχτηκε και εξάσκησε για πάνω από 50 χρόνια.    Εκεί αναφέρει ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα της ανώτερης επίγνωσης, "που αποτελεί ένα σκαλοπάτι στην κλίμακα προς την κοσμική επίγνωση."

Κατά τον Γουόλτερς: " Υπερσυνείδητη ζωή σημαίνει να εμπιστεύεται κανείς τη ζωή του στη ροή μιας ανώτερης σοφίας."

Σας προτείνω το βιβλίο αυτό, για τα στοιχεία και τις πληροφορίες που παραθέτει και ως έναν οδηγό διαλογισμού, καθόσον η γνώση και η μελέτη,  είναι αναγκαία  για την εξέλιξή μας. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Κέδρος".  

  

https://www.kedros.gr/images/WALTERS_YPERSYNEIDHSH.jpg

Καλή Κυριακή!

Δημιουργός ή Καταστροφέας;

 

Ρώτησα ένα πρωί τον Θεό, γιατί ζούμε.  Και μου απάντησε.  Μου έδειξε εκείνη στη στιγμή που η ψυχή,  ξεκίνησε τον δρόμο της πάνω στις ακτίνες των δρόμων.  Ήταν τόσο καλά στην αγκαλιά του Θεού. Ευδαιμονική,  γαλήνια και πλήρης.  Όπως ένα μικρό παιδί στην αγκαλιά της μάνας, του πατέρα.  Αλλά, η Ψυχή πήρε το μεγάλο δώρο της Ελευθερίας,  να ταξιδέψει,  να γνωρίσει,  να δημιουργήσει και να γυρίσει μετά, αφού ολοκληρώσει το έργο της,  στην αγκαλιά του Θεού.  

Αυτό το μεγάλο δώρο της ζωής,  για το οποίο πολλές φορές γκρινιάζουμε και δυσανασχετούμε,  είναι η ευκαιρία μας να γίνουμε δημιουργοί στη δική μας κλίμακα,  στη δική μας διάσταση ζωής,  να γίνουμε Θεοί στον δικό μας κόσμο.

Το αν θα γίνουμε θεοί δημιουργικοί εφαρμόζοντας τις αρχές της Εστίας μας,  ή θεοί καταστροφικοί,  εξαρτάται πάλι από εμάς.   Τόση είναι η αγάπη και τόση είναι η ελευθερία,  που δίνεται στην ψυχή.  

Φύγαμε λοιπόν από το πατρικό και μητρικό μας σπίτι,  με όλα τα απαραίτητα εφόδια και εργαλεία, με τις μοναδικές εκείνες για τον καθένα μας ποιότητες και δυνάμεις,  για τα μεγάλα ταξίδια μας.  Στην πορεία των πήγαινε-έλα,  πολλοί ξεχάσαμε εκείνη την Εστία,  τις αρχές, την αγάπη και την αρμονία στην οποία ΕΙΜΑΣΤΕ και γίναμε θεοί καταστροφής.   Αλλά,  εκείνος ο πυρήνας της αλήθειας μας είναι ζωντανός,  διαφορετικά ούτε καν θα υπήρχαμε.

Να ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε.   Παρόλες τις αρνητικές επιδράσεις και καταστάσεις, να ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ να ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ποιοί είμαστε.   Να βάλουμε εμπρός την ενέργεια του πυρήνα μας.  Πρακτικά το να είσαι δημιουργός,  δεν είναι το να κάνεις,  αλλά ΤΙ και ΠΩΣ επιλέγεις να κάνεις.  Η δημιουργία δεν είναι κάτι μεγαλεπήβολο,  αλλά είναι  το οτιδήποτε κάνεις σπουδαίο όταν το επιτελείς με αγάπη και συνείδηση.

Η δημιουργία ΕΙΝΑΙ σε κάθε πράξη της καθημερινότητάς μας,  στην συνείδηση του εαυτού μας και την ενσυναίσθηση.   Ότι είναι στην ζωή μας,   είναι ένα κάλεσμα προς εμάς,  να το διαχειριστούμε είτε ως Θεοί δημιουργίας, είτε ως Θεοί καταστροφής.   Καθώς ο καθρέφτης σπάει σταδιακά,  η αλήθεια μας αποκαλύπτεται.   Πέρα από τις αισθήσεις του σώματος, νέες καινούργιες αναδύονται και δεν χρειάζεται μόνο να ακούσω,  να κοιτάξω,  να αγγίξω και να μυρίσω αυτό που με περιβάλλει,  επειδή ο πυρήνας μου γίνεται αντιληπτός.     

ΕΙΜΑΙ ο δημιουργός!   Έχω τις δυνάμεις και τις αναγνωρίζω!  Ο πυρήνας μου κινεί τις προθέσεις και τις πράξεις μου.   Ο θεός της καταστροφής μέσα μου παραμερίζεται,  αναγνωρίζεται η περιορισμένη δυνατότητά του,  ο θεός της δημιουργίας μέσα μου αναπτύσσεται,  αναγνωρίζονται οι απεριόριστες δυνάμεις του.

Είναι μία μεγάλη μάχη αυτή,  επειδή μας έμαθαν να είμαστε θεοί καταστροφής,  επιβολής και αγένειας.   Οι θεοί της καταστροφής,  παλεύουν να κρατηθούν έξω και μέσα μας,  αλλά ο κόσμος τους καταρρέει.   Τίποτα δεν θα τους κρατήσει δυνατούς,  εφόσον ο αληθινός πυρήνας μας αρχίσει να κινείται. 

Το παραμύθι της "ισορροπίας"  μεταξύ της δημιουργίας και της καταστροφής,  επικαλείται από αυτούς που δεν αναγνωρίζουν την ΕΥΝΟΜΙΑ και εμείς,  ως Θεοί δημιουργοί,  δεν καταστρέφουμε,  αλλά μετουσιώνουμε και μεταμορφώνουμε,  ότι φθείρεται και φθίνει στη ζωή μας.  Αποδεσμεύουμε ότι δεν λειτουργεί ωφέλιμα και δημιουργούμε νέους κόσμους, πάνω στα θετικά που αποκομίζουμε.

Καλή Κυριακή! 

" Διαλογισμός" ή Νοητική καλλιέργεια ΜΠΧΑΒΑΝΑ

 

Ο Βούδας είπε: " Ω μπικσού, υπάρχουν δύο είδη ασθένειας. Ποια είναι αυτά τα δύο; Φυσική ασθένεια και νοητική ασθένεια. Υπάρχουν άνθρωποι που απολαμβάνουν καλή υγεία για ένα ή δύο χρόνια.... ακόμα και για εκατό ή και περισσότερα χρόνια. Αλλά, ω μπικσού, σπάνιοι είναι στον κόσμο εκείνοι που μένουν απαλλαγμένοι από νοητική ασθένεια έστω και για μιά στιγμή, εκτός μόνον από κείνους που είναι απαλλαγμένοι από τους νοητικούς ρύπους".

Η διδασκαλία του Βούδα, ειδικότερα η μέθοδος "διαλογισμού" του, στοχεύει  στη δημιουργία μιας κατάστασης  τέλειας νοητικής υγείας, ισορροπίας και αταραξίας. Είναι δυσάρεστο το γεγονός ότι σχεδόν κανένα άλλο τμήμα της διδασκαλίας του Βούδα  δεν έχει καταστεί σε τέτοιο βαθμό αντικείμενο παρανόησης, όσο ο "διαλογισμός", τόσο από τους βουδιστές, όσο και από τους μη βουδιστές.  Από τη στιγμή που αναφέρεται η λέξη "διαλογισμός", αμέσως σκέφτεται κανείς μια διαφυγή από τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής παίρνοντας μια συγκεκριμένη στάση,  σαν ένα άγαλμα σε κάποια σπηλιά, ή σε κελί μοναστηριού, ή σε κάποιο μέρος αποκομμένο από την κοινωνία, ονειροπολεί, ή βυθίζεται σε κάποιο είδος μυστικιστικού ή μυστηριώδους συλλογισμού ή έκστασης. Ο αληθινός βουδιστικός "διαλογισμός" δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ένα τέτοιο είδος φυγής. Η διδασκαλία του Βούδα στο θέμα αυτό έχει κατανοηθεί τόσο πολύ λίγο ή τόσο λαθεμένα, ώστε τον τελευταίο καιρό η μέθοδος "διαλογισμού" υποβαθμίστηκε και εκφυλίστηκε σ' ένα είδος τυπικού ή τελετουργίας που είναι σχεδόν μηχανιστική στη ρουτίνα της.

....

Η λέξη "διαλογισμός" είναι ένα πολύ φτωχό υποκατάστατο του αρχικού όρου μπχαβάνα, που σημαίνει "καλλιέργεια", ή "ανάπτυξη", δηλαδή νοητική καλλιέργεια ή νοητική ανάπτυξη. Κυριολεκτικά μιλώντας η βουδιστική μπχαβάνα είναι νοητική καλλιέργεια με το πλήρες νόημα του όρου.   Στοχεύει στην κάθαρση του νου από τους ρύπους και τις ταραχές, όπως είναι τα πάθη, το μίσος, η κακοβουλία, η νωθρότητα,  οι ανησυχίες, η ταραχή και οι αμφιβολίες, και στην καλλιέργεια ιδιοτήτων τέτοιων όπως είναι η συγκέντρωση, η επίγνωση, η νοημοσύνη, η θέληση, η ενεργητικότητα, η αναλυτική ικανότητα, η εμπιστοσύνη, η χαρά και η αταραξία, που οδηγούν τελικά στην επίτευξη της ύψιστης σοφίας, η οποία βλέπει την φύση των πραγμάτων όπως είναι και αντιλαμβάνεται την Έσχατη αλήθεια, το Νιρβάνα. 

.... Αυτός είναι ουσιαστικά ο βουδιστικός "διαλογισμός" (βιπασάνα), η βουδιστική νοητική καλλιέργεια. Είναι μια αναλυτική μέθοδος που βασίζεται στη στοχαστικότητα, στην επίγνωση, στην επαγρύπνιση και στην παρατήρηση. 

Απόσπασμα από το βιβλίο "ΤΙ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΒΟΥΔΑΣ" ΒΑΛΠΟΛΑ ΣΡΙ ΡΑΧΟΥΛΑ, εκδόσεις Κέδρος. 

Η μούσα της Ψυχής! Eυχές για το νέο έτος!

Καλή Χρονιά!