Τα αποθέματα της Ζωής!

 

Πάντα κάτι υπάρχει εκεί στην άκρη.  Πάντα κάτι έχει απομείνει για να σε στηρίξει,  να σε βγάλει από το στρίμωγμα στη γωνία και να σε βοηθήσει να προχωρήσεις τη ζωή σου.

Τις περισσότερες φορές ίσως να μην μπορείς να το δεις,  αλλά μπορεί να βρίσκεται και μπροστά στα μάτια σου και μην το προσέχεις.  Ίσως ακόμα πραγματικά να μην μπορείς να το παρατηρήσεις,  γιατί δεν έχει ακόμα εμφανιστεί,  αλλά περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να κάνει την είσοδό του στην σκηνή  σαν από μηχανής θεός.

Πιθανά κάποιος να σκεφθεί,  πως όλα αυτά είναι θεωρίες και απόψεις ενός ανθρώπου που θέλει να βλέπει τον κόσμο αισιόδοξα,  ή να είναι ένας κατά κάποιον τρόπο "τυχερός" άνθρωπος.  Αλλά,  αν κάνετε έναν  απολογισμό διαφόρων καταστάσεων που βιώσατε στο παρελθόν,   όπου νιώσατε πως δεν υπήρχε κάτι ή κάποιος να σας βοηθήσει και ότι είχατε εξαντλήσει όλα τα φυσικά και ψυχικά σας αποθέματα,  θα δείτε ότι τελικά,  δεν ήταν έτσι,  γι' αυτό και βρίσκεστε εδώ τώρα.   

Τις περισσότερες φορές,  η βοήθεια αυτή δεν είναι κάτι εντυπωσιακό ή κραυγαλέο,  αλλά μπορεί να κρύβεται μέσα σε μικρές λεπτομέρειες, σε αναπάντεχες συναντήσεις ή απροσδόκητα γεγονότα,  μπορεί επίσης να έρχεται σαν μια "ουρανοκατέβατη" ιδέα ή σκέψη.

Αλλά,  αυτό που είναι πραγματικά η κινητήρια δύναμη που ωθεί τους ανθρώπους να βιώνουν τη ζωή τους με θάρρος και εφευρετικότητα,  είναι η εσωτερική τους αλήθεια, που τους δίνει τη βεβαιότητα πως θα τα καταφέρουν,  πώς θα βρουν τη λύση και τα εφόδια που χρειάζονται,  και πως όλο αυτό που βιώνουν είναι μια προσωρινή κατάσταση και μια πρόκληση για να χρησιμοποιήσουν τα ταλέντα και την δύναμή τους. 

Με την πίστη αυτή, καταφέρνουν να μετουσιώσουν την εμπειρία τους σε ευεργετικό μάθημα,  να αντλήσουν χαρά έστω και με μικρές ή προσωρινές λύσεις,  να αξιοποιήσουν κάθε βοήθεια και να χαρούν με τα απρόσμενα δώρα που έλαβαν.  

Φαίνεται,  ότι οι άνθρωποι αυτοί αντιλαμβάνονται τη ζωή και την ύπαρξή τους  ευρύτερα, όταν οι ρόλοι, οι καταστάσεις και τα δεδομένα αλλάζουν.    Οι παραδοξότητες και τα παιχνίδια της ζωής  δεν τους πτοούν,  αντίθετα δημιουργούν μέσα τους νέα πεδία δύναμης.   Επειδή ο νους τους δεν είναι στατικός,  αναπτύσσουν την αίσθηση του χιούμορ,  η ενέργειά τους έτσι δεν σπαταλιέται σε συναισθηματικές κατήφειες και νοητικά αδιέξοδα.

Οι άνθρωποι αυτοί,  είμαστε εμείς,  εμείς που μάθαμε ή μαθαίνουμε τώρα  πως να είμαστε πολυμήχανοι, παρατηρητικοί και πως να εμπιστευόμαστε τον πολυδιάστατο εαυτό μας!

Άλλωστε, δεν είμαστε ποτέ μόνοι!  

 

Το Ζεν της καθημερινότητας!

 

" Η πιό ανταμειπτική όψη του Ζεν, εκτός της πνευματικής εκπλήρωσης, είναι ότι μας διδάσκει να βρίσκουμε χαρά και νόημα στην καθημερινή μας ζωή. "

Το πλήρες βιβλίο του Ζεν -ΟΥΟΝΓΚ ΚΙΟΥ ΚΙΤ

εκδ. ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Πολλοί συνάνθρωποί μας,  είναι δυσαρεστημένοι με τη ζωή τους.  Χωρίς να συντρέχουν σοβαροί λόγοι και μεγάλες δοκιμασίες,  η ζωή τους κυλά μέσα στην επαναλαμβανόμενη "πραγματικότητα",  αφήνοντας άγευστες τις ώρες,  τις ημέρες, ακόμα και τα χρόνια.  Η αναζήτηση μιας ανώτερης διάστασης της ζωής μας μέσα από την πνευματικότητα,  είναι ένα τόσο ωραίο και αναγκαίο ταξίδι γι' αυτούς που το επιτελούν,  είναι όμως ολοκληρωμένο και ουσιαστικό,  όταν αυτό βρίσκει εφαρμογή όσο το δυνατόν περισσότερο στην καθημερινότητά μας.

Αυτό απαιτεί θέληση,  συνειδητή πρόθεση και επιλογή.  Προϋποθέτει την αποδοχή του εαυτού και την αναγνώριση της ουσίας των άλλων.  Όσο πιό ψηλή είναι η αντίληψη της συνειδητότητας,  τόσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή,  η χαρά και η δημιουργία στην καθημερινότητά μας.

Αν στην κατάσταση του διαλογισμού,  γίνομαι η αναπνοή μου,  η προσοχή μου στην κίνηση και στη μεταφορά της ενέργειας και ότι περαιτέρω μπορεί να αναπτύξει κανείς,  στην καθημερινότητά μου,  μπορώ να γίνω το ίδιο συνειδητός την ώρα που περπατώ,  που ακούω,  που μιλώ,  που προσέχω τον κόσμο γύρω μου,  που φροντίζω τον εαυτό μου,  που αγκαλιάζω,  που μαγειρεύω, που οδηγώ,  που συνεργάζομαι κ.ο.κ.

Επειδή η προσοχή μου είναι ακριβώς στη στιγμή που βρίσκομαι,  επειδή ακριβώς είμαι συνειδητός-η,  επειδή είμαι ξύπνιος-α και η επαφή και η αλληλεπίδρασή μου με την πράξη,  τη σκέψη και το συναίσθημά μου,  δεν είναι κάτι φευγαλέο,  ούτε και πρόχειρο,  όχι μόνο μπορώ να χαίρομαι αυτές τις στιγμές,  αλλά να τις αφομοιώνω μέσα μου και κυρίως να τις  δημιουργώ!  

Δοκιμάστε για παράδειγμα να ποτίσετε τα λουλούδια σας βιαστικά,  σαν μια δουλειά που πρέπει να κάνετε μέσα στη μέρα σας,  για να μην ξεραθούν τα φυτά στη βεράντα ή στον κήπο.   Κάντε το στην πράξη,  αν και μπορεί να γίνει και σαν διαλογιστική άσκηση,  αλλά είναι προτιμότερο να είναι βιωματικό.   Δείτε τη διαφορά που υπάρχει όταν η διαδικασία γίνεται μηχανικά,  όταν σκέφτεστε αυτό που έχετε να κάνετε μετά,  να βγείτε έξω π.χ.  ή να κάνετε  κάποια εργασία.  Η προσοχή σας είναι στο μετά.  Δείτε τώρα,  την προσοχή που δίνετε σε αυτό που κάνετε ακριβώς αυτή τη στιγμή.  Ποτίζετε τα φυτά σας.   Βλέπετε το νερό που τρέχει στις ρίζες τους,  τις σταγόνες του νερού στα φύλλα τους,  μυρίζετε το χώμα,  το άρωμα των λουλουδιών,  οι αισθήσεις σας απορροφούνται σε αυτό που κάνετε και οι σκέψεις είναι σχεδόν κενές.   Καταγράψτε αυτές τις διαφορές που θα αντιληφθείτε. Πόσο πιό εύκολα, αβίαστα και καλύτερα κάνατε την εργασία αυτή,  αν σας έδωσε χαρά και γιατί, αν είστε ξεκούραστοι και αν ο χρόνος σας κύλισε διαφορετικά.     

Η ζωή έτσι,  μπορεί να είναι ένα δώρο που μας δίδεται συνεχώς και έτσι είναι.  Χρειάζεται να αντιληφθούμε,   πως σημαντική δεν είναι μόνο η ώρα του διαλογισμού,  η πνευματική ενασχόληση και συμμετοχή μας σε ομάδες,  οι καλλιτεχνικές δημιουργίες μας, αλλά σημαντικά είναι και τα απλά πράγματα που απαρτίζουν την καθημερινότητά μας.   Ίσως,  ο τρόπος με τον οποίο δρούμε σε αυτήν,  να είναι και ένα μέτρο της πνευματικής μας εξέλιξης.    

Εκτιμώντας τα απλά πράγματα,  αυτά που θεωρούμε πολλές φορές συνηθισμένα και τα προσπερνάμε χωρίς ιδιαίτερη προσοχή, μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας,   χαρά και νόημα,  όπως λέει ο δάσκαλος Ουόνγκ Κιου Κιτ.

Σας εύχομαι να απολαύσετε το ευωδιαστό τσάι σας, στη σιωπή!

Τα χρώματα του Χειμώνα!

 

Τα Χρώματα του Χειμώνα

Τα χρώματα του χειμώνα

ενθυμήσεις

Μυστικών χώρων

ενδοσκοπήσεις!

 Πως το τοπίο κοιτώντας 

ταξιδεύει η  ψυχή μου και νοσταλγεί

τις χιονισμένες κορυφές που περπάτησε

τα άφυλλα δέντρα

που σκιρτούν ζωή κάτω από το χώμα

τις αντανακλάσεις του νερού

και τα χρώματα του Απολλώνιου Ουρανού!

Πάνω απ'  τα γκρίζα σύννεφα

δονείται το Φως!

Ενθυμούμαι - νοσταλγώ

στα χρώματα του Χειμώνα

τις πατρίδες της Ψυχής μου!

Ο Ονειρευτής

H ρίζα του Πνεύματος!

Συχνά αναρωτιέμαι,  πόσο βαθιά είναι η ρίζα του Πνεύματος!  Μέχρι που φθάνει,  τι ριζώνει, τι κρατά στη ζωή και πόσο επεκτείνεται η ισχύς της,  δηλαδή σε πόσες άπειρες διαστάσεις!

Τι ορίζουμε ως Πνεύμα,  θα μου πείτε.   Δεν μπορούμε σαφώς να δώσουμε έναν ορισμό,  γιατί το Πνεύμα είναι απεριόριστο και επομένως,  ο καθένας  μπορεί να δώσει έναν σχετικό ορισμό,  μέσα από την δική του αντίληψη,  που δεν μπορεί όμως να είναι απεριόριστη.   Γι' αυτό,  μία προσέγγιση του Πνεύματος,  θα μπορούσε να είναι η Ουσία ή αυτό που κρατά την Ουσία.

Πόσο βαθιά φθάνει λοιπόν αυτό που γεννά και συντηρεί τη ζωή και πόσο σημαντικό είναι να το κοιτάξουμε συνειδητά και εστιασμένα  ;  Το Σύμπαν μας δείχνει,  πως το Πνεύμα είναι η Αρχή,  η Βάση, η Ρίζα όλων των υπάρξεων και είναι η Αξία πάνω στην οποία ότι κτίσεις,  θα φέρει τις αρχές του.  Στον κύκλο των πέντε στοιχείων του Τάο (Dao),  όλα ξεκινούν από το στοιχείο του Μετάλλου,  που αντιπροσωπεύει το πνεύμα και τις ιδιότητές του (καθαρό,  αγνό,  συμπυκνωμένο,  αναλλοίωτο).   

Γιατί γκρεμίζεται ο υλιστικός κόσμος που δημιουργήσαμε;  Είναι ξεκάθαρο πλέον, πως οτιδήποτε δεν στηρίζεται στις ρίζες του Πνεύματος,  πέφτει, διαλύεται.  Αυτή η διάλυση,   είναι τα μαθήματα που παίρνουμε και τα σημάδια που μας οδηγούν,  ανάλογα με το σημείο που  βρίσκεται ο καθένας μας,   να  αποκαταστήσουμε,  να φροντίσουμε και να δυναμώσουμε τη ρίζα της ουσίας που φέρουμε ως οντότητες.  Ακόμα κι αυτοί που έχουν υπηρετήσει τη θέση του "ριζοσπάστη",  έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τη στάση τους.  

Το πόσο αναγκαία είναι αυτή η κατανόηση και αλλαγή,  θα φανεί σύντομα, καθώς αυτά τα "σημεία" δεν θα είναι μόνο συνεχή  αλλά και ολοένα εντεινόμενα. 

 Όλο αυτό,  είναι μιά θαυμάσια πρόκληση!  Είναι μία πρόσκληση,  σε έναν κόσμο που δεν έχουμε μέχρι τώρα φανταστεί.  Όσο θεωρητικό και αν ακούγεται όλο αυτό,  κάποιοι θα τολμήσουμε να εφαρμόσουμε τις μέχρι σήμερα διδασκαλίες,  αλλά και αυτές που τώρα μας δίδονται.

Και,  μάλλον,  θα δούμε πως,  χωρίς να απαξιώνουμε την προσφορά της επιστήμης,  στηριζόμενοι πάνω στη ρίζα της ουσίας μας,  μπορούμε να κάνουμε άλματα,  για υπέροχες θεραπείες,  υλοποιήσεις και θαύματα -  έτσι θα τα όριζε το μέχρι σήμερα επιστημονικό πνεύμα -   αναπτύσσοντας με το δυναμικό που φέρει το Πνεύμα εντός μας,  τον θαυμάσιο Εαυτό μας!

Κανείς δεν θα μείνει αποξενωμένος από αυτό,  εκτός αν το επιλέξει.  Η μάχη,  δεν θα είναι εύκολη,  γιατί δύσκολα κανείς αποχωρίζεται αυτό που γνωρίζει και γι' αυτό νοιώθει μαζί του ασφαλής,  κανείς μας όμως δεν θα παραμείνει στην ίδια κατάσταση.

Ας ποτίσουμε τη ρίζα του Πνεύματος που μας κρατά στη ζωή.  Η ματαιοδοξία των εφήμερων πραγμάτων και καταστάσεων,  μικρή αξία έχει μπροστά στον ιερό αλχημιστή που κρύβουμε μέσα μας!

Καλή σας ημέρα! (2:32πμ)

"Το άπειρο", από την ποιητική συλλογή "Κόσμος"

Υπερσυνείδηση!

 

Η Υπερσυνείδηση είναι μία θέση ανώτερης επίγνωσης.  Μπορεί να είναι η επίγνωση που προκύπτει από την σύνδεση και την επικοινωνία με τον Ανώτερο Εαυτό μας.

Έχω αναφερθεί και στο παρελθόν,  στον Ανώτερο Εαυτό και επανέρχομαι κρίνοντας πως οι καταστάσεις που ζούμε μας ωθούν ακόμη περισσότερο στην επιλογή μιας Υπερσυνείδητης ζωής.  

Οι συνθήκες διαβίωσης με την συνείδηση του εγώ,  γίνονται συνεχώς όλο  και πιό δύσκολες, καθώς ακόμα και αυτή η συνείδησή μας βάλλεται από το φόβο.    

Στο εξαιρετικό βιβλίο "Υπερσυνείδηση", ο Τζ. Ντόναλντ Γουόλτερς, μαθητής του Παραμαχάνσα Γιογκανάντα,  αναφέρει τους τρόπους με τους οποίους  μπορείτε να αναπτύξετε την υπερσυνείδηση και τις διαλογιστικές πρακτικές και αρχές που διδάχτηκε και εξάσκησε για πάνω από 50 χρόνια.    Εκεί αναφέρει ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα της ανώτερης επίγνωσης, "που αποτελεί ένα σκαλοπάτι στην κλίμακα προς την κοσμική επίγνωση."

Κατά τον Γουόλτερς: " Υπερσυνείδητη ζωή σημαίνει να εμπιστεύεται κανείς τη ζωή του στη ροή μιας ανώτερης σοφίας."

Σας προτείνω το βιβλίο αυτό, για τα στοιχεία και τις πληροφορίες που παραθέτει και ως έναν οδηγό διαλογισμού, καθόσον η γνώση και η μελέτη,  είναι αναγκαία  για την εξέλιξή μας. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Κέδρος".  

  

https://www.kedros.gr/images/WALTERS_YPERSYNEIDHSH.jpg

Καλή Κυριακή!

Δημιουργός ή Καταστροφέας;

 

Ρώτησα ένα πρωί τον Θεό, γιατί ζούμε.  Και μου απάντησε.  Μου έδειξε εκείνη στη στιγμή που η ψυχή,  ξεκίνησε τον δρόμο της πάνω στις ακτίνες των δρόμων.  Ήταν τόσο καλά στην αγκαλιά του Θεού. Ευδαιμονική,  γαλήνια και πλήρης.  Όπως ένα μικρό παιδί στην αγκαλιά της μάνας, του πατέρα.  Αλλά, η Ψυχή πήρε το μεγάλο δώρο της Ελευθερίας,  να ταξιδέψει,  να γνωρίσει,  να δημιουργήσει και να γυρίσει μετά, αφού ολοκληρώσει το έργο της,  στην αγκαλιά του Θεού.  

Αυτό το μεγάλο δώρο της ζωής,  για το οποίο πολλές φορές γκρινιάζουμε και δυσανασχετούμε,  είναι η ευκαιρία μας να γίνουμε δημιουργοί στη δική μας κλίμακα,  στη δική μας διάσταση ζωής,  να γίνουμε Θεοί στον δικό μας κόσμο.

Το αν θα γίνουμε θεοί δημιουργικοί εφαρμόζοντας τις αρχές της Εστίας μας,  ή θεοί καταστροφικοί,  εξαρτάται πάλι από εμάς.   Τόση είναι η αγάπη και τόση είναι η ελευθερία,  που δίνεται στην ψυχή.  

Φύγαμε λοιπόν από το πατρικό και μητρικό μας σπίτι,  με όλα τα απαραίτητα εφόδια και εργαλεία, με τις μοναδικές εκείνες για τον καθένα μας ποιότητες και δυνάμεις,  για τα μεγάλα ταξίδια μας.  Στην πορεία των πήγαινε-έλα,  πολλοί ξεχάσαμε εκείνη την Εστία,  τις αρχές, την αγάπη και την αρμονία στην οποία ΕΙΜΑΣΤΕ και γίναμε θεοί καταστροφής.   Αλλά,  εκείνος ο πυρήνας της αλήθειας μας είναι ζωντανός,  διαφορετικά ούτε καν θα υπήρχαμε.

Να ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε.   Παρόλες τις αρνητικές επιδράσεις και καταστάσεις, να ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ να ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ποιοί είμαστε.   Να βάλουμε εμπρός την ενέργεια του πυρήνα μας.  Πρακτικά το να είσαι δημιουργός,  δεν είναι το να κάνεις,  αλλά ΤΙ και ΠΩΣ επιλέγεις να κάνεις.  Η δημιουργία δεν είναι κάτι μεγαλεπήβολο,  αλλά είναι  το οτιδήποτε κάνεις σπουδαίο όταν το επιτελείς με αγάπη και συνείδηση.

Η δημιουργία ΕΙΝΑΙ σε κάθε πράξη της καθημερινότητάς μας,  στην συνείδηση του εαυτού μας και την ενσυναίσθηση.   Ότι είναι στην ζωή μας,   είναι ένα κάλεσμα προς εμάς,  να το διαχειριστούμε είτε ως Θεοί δημιουργίας, είτε ως Θεοί καταστροφής.   Καθώς ο καθρέφτης σπάει σταδιακά,  η αλήθεια μας αποκαλύπτεται.   Πέρα από τις αισθήσεις του σώματος, νέες καινούργιες αναδύονται και δεν χρειάζεται μόνο να ακούσω,  να κοιτάξω,  να αγγίξω και να μυρίσω αυτό που με περιβάλλει,  επειδή ο πυρήνας μου γίνεται αντιληπτός.     

ΕΙΜΑΙ ο δημιουργός!   Έχω τις δυνάμεις και τις αναγνωρίζω!  Ο πυρήνας μου κινεί τις προθέσεις και τις πράξεις μου.   Ο θεός της καταστροφής μέσα μου παραμερίζεται,  αναγνωρίζεται η περιορισμένη δυνατότητά του,  ο θεός της δημιουργίας μέσα μου αναπτύσσεται,  αναγνωρίζονται οι απεριόριστες δυνάμεις του.

Είναι μία μεγάλη μάχη αυτή,  επειδή μας έμαθαν να είμαστε θεοί καταστροφής,  επιβολής και αγένειας.   Οι θεοί της καταστροφής,  παλεύουν να κρατηθούν έξω και μέσα μας,  αλλά ο κόσμος τους καταρρέει.   Τίποτα δεν θα τους κρατήσει δυνατούς,  εφόσον ο αληθινός πυρήνας μας αρχίσει να κινείται. 

Το παραμύθι της "ισορροπίας"  μεταξύ της δημιουργίας και της καταστροφής,  επικαλείται από αυτούς που δεν αναγνωρίζουν την ΕΥΝΟΜΙΑ και εμείς,  ως Θεοί δημιουργοί,  δεν καταστρέφουμε,  αλλά μετουσιώνουμε και μεταμορφώνουμε,  ότι φθείρεται και φθίνει στη ζωή μας.  Αποδεσμεύουμε ότι δεν λειτουργεί ωφέλιμα και δημιουργούμε νέους κόσμους, πάνω στα θετικά που αποκομίζουμε.

Καλή Κυριακή!