"Ουρανία το δέντρο που μιλούσε" - Μια συνοπτική παρουσίαση

" Η Γυναικεία μας φύση κάποιες φορές αλλοτριώνεται από την υποταγή και άλλοτε αδικείται από την κατάταξη ενός κόσμου που δεν μπορεί να την κατανοήσει."

Αυτό το βιβλίο γράφτηκε πριν από τρία χρόνια περίπου και εκδόθηκε στην ώρα του.  Κεντρική ιδέα του βιβλίου είναι ένα δέντρο.  Αλλά,  οτιδήποτε υπάρχει πάνω στη γη,  συνδέεται μαζί μας,  αρκεί να μπορέσουμε να το αντιληφθούμε και να το εκτιμήσουμε.

Έτσι γίνεται και στην ιστορία αυτή,  με το κεντρικό πρόσωπο  την Ελπίδα,  να δημιουργεί μία σχέση φιλίας και εμπιστοσύνης με μια βελανιδιά στο κτήμα της παππού της,  το οποίο κληρονομεί.

Το  βιβλίο ισορροπεί ανάμεσα στην πραγματικότητα και την εσωτερική αλήθεια που βιώνουμε ως εμπειρία,  ακόμα κι όταν αυτή αγγίζει τα όρια του φανταστικού και του μεταφυσικού.   Ο εσωτερικός διάλογος κυριαρχεί και είναι ένας τρόπος του αναζητητή και όχι του ανθρώπου που ζει μέσα από δόγματα.   

Ο πυρήνας της ιστορίας είναι  οι Γυναίκες και η σχέση τους με τον κόσμο μας.   Είναι  οι ειλικρινείς σχέσεις με τον εαυτό μας και τους άλλους,  και είναι "η κατανόηση της μοναδικής και μοναχικής διαδρομής που όλοι ακολουθούμε κάποια στιγμή στη ζωή μας",  όπως κάνει και η Ελπίδα.   Είναι επίσης η σύνδεση με την προγονική μας ενέργεια,  η αναγνώριση και η αξιοποίηση όλων των σημαντικών για εμάς αυτών στοιχείων.  Το να μπορέσουμε να εστιάσουμε στα χαρίσματα των προγόνων μας που μεταφέρουμε ως συνεχιστές τους, γιατί αυτές είναι οι ρίζες μας,  που μας κρατούν όρθιους στους ανέμους της ζωής.   Συχνά ακούμε για καθαρισμούς από τις προγονικές μας ενέργειες,  αυτές που μας κρατούν "αρνητικά" δεμένους και καθηλωμένους σε προβλήματα,  αλλά χρειάζεται να δούμε τη χάρη και τα δώρα που μεταφέρουμε επίσης κι αυτό είναι το πιό μεγάλο μας δώρο.   Γιατί είμαστε οι συνεχιστές τους και το καλύτερο "μνημόσυνο" των προγόνων μας,  είναι να μπορέσουμε να πάμε παρακάτω την καλή τους ιστορία.

Ο παππούς της Ελπίδας,  είναι ο μαγικός της πρόγονος,  αλλά και ο ναός της Αθηνάς στην Ακρόπολη και τα ιερά δέντρα της ανθρωπότητας, όπως η ιερή βελανιδιά του Δία,  και οι ιέρειες που την οδηγούν μέσα από υπερβατικές εμπειρίες την ημέρα της Αγάπης στο να της αποκαλυφθεί η αξία της. 

Οι γυναίκες της ανθρωπότητας είναι οι μητέρες και οι ερωμένες,  οι ιερές οντότητες, όπως είναι και οι ιεροί άντρες,  που θα το αντιληφθούν όταν μιλήσουν από την καρδιά τους. 

Γιατί : "....Οι σκέψεις είναι πολλές φορές - ίσως και τις περισσότερες - ετερόφωτες, ενώ η καρδιά είναι σαν ένας μεγάλος σταθερός ήλιος. Όταν μιλά το καταλαβαίνεις, γιατί όταν μιλά η καρδιά, είναι σαν να μιλά όλο σου το είναι. Δεν είναι μια νοητική, λογική διαδικασία, και νομίζω ότι αυτό συμβαίνει σε όλους μας,  αλλά ποιος έχει το χρόνο να το παρατηρήσει!" 

Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο στη γιαγιά μου τη Δήμητρα και είναι επίσης αφιερωμένο σε όλες τις γενναίες ψυχές που ενσαρκώθηκαν και ενσαρκώνονται στον πλανήτη αυτό ως Γυναίκες.

Καλό σας απόγευμα!

    

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Η ενηλικίωση της Ανθρωπότητας!

 Ήρθε η ώρα να μεγαλώσουμε!   Δεν έχει σημασία αν έχεις ένα μικρό ή ένα μεγάλο σώμα,  αν είσαι νέος ή γηραιός, ποια είναι η κοινωνική σου κατάσταση και αν έχεις εντάξει τον εαυτό σου κάπου ή παραμένεις μοναχικός λύκος.

Το ότι έφθασε η ώρα της ενηλικίωσής σου,  μπορείς να το διαπιστώσεις από την μεγάλη προσπάθεια που καταβάλουν κάποιοι για να παραμείνεις "παιδί".   Ένα παιδί είναι πάντα εξαρτημένο από τους μεγαλύτερους,  που μπορούν να του επιβληθούν μέσα από τους ρόλους τους και να κατευθύνουν την πορεία της ζωής του και τις πεποιθήσεις του.  Αν βαρέθηκες να αποφασίζουν οι άλλοι για σένα, ήρθε η ώρα να πάρεις την ευθύνη σου.   

Γιατί:

Ποιός γνωρίζει καλύτερα από εσένα τις ανάγκες σου;

Ποιός γνωρίζει καλύτερα από εσένα τις δυνατότητές σου;

Ποιός μπορεί να δει και να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες σου;

Ποιός άλλος μπορεί να δημιουργήσει,  αντί για εσένα;

Είμαστε στη σπείρα της ανέλιξης!  Μαζί με τον πλανήτη μας,  τη Γη,  ανεβαίνουμε προς την Ελευθερία και τη διεύρυνση της αντίληψης, το άνοιγμα των δυνάμεων και των δυνατοτήτων.  Δομούμε συνειδητά τις ποιότητες της Ισορροπίας και του Σεβασμού και κυρίως αυτές της Αγάπης,  για να μπορέσουμε να σταθούμε αντάξιοι αυτής της ανέλιξης.

Είναι δική μας ευθύνη,  αυτή.  Είναι δική μας επιλογή.  

Πάντα θα υπάρχει μία δικαιολογία για να παραμείνουμε απαθείς και ηττοπαθείς.   Πάντα θα φταίει κάποιος άλλος,  γιατί εμείς τον κάναμε πιό σημαντικό από τον εαυτό μας.  Εμείς του παραχωρήσαμε τις δυνάμεις,  τον έλεγχο και τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων για εμάς.    

Έχουμε τώρα την ευ-καιρία!  Να κλείσουμε αυτή τη μαύρη τρύπα, που μας κρατά έξω και μακριά από τον Αληθινό Εαυτό μας και να εγερθούμε ως Ενήλικες στο ύψος που μας αναλογεί!    

Ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας:  Τι με κρατά ακόμα "παιδί";

Καλή Κυριακή!

Είθε ο Χριστός να γυρίσει στη Γη!

 

 

Η Μεγάλη Επίκληση

Από την εστία του Φωτός μέσα από τη Διάνοια του Θεού
Ας διαχυθεί φως μέσα στις διάνοιες των ανθρώπων.
Το Φως ας κατέλθει στη Γη.

Από την εστία της Αγάπης μέσα από την Καρδιά του Θεού
Ας διαχυθεί αγάπη μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.
Είθε ο Χριστός να γυρίσει στη Γη.

Από το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή
Ο σκοπός ας καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων –
Ο σκοπός που οι Διδάσκαλοι γνωρίζουν και υπηρετούν.

Από το κέντρο που ονομάζουμε φυλή των ανθρώπων
Το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός ας πραγματοποιηθεί
Και είθε να σφραγίσει την πύλη του κακού.

Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη.

Καλή Ανάσταση!

 

Ακολουθώντας το Φως!

 

Τα πρώτα μηνύματα από το Φως,  έχουν ληφθεί.   Όσοι είμαστε έτοιμοι,  γνωρίζουμε πως οι ενέργειες του Φωτός  δρουν πλέον στον πλανήτη μας,  στοχεύοντας στην κάθαρση και την επάνοδο της ισορροπίας.

Βέβαια,  δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τον τρόπο που το Φως  λειτουργεί,  τα εργαλεία και τα όπλα του,  αλλά παρατηρώντας και συνδεόμενοι με τον Ανώτερο Εαυτό μας,  παίρνουμε τα μηνύματα που χρειαζόμαστε για να μπορέσουμε να συντονιστούμε με τις νέες ενέργειες και τις συχνότητές τους.

Μία πρώτη παρατήρηση,  είναι ότι τα εργαλεία του φωτός δεν μπορεί να ταυτίζονται με εκείνα του σκότους,  αλλά είναι εντελώς διαφορετικά,  άλλως προς τι η διαφοροποίηση.    

Μία κατανόηση επίσης είναι, ότι το φως αποκαλύπτει!  Και μία μικρή ποσότητα φωτός είναι πολύ ισχυρή και μπορεί να δώσει εικόνα σε έναν μεγάλο χώρο σκότους.   Δεν είναι τυχαία όλα αυτά τα αποκαλυπτικά γεγονότα που παρατηρούμε καθημερινά και που ολοένα αυξάνονται.   

Με τη βεβαιότητα πως το Φως θα αποκαλύψει τα τοπία που υπάρχουν γύρω μας και μέσα μας,  θα ακολουθήσουν πολλοί τριγμοί,  αναθεωρήσεις και μετατοπίσεις, στο σύνολο της ανθρωπότητας  αλλά και ατομικά.   Πιθανά να αφήσουμε πίσω μας ανθρώπους,  εργασίες,  συνήθειες και πεποιθήσεις που δεν εξυπηρετούν πλέον την πορεία μας.      

Μέσα από τις προκλήσεις αυτές,  θα αναμετρηθούμε με τα κομμάτια του εαυτού μας που βρίσκονται ακόμα στο σκοτάδι.  Θα χρειαστεί μεγάλη θέληση να κοιτάξουμε στο Φως αυτά τα κομμάτια και τις εγγραφές τους,  που δεν μας εξυπηρετούν πλέον.  Με αγάπη και χωρίς ενοχή, θα τα αποδεχτούμε και γι' αυτό και θα τα θεραπεύσουμε.  

Μπορείτε να φανταστείτε αυτά τα κομμάτια,  σαν μικρά παιδιά που παίζουν κρυφτό,  κρύβονται στις πιό απίθανες κρυψώνες και δεν θέλουν να τα αποκαλύψεις,  γιατί θα χάσουν στο παιχνίδι.    Είναι κομμάτια του εγώ που έχουν προκύψει από τις εμπειρίες της ψυχής μας,  χρειάζονται σαν τα μικρά παιδιά αποδοχή και όχι τιμωρία,  αλλά οπωσδήποτε καθοδήγηση.   Είναι αλήθεια όλα αυτά γεννήματα του δικού μας εγώ,  ή μήπως και όχι;   

Το αν θα καταφέρουμε να τα ενηλικιώσουμε φέρνοντάς τα αντιμέτωπα με το φως  ή όχι,  είναι μία ακόμα δική μας μάχη.  Η πρόθεσή μας όμως να δώσουμε αυτή τη μάχη,  είναι το ήμισυ του παντός.    

Κερδίζοντας αυτές τις προσωπικές μάχες,  έχουμε καταφέρει δυνατά κτυπήματα στα σκοτεινά κομμάτια της Ανθρωπότητας και ίσως έχουμε συν-δημιουργήσει με τις νέες συχνότητες στα πεδία του Φωτός.

Έτσι ΕΙΝΑΙ οι μαχητές του Φωτός,  αυτοί που πρώτα τολμούν να αντιμετωπίσουν τα δικά τους σκοτεινά κομμάτια και είναι αλήθεια πως έχουν αρχίσει να δείχνουν τις δυνάμεις τους.  Τους ευχαριστώ!

Τα αποθέματα της Ζωής!

 

Πάντα κάτι υπάρχει εκεί στην άκρη.  Πάντα κάτι έχει απομείνει για να σε στηρίξει,  να σε βγάλει από το στρίμωγμα στη γωνία και να σε βοηθήσει να προχωρήσεις τη ζωή σου.

Τις περισσότερες φορές ίσως να μην μπορείς να το δεις,  αλλά μπορεί να βρίσκεται και μπροστά στα μάτια σου και μην το προσέχεις.  Ίσως ακόμα πραγματικά να μην μπορείς να το παρατηρήσεις,  γιατί δεν έχει ακόμα εμφανιστεί,  αλλά περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να κάνει την είσοδό του στην σκηνή  σαν από μηχανής θεός.

Πιθανά κάποιος να σκεφθεί,  πως όλα αυτά είναι θεωρίες και απόψεις ενός ανθρώπου που θέλει να βλέπει τον κόσμο αισιόδοξα,  ή να είναι ένας κατά κάποιον τρόπο "τυχερός" άνθρωπος.  Αλλά,  αν κάνετε έναν  απολογισμό διαφόρων καταστάσεων που βιώσατε στο παρελθόν,   όπου νιώσατε πως δεν υπήρχε κάτι ή κάποιος να σας βοηθήσει και ότι είχατε εξαντλήσει όλα τα φυσικά και ψυχικά σας αποθέματα,  θα δείτε ότι τελικά,  δεν ήταν έτσι,  γι' αυτό και βρίσκεστε εδώ τώρα.   

Τις περισσότερες φορές,  η βοήθεια αυτή δεν είναι κάτι εντυπωσιακό ή κραυγαλέο,  αλλά μπορεί να κρύβεται μέσα σε μικρές λεπτομέρειες, σε αναπάντεχες συναντήσεις ή απροσδόκητα γεγονότα,  μπορεί επίσης να έρχεται σαν μια "ουρανοκατέβατη" ιδέα ή σκέψη.

Αλλά,  αυτό που είναι πραγματικά η κινητήρια δύναμη που ωθεί τους ανθρώπους να βιώνουν τη ζωή τους με θάρρος και εφευρετικότητα,  είναι η εσωτερική τους αλήθεια, που τους δίνει τη βεβαιότητα πως θα τα καταφέρουν,  πώς θα βρουν τη λύση και τα εφόδια που χρειάζονται,  και πως όλο αυτό που βιώνουν είναι μια προσωρινή κατάσταση και μια πρόκληση για να χρησιμοποιήσουν τα ταλέντα και την δύναμή τους. 

Με την πίστη αυτή, καταφέρνουν να μετουσιώσουν την εμπειρία τους σε ευεργετικό μάθημα,  να αντλήσουν χαρά έστω και με μικρές ή προσωρινές λύσεις,  να αξιοποιήσουν κάθε βοήθεια και να χαρούν με τα απρόσμενα δώρα που έλαβαν.  

Φαίνεται,  ότι οι άνθρωποι αυτοί αντιλαμβάνονται τη ζωή και την ύπαρξή τους  ευρύτερα, όταν οι ρόλοι, οι καταστάσεις και τα δεδομένα αλλάζουν.    Οι παραδοξότητες και τα παιχνίδια της ζωής  δεν τους πτοούν,  αντίθετα δημιουργούν μέσα τους νέα πεδία δύναμης.   Επειδή ο νους τους δεν είναι στατικός,  αναπτύσσουν την αίσθηση του χιούμορ,  η ενέργειά τους έτσι δεν σπαταλιέται σε συναισθηματικές κατήφειες και νοητικά αδιέξοδα.

Οι άνθρωποι αυτοί,  είμαστε εμείς,  εμείς που μάθαμε ή μαθαίνουμε τώρα  πως να είμαστε πολυμήχανοι, παρατηρητικοί και πως να εμπιστευόμαστε τον πολυδιάστατο εαυτό μας!

Άλλωστε, δεν είμαστε ποτέ μόνοι!  

 

Το Ζεν της καθημερινότητας!

 

" Η πιό ανταμειπτική όψη του Ζεν, εκτός της πνευματικής εκπλήρωσης, είναι ότι μας διδάσκει να βρίσκουμε χαρά και νόημα στην καθημερινή μας ζωή. "

Το πλήρες βιβλίο του Ζεν -ΟΥΟΝΓΚ ΚΙΟΥ ΚΙΤ

εκδ. ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Πολλοί συνάνθρωποί μας,  είναι δυσαρεστημένοι με τη ζωή τους.  Χωρίς να συντρέχουν σοβαροί λόγοι και μεγάλες δοκιμασίες,  η ζωή τους κυλά μέσα στην επαναλαμβανόμενη "πραγματικότητα",  αφήνοντας άγευστες τις ώρες,  τις ημέρες, ακόμα και τα χρόνια.  Η αναζήτηση μιας ανώτερης διάστασης της ζωής μας μέσα από την πνευματικότητα,  είναι ένα τόσο ωραίο και αναγκαίο ταξίδι γι' αυτούς που το επιτελούν,  είναι όμως ολοκληρωμένο και ουσιαστικό,  όταν αυτό βρίσκει εφαρμογή όσο το δυνατόν περισσότερο στην καθημερινότητά μας.

Αυτό απαιτεί θέληση,  συνειδητή πρόθεση και επιλογή.  Προϋποθέτει την αποδοχή του εαυτού και την αναγνώριση της ουσίας των άλλων.  Όσο πιό ψηλή είναι η αντίληψη της συνειδητότητας,  τόσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή,  η χαρά και η δημιουργία στην καθημερινότητά μας.

Αν στην κατάσταση του διαλογισμού,  γίνομαι η αναπνοή μου,  η προσοχή μου στην κίνηση και στη μεταφορά της ενέργειας και ότι περαιτέρω μπορεί να αναπτύξει κανείς,  στην καθημερινότητά μου,  μπορώ να γίνω το ίδιο συνειδητός την ώρα που περπατώ,  που ακούω,  που μιλώ,  που προσέχω τον κόσμο γύρω μου,  που φροντίζω τον εαυτό μου,  που αγκαλιάζω,  που μαγειρεύω, που οδηγώ,  που συνεργάζομαι κ.ο.κ.

Επειδή η προσοχή μου είναι ακριβώς στη στιγμή που βρίσκομαι,  επειδή ακριβώς είμαι συνειδητός-η,  επειδή είμαι ξύπνιος-α και η επαφή και η αλληλεπίδρασή μου με την πράξη,  τη σκέψη και το συναίσθημά μου,  δεν είναι κάτι φευγαλέο,  ούτε και πρόχειρο,  όχι μόνο μπορώ να χαίρομαι αυτές τις στιγμές,  αλλά να τις αφομοιώνω μέσα μου και κυρίως να τις  δημιουργώ!  

Δοκιμάστε για παράδειγμα να ποτίσετε τα λουλούδια σας βιαστικά,  σαν μια δουλειά που πρέπει να κάνετε μέσα στη μέρα σας,  για να μην ξεραθούν τα φυτά στη βεράντα ή στον κήπο.   Κάντε το στην πράξη,  αν και μπορεί να γίνει και σαν διαλογιστική άσκηση,  αλλά είναι προτιμότερο να είναι βιωματικό.   Δείτε τη διαφορά που υπάρχει όταν η διαδικασία γίνεται μηχανικά,  όταν σκέφτεστε αυτό που έχετε να κάνετε μετά,  να βγείτε έξω π.χ.  ή να κάνετε  κάποια εργασία.  Η προσοχή σας είναι στο μετά.  Δείτε τώρα,  την προσοχή που δίνετε σε αυτό που κάνετε ακριβώς αυτή τη στιγμή.  Ποτίζετε τα φυτά σας.   Βλέπετε το νερό που τρέχει στις ρίζες τους,  τις σταγόνες του νερού στα φύλλα τους,  μυρίζετε το χώμα,  το άρωμα των λουλουδιών,  οι αισθήσεις σας απορροφούνται σε αυτό που κάνετε και οι σκέψεις είναι σχεδόν κενές.   Καταγράψτε αυτές τις διαφορές που θα αντιληφθείτε. Πόσο πιό εύκολα, αβίαστα και καλύτερα κάνατε την εργασία αυτή,  αν σας έδωσε χαρά και γιατί, αν είστε ξεκούραστοι και αν ο χρόνος σας κύλισε διαφορετικά.     

Η ζωή έτσι,  μπορεί να είναι ένα δώρο που μας δίδεται συνεχώς και έτσι είναι.  Χρειάζεται να αντιληφθούμε,   πως σημαντική δεν είναι μόνο η ώρα του διαλογισμού,  η πνευματική ενασχόληση και συμμετοχή μας σε ομάδες,  οι καλλιτεχνικές δημιουργίες μας, αλλά σημαντικά είναι και τα απλά πράγματα που απαρτίζουν την καθημερινότητά μας.   Ίσως,  ο τρόπος με τον οποίο δρούμε σε αυτήν,  να είναι και ένα μέτρο της πνευματικής μας εξέλιξης.    

Εκτιμώντας τα απλά πράγματα,  αυτά που θεωρούμε πολλές φορές συνηθισμένα και τα προσπερνάμε χωρίς ιδιαίτερη προσοχή, μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας,   χαρά και νόημα,  όπως λέει ο δάσκαλος Ουόνγκ Κιου Κιτ.

Σας εύχομαι να απολαύσετε το ευωδιαστό τσάι σας, στη σιωπή!

Τα χρώματα του Χειμώνα!

 

Τα Χρώματα του Χειμώνα

Τα χρώματα του χειμώνα

ενθυμήσεις

Μυστικών χώρων

ενδοσκοπήσεις!

 Πως το τοπίο κοιτώντας 

ταξιδεύει η  ψυχή μου και νοσταλγεί

τις χιονισμένες κορυφές που περπάτησε

τα άφυλλα δέντρα

που σκιρτούν ζωή κάτω από το χώμα

τις αντανακλάσεις του νερού

και τα χρώματα του Απολλώνιου Ουρανού!

Πάνω απ'  τα γκρίζα σύννεφα

δονείται το Φως!

Ενθυμούμαι - νοσταλγώ

στα χρώματα του Χειμώνα

τις πατρίδες της Ψυχής μου!

Ο Ονειρευτής