Το Ζεν της καθημερινότητας!

 

" Η πιό ανταμειπτική όψη του Ζεν, εκτός της πνευματικής εκπλήρωσης, είναι ότι μας διδάσκει να βρίσκουμε χαρά και νόημα στην καθημερινή μας ζωή. "

Το πλήρες βιβλίο του Ζεν -ΟΥΟΝΓΚ ΚΙΟΥ ΚΙΤ

εκδ. ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Πολλοί συνάνθρωποί μας,  είναι δυσαρεστημένοι με τη ζωή τους.  Χωρίς να συντρέχουν σοβαροί λόγοι και μεγάλες δοκιμασίες,  η ζωή τους κυλά μέσα στην επαναλαμβανόμενη "πραγματικότητα",  αφήνοντας άγευστες τις ώρες,  τις ημέρες, ακόμα και τα χρόνια.  Η αναζήτηση μιας ανώτερης διάστασης της ζωής μας μέσα από την πνευματικότητα,  είναι ένα τόσο ωραίο και αναγκαίο ταξίδι γι' αυτούς που το επιτελούν,  είναι όμως ολοκληρωμένο και ουσιαστικό,  όταν αυτό βρίσκει εφαρμογή όσο το δυνατόν περισσότερο στην καθημερινότητά μας.

Αυτό απαιτεί θέληση,  συνειδητή πρόθεση και επιλογή.  Προϋποθέτει την αποδοχή του εαυτού και την αναγνώριση της ουσίας των άλλων.  Όσο πιό ψηλή είναι η αντίληψη της συνειδητότητας,  τόσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή,  η χαρά και η δημιουργία στην καθημερινότητά μας.

Αν στην κατάσταση του διαλογισμού,  γίνομαι η αναπνοή μου,  η προσοχή μου στην κίνηση και στη μεταφορά της ενέργειας και ότι περαιτέρω μπορεί να αναπτύξει κανείς,  στην καθημερινότητά μου,  μπορώ να γίνω το ίδιο συνειδητός την ώρα που περπατώ,  που ακούω,  που μιλώ,  που προσέχω τον κόσμο γύρω μου,  που φροντίζω τον εαυτό μου,  που αγκαλιάζω,  που μαγειρεύω, που οδηγώ,  που συνεργάζομαι κ.ο.κ.

Επειδή η προσοχή μου είναι ακριβώς στη στιγμή που βρίσκομαι,  επειδή ακριβώς είμαι συνειδητός-η,  επειδή είμαι ξύπνιος-α και η επαφή και η αλληλεπίδρασή μου με την πράξη,  τη σκέψη και το συναίσθημά μου,  δεν είναι κάτι φευγαλέο,  ούτε και πρόχειρο,  όχι μόνο μπορώ να χαίρομαι αυτές τις στιγμές,  αλλά να τις αφομοιώνω μέσα μου και κυρίως να τις  δημιουργώ!  

Δοκιμάστε για παράδειγμα να ποτίσετε τα λουλούδια σας βιαστικά,  σαν μια δουλειά που πρέπει να κάνετε μέσα στη μέρα σας,  για να μην ξεραθούν τα φυτά στη βεράντα ή στον κήπο.   Κάντε το στην πράξη,  αν και μπορεί να γίνει και σαν διαλογιστική άσκηση,  αλλά είναι προτιμότερο να είναι βιωματικό.   Δείτε τη διαφορά που υπάρχει όταν η διαδικασία γίνεται μηχανικά,  όταν σκέφτεστε αυτό που έχετε να κάνετε μετά,  να βγείτε έξω π.χ.  ή να κάνετε  κάποια εργασία.  Η προσοχή σας είναι στο μετά.  Δείτε τώρα,  την προσοχή που δίνετε σε αυτό που κάνετε ακριβώς αυτή τη στιγμή.  Ποτίζετε τα φυτά σας.   Βλέπετε το νερό που τρέχει στις ρίζες τους,  τις σταγόνες του νερού στα φύλλα τους,  μυρίζετε το χώμα,  το άρωμα των λουλουδιών,  οι αισθήσεις σας απορροφούνται σε αυτό που κάνετε και οι σκέψεις είναι σχεδόν κενές.   Καταγράψτε αυτές τις διαφορές που θα αντιληφθείτε. Πόσο πιό εύκολα, αβίαστα και καλύτερα κάνατε την εργασία αυτή,  αν σας έδωσε χαρά και γιατί, αν είστε ξεκούραστοι και αν ο χρόνος σας κύλισε διαφορετικά.     

Η ζωή έτσι,  μπορεί να είναι ένα δώρο που μας δίδεται συνεχώς και έτσι είναι.  Χρειάζεται να αντιληφθούμε,   πως σημαντική δεν είναι μόνο η ώρα του διαλογισμού,  η πνευματική ενασχόληση και συμμετοχή μας σε ομάδες,  οι καλλιτεχνικές δημιουργίες μας, αλλά σημαντικά είναι και τα απλά πράγματα που απαρτίζουν την καθημερινότητά μας.   Ίσως,  ο τρόπος με τον οποίο δρούμε σε αυτήν,  να είναι και ένα μέτρο της πνευματικής μας εξέλιξης.    

Εκτιμώντας τα απλά πράγματα,  αυτά που θεωρούμε πολλές φορές συνηθισμένα και τα προσπερνάμε χωρίς ιδιαίτερη προσοχή, μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας,   χαρά και νόημα,  όπως λέει ο δάσκαλος Ουόνγκ Κιου Κιτ.

Σας εύχομαι να απολαύσετε το ευωδιαστό τσάι σας, στη σιωπή!

Τα χρώματα του Χειμώνα!

 

Τα Χρώματα του Χειμώνα

Τα χρώματα του χειμώνα

ενθυμήσεις

Μυστικών χώρων

ενδοσκοπήσεις!

 Πως το τοπίο κοιτώντας 

ταξιδεύει η  ψυχή μου και νοσταλγεί

τις χιονισμένες κορυφές που περπάτησε

τα άφυλλα δέντρα

που σκιρτούν ζωή κάτω από το χώμα

τις αντανακλάσεις του νερού

και τα χρώματα του Απολλώνιου Ουρανού!

Πάνω απ'  τα γκρίζα σύννεφα

δονείται το Φως!

Ενθυμούμαι - νοσταλγώ

στα χρώματα του Χειμώνα

τις πατρίδες της Ψυχής μου!

Ο Ονειρευτής

H ρίζα του Πνεύματος!

Συχνά αναρωτιέμαι,  πόσο βαθιά είναι η ρίζα του Πνεύματος!  Μέχρι που φθάνει,  τι ριζώνει, τι κρατά στη ζωή και πόσο επεκτείνεται η ισχύς της,  δηλαδή σε πόσες άπειρες διαστάσεις!

Τι ορίζουμε ως Πνεύμα,  θα μου πείτε.   Δεν μπορούμε σαφώς να δώσουμε έναν ορισμό,  γιατί το Πνεύμα είναι απεριόριστο και επομένως,  ο καθένας  μπορεί να δώσει έναν σχετικό ορισμό,  μέσα από την δική του αντίληψη,  που δεν μπορεί όμως να είναι απεριόριστη.   Γι' αυτό,  μία προσέγγιση του Πνεύματος,  θα μπορούσε να είναι η Ουσία ή αυτό που κρατά την Ουσία.

Πόσο βαθιά φθάνει λοιπόν αυτό που γεννά και συντηρεί τη ζωή και πόσο σημαντικό είναι να το κοιτάξουμε συνειδητά και εστιασμένα  ;  Το Σύμπαν μας δείχνει,  πως το Πνεύμα είναι η Αρχή,  η Βάση, η Ρίζα όλων των υπάρξεων και είναι η Αξία πάνω στην οποία ότι κτίσεις,  θα φέρει τις αρχές του.  Στον κύκλο των πέντε στοιχείων του Τάο (Dao),  όλα ξεκινούν από το στοιχείο του Μετάλλου,  που αντιπροσωπεύει το πνεύμα και τις ιδιότητές του (καθαρό,  αγνό,  συμπυκνωμένο,  αναλλοίωτο).   

Γιατί γκρεμίζεται ο υλιστικός κόσμος που δημιουργήσαμε;  Είναι ξεκάθαρο πλέον, πως οτιδήποτε δεν στηρίζεται στις ρίζες του Πνεύματος,  πέφτει, διαλύεται.  Αυτή η διάλυση,   είναι τα μαθήματα που παίρνουμε και τα σημάδια που μας οδηγούν,  ανάλογα με το σημείο που  βρίσκεται ο καθένας μας,   να  αποκαταστήσουμε,  να φροντίσουμε και να δυναμώσουμε τη ρίζα της ουσίας που φέρουμε ως οντότητες.  Ακόμα κι αυτοί που έχουν υπηρετήσει τη θέση του "ριζοσπάστη",  έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τη στάση τους.  

Το πόσο αναγκαία είναι αυτή η κατανόηση και αλλαγή,  θα φανεί σύντομα, καθώς αυτά τα "σημεία" δεν θα είναι μόνο συνεχή  αλλά και ολοένα εντεινόμενα. 

 Όλο αυτό,  είναι μιά θαυμάσια πρόκληση!  Είναι μία πρόσκληση,  σε έναν κόσμο που δεν έχουμε μέχρι τώρα φανταστεί.  Όσο θεωρητικό και αν ακούγεται όλο αυτό,  κάποιοι θα τολμήσουμε να εφαρμόσουμε τις μέχρι σήμερα διδασκαλίες,  αλλά και αυτές που τώρα μας δίδονται.

Και,  μάλλον,  θα δούμε πως,  χωρίς να απαξιώνουμε την προσφορά της επιστήμης,  στηριζόμενοι πάνω στη ρίζα της ουσίας μας,  μπορούμε να κάνουμε άλματα,  για υπέροχες θεραπείες,  υλοποιήσεις και θαύματα -  έτσι θα τα όριζε το μέχρι σήμερα επιστημονικό πνεύμα -   αναπτύσσοντας με το δυναμικό που φέρει το Πνεύμα εντός μας,  τον θαυμάσιο Εαυτό μας!

Κανείς δεν θα μείνει αποξενωμένος από αυτό,  εκτός αν το επιλέξει.  Η μάχη,  δεν θα είναι εύκολη,  γιατί δύσκολα κανείς αποχωρίζεται αυτό που γνωρίζει και γι' αυτό νοιώθει μαζί του ασφαλής,  κανείς μας όμως δεν θα παραμείνει στην ίδια κατάσταση.

Ας ποτίσουμε τη ρίζα του Πνεύματος που μας κρατά στη ζωή.  Η ματαιοδοξία των εφήμερων πραγμάτων και καταστάσεων,  μικρή αξία έχει μπροστά στον ιερό αλχημιστή που κρύβουμε μέσα μας!

Καλή σας ημέρα! (2:32πμ)

"Το άπειρο", από την ποιητική συλλογή "Κόσμος"

Υπερσυνείδηση!

 

Η Υπερσυνείδηση είναι μία θέση ανώτερης επίγνωσης.  Μπορεί να είναι η επίγνωση που προκύπτει από την σύνδεση και την επικοινωνία με τον Ανώτερο Εαυτό μας.

Έχω αναφερθεί και στο παρελθόν,  στον Ανώτερο Εαυτό και επανέρχομαι κρίνοντας πως οι καταστάσεις που ζούμε μας ωθούν ακόμη περισσότερο στην επιλογή μιας Υπερσυνείδητης ζωής.  

Οι συνθήκες διαβίωσης με την συνείδηση του εγώ,  γίνονται συνεχώς όλο  και πιό δύσκολες, καθώς ακόμα και αυτή η συνείδησή μας βάλλεται από το φόβο.    

Στο εξαιρετικό βιβλίο "Υπερσυνείδηση", ο Τζ. Ντόναλντ Γουόλτερς, μαθητής του Παραμαχάνσα Γιογκανάντα,  αναφέρει τους τρόπους με τους οποίους  μπορείτε να αναπτύξετε την υπερσυνείδηση και τις διαλογιστικές πρακτικές και αρχές που διδάχτηκε και εξάσκησε για πάνω από 50 χρόνια.    Εκεί αναφέρει ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα της ανώτερης επίγνωσης, "που αποτελεί ένα σκαλοπάτι στην κλίμακα προς την κοσμική επίγνωση."

Κατά τον Γουόλτερς: " Υπερσυνείδητη ζωή σημαίνει να εμπιστεύεται κανείς τη ζωή του στη ροή μιας ανώτερης σοφίας."

Σας προτείνω το βιβλίο αυτό, για τα στοιχεία και τις πληροφορίες που παραθέτει και ως έναν οδηγό διαλογισμού, καθόσον η γνώση και η μελέτη,  είναι αναγκαία  για την εξέλιξή μας. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Κέδρος".  

  

https://www.kedros.gr/images/WALTERS_YPERSYNEIDHSH.jpg

Καλή Κυριακή!

Δημιουργός ή Καταστροφέας;

 

Ρώτησα ένα πρωί τον Θεό, γιατί ζούμε.  Και μου απάντησε.  Μου έδειξε εκείνη στη στιγμή που η ψυχή,  ξεκίνησε τον δρόμο της πάνω στις ακτίνες των δρόμων.  Ήταν τόσο καλά στην αγκαλιά του Θεού. Ευδαιμονική,  γαλήνια και πλήρης.  Όπως ένα μικρό παιδί στην αγκαλιά της μάνας, του πατέρα.  Αλλά, η Ψυχή πήρε το μεγάλο δώρο της Ελευθερίας,  να ταξιδέψει,  να γνωρίσει,  να δημιουργήσει και να γυρίσει μετά, αφού ολοκληρώσει το έργο της,  στην αγκαλιά του Θεού.  

Αυτό το μεγάλο δώρο της ζωής,  για το οποίο πολλές φορές γκρινιάζουμε και δυσανασχετούμε,  είναι η ευκαιρία μας να γίνουμε δημιουργοί στη δική μας κλίμακα,  στη δική μας διάσταση ζωής,  να γίνουμε Θεοί στον δικό μας κόσμο.

Το αν θα γίνουμε θεοί δημιουργικοί εφαρμόζοντας τις αρχές της Εστίας μας,  ή θεοί καταστροφικοί,  εξαρτάται πάλι από εμάς.   Τόση είναι η αγάπη και τόση είναι η ελευθερία,  που δίνεται στην ψυχή.  

Φύγαμε λοιπόν από το πατρικό και μητρικό μας σπίτι,  με όλα τα απαραίτητα εφόδια και εργαλεία, με τις μοναδικές εκείνες για τον καθένα μας ποιότητες και δυνάμεις,  για τα μεγάλα ταξίδια μας.  Στην πορεία των πήγαινε-έλα,  πολλοί ξεχάσαμε εκείνη την Εστία,  τις αρχές, την αγάπη και την αρμονία στην οποία ΕΙΜΑΣΤΕ και γίναμε θεοί καταστροφής.   Αλλά,  εκείνος ο πυρήνας της αλήθειας μας είναι ζωντανός,  διαφορετικά ούτε καν θα υπήρχαμε.

Να ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε.   Παρόλες τις αρνητικές επιδράσεις και καταστάσεις, να ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ να ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ποιοί είμαστε.   Να βάλουμε εμπρός την ενέργεια του πυρήνα μας.  Πρακτικά το να είσαι δημιουργός,  δεν είναι το να κάνεις,  αλλά ΤΙ και ΠΩΣ επιλέγεις να κάνεις.  Η δημιουργία δεν είναι κάτι μεγαλεπήβολο,  αλλά είναι  το οτιδήποτε κάνεις σπουδαίο όταν το επιτελείς με αγάπη και συνείδηση.

Η δημιουργία ΕΙΝΑΙ σε κάθε πράξη της καθημερινότητάς μας,  στην συνείδηση του εαυτού μας και την ενσυναίσθηση.   Ότι είναι στην ζωή μας,   είναι ένα κάλεσμα προς εμάς,  να το διαχειριστούμε είτε ως Θεοί δημιουργίας, είτε ως Θεοί καταστροφής.   Καθώς ο καθρέφτης σπάει σταδιακά,  η αλήθεια μας αποκαλύπτεται.   Πέρα από τις αισθήσεις του σώματος, νέες καινούργιες αναδύονται και δεν χρειάζεται μόνο να ακούσω,  να κοιτάξω,  να αγγίξω και να μυρίσω αυτό που με περιβάλλει,  επειδή ο πυρήνας μου γίνεται αντιληπτός.     

ΕΙΜΑΙ ο δημιουργός!   Έχω τις δυνάμεις και τις αναγνωρίζω!  Ο πυρήνας μου κινεί τις προθέσεις και τις πράξεις μου.   Ο θεός της καταστροφής μέσα μου παραμερίζεται,  αναγνωρίζεται η περιορισμένη δυνατότητά του,  ο θεός της δημιουργίας μέσα μου αναπτύσσεται,  αναγνωρίζονται οι απεριόριστες δυνάμεις του.

Είναι μία μεγάλη μάχη αυτή,  επειδή μας έμαθαν να είμαστε θεοί καταστροφής,  επιβολής και αγένειας.   Οι θεοί της καταστροφής,  παλεύουν να κρατηθούν έξω και μέσα μας,  αλλά ο κόσμος τους καταρρέει.   Τίποτα δεν θα τους κρατήσει δυνατούς,  εφόσον ο αληθινός πυρήνας μας αρχίσει να κινείται. 

Το παραμύθι της "ισορροπίας"  μεταξύ της δημιουργίας και της καταστροφής,  επικαλείται από αυτούς που δεν αναγνωρίζουν την ΕΥΝΟΜΙΑ και εμείς,  ως Θεοί δημιουργοί,  δεν καταστρέφουμε,  αλλά μετουσιώνουμε και μεταμορφώνουμε,  ότι φθείρεται και φθίνει στη ζωή μας.  Αποδεσμεύουμε ότι δεν λειτουργεί ωφέλιμα και δημιουργούμε νέους κόσμους, πάνω στα θετικά που αποκομίζουμε.

Καλή Κυριακή! 

" Διαλογισμός" ή Νοητική καλλιέργεια ΜΠΧΑΒΑΝΑ

 

Ο Βούδας είπε: " Ω μπικσού, υπάρχουν δύο είδη ασθένειας. Ποια είναι αυτά τα δύο; Φυσική ασθένεια και νοητική ασθένεια. Υπάρχουν άνθρωποι που απολαμβάνουν καλή υγεία για ένα ή δύο χρόνια.... ακόμα και για εκατό ή και περισσότερα χρόνια. Αλλά, ω μπικσού, σπάνιοι είναι στον κόσμο εκείνοι που μένουν απαλλαγμένοι από νοητική ασθένεια έστω και για μιά στιγμή, εκτός μόνον από κείνους που είναι απαλλαγμένοι από τους νοητικούς ρύπους".

Η διδασκαλία του Βούδα, ειδικότερα η μέθοδος "διαλογισμού" του, στοχεύει  στη δημιουργία μιας κατάστασης  τέλειας νοητικής υγείας, ισορροπίας και αταραξίας. Είναι δυσάρεστο το γεγονός ότι σχεδόν κανένα άλλο τμήμα της διδασκαλίας του Βούδα  δεν έχει καταστεί σε τέτοιο βαθμό αντικείμενο παρανόησης, όσο ο "διαλογισμός", τόσο από τους βουδιστές, όσο και από τους μη βουδιστές.  Από τη στιγμή που αναφέρεται η λέξη "διαλογισμός", αμέσως σκέφτεται κανείς μια διαφυγή από τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής παίρνοντας μια συγκεκριμένη στάση,  σαν ένα άγαλμα σε κάποια σπηλιά, ή σε κελί μοναστηριού, ή σε κάποιο μέρος αποκομμένο από την κοινωνία, ονειροπολεί, ή βυθίζεται σε κάποιο είδος μυστικιστικού ή μυστηριώδους συλλογισμού ή έκστασης. Ο αληθινός βουδιστικός "διαλογισμός" δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ένα τέτοιο είδος φυγής. Η διδασκαλία του Βούδα στο θέμα αυτό έχει κατανοηθεί τόσο πολύ λίγο ή τόσο λαθεμένα, ώστε τον τελευταίο καιρό η μέθοδος "διαλογισμού" υποβαθμίστηκε και εκφυλίστηκε σ' ένα είδος τυπικού ή τελετουργίας που είναι σχεδόν μηχανιστική στη ρουτίνα της.

....

Η λέξη "διαλογισμός" είναι ένα πολύ φτωχό υποκατάστατο του αρχικού όρου μπχαβάνα, που σημαίνει "καλλιέργεια", ή "ανάπτυξη", δηλαδή νοητική καλλιέργεια ή νοητική ανάπτυξη. Κυριολεκτικά μιλώντας η βουδιστική μπχαβάνα είναι νοητική καλλιέργεια με το πλήρες νόημα του όρου.   Στοχεύει στην κάθαρση του νου από τους ρύπους και τις ταραχές, όπως είναι τα πάθη, το μίσος, η κακοβουλία, η νωθρότητα,  οι ανησυχίες, η ταραχή και οι αμφιβολίες, και στην καλλιέργεια ιδιοτήτων τέτοιων όπως είναι η συγκέντρωση, η επίγνωση, η νοημοσύνη, η θέληση, η ενεργητικότητα, η αναλυτική ικανότητα, η εμπιστοσύνη, η χαρά και η αταραξία, που οδηγούν τελικά στην επίτευξη της ύψιστης σοφίας, η οποία βλέπει την φύση των πραγμάτων όπως είναι και αντιλαμβάνεται την Έσχατη αλήθεια, το Νιρβάνα. 

.... Αυτός είναι ουσιαστικά ο βουδιστικός "διαλογισμός" (βιπασάνα), η βουδιστική νοητική καλλιέργεια. Είναι μια αναλυτική μέθοδος που βασίζεται στη στοχαστικότητα, στην επίγνωση, στην επαγρύπνιση και στην παρατήρηση. 

Απόσπασμα από το βιβλίο "ΤΙ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΒΟΥΔΑΣ" ΒΑΛΠΟΛΑ ΣΡΙ ΡΑΧΟΥΛΑ, εκδόσεις Κέδρος.