Οι κλασσικοί δρόμοι εκπαίδευσης, απαιτούσαν στο παρελθόν περισσότερο χρόνο, κόπο και αφοσίωση και τα προϊόντα περνούσαν άμεσα από την κρίση του αγοραστή.
Αλλά στην ουσία, το θέμα της εξέλιξής μας, λίγο επηρεάζεται από την εποχή και τα χαρακτηριστικά της και περισσότερο από την προσωπική μας στάση και αντίληψη.
Γράφω αυτό το άρθρο, παρατηρώντας το πόσο πολύ έχουν ανακατευτεί θέματα της λεγόμενης πνευματικής εξέλιξης και αυτοπραγμάτωσης, με εξωτερικούς παράγοντες, όπως π.χ. οι εξωγήινοι, αρχαίοι θεοί κ.α.
Περιμένουμε έναν σωτήρα; Το ερώτημα είναι: " Να μας σώσει από τί;"
Συχνά στους χώρους αυτούς, ας τους ονομάσουμε χώρους αναζήτησης, δημιουργείται η εντύπωση των εκλεκτών, των σωσμένων, ή των επίλεκτων, κάτι ανάλογο με τις θρησκείες. Αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό, από την βαθύτερη ανάγκη μας να είμαστε αγαπημένοι, τόσο, που δημιουργούμε ψευδαισθήσεις ή παρανοήσεις.
Δεν θα αναφερθώ στον τρόπο εκπαίδευσης ή διδασκαλίας, επειδή όλοι οι συμμετέχοντες προσφέρουν με τον δικό τους τρόπο. Επιλέγονται από εμάς, ανάλογα με το στάδιο που βρισκόμαστε για να μας βοηθήσουν να προχωρήσουμε. Από τη δική τους θέση, βρίσκονται και αυτοί στο δικό τους δρόμο εξέλιξης. Είναι δηλαδή απρόσφορο να κρίνουμε, εφόσον μπορούμε να επιλέξουμε ότι μας ταιριάζει, ή μας χρειάζεται.
Αυτό που είναι σημαντικό, είναι να μπορέσουμε να αφουγκραστούμε τη δική μας εσωτερική φωνή και να την εμπιστευτούμε.
Να δώσουμε χώρο στη σκέψη μας να κάνει όλα εκείνα τα ερωτήματα που είναι απαραίτητα για να συνεχίσουμε. Τα ερωτήματα είναι πολύ σημαντικά, είναι η βάση της εξέλιξης. Είναι η επιβεβαίωση της ατομικότητας, του μοναδικού εαυτού.
Τα ερωτήματα απαιτούν χώρο σιωπής. Ο χρόνος δεν έχει τόσο σημασία, γιατί μπορεί να περιορίζεται ή να επεκτείνεται, ανάλογα. Ένας καλά εκπαιδευμένος νους, σε λίγα λεπτά μπορεί να συγκεντρωθεί ή να "κατεβάσει" ιδέες και απαντήσεις.
Η αναγνώριση της ψυχής, του άϋλου κόσμου του Πνεύματος, που είναι το κέντρο και ο πυρήνας όλης της δημιουργίας, δημιουργούν σταδιακά για τον ασκούμενο, ένα ενωτικό πεδίο, από το οποίο τα ερωτήματα και οι απαντήσεις δίνονται όλο και πληρέστερα.
Η κατανόηση του εαυτού και η αποδοχή του, μας οδηγούν σε έναν κόσμο ευθύνης αλλά και ευγνωμοσύνης. Παίρνω την ευθύνη που μου αναλογεί, αναγνωρίζω την υποστήριξη και την βοήθεια που λαμβάνω από το πεδίο του Πνεύματος.
Ακολουθώ την εσωτερική φωνή, ακόμα κι όταν αυτή ακούγεται ανεπαίσθητα και πολλές φορές μας δίνει την αίσθηση μιας ενόχλησης. Αν κάτι σε ενοχλεί ή σε προβληματίζει, δώσε χώρο στον εαυτό σου πριν το αποδεχτεί. Σε κάθε περίπτωση είσαι ελεύθερος να επανεξετάσεις τη θέση σου.
Τελικά, όλος αυτός ο κόσμος που μας καλεί να τον εξερευνήσουμε, ίσως να είναι μία προβολή του δικού μας εσωτερικού κόσμου.
Με τα δικά μας ανθρώπινα μέτρα, ένας χρόνος τελειώνει και ένας καινούργιος έρχεται. Οι καιροί είναι απαιτητικοί, γι' αυτό κι εμείς χρειαζόμαστε δύναμη και αγάπη για να συνεχίσουμε.
Οι ικανότητες και οι δυνάμεις εδρεύουν ΕΝ-ΤΟΣ μας! Μέσα στο ΕΝΑ του ΟΝΤΟΣ που μας περιλαμβάνει, νοιώστε πόσο είστε αγαπημένοι και δικοί του!
.jpg)
.webp)
