Ρέϊκι, ένα δώρο από το Φως!

 

Γνώρισα το Ρέϊκι το 1997,  όταν έλαβα τον πρώτο βαθμό και αφού προηγουμένως είχα διαβάσει σχετικά βιβλία και κυρίως είχα αφήσει χρόνο στον εαυτό μου για να βεβαιωθώ ότι ήθελα να μυηθώ, χωρίς καμία αμφιβολία.

Τα χρόνια που ακολούθησαν,  με οδήγησαν σταδιακά μέχρι τον 3ο βαθμό και αυτόν του master (2005),  τηρώντας πάντα την αρχή: " Είμαι έτοιμη και το θέλω".

Το πιό σημαντικό για μένα,  δεν ήταν μόνο η λήψη των μυήσεων,  αλλά κυρίως η καθημερινή εφαρμογή του στη ζωή μου και κυρίως στον εαυτό μου.   Έχοντας ενεργή μέσα μου την εμπιστοσύνη,  ότι το Ρέϊκι είναι ένα δώρο που ήρθε στη ζωή μου για να συνδέσει με ανώτερα πεδία,  οτιδήποτε έκανα μέσα από αυτό,  έγινε με γνώμονα την εμπιστοσύνη και το σεβασμό που οφείλουμε να έχουμε για τα δώρα του πνεύματος.

Τα γράφω όλα αυτά,  βλέποντας την παρανόηση που επικρατεί από μερικούς ανθρώπους  για το Ρέϊκι και γενικότερα για το τι σημαίνει να προχωράς στον δρόμο της πνευματικής ανέλιξης.

Λαμβάνοντας λοιπόν είτε θεραπεία,  είτε μια μυητική διαδικασία,  όπως του Ρέϊκι,  δεν σημαίνει ότι όλα σου τα προβλήματα θα λυθούν,  ότι δεν πρόκειται να περάσεις δυσκολίες και ότι ολόκληρη η ζωή σου θα ρέει στο εξής χωρίς εμπόδια.  Έχει ακουστεί κι αυτό:  " To Ρέικι προκαλεί το ένα,   ή το άλλο,  είναι υπεύθυνο για ασθένειες" κλπ.

Είναι κατ' αρχάς ανεύθυνο να μιλούν γι' αυτό άνθρωποι που δεν το έχουν ασκήσει στη ζωή τους,  είναι επίσης λυπηρό,  ότι κάποιοι το προσεγγίζουν χωρίς σοβαρότητα και με τη λογική ότι μέσα από αυτό θα ικανοποιήσουν όλες τις ανάγκες τους. 

Είναι επίσης τουλάχιστον ανώριμο,  να πιστεύουμε ότι η ζωή μας θα είναι στρωμένη με ροδοπέταλα,  μέσα από ενεργειακές πρακτικές, εφόσον όσο προχωράμε αντιμετωπίζουμε προκλήσεις που πρέπει να κερδίσουμε,  γιατί τίποτα δεν χαρίζεται.

Τι μας προσφέρει επομένως το Ρέϊκι;

Πρώτα απ' όλα τη σύνδεση με τον εαυτό μας.  Βρισκόμενοι σε θέση θεραπείας,  αφουγκραζόμαστε το εαυτό μας.  Το σώμα και τις αισθήσεις του,  τις σκέψεις και τα συναισθήματα,  μαθαίνουμε να παρατηρούμε τις αλλαγές που γίνονται μέσα από το Ρέϊκι.

Μετά,  αρχίζουμε να συνδεόμαστε με την ενέργειά του, όλο και πιο συνειδητά.   Με τον καιρό,  το κανάλι αυτό ανοίγει και ενδυναμώνεται.   Έτσι το νοητικό μας μάτι,  μπορεί να βλέπει τον κόσμο γύρω του,  χωρίς τους περιορισμούς της φυσικής όρασης. 

Στα πιθανά προβλήματα της ζωής,  που προκύπτουν,  μικρά ή μεγάλα,  ο τρόπος αντιμετώπισης είναι διαφορετικός.  Συνδεδεμένοι με την ενέργεια του Ρέικι,  είμαστε πιό ανθεκτικοί και προστατευμένοι.   Η σκέψη μας  είναι πλέον διευρυμένη.  Δεν αντιδρούμε με την παλιά λογική:  "αχ τι έπαθα",  αλλά με νέα, πιο δυναμική, όπως: "  γιατί συμβαίνει αυτό;" και "τι έχω να μάθω από αυτό;"  ή "  τι χρειάζεται να αλλάξω".

Αυτή η ικανότητα,  η οποία συνεχώς μεγαλώνει,  να συνδέεσαι δηλαδή με τον κόσμο μέσα από μία άλλη κατάσταση,  πέρα από το υλικό πεδίο και τον τρόπο που το αντιλαμβανόμαστε,  μας οδηγεί πέρα από την ενεργοποίηση των ανώτερων κέντρων μας (τσάκρας),  στην σύνδεση με τον Ανώτερο Εαυτό μας!

Επομένως,  πριν προσεγγίσετε μια ενεργειακή θεραπεία όπως το Ρέϊκι,  ρωτήστε τον εαυτό σας, για τον λόγο που θέλετε να το κάνετε.

Πριν επίσης μιλήσετε για αυτό,  αναρωτηθείτε τι πραγματικά γνωρίζετε γι' αυτό.

Τα παραπάνω,  δεν γράφονται για να αποκαταστήσουν το Ρέϊκι,  καθόσον το φως και τα εργαλεία του δεν χρειάζονται αποκατάσταση από τους ανθρώπους.

Είναι από προσωπική μου ανάγκη,  αφού ένοιωσα πως στην εποχή μας,  πολλά τέτοια δώρα και δρόμοι έχουν παρερμηνευτεί και υποτιμηθεί.   

Ευγνώμων για το δώρο του Ρέϊκι,  θέλω να μοιραστώ τον παρακάτω διαλογισμό του Ντόναλντ Γουόλτερς,  από το βιβλίο του YΠΕΡΣΥΝΕΙΔΗΣΗ -    εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ 1998

ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΕΙΤΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΩΚΕΑΝΟ ΦΩΤΟΣ

ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΓΝΟ, ΧΡΥΣΑΦΕΝΙΟ ΦΩΣ ΠΑΝΤΟΥ

 

Νοιώστε  ότι τα μικρά κύματα του ωκεανού είναι κύματα γαλήνης, που παρασύρουν τον ταραγμένο νου σας σε νέους, εξαίσιους ρυθμούς γεμάτους με ευτυχία και κατανόηση.

Τώρα οραματιστείτε ότι, σιγά-σιγά μέσα από τα βάθη του ωκεανού, αναδύεται εκείνη η μορφή του Θεού, την οποία εσείς προσωπικά θεωρείτε πιο αγαπητή.  Καθώς αναδύεται, αντιληφθείτε ότι και αυτή επίσης αποτελείται από φως.  Αναδύεται από τον ωκεανό και ανήκει στον ωκεανό.  Αν θέλετε,  μπορείτε να την οικειοποιηθείτε και να την κάνετε δική σας, αλλά να ξέρετε ότι ανήκει σ’ εκείνον τον ωκεανό φωτός.   Είναι δική σας στο βαθμό που αναγνωρίζετε ότι και εκείνο το φως είναι επίσης δικό σας.

Οραματιστείτε ότι εκείνη η θεϊκά ωραία μορφή σας καλεί – όχι στον εαυτό της, αλλά σ’ εκείνο το ακτινοβόλο, χρυσαφένιο φως,  που θα μοιραστεί μαζί σας.

Το να σας αγκαλιάζει εκείνη η μορφή, σημαίνει ότι σας αγκαλιάζει το φως

Ανοίξτε την καρδιά σας και με βαθιά αγάπη εγκαταλείψτε όλα όσα έχετε, όλα όσα είστε, μέσα σ’ εκείνη την απειροσύνη γαλήνης και φωτός.

 

·        Καλή Κυριακή!

Eίμαι ένα δέντρο! Διαλογισμός

 

Βρείτε ένα μέρος κατάλληλο για να διαλογιστείτε.  Σε αυτό το μέρος,  που νοιώθετε άνετα με τον εαυτό σας,  σταθείτε όρθιοι με τα πόδια σας λίγο ανοικτά,  για καλή ισορροπία και τα γόνατα ελαφρά λυγισμένα. Κλείστε ή μισοκλείστε τα μάτια.  Τα χέρια πέφτουν χαλαρά από τους ώμους.  Νοιώστε ότι το σώμα σας είναι σε άνετη και φυσική θέση.  Αναπνέετε φυσικά και έρχεστε σε επαφή με όλο σας το σώμα.  Όπου υπάρχει ένταση,  στέλνετε  νοερά την αναπνοή σας,  μέχρι να χαλαρώσετε.

Τώρα αρχίστε να νοιώθετε την προέκταση των ποδιών σας στο έδαφος.  Πείτε νοερά :  ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ.   Ξανά:  ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ,  μέχρι η εικόνα ενός δέντρου να σχηματιστεί στο μυαλό σας.     Αν παραμένει η εικόνα του ισχυρή,  παρατηρείστε το.  Συγκρατείστε το σχήμα,  το ύψος,  το αν σας είναι γνώριμο ή το αντίθετο,  το χρώμα του.   

Καθώς βγαίνετε από την εικόνα του δέντρου,  αρχίστε να γίνεστε αυτό.   Δείτε τις ρίζες σας.  Τα πόδια σας ριζώνονται και διακλαδίζονται μέσα στο έδαφος.  Δείτε το έδαφος.  Πώς είναι το έδαφος που ριζώνονται;   Τώρα παρατηρείστε τις ουσίες που τραβούν οι ρίζες σας,  μέσα από αυτό.   Υπάρχει αρκετό νερό,  πλούσια θρεπτικά στοιχεία;   

Οραματιστείτε τώρα ότι οι ρίζες σας τραβούν καθαρό νερό.  Το νερό αυτό ανεβαίνει προς τον κορμό μας,  τρέφοντας και αναζωογονώντας  το σώμα σας.   Μείνετε σε αυτή τη διαδικασία θρέψης για λίγο,  μέχρι να νοιώσετε τα πόδια και τον κορμό σας να γεμίζουν με ενέργεια και δύναμη.  Απολαύστε τη διαδικασία.  Αναπνεύστε βαθιά αν το χρειάζεστε και για όσο θέλετε.  Νοιώστε τη δύναμη της ενέργειας αυτής,  το καθαρού νερού,  να σας ενδυναμώνει με τα στοιχεία του.  

Προωθείστε τώρα αυτή τη θρεπτική ενέργεια προς τα πάνω,  στα χέρια,  το λαιμό και το κεφάλι σας.  Σηκώστε τα χέρια αργά και φυσικά προς τα πάνω,  όσο ψηλά νοιώθετε άνετα.  Κρατήστε τα ανοικτά λίγο πιό έξω και πάνω από το ύψος των ώμων.  Συνεχίζετε να τραβάτε καθαρό, διαυγές νερό από τις ρίζες σας,  που ανεβαίνει από τα πόδια σας στον κορμό,  και φθάνει μέχρι τις άκρες των δακτύλων των χεριών σας,  και το κεφάλι σας.   Πιθανά τα χέρια σας τώρα ή ακόμα και το κεφάλι σας να αρχίσουν να κινούνται.   Η κίνησή τους είναι αβίαστη,  αλλά αν θέλετε να κινηθείτε εκούσια,  κάντε το.   Αφήστε την κίνηση να εξελιχθεί σαν ένας απαλός χορός στον αιθερικό καμβά που σας περιβάλλει.   Νοιώστε την κίνηση  του σώματός σας.    Νοιώστε την κίνηση του νερού και της δυνατής καθαρής  και θρεπτικής του ενέργειας σε κάθε σας κύτταρο.  

Το σώμα κινείται,  χωρίς την μετακίνηση των πελμάτων.    Στριφογυρίστε τα χέρια γύρω από τον κορμό,  πάνω και κάτω,  αφήστε τους καρπούς των χεριών να λικνιστούν, νοιώστε την ενέργεια μέχρι τα ακροδάχτυλα.

Ενώ η ενέργεια του νερού σας θρέφει,  γυρίστε τις παλάμες προς το πάνω, πρώτα μπροστά στο σημείο της καρδιάς και εισπνεύστε φυσικά και βαθιά.   Οι παλάμες σας είναι γεμάτες ζωτική ενέργεια.  Αφήστε αυτή την ενέργεια να γεμίσει τις παλάμες σας και να πλημυρίσει το σημείο της καρδιάς,  του λαιμού και των ώμων.  Μείνετε για όσο χρειάζεστε.

Τα χέρια μεταφέρονται τώρα πάλι προς τα πάνω,  με τις παλάμες ανεστραμμένες.    Η ενέργεια παραμένει μέσα στις παλάμες σας και εμπλουτίζεται από σταγόνες νερού που πέφτουν από ένα μεγάλο λευκό σύννεφο που βρίσκεται ακριβώς πάνω από το κεφάλι σας.  Δροσερές,   απαλές, κρυστάλλινες σταγόνες νερού,  πέφτουν μέσα στις παλάμες σας, πέφτουν στο κεφάλι σας,  το λαιμό και  πάνω στο στήθος σας και το κέντρο της καρδιάς σας.  Ανεβοκατεβάστε τα χέρια σας για όσο θέλετε από το σημείο της καρδιάς,  πάνω από το κεφάλι σας,  και νοιώστε την ενέργεια που μεταφέρεται στα δύο σημεία.    

Νοιώστε την ενέργεια του νερού που τραβούν οι ρίζες σας και την ενέργεια του νερού που έρχεται από το σύννεφο,  να σας γεμίζουν και να σας θρέφουν, νοιώστε τη ροή τους. 

Όταν θελήσετε,  επανέλθετε στην αρχική σας θέση,  κατεβάζοντας τα χέρια σας,  μένετε για λίγο παρατηρώντας την αναπνοή και ανοίγετε τα μάτια σας.  

Καταγράψτε την εικόνα του δέντρου,  αν υπήρξε τέτοια,  και ζωγραφίστε τη.   Καταγράψτε οτιδήποτε άλλο σας έκανε εντύπωση ή δεχθήκατε ως πληροφορία και διαλογιστείτε σχετικά. Σημειώστε σημεία έλλειψης αν υπήρχαν,   και αν επαναλάβετε τον διαλογισμό,  στείλτε ενέργεια και θρέψτε τα σημεία που  χρειάζονται.    

Καλή Κυριακή!

Τα βιβλία μου στο Φεστιβάλ βιβλίου 2021 στο Ζάππειο.

 Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Σας ενημερώνω ότι στο φετινό 49ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο,  από 3 έως 19 Σεπτεμβρίου 2021,  και συγκεκριμένα στο περίπτερο 88  των εκδόσεων "Οσελότος",   μπορείτε να βρείτε τα βιβλία μου:

ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ  (Νουβέλα)

και ¨ΚΟΣΜΟΣ" (Ποιητική συλλογή)

Σας ευχαριστώ,

Δήμητρα Μπιτσιάνη

Οι μνήμες του σώματος.

 

Καθώς είμαστε ΕΝΑ με όλα μας τα σώματα, είτε το αντιλαμβανόμαστε,  είτε όχι,  οι εμπειρίες της ζωής και οι καταγραφές της,  αφήνουν  τα αποτυπώματά τους σε όλη μας την ύπαρξη.

Όσο πιό συνειδητοί  γινόμαστε, μπορούμε και κατανοούμε  με ποιους τρόπους  τα γεγονότα επηρεάζουν το σώμα, το συναίσθημα και τις σκέψεις μας.  Αν το σώμα μας έχει υποστεί κάποιον τραυματισμό,  ή αν το συναίσθημά μας έχει πληγωθεί,  ή εάν οι σκέψεις μας δεν είναι ευχάριστες,  η επιρροή  από το ένα στο άλλο κομμάτι μας,  είναι αναπόφευκτη.

Έτσι, αν θέλουμε να επέμβουμε και να αλλάξουμε ένα πεδίο μας,  π.χ.  στο φυσικό μας σώμα,  μπορούμε να αλλάξουμε πρώτα το συναισθηματικό και νοητικό.   Αυτό το έχουμε δει να συμβαίνει με επιτυχία  μέσα από τον διαλογισμό,  την συναισθηματική φροντίδα και αποδοχή του περιβάλλοντος και του ιδίου του ατόμου προς τον εαυτό του, τις ενεργειακές θεραπείες με διάφορους τρόπους (ανθοϊάματα, ηχοθεραπεία κα) ακόμα και τη θεραπεία με placebo.

Πηγαίνοντας στο υποσυνείδητο κομμάτι μας,  βλέπουμε να επιτυγχάνονται θεραπείες τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχικό πεδίο, μέσω της διαδικασίας της ύπνωσης και της βαθιάς χαλάρωσης.  

Το φυσικό μας σώμα, επηρεάζεται επίσης και από τις μνήμες που κουβαλά η ψυχή από προηγούμενες ενσαρκώσεις της,  φέροντας σημάδια και χαρακτηριστικά στην τωρινή του ενσάρκωση, διαμέσου του καμβά του 5ου αιθερικού σώματος.  (Ανάλογες περιπτώσεις στο βιβλίο "Μετενσάρκωση και βιολογία"  του  IAN STEVENSON-  εκδόσεις Διόπτρα).

Επιζητώντας όλοι το μεγάλο αγαθό της υγείας, που μας επιτρέπει να ζήσουμε δημιουργικά,  είναι σημαντικό να γνωρίσουμε και να κατανοήσουμε τον εαυτό μας.  Είναι πολύ σημαντικό να τον ακούμε και να του δίνουμε την σημασία που του αξίζει.  Είναι πολύ σημαντικό να μην τον αφήνουμε έρμαιο στις απόψεις των άλλων.  Γιατί,  ο εαυτός μας είναι μοναδικός!

Αλλά, "όπως επάνω έτσι και κάτω".   Με αυτό το Ερμητικό αξίωμα, μπορούμε να διαλογιστούμε πάνω στην ενότητα της φυσικής μας υπόστασης με αυτή του πλανήτη που μας φιλοξενεί,  του Ηλιακού συστήματος,   του Γαλαξία μας  κ.ο.κ. 

Αναλογιζόμενοι τη λειτουργία της δικής μας ύπαρξης,  σκεφτόμαστε,  πως αν τα δικά μας κομμάτια επηρεάζουν το ένα το άλλο,   ανάλογη διαδικασία συμβαίνει  και με τα κομμάτια της Γης.  

Φανταστείτε ότι είσαστε η Γη.  Ένα μέρος σας καίγεται, στο χέρι ή στο πόδι σας,   το αίμα σας μολύνεται, τα μαλλιά σας αποσπώνται βίαια.  Πόσο επηρεάζεται  το ψυχικό και νοητικό πεδίο της Γης;  Ή μήπως δεν έχει;   Μήπως πρόκειται για απλά άψυχα πετρώματα και νερό;  Αλλά το νερό γνωρίζουμε πως είναι Οντότητα που  ανταποκρίνεται στις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Για την αξία των πετρωμάτων, γνωρίζουμε ήδη τις καταπληκτικές ιδιότητές τους. Άλλωστε και εμείς στο μεγαλύτερο μέρος μας είμαστε νερό,  όπως και ο πλανήτης που μας φιλοξενεί.   Βέβαια στη Γη,  δεν ζούμε μόνο εμείς,  αλλά και πολλά άλλα εκατομμύρια μορφής ζωής.   

Και είμαστε συνδεδεμένοι με όλον τον πλανήτη.   Οι μνήμες του σώματος του πλανήτη,  είναι κομμάτι από τη δική μας ιστορία. Αυτή που γράφτηκε, αυτή που γράφεται τώρα και αυτή που ακολουθεί.  Αν η δική μας υπόσταση είναι αρκετή ή όχι να επηρεάσει σοβαρά τον πλανήτη, αυτό μπορεί να χωράει πολλές απόψεις,  αλλά το αν ο πλανήτης μπορεί να επηρεάσει τη ζωή των όντων που φιλοξενεί και αυτή του ανθρώπου, αυτό δεν νομίζω ότι χρειάζεται πολύ σκέψη.

Με αυτή την εικόνα,  ενός πολύ μικρού ή δισεκατομμυρίων μικροσκοπικών ανθρώπων,  που περπατούν πάνω σε ένα τεράστιο σώμα,  που φέρει τις δικές του μνήμες,  ακόμα και αυτές που έχουν προκληθεί από εμάς τους ανθρώπους,  αφήνω τη φαντασία σας να ταξιδέψει.

Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι.   Άρα όλοι μπορούμε και επηρεάζουμε ο ένας τον άλλον θετικά ή αρνητικά,  όπως κάνουμε με τα δικά μας κομμάτια.  Είμαστε ακόμα συνδεδεμένοι με το παρελθόν και το μέλλον μας.  Άρα έχουμε επιλογή και ευθύνη και σε αυτό το χρονικό πλαίσιο που αντιλαμβανόμαστε ως άνθρωποι.

Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι με ποιόν τρόπο η Γη θα ρυθμίσει τη δική της θεραπεία,  στο φυσικό,  συναισθηματικό και νοητικό της πεδίο και δεν μπορώ να το φανταστώ,  επειδή μιλάμε για δυνάμεις και διαστάσεις ασύγκριτα μεγάλες με τη δική μας ύπαρξη και  δεν χρειάζεται να προχωρήσουμε περισσότερο.

Παρακαλώ οραματιστείτε ένα μέλλον αρμονικό και εύνομο για εμάς και τους απογόνους μας και πράξτε ανάλογα.   

Αλήθεια,  πώς θα θέλαμε να ζούμε πάνω στη Γαία;  

Να ζούμε με τη Γαία,  ή αποκομμένοι από αυτήν;

Και είναι δυνατόν να συμβεί αυτό ;

Όλα όμως καταγράφονται,  οι εμπειρίες και οι πράξεις μας.

 

Καταγραφές

 

Όλα καταγράφονται

Διάσπαρτα στίγματα, επιδερμικά

Βαθιές ρυτίδες

Χαράδρες και χάσματα.

Μικρά τοπία για να μπορείς να βλέπεις το άπειρο!

-Φλέβες φουσκωμένες-

Ποτάμια που στην εκβολή τους δεν έφθασαν

-Πύρινα μάτια-

Λάβα ζωής που συμπυκνώθηκε

Όλα καταγράφονται

Γίνονται σημάδια στα σώματα

Μοτίβα αιθερικά

Μοιάζουν με δέντρα, αστέρια και όστρακα

Αλλάζουν, μεταμορφώνονται

αλλά όλα καταγράφονται!

 

Από την ποιητική συλλογή "ΚΟΣΜΟΣ" 

 

Ο Νέος Άνθρωπος!

 

 

Κι έτσι συμβαίνει,  καθώς ζούμε τη ζωή

ν’ αφήνουμε κομμάτια μας, εδώ κι εκεί.

Γι’ αυτό συχνά τ’ αναπολούμε

μέσα από τις αναμνήσεις και στων ονείρων τις σκιές

που γίνονται αφηγήσεις.

Μοιάζουν να είναι νησιά σε θάλασσες του Νόστου

και ζουν εκεί από έρωτα και μόχθο.

Από μία άγνωστη κι αρχέγονη αιτία

που κρύβει μέσα της του Πάνα τη μανία

φθάνουμε κάποτε στην ιερή θυσία.

Μα, όταν η αγάπη αναγεννήσει τον Ορφέα

κι έχει ασπίδα τη Σοφία και ιστίο τη Ρομφαία

Θα πλεύσει κι ένα προς ένα όλα σου κομμάτια

θα μαζέψει!

Είσαι πια Ολόκληρος

 όλη η κληρονομιά σου δίκαια να σου ανήκει, 

ξεκουράσου! 

Από την ποιητική συλλογή "ΕΡΑΤΩ"     

Δήμητρα Μπιτσιάνη

Πώς φαντάζεστε τη νέα εποχή και τον εαυτό σας να ζει και να δρα μέσα σε αυτή;

Εδώ και αρκετά χρόνια, περιμένουμε την έλευση ενός νέου κόσμου για την ανθρωπότητα,  και αυτό ίσως να προέρχεται από την βαθύτερη ανάγκη μας να ζήσουμε πιό καλά,  γιατί προφανώς δεν είμαστε ικανοποιημένοι από την μέχρι σήμερα ζωή μας.

Και η αλήθεια είναι,  πώς ακόμα και αν σε ατομικό επίπεδο είμαστε ικανοποιημένοι,  κατακτώντας τους στόχους και έχοντας ένα καλό βιοτικό επίπεδο,  επειδή είμαστε ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ,  δεν μπορούμε να απολαύσουμε τα καλώς κεκτημένα μας, όταν γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι (και όχι μόνο), που δυστυχούν και κακοποιούνται για ένα σωρό λόγους.   

Είναι ακόμα,  εκείνα τα βάρη που φέρει η Ψυχή μας,  από τις τωρινές και παλαιότερες εμπειρίες της,  και που δεν κατορθώσαμε ακόμα να τακτοποιήσουμε μέσα μας.

Μπορεί να είναι ακόμα,  η άρνηση της αντιμετώπισης της αληθινής μας κατάστασης,  η άρνηση να κοιτάξουμε τον εαυτό μας όσο πιό ειλικρινά μπορούμε,  και να αποφασίσουμε τι θέλουμε.

Πώς ορίζουμε τον Νέο Άνθρωπο,  που επιθυμούμε να είμαστε;  Μιλάμε για αυτόν τον άνθρωπο, ως κάτι έξω από εμάς.   Κάτι θεωρητικό και μελλοντικό,  και κάτι αόριστο, σαν να μην μας αφορά.  Σαν να πρόκειται για κάτι που εξαρτάται από τους άλλους,  όποιοι και αν είναι αυτοί.  

Αναρωτηθήκαμε  ποια σχέση έχει αυτός ο Νέος Άνθρωπος με εμάς και  πόσο "δικός" μας είναι;   

Ακούμε όλους αυτούς τους νέους "όρους"  και "ορισμούς",  όπως "Μετάνθρωπος" κ.λ.π. και αν κάνουμε μία πορεία πίσω στο χρόνο,  θα δούμε ότι ο "άνθρωπος",  πάντα περίμενε την αλλαγή και τη λύτρωση,   από τους άλλους, όπως και αν ορίζονται αυτοί οι άλλοι,  ανάλογα με τις εποχές, τις πεποιθήσεις και τις τάσεις των κατεστημένων,  να τον εντάξουν σε συστήματα και πλαίσια.   Ακόμα και οι επαναστάσεις του,  κατέληξαν να γίνουν τα νέα κελιά του. 

Τί μας πρόσφεραν όλα τα παραπάνω;   Κοιτάζοντας το τώρα μας,  μπορούμε να το διαπιστώσουμε και αν ακόμα δεν μπορούμε να δούμε καθαρά ακόμα,  το μέλλον θα μας αποκαλύψει την αλήθεια, εκτός αν έχουμε επιλέξει να μην την κοιτάζουμε.

Αυτός ο Νέος Άνθρωπος, είναι ο πάντα Νέος.   Αυτός που κοιτά τον κόσμο με νέα ματιά,  που οδηγείται από την εσωτερική του ανάγκη και αλήθεια,   να μην ζει στον κόσμο για τον εαυτό του,  αλλά να ΖΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.  Κάθε  εμπειρία και ανάμειξή του,  είναι χαρά για ανακάλυψη,  γνώση, κατανόηση και προσφορά.

Χωρίς την υπέρτατη διάστασή του,  που είναι ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ, ο ΑΝΩΤΕΡΟΣ,  ο ΑΦΘΑΡΤΟΣ, ο κοινωνός του με τον Θείο Κόσμο,  ο άνθρωπος είναι χαμένος και έρμαιο των ψευδών υποσχέσεων.  

Φαντάζεστε  τον Νέο Άνθρωπο,  να είναι ας πούμε  πάντα νέος, ωραίος και εντελώς υγιής;   Να είναι πάντα ευτυχισμένος; Να πετάει πάντα από τη χαρά του;  Να είναι πλούσιος; Επιτυχημένος;

Νομίζω πως όλα αυτά,  δεν έχουν και πολύ σχέση με τον Νέο Άνθρωπο, αλλά με τον ανήλικο εαυτό του.  

Για πόσο αλήθεια μπορούν να σταθούν χωρίς να μεταβληθούν οι καταστάσεις στη ζωή ενός ανθρώπου;  Ακόμα και αν αλλάζαμε τη διάρκεια της ζωής μας,  παρατείνοντάς τη για 100 ή 200 χρόνια,  η Ψυχή μας δεν θα έπαυε να φωνάζει για τις ανάγκες της,  γιατί ο Νέος Άνθρωπος,  είναι αυτός που ζει αναγνωρίζοντας τα κομμάτια του, και μπορεί να τα ενώσει,  να τα αποδεχθεί και να τα εξελίξει.  

Όταν έχεις συνδεθεί με τον Αθάνατο Εαυτό σου,  δεν χρειάζεσαι έξωθεν λύσεις,  μαγικά μαντζούνια και πρόθυμους σωτήρες,  γιατί γνωρίζεις ποιος αληθινά είσαι.  

ΕΓΩ ΕΙΜΙ!

Καλό Αύγουστο!

 

Ιούλης μήνας!

 

 Ιούλης μήνας

 

Κι έγινε το σχήμα των χειλιών κοφτερό

και πλήγωσε τα φιλιά

που έσταξαν αλμυρό νερό…

Και γι’ αυτό είπε η ψυχή:

«Θέλω κι εγώ τα δίκια μου»!

Κι όταν τα βρήκε

έγινε το σχήμα της λείο και λαμπερό

Κύλισε πάνω στα άσπρα βράχια

σαν πρωϊνό άστρο και μετά

βυθίστηκε στην γαλήνη.

Κι ήταν λευκό πανί πάνω στον αφρό

Ιούλης μήνας σε Ελληνικές θάλασσες!

Από την ποιητική συλλογή "Ερατώ"

Δήμητρα Μπιτσιάνη

Καλό μήνα φίλες και φίλοι!   

Να μην ξεχνάμε την Ψυχή μας και τα δίκια της!  

Γιατί δεν είμαστε μόνο ένα σαρκίο.  

Ευτυχώς!  

Αγκαλιάζοντας το Εγώ!

Αναλογιζόμενοι τη ζωή μας ως ανθρώπινα όντα,  στον πλανήτη μας,  από τη γέννησή μας μέχρι και την ημέρα της μετάβασης πάλι στην πηγή μας,  βλέπουμε τον εαυτό μας να περνά από διάφορες φάσεις και διαφοροποιήσεις σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας.

Πώς είμαστε ως παιδιά,  ως έφηβοι και ενήλικες σε διάφορες ηλικίες.  Ποιές ήταν οι επιθυμίες και οι ανάγκες μας,   και ποιές  οι εμπειρίες μας.   Όλα αυτά που μας έχουν οδηγήσει σε αυτό που είμαστε σήμερα και που βέβαια συνεχώς μεταβάλλεται.

Αναφέρομαι συχνά στην Αρχή της ύπαρξής μας και στον Ανώτερο Εαυτό μας και το πόσο σημαντικό και απαραίτητο είναι να τον αναγνωρίσουμε και να συνδεθούμε μαζί του.  Και είναι αλήθεια, πως όταν αυτό συμβεί,  έχουμε καταφέρει να ανέβουμε ένα σημαντικό σκαλοπάτι στην ανέλιξή μας.    Ο κόσμος μας και η οπτική μας,  η ίδια η ζωή μας,  έχει  άλλη αξία και ευρύτερη διάσταση.

Βασικό όμως και απαραίτητο είναι να μην ξεχάσουμε να υποστηρίξουμε και το κομμάτι του εγώ μας.  Αυτό το εγώ που συχνά κατηγορείται για όλα τα δεινά μας,  και που είναι αλήθεια ότι μας βάζει σε μπελάδες και μας τραβά από τα ρούχα σαν πεισματάρικο παιδί,  που θέλει να κάνει πάντα το δικό του,  αλλά που αν πάψουμε να το υπολογίζουμε και να το φροντίζουμε,  θα μας οδηγήσει σε μία μεγάλη ανισορροπία.

Το να είμαστε ειλικρινείς με εμάς τους ίδιους,  είναι το πρώτο βήμα που θα μας βγάλει από τις ψευδαισθήσεις ενός "τέλειου" εαυτού.  Να αναγνωρίσουμε και να αποδεχτούμε τις ανάγκες αυτού του μικρού εγώ,  να το κοιτάξουμε χωρίς ντροπή και αποστροφή,  να του δώσουμε αυτά που χρειάζεται,  αλλά με τη λογική ενός γονιού που γνωρίζει πώς να προφυλάξει το παιδί του.

Να του κάνουμε ακόμα και το χατίρι πολλές φορές,  είναι σοφό.  Σοφό είναι κατά τη γνώμη μου,  να αποδεχτούμε και να ισορροπήσουμε όλα μας τα κομμάτια,  εδώ στη Γη.  Το Πνεύμα μας,  δεν έχει την απαίτηση να ζήσουμε ως ενσαρκωμένο κομμάτι του,  αποστερούμενοι την ικανοποίηση του εγώ μας,  αλλά χαίρεται και μας συγχαίρει,  όταν είμαστε συνειδητοί απέναντί του.   Όταν γνωρίζουμε γιατί πρέπει να του προσφέρουμε κάτι και να το υποστηρίξουμε,  ή πότε θα το οδηγήσουμε να κάνει πίσω.   

Διότι ένα Εγώ υποτιμημένο, παραγκωνισμένο και παραγνωρισμένο,  θα δημιουργήσει ψυχικές ανισορροπίες και μπλοκαρίσματα,  όπως και το ανάλογο δημιουργείται όταν αφήνουμε το εγώ μας να γίνει υπερτροφικό. 

Αγαπώ τον εαυτό μου,  αγαπώ όλα μου κομμάτια και τα αποδέχομαι.  Γιατί αλήθεια,  τι μπορεί να αναπτυχθεί, να εξελιχθεί ή να θεραπευτεί,  χωρίς την αγάπη;  

Ίσως τελικά,  η τελειότητα που αναζητούμε να είναι στην αποδοχή των μικρών ατελών κομματιών της ανθρώπινης ύπαρξής μας.

Καλό Σαββατοκύριακο!