Να είσαι στο Κέντρο και όχι στην περιφέρεια!

Είχα μια εικόνα πρόσφατα, από αυτές που έρχονται στιγμιαία και απρόσμενα και προβάλλονται στην οθόνη του μυαλού.   Η εικόνα ήταν ένας κύκλος και ένα μεγάλο στίγμα στην μέση.    Ένα γεωμετρικό σχήμα που θύμισε έναν αστέρα και την διαδρομή  ενός  δορυφόρου γύρω του.  

«Να είσαι στο κέντρο και όχι στην περιφέρεια»,  άκουσα ταυτόχρονα με την προβολή της εικόνας.   Από τότε σκέφτομαι  αυτή την εικόνα και αυτή την πληροφορία.

Να είσαι στο κέντρο και όχι στην περιφέρεια.   Να είσαι κέντρο,  γιατί  εκεί  είσαι συσπειρωμένος και δυνατός.   Από το Κέντρο,  μπορείς να εκτοξεύεις  τις ακτίνες σου σε κάθε  δραστηριότητα της περιφέρειας,  μπορείς να επεκτείνεσαι επίσης όσο και όπου θέλεις,  από  όποιο σημείο επιλέξεις.

Κλείνω τα μάτια μου και βλέπω,  εσένα,  εμένα και τον καθένα από εμάς,   σαν ένα μοναδικό λαμπρό Ήλιο.    Δεν είσαι στην περιφέρεια,   δεν είσαι αυτό που φαίνεται να κινείται  με χαμηλές ταχύτητες  πάνω στην προβολή της  ακτίνας του Ήλιου,  αλλά είσαι ο Ήλιος.    Από το κέντρο μπορείς να εμπειρεύεσαι και να επεκτείνεσαι μέσα στις  άπειρες διαστάσεις σου.

Όπως το βλέπω,  το κέντρο είναι η ουσία της ύπαρξής μας,  άρα η αρχή,  η αμετάβλητη.   Όταν επιλέγω να βιώνω τη ζωή μου από το κέντρο,  γνωρίζω την εμπειρία καλύτερα και δεν προσκολλούμαι σε αυτήν, γιατί γνωρίζω πως δεν είμαι η εμπειρία που ζω.

Αν είσαι στην περιφέρεια,  σημαίνει πως κάνεις επαναλαμβανόμενους κύκλους.    Γυρίζουμε γύρω από τον εαυτό μας πιστεύοντας  πως είμαστε ο δορυφόρος.     

Πόσο διαφορετικά θα βιώνουμε τη ζωή αν είμαστε στο κέντρο μας και που θα μπορούσε να μας οδηγήσει αυτό;   Σίγουρα έξω και μακριά από την ψευδαίσθηση του προβολικού και περιοριστικού εαυτού μας.

Πρόσκληση και πρόκληση!

Είναι καιρός τώρα που νοιώθω πως οι αλλαγές που κτυπούν την πόρτα μας,  είναι μεγάλες.   Όταν μιλάμε για αλλαγή,  μιλάμε για κάτι καινούργιο,  νέο.   Ο κόσμος γύρω μας συνεχώς μεταβάλλεται,  αλλά υπάρχουν σημεία στις εποχές της ανθρωπότητας,  που μετατόπισαν την πορεία.     Η τελευταία αλλαγή που  ζήσαμε,  ήταν η δεκαετία του 1960,  όπου πραγματικά ένα νέο ποτάμι ενέργειας άνοιξε τις ροές του στη ζωή των ανθρώπων.

Τότε,  αλλά και τώρα,  αυτές οι ροές ενισχύονται από δυνάμεις,  που θέλουν να μας οδηγήσουν κάπου αλλού.    Αν βλέπεις τον κόσμο εξωτερικά,  μόνο με τα όσα συμβαίνουν γύρω μας και τις πληροφορίες που δίνουν οι αισθήσεις μας,  μάλλον μιλάμε για μια πτωτική πορεία της ανθρωπότητας,  αλλά,  αν μπορείς να συνδεθείς με άλλα πεδία,   αυτά που διαπερνούν τα γεγονότα και τα φαινόμενα και διαβάζουν πληροφορίες πέρα και πίσω από αυτά,   αισθάνεσαι ήδη πως δεχόμαστε μία μεγάλη πρόσκληση και πρόκληση.

Το παλιό έχει ήδη φθαρεί και έχει φθαρεί τόσο πολύ που δεν μπορεί πια να σταθεί στα πόδια του.    Μιλάμε όχι μόνο για το παλιό που μας περιβάλλει,  αλλά και για το παλιό που συντηρούμε μέσα μας.   Πόσο θα επηρεάσει αλήθεια την εξωτερική μας πραγματικότητα,  η  αποδοχή μιας νέας αντίληψης και στάσης;

Το τι χρειάζεται ο καθένας μας να αλλάξει,   τι θα επιλέξει να βάλει στη θέση του παλιού,  αφού αποφασίσει να αφήσει το παλιό,  είναι δική του ευθύνη.       Η μελέτη και η μαθητεία είναι πάντα δρόμοι που συμβάλλουν στην ανέλιξη,  με προϋπόθεση την παρατήρηση και την πρόθεση.  

Η εποχή της ανθρωπότητας να κάνει ένα ακόμα βήμα ενηλικίωσης,  είναι εμφανής στον ορίζοντα.    Μπορώ να οραματιστώ τους πρώτους  ανθρώπους που αναδύονται από την εποχή που έρχεται,  μοιάζουν λίγο με αρχέγονους πολεμιστές που κατόρθωσαν να επιζήσουν μέσα σε όλους τους χρόνους,   είναι λίγο μακριά για να διακρίνω λεπτομέρειες,  αλλά είμαι σίγουρη πως τα όπλα που κρατούν δεν έχουν καμία σχέση με τα γνωστά.   

Όταν μιλάμε για αλλαγή,   έρχεται στο μυαλό μου η Θεά των Ελλήνων Αρτέμιδα.   πάντα προστάτιδα των νέων,  τοξευτής θανάτου του φθαρμένου.    

Εύχομαι,  τα  όπλα που θα σηκώσουμε,  να τοξεύσουν σε ότι μας φθείρει,  μας αποξενώνει,  μας φοβίζει  και μας καθηλώνει σε περιορισμούς,  αφήνοντας χώρο στις νέες ενέργειες της αγάπης και της δημιουργίας,  να πάρουν τη θέση τους.

Καλή μας επιτυχία!

Η συνειδητή στάση και επιλογή στην καθημερινότητα.

Πόσο εύκολο είναι να είσαι συνειδητός στην καθημερινότητα;   Η συνήθεια είναι η δεύτερη φύση, λέμε.    Έχουμε συνηθίζει να βιώνουμε την ημέρα μας με έναν τρόπο «συνηθισμένο»,  που σημαίνει επαναλαμβανόμενο,  που μοιραία καταλήγει να είναι ρουτίνα.    Είναι η δουλειά μέσα ή έξω από το σπίτι,  οι υποχρεώσεις που μπορείς ίσως να αναβάλεις αλλά κάποια στιγμή θα ανταποκριθείς,  οι συνηθισμένες  διαδρομές,  τα ίδια πρόσωπα,  οι γνωστοί χώροι που στο τέλος μας καθιστούν καθηλωμένους και αδιάφορους,  αλλά κυρίως κουρασμένους.   Πώς να εξελιχθεί κανείς αν δεν υπάρχει κάτι να του κινεί το ενδιαφέρον,  κάτι νέο επομένως,  κάτι έξω από την καθημερινότητα;  

Είναι γνωστό ότι η κίνηση παράγει ενέργεια,  η ακινησία είναι το αντίθετο θάνατος.      Η προσέγγιση  ατραπών που μας οδηγούν στην επαφή με τον εαυτό μας και την αυτογνωσία μας,   φέρουν μεγάλη δυναμική και αν υπάρχει ουσιαστικό ενδιαφέρον,  μας οδηγούν στην  ανάπτυξη και την ανέλιξη.

Αλλά,  η καθημερινότητα παραμένει.   Όταν κλείσεις το βιβλίο,  όταν φύγεις από το μάθημα,  όταν αποχωριστείς τους συνοδοιπόρους,   θα γυρίσεις πάλι στην κουραστική καθημερινότητα.

Θα πρέπει να αντιμετωπίσεις τη σπαστική συνάδελφο,  τις απαιτήσεις του εργασιακού χώρου,  τις εργασίες στο σπίτι  και πάει λέγοντας.   Θα κάνεις βέβαια και το ξεσκαρτάρισμα,  τι μου χρειάζεται- τι δεν μου χρειάζεται,  από καταστάσεις,  σχέσεις κ.ο.κ.

Εδώ,  καλείσαι να βάλεις σε εφαρμογή τις επιλογές σου,  συνειδητά και με πρόθεση.     Είναι η μυστική πύλη της μεταμορφωτικής διαδικασίας της ζωής.  Η ζωή δεν είναι αυτό που φαντάζομαι μόνο,  αλλά αυτό που μπορώ να ζω εδώ,  αυτή τη στιγμή, χωρίς προϋποθέσεις  και υποθέσεις.    

Αυτό απαιτεί πρόθεση,  διάθεση  και αποφασιστικότητα.   Όσον αφορά τη δύναμη,  την έχουμε όλοι.  Γιατί η δύναμη αυτή αφορά την δική σου εσωτερική στάση.  Αφορά τη δική σου θέληση,  να ζεις τη ζωή συνειδητά,  προσφέροντας στον εαυτό σου τη χαρά που του αξίζει.

Αν χρειαστεί,  άλλαξε διαδρομή από τη δουλειά στο σπίτι,   κάνε το χατίρι του εαυτού σου σε βάρος των άλλων και δες τα πράγματα από τις δικές σου αποστάσεις.     Αν χρειαστεί,  μπορείς να είσαι «περίεργος»  για μερικούς  και ακατανόητα «διαφορετικός» για άλλους,  το σπουδαιότερο όμως είναι να είσαι συνειδητός.    

Αυτό δεν είναι φιλοσοφία.  Το να είσαι συνειδητός,  είναι μια σειρά έμπρακτων επιλογών,  που σε απαλλάσσει από σπατάλη ενέργειας.   Σου προσφέρει περισσότερο χρόνο και κυρίως χαρά.    Διότι,  όλα αυτά που μαθαίνουμε και ασκούμαστε,  δεν θα είχαν ιδιαίτερη αξία αν δεν είχαν και εφαρμογή στην ζωή μας.  

Το να είμαστε συνειδητοί,  δεν είναι εύκολο,  ούτε όμως ακατόρθωτο.   Είναι ένα σημείο που επιλέγουμε να το κάνουμε Σημαντικό,  να το επισημάνουμε στον εαυτό μας κάθε μέρα,  όσο πιο πολύ μπορούμε.   Στο τέλος,  θα μπούμε σε αυτή την κατάσταση και  θα μάθουμε να είμαστε εν-διαφέροντες  για τη ζωή μας.   Η ανταπόκριση αυτή στον εαυτό μας,  θα φέρει τα δώρα του εαυτού,  που φυλάει για εμάς,  μέχρι να τα ζητήσουμε.

Η πύλη της μεταμόρφωσης,  δεν διασπά,  ενώνει. 

Όπως αναφέρεται στο βιβλίο του Ταϊζεν  Ντεσιμαρού,  « Η ΑΣΚΗΣΗ ΖΕΝ»:

Όσοι από σας ψάχνετε το δρόμο,

Παρακαλώ,

Μην χάνετε την παρούσα στιγμή.

Εσωτερικός Κόσμος!

Υπάρχει ένας Κόσμος εσωτερικός, στον άνθρωπο.  Ένας Κόσμος που κινείται και ζει σε μια άλλη διάσταση,  από αυτή των εξωτερικών πραγμάτων,  δηλαδή αυτών που αντιλαμβάνονται οι πέντε αισθήσεις.    Είναι φορές, που αυτός ο Κόσμος, δίνει σημεία και εντυπώσεις,  μέσα από την διαίσθηση και τα όνειρα.  

Υπάρχει εντός μας,  ένας άλλος εαυτός,  που συνδέεται άρρηκτα με αυτόν που κινείται στον εξωτερικό Κόσμο.   

Πως μπορούμε να έρθουμε σε επαφή μαζί του συνειδητά;     Ένας τρόπος είναι η σιωπή.  Να μένω στη σιωπή, χωρίς εξωτερικούς ήχους και ομιλίες.  Εκεί,  όταν όλα έξω ησυχάζουν,   αρχίζω να αφουγκράζομαι αυτόν τον εαυτό,  που έχει τόσα να πει στη δική του γλώσσα.   Η γαλήνη,  είναι η αυλόπορτα της οικίας του.     Ο νους μου σταματά να κινείται γύρω από τα πράγματα και τα ερωτήματα,  συνδέεται κάποια στιγμή με τον κόσμο εντός μου και βυθίζεται σε αυτόν.    Το ίδιο συμβαίνει και με τον διαλογισμό.     Όταν μπω στην κατάσταση της ένωσης με τον κόσμο εντός μου, ο χρόνος σταματά να υπάρχει και  η πληρότητα της ύπαρξης γίνεται αντιληπτή.

Γιατί να έρθω σε επαφή με αυτόν τον κόσμο εντός μου, μπορεί να ρωτήσει κανείς. Η αντίληψη της ύπαρξής του,  μας καθοδηγεί στην ανάπτυξη και την επέκταση του εαυτού μας.   Δεν είμαστε πλέον ο ρόλος ή οι ρόλοι που παίζουμε στην σκηνή του βίου,  αντιλαμβανόμαστε πως η εμφάνιση του φυσικού μας σώματος,  τα υλικά αποκτήματα και η κοινωνική θέση,  δεν είναι το όλον,  ότι υπάρχει κάτι βαθύτερο, ουσιαστικότερο (ουσία),   πιο ισχυρό και αμετάβλητο,  από τα παραπάνω.   

Ο Εσωτερικός Κόσμος,  είναι ισχυρός και μπορεί να μεταβάλλει τον εξωτερικό.  Τα δικά του κοσμήματα,  είναι αληθινά και όταν εκδηλωθούν στον εξωτερικό κόσμο,  λάμπουν με το φως που μεταφέρουν και σε αυτόν.

Ας δώσουμε  στον εσωτερικό μας κόσμο λίγη προσοχή και ας εστιάσουμε σε αυτόν.  Τα δώρα που θα πάρουμε είναι πολλά και απρόσμενα θετικά.

Η βασιλεία των Ουρανών, εντός υμών εστί!

H Ιερή οντότητα του Νερού!

                Ζούμε σε ένα πλανήτη, που κατακλύζεται κατά τα 2/3 από το στοιχείο του Νερού.    Σε μια ανάλογη αντιστοιχία,  τα κύτταρα  του φυσικού μας σώματος,  περιέχουν το  ίδιο στοιχείο.     Χωρίς το νερό,  η επιβίωσή μας  είναι αδύνατη.

Δεν είναι τυχαίο πως το στοιχείο του νερού,  αντιπροσωπεύει ένα από τα πέντε στοιχεία στον Ταοϊσμό (Μέταλλο, Νερό, Ξύλο, Φωτιά, Γη),  όπου και αντιστοιχεί με τη ζωή στην πρωταρχική της μορφή,  δηλαδή τον  σπόρο.   Είναι το στοιχείο μέσα στο οποίο το Πνεύμα (Μέταλλο),  αναπτύσσει την πρώτη του εκδήλωση, ως ζωή.     Είναι το στοιχείο που χαρακτηρίζεται από αρμονία και  κίνηση  (Τα πάντα ρει).   Αντιπροσωπεύει την παιδική ηλικία και την αθωότητα και συμβάλει στη θεραπεία των συναισθημάτων μας.  

Είμαστε επομένως,  ως μία εκδήλωση της ζωής,  βαθιά συνδεδεμένοι με το στοιχείο του νερού και αυτή η σύνδεση εκφράστηκε και εκφράζεται ως  εσωτερική γνώση,  σε όλους του αρχαίους  λαούς  και τα τελετουργικά τους.    Στις τελετές εξαγνισμού,   είναι γνώριμο σε εμάς ως «αγιασμός», στις  τελετές  ιερών μυστηρίων (βάπτιση)  και σε τελετές μύησης .    Πολλές φορές έχουμε δει  λαούς  των Ανατολικών χωρών (Ιαπωνία),   να διαλογίζονται κάτω από καταρράκτες.      Τα αρνητικά ιόντα που δημιουργεί ένας καταρράκτης,  προκαλούν μεγάλη κάθαρση,   δύναμη και αναζωογόνηση και είναι γνωστό ότι τα αρνητικά ιόντα ευεργετούν τον οργανισμό μας, αντίθετα με τα θετικά.  

Η αλήθεια είναι,  ότι ζούμε όμως σε ένα μολυσμένο περιβάλλον,  ιδιαίτερα στις πόλεις  και επομένως και το νερό,  δεν είναι καθαρό.    Αυτό απέδειξε μέσω πειραμάτων ο Dr. Masaru Emoto  που παρουσιάζει με εκπληκτικές φωτογραφίες στο βιβλίο του «Το μυστικό μήνυμα του νερού».    Μπορούμε να δούμε στο βιβλίο του φωτογραφίες  από κρυσταλλωμένο νερό και να παρατηρήσουμε την μεταβολή τους,  μετά από ηχητική επίδραση (λέξεις ή μουσική), ακόμα και σκέψεις.

Επομένως,   το νερό είναι μία Οντότητα.   Είναι μία ιερή οντότητα,  που διαρκώς μεταβάλλεται  γύρω μας και μέσα μας και αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να το επηρεάζουμε με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο.

Στη φυσική του κατάσταση,  αυτής της καθαρότητας και της αρμονίας,  που παρατηρείται στη Φύση,   το νερό είναι Μέγας Θεραπευτής!   Αλλά με την επίδραση των ανθρώπων και του  τρόπου ζωής,  το νερό χάνει τη δύναμη και την καθαρότητά του.   Η φύση μας καλεί διαρκώς να αποκαταστήσουμε την ιερή της δομή και γεωμετρία,  μας  υπενθυμίζει επίσης διαρκώς με τον τρόπο της,  πως κάθε δική μας παρεμβολή και παραβίαση των νόμων της,  θα γυρίζει και πάνω μας  με τα ανάλογα αποτελέσματα,  επειδή κι εμείς είμαστε ένα δικό της κομμάτι.

Ο  Dr. Emoto γράφει στο βιβλίο του: « Οι δονήσεις της μουσικής και των λέξεων, που μεταφέρονται μέσω του αέρα, επηρεάζουν το νερό περισσότερο από κάθε άλλο στοιχείο. »

Αυτό που σκέφτομαι κάθε φορά που καθαρίζω το χώρο μου με νερό,   είναι ότι το νερό είναι  Ιερό,  είναι το πεδίο μέσα στο οποίο  αναπτύσσεται και εξελίσσεται η ζωή (μήτρα) και είμαστε αναγκασμένοι να το προστατέψουμε και να το σεβαστούμε,  διαφορετικά δεν θα επιβιώσουμε.    

Από το βιβλίο της Ντένις Λιν «Ιερός Χώρος»  εκδόσεις  ΚΕΔΡΟΣ,    ένα απόσπασμα για να φορτίσετε το νερό στον Ήλιο:

Hλιακά φορτισμένο νερό

Βάλτε το νερό που προτίθεστε να χρησιμοποιήσετε για την τελετή σας σε ένα μπωλ. Ένα κεραμεικό  ή  γυάλινο μπωλ είναι καλύτερο από ένα μεταλλικό, εκτός κι αν έχετε στο μυαλό σας ένα συγκεκριμένο σκοπό για να εμποτίσετε τα νερό με την ενέργεια του μετάλλου – για παράδειγμα, αν χρησιμοποιείτε ένα χάλκινο μπωλ, ίσως επιθυμείτε να εμποτίσετε το νερό με την ενέργεια του χαλκού.   Αφήστε το μπωλ στο ηλιόφως για να διαποτιστεί με τις θεραπευτικές ιδιότητες της ηλιακής ενέργειας.  Πρέπει να αφήσετε το μπωλ στο ύπαιθρο και όχι απλώς δίπλα σε ένα ηλιόλουστο παράθυρο.  Συνήθως τρεις ώρες είναι αρκετές για να φορτιστεί το νερό ηλιακά.  Το εκτεθειμένο στον ήλιο νερό έχει μια εξωστρεφή πληθωρική ενέργεια γιανγκ και είναι κατάλληλο να χρησιμοποιηθεί σε σκοτεινά δωμάτια ή σε δωμάτια που δίνουν την αίσθηση ότι έχουν σκοτεινή ή βαριά ενέργεια.  Είναι επίσης καλό να χρησιμοποιηθεί σε δωμάτιο στο οποίο υπάρχει άρρωστος. 

Ιερή Γη..... Κωστής Παλαμάς

Δόξα στο φως σου,  ιερή γη, χαρά των αιώνων!

Κάτου από σένα ελληνικέ τρίσβαθε αιθέρα,

β λ έ π ω μας πας από το γέλασμα πιό πέρα

το γαληνό κι από το σάλεμα των πόνων.

Ποιό, σαν το φως σου, φως φωτίζει αλλού τη σφαίρα;

Ποιό, απάνου απ' τα χρυσά κορμιά των Παρθενώνων

κι απ' τ΄ ασημένια τα μαλλιά τω ελαιώνων,

έτσι ποιό φως τη γαλαζώνει την ημέρα;

Μα το γαλάζιο σου, ουρανέ μου, είναι βαθύ,

τόσο βαθύ που με το μαύρο γίνεται ένα

κι αν η χαρά κάτου από σε αρμονία ξανθή,

μα η λύπη χαλκοπράσινη ερινύα μ'εσένα,

τρίσβαθε αιθέρα.   Στη νυχτιά που είναι γλαυκή,

και η τραγωδία της ζωής πιό τραγική.

Τα δεκατετράστιχα   ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Mιά μικρή σημείωση:   To blog, αφορά ενεργειακές θεραπείες και όχι μόνο,  αλλά μια μέρα σαν κι αυτή, είναι αληθινή τραγωδία για την Ελλάδα.    Ευτυχώς το Ελληνικό πνεύμα,  ήταν,  είναι και θα παραμείνει ζωντανό,   σε πείσμα των εχθρών του.   

Ευνομία!

Ευνομία!

Μία είναι η Ευνομία!

Χαράζει πορείες και  άχρονες πύλες διαπερνά

Σύμπαντα

και οπές που ριγούν από σκότος.

Διαμορφώνει δομές και ορίζει αθροίσματα

Ηλίων και πλάνητων αστεριών!

Με ρυθμούς μυστικούς

ενώνει και μετρά

αριθμούς μαγικούς και λέξεις Θεών

σε μιας καρδιάς κτύπους!

Ευνομία κινεί

τους τροχούς και τα νήματα

και αν είσαι δικός της γίνεσαι μύθος!

Ευνομούν οι Θεοί

ειμαρμένες και κρίματα

και το Φως του Ενός σφραγίζει τους λίθους!

Ευνομούμενος ήχος

δονεί τώρα τη Γη

και σαλπίζει προστάγματα ήθους!

Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω!

Δήμητρα Μπιτσιάνη

Από τη Συλλογή "Κόσμος"